ଶୃଣ୍ଵାନସ୍ଯ ନରସ୍ଯାପି ମହାଵିଘ୍ନୋ ନ ସଂଚରେତ୍ । ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଯତେ ପୂର୍ଵଂ ପାଠକସ୍ଯ ନରସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ଶୁଣନ୍ତି, ସେଠାରେ କୌଣସି ବଡ଼ ବାଧା ଆସେନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ପାଠ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରଥମେ ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଲୋଭଶ୍ଚ ଜାଯତେ ତସ୍ଯ ଶୃଣ୍ଵାନସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ପ୍ରେଷିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଦେଵେନ ମହାମୋହଃ ସ ଦାରୁଣଃ
ଏହି ଶ୍ରୋତାଙ୍କ ମନରେ ଲୋଭ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର ମହାମୋହ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅକରୋତ୍ସ ଵିନାଶଂ ତୁ ଶୃଣ୍ଵତଶ୍ଚାସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ । ଦୂଷକାଃ କୁତ୍ସକାଃ ପାପାଃ ସଂଭଵଂତି ଦିନେ ଦିନେ
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ନାଶ ଘଟାନ୍ତି; ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଷକ, ନିନ୍ଦକ ଓ ପାପୀ ଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ତୁ ସୁବୁଦ୍ଧେନ ଵିଘ୍ନରୂପଂ ମମାଧୁନା । ସଂଜାତଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵ୍ଯାସ ତଥା ହୋମଂ ସମାଚରେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହି ସମୟରେ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବାଧାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ୟାସ, ଏହିପରି ହୋମ କରିବା ଦରକାର।
ଵୈଷ୍ଣଵୈଶ୍ଚ ମହାମଂତ୍ରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁସୂକ୍ତୈଃ ସୁପୁଣ୍ଯଦୈଃ । ଵିଷ୍ଣୋରରାଟମଂତ୍ରେଣ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷକେଣ ଚ
ବୈଷ୍ଣବ ମହାମନ୍ତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ସୂକ୍ତ ଯାହା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ବିଷ୍ଣୁର ଅରାଟ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ—
ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁ ସୁମଂତ୍ରେଣ ଆବ୍ରହ୍ମେଣ ପୁନଃ ପୁନଃ । ତ୍ର୍ଯଂବକେନ ଚ ମଂତ୍ରେଣ ହୋମମେଵଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୁନଃପୁନଃ ଏହିପରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ବୃହତ୍ସାମ୍ନା ସୁମଂତ୍ରେଣ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରକେଣ ଚ । ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯୋ ହୋମସ୍ତସ୍ଯ ମଂତ୍ରେଣ ହୋମଯେତ୍
ବୃହତ୍ସାମ ମହାମନ୍ତ୍ର, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ହୋମ, ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରତିଲାଜ୍ଯୈଶ୍ଚ ପାଲାଶୈଃ ସମିଧୈରପି । ଗ୍ରହାଣାମପି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଥାପନଂ ପୂଜନଂ ଦ୍ଵିଜ
ଏକ ଶତ ଅଠି ତିଳ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା, ପାଳାଶ କାଠି ସମିଧ ଭାବେ ଦେଇ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ବି ସ୍ଥାପନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଵିଘ୍ନେଶଂ ପୂଜଯେତ୍ତତ୍ର ଶାରଦାଂ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍ । ଜାତଵେଦାଂ ମହାମାଯାଂ ଚଂଡିକାଂ କ୍ଷେତ୍ରନାଯକମ୍
ସେଠାରେ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱର, ଶାରଦା ଦେବୀ, ଜାତବେଦା, ମହାମାୟା, ଚଣ୍ଡିକା ଓ କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈଶ୍ଚ ତଂଦୁଲୈରାଜ୍ଯୈସ୍ତେଷାଂ ମଂତ୍ରସମୁଦ୍ଯତୈଃ । ଏଵଂ ହୋମଃ ପ୍ରକର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦେଦ୍ଧନମ୍
ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏଭଳି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଧନ ଦେବା ଦରକାର।
