ଭଵନୈରାଵୃତୈଃ ସର୍ଵୈଃ ର୍ଜାଂବୂନଦମଯୈଃ ଶୁଭୈଃ । ତତ୍ର ଦେଵଗଣା ଵିପ୍ରା ଗଂଧର୍ଵାସୁରରାକ୍ଷସାଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୁଭ ଜମ୍ବୁ ସୁନାର ମହଳରେ ଘେରାଯାଇଛି । ସେଠାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଛନ୍ତି ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଯୁକ୍ତାଃ ଶୈଲେ କ୍ରୀଡଂତି ସର୍ଵଦା । ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚାପି ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ଏମାନେ ସଦା ପର୍ବତରେ ଖେଳନ୍ତି । ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ।
ସମେତ୍ଯ ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜଂତେଽନେକ ଦକ୍ଷିଣୈଃ । ତୁଂବୁରୁର୍ନାରଦଶ୍ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ହାହା ହୂହୂଃ
ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା ଓ ଅନେକ ଦାନ ସହ କରନ୍ତି । ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା ଓ ହୂହୂ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ।
ଅଭିଗମ୍ଯାମରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସ୍ତୁଵଂତି ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତଵୈଃ । ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମହାତ୍ମାନଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି । ସପ୍ତ ମହାର୍ଷି ଓ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛଂତି ଭଦ୍ରଂ ଵଃ ସଦା ପର୍ଵଣି ପର୍ଵଣି । ତସ୍ଯୈଵ ମୂର୍ଦ୍ଧନ୍ଯୁଶନା କାଵ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯୈର୍ମହୀଯତେ
ସେମାନେ ସଦା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବ ଅବସରରେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ । ସେଠାରେ ମେରୁର ଶିଖରରେ ଉଶନା କାବ୍ୟଙ୍କୁ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ।
ତସ୍ଯ ହୈମାନି ରତ୍ନାନି ତସ୍ଯୈତେ ରତ୍ନପର୍ଵତାଃ । ତସ୍ମାତ୍କୁବେରୋ ଭଗଵାଂଶ୍ଚତୁର୍ଥଂ ଭାଗମଶ୍ନୁତେ
ଏହାର ରତ୍ନ ସୁନାର, ଏହିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ରତ୍ନପର୍ବତ । ଏହିଥିରୁ ଭଗବାନ କୁବେର ଚତୁର୍ଥ ଭାଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ତତଃ କଲାଂଶଂ ଵିତ୍ତସ୍ଯ ମନୁଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ପର୍ଵତସ୍ଯାଂତରେ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମୈଶ୍ଚିତମ୍
ସେଠାରୁ ସେ ମାନବମାନେକୁ ଧନର ଏକ ଅଂଶ ଦେଇଥାନ୍ତି । ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି ।
କର୍ଣିକାରଵନଂ ରମ୍ଯଂ ଶିଲାଜାଲସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ । ତତ୍ର ସାକ୍ଷାତ୍ପଶୁପତିର୍ଦିଵ୍ଯଭୂତୈଃ ସମାଵୃତଃ
ସେଠାରେ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛର ରମ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି, ପାଶାଣ ଗୁଛରେ ଉଚ୍ଚତାରେ ଥିବା । ସେଠାରେ ପଶୁପତି ଭଗବାନ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହ ବସିଛନ୍ତି ।
ଉମାସହାଯୋଭଗଵାନ୍ରମତେ ଭୂତଭାଵନଃ । କର୍ଣିକାରମଯୀଂ ମାଲାଂ ବିଭ୍ରଦାପାଦଲଂବିନୀମ୍
ଉମାଙ୍କ ସହ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଆଉଁଠୁ ଆଉଁଠି ଲମ୍ବିଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି ।
ତ୍ରିଭିର୍ନେତ୍ରୈଃ କୃତୋଦ୍ଦ୍ଯୋତସ୍ତ୍ରିଭିଃ ସୂର୍ଯୈରିଵୋଦିତୈଃ । ତମୁଗ୍ରତପସଃ ସିଦ୍ଧାଃ ସୁଵ୍ରତାଃ ସତ୍ଯଵାଦିନଃ
ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁର ଆଲୋକରେ ତିନିଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ । ଘୋର ତପସ୍ୟା, ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି ।
ପଶ୍ଯଂତି ନହି ଦୁର୍ଵୃତ୍ତୈଃ ଶକ୍ଯୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମହେଶ୍ଵରଃ । ତସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ଶିଖରାତ୍କ୍ଷୀରଧାରା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦୁଧର ଧାରା ବହୁଛି।