ଯଥାସଂଭାଵିକାଂ ତାତ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଧେନୁସଂଯୁତାମ୍ । ତତୋ ଵିଘ୍ନାଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯଂତି ପୁରାଣଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ପୁତ୍ର, ଯେପରି ସମ୍ଭବ, ଦେଉଁସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ; ତାପରେ ବାଧା ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଓ ପୁରାଣରେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଏଵଂ ନ କୁରୁତେ ଯୋ ହି ତସ୍ଯ ଵିଘ୍ନଂ ଵଦାମ୍ଯହମ୍ । ତସ୍ଯାଂଗେ ଜାଯତେ ରୋଗୋ ବହୁପୀଡାପ୍ରଦାଯକଃ
ଯିଏ ଏପରି କରେନାହିଁ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ବାଧା କଥା କହୁଛି: ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ରୋଗ ହୁଏ, ଅନେକ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥାଏ।
ଭାର୍ଯା ଶୋକଃ ପୁତ୍ରଶୋକୋ ଧନହାନିଃ ପ୍ରଜାଯତେ । ନାନାଵିଧାନ୍ମହାରୋଗାନ୍ଭୁଂଜତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ, ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋକ ଓ ଧନ ହାନି ହୁଏ; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଭୋଗିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯ ଗେହେ ନାସ୍ତି ଵିତ୍ତମୁପଵାସଂ ସମାଚରେତ୍ । ଏକାଦଶୀଂ ସୁସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପୂଜଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଧନ ନାହିଁ, ସେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏକାଦଶୀ ଆସିଲେ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଷୋଡଶୈଶ୍ଚୋପଚାରୈଶ୍ଚ ଭାଵଯୁକ୍ତେନ ଚେତସା । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଯଥାଵିତ୍ତାନୁସାରତଃ
ଭକ୍ତିଭାବରେ ଚିତ୍ତ ରଖି, ଷୋଳ ଧରଣର ଉପଚାର ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ, ନିଜ ସମ୍ପତି ଅନୁଯାୟୀ ଭାବରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
କେଶଵାଯ ତତୋ ଦତ୍ଵା ସଂକଲ୍ପଂ ହଵିଷାନ୍ଵିତମ୍ । ସ୍ଵଯଂ କୁର୍ଯାତ୍ତତଃ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଭୋଜନଂ ସହ ବାଂଧଵୈଃ
ତାପରେ, ହବି ଦେଇ ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ କରି, କେଶବଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦିଆଯିବା ପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପରିବାର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ପୁତ୍ରୈସ୍ତୁ ଭାର୍ଯଯା ଯୁକ୍ତସ୍ତତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ପୁରାଣସଂହିତାପୂର୍ଣା ଶ୍ରୋତଵ୍ଯା ଧର୍ମତତ୍ପରୈଃ
ପୁଅମାନେ ଓ ଜୀବନସଂଗୀନୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ, ସେ ସଫଳତା ପାଇଥାଏ; ଧର୍ମରେ ରୁଚି ଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁରାଣର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂହିତା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗସ୍ଯ ଵୈ ସିଦ୍ଧିର୍ଜାଯତେ ତସ୍ଯ ନାନ୍ଯଥା । ସପାଦଂ ଲକ୍ଷମେକଂ ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଖ୍ଯଂ ପୁଷ୍କରଂ ଶୃଣୁ
ଚାରି ପ୍ରକାର ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ୟର ସଫଳତା ଏଭଳି ଭାବରେ ମିଳେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ; ବ୍ରହ୍ମା ନାମକ ପୁଷ୍କର ବିଷୟରେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଏବଂ ସାଢ଼େ ଲକ୍ଷ ଶୁଣ।
କୃତେ ଯୁଗେ ତୁ ନିଷ୍ପାପାଃ ଶୃଣ୍ଵଂତି ମନୁଜା ଦ୍ଵିଜ । ଲକ୍ଷସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧଂ ତତଃ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପୁରାଣଂ ପଦ୍ମସଂଜ୍ଞକମ୍
କୃତ ଯୁଗରେ, ପାପ ନଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପଦ୍ମ ନାମକ ପୁରାଣର ଅର୍ଦ୍ଧ ଲକ୍ଷ ଶ୍ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶୁଣିଥିଲେ।
ଶ୍ଲୋକାନାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମେଵ ତଥାଧିକମ୍ । ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତଥା ପ୍ରାପ୍ତେ ଯଦା ଶ୍ରୋଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ତ୍ରେତା ଯୁଗ