ଵିଶ୍ଵରୂପାତ୍ପରମିତା ଭୀମନିର୍ଘାତନିସ୍ଵନା । ପୁଣ୍ଯାପୁଣ୍ଯତମୈର୍ଜୁଷ୍ଟା ଗଂଗା ଭାଗୀରଥୀ ଶୁଭା
ବିଶ୍ୱରୂପ ପରି ବିଶାଳ ଓ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ହେଉଥିବା ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଦୁହିଁ ପୁଣ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପ୍ଲଵଂତୀ ଚ ପ୍ରଵେଗେନ ହ୍ରଦେ ଚଂଦ୍ରମସଃ ଶୁଭେ । ତଯା ହ୍ଯୁତ୍ପାଦିତଃ ପୁଣ୍ଯଃ ସ ହ୍ରଦଃ ସାଗରୋପମଃ
ସେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ବହି ଶୁଭ ଚନ୍ଦ୍ରସରୋବରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସରୋବର, ସାଗର ସମାନ ବିଶାଳ, ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।
ତାଂ ଧାରଯାମାସ ତଦା ଦୁର୍ଦ୍ଧରାଂ ପର୍ଵତୈରପି । ଶତଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଶିରସୈଵ ପିନାକଧୃକ୍
ତାପରେ ପିନାକଧାରୀ ଶିବ, ଯିଏ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଧାରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଦୁର୍ଧରା ଗଙ୍ଗାକୁ ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କଲେ।
ମେରୋସ୍ତୁ ପଶ୍ଚିମେ ପାର୍ଶ୍ଵେ କେତୁମାଲୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ଜଂବୂଖଂଡେ ତୁ ତତ୍ରୈଵ ମହାଜନପଦୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କେତୁମାଳ ନାମକ ଦେଶ ଅଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ସେଠାରେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରେ ବଡ଼ ଜନପଦ ଅଛି।
ଆଯୁର୍ଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତତ୍ର ସତ୍ତମାଃ । ସୁଵର୍ଣଵର୍ଣାଶ୍ଚ ନରା ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚାପ୍ସରସାଂ ସମାଃ
ସେଠାରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ। ପୁରୁଷମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣୀ ଓ ନାରୀମାନେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ପରି।
ଅନାମଯା ଵୀତଶୋକା ନିତ୍ଯଂ ମୁଦିତମାନସାଃ । ଜାଯଂତେ ମାନଵାସ୍ତତ୍ର ନିସ୍ତପ୍ତକନକପ୍ରଭାଃ
ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ରହନ୍ତି। ସେଠାରେ ପୁରୁଷମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର ଆଭାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଗଂଧମାଦନଶୃଂଗେଷୁ କୁବେରଃ ସହ ରାକ୍ଷସୈଃ । ସଂଵୃତୋପ୍ସରସାଂ ସଂଘୈର୍ମୋଦତେ ଗୁହ୍ଯକାଧିପଃ
ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ କୁବେର, ଗୁହ୍ୟକ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।
ଗଂଧମାଦନପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ପରେ ଵିଗତପାତକାଃ । ଏକାଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ପରମାଯୁଷଃ
ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁଷ୍ୟ ଏଗାର ହଜାର ବର୍ଷ।
ତତ୍ର କୃଷ୍ଣା ନରା ଵିପ୍ରାସ୍ତେଜୋଯୁକ୍ତା ମହାବଲାଃ । ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚୋତ୍ପଲପତ୍ରାଭାଃ ସର୍ଵାଃ ସୁପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ
ସେଠାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁରୁଷମାନେ କଳା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ନାରୀମାନେ ଉତ୍ପଳ ପତ୍ର ପରି ଆଭାମୟ, ସମସ୍ତେ ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ନୀଲୋତ୍ପଲଧରଂ ଶ୍ଵେତଂ ଶ୍ଵେତାଦ୍ଧୈରଣ୍ଯକଂ ଵରମ୍ । ଵର୍ଷମୈରାଵତଂ ଵିପ୍ରା ନାନାଜନପଦାଵୃତମ୍
ସେଠାରେ ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଧଳା ଭୂମି, ଧଳା ଏବଂ ସୁନା ଭୂମି ଅଛି, ଏବଂ ଏଇରାବତ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଅନେକ ଜନପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଧନୁଖଂଡେଃ ମହାଭାଗା ଦ୍ଵେ ଵର୍ଷେ ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରେ । ଇଲାଵୃତ୍ତଂ ମଧ୍ଯଗଂ ତୁ ପଂଚଵର୍ଷାଣି ଚୈଵ ହି
ଧନୁଖଣ୍ଡରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି—ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର। ମଧ୍ୟରେ ଇଲାବୃତ ଅଛି, ଏବଂ ମୋଟେ ପାଞ୍ଚଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।
ଉତ୍ତରୋତ୍ତରମେତେଭ୍ଯୋ ଵର୍ଷମୁଦ୍ରିଚ୍ଯତେ ଗୁଣୈଃ । ଆଯୁଃ ପ୍ରମାଣମାରୋଗ୍ଯଂ ଧର୍ମତଃ କାମତୋଽର୍ଥତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀଠାରୁ ଗୁଣରେ ଅଧିକ—ଆୟୁଷ୍ୟ, ଆକାର, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଧନରେ।
ସମନ୍ଵିତାନି ଭୂତାନି ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସତ୍ତମାଃ । ଏଵମେଷା ମହାଭାଗାଃ ପର୍ଵତୈଃ ପୃଥିଵୀ ଚିତା
ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏହି ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ। ଏଭଳି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ପୃଥିବୀ ପାହାଡ଼ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ହେମକୂଟସ୍ତୁ ସୁମହାନ୍କୈଲାସୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ । ତତ୍ର ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଦେଵୋ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ହେମକୂଟ ନାମକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼, ଯାହାକୁ କୈଳାସ କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ବୈଶ୍ରବଣ ଦେବତା ଗୁହ୍ୟକମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅସ୍ତ୍ଯୁତ୍ତରେଣ କୈଲାସଂ ମୈନାକଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରତି । ହିରଣ୍ଯଶୃଂଗଃ ସୁମହାନ୍ଦିଵ୍ଯୋ ମଣିମଯୋ ଗିରିଃ
କୈଳାସର ଉତ୍ତରେ, ମୈନାକ ପାହାଡ଼ ଦିଗରେ, ହିରଣ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ନାମକ ବଡ଼ ଓ ଦିବ୍ୟ ମଣିମୟ ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ତସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ମହଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ ଶୁଭ୍ରଂ କାଂଚନଵାଲୁକମ୍ । ରମ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁସରୋ ନାମ ଯତ୍ର ରାଜା ଭଗୀରଥଃ
ସେ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ସୁନା ବାଲିର ଏକ ବଡ଼ ଶୋଭାମୟ ସରୋବର ଅଛି, ଯାହାକୁ ବିଷ୍ଣୁସର କୁହାଯାଏ, ସେଠାରେ ରାଜା ଭାଗୀରଥ ବସିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାଗୀରଥୀଂ ଗଂଗାମୁଵାସ ବହୁଲାଃ ସମାଃ । ଯୂପା ମଣିମଯାସ୍ତତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରାଶ୍ଚାପି ହିରଣ୍ମଯାଃ
ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ରାଜା ଭାଗୀରଥ ବହୁ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ବସିଥିଲେ। ସେଠାରେ ମଣିମୟ ଯୂପ ଓ ସୁନାର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି।
ତତ୍ରେଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଗତଃ ସିଦ୍ଧିଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ମହାଯଶାଃ । ସ୍ରଷ୍ଟା ଭୂତିପତିର୍ଯତ୍ର ସର୍ଵଲୋକୈଃ ସନାତନଃ
ସେଠାରେ ବଡ଼ ଯଶସ୍ବୀ ଏବଂ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞ କରି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତ ସହିତ ଚିରକାଳ ରହୁଥିବା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଭୃତିର ନାଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଉପାସ୍ଯତେ ତିଗ୍ମତେଜା ଯତ୍ର ଭୂତଃ ସମଂତତଃ । ନରନାରାଯଣୌ ବ୍ରହ୍ମା ମନୁଃ ସ୍ଥାଣୁଶ୍ଚ ପଂଚମଃ
ସେଠାରେ ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ବୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂଜା କରାଯାଏ; ଏଠି ନର ଓ ନାରାୟଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ମନୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଥିବା ସ୍ଥାଣୁ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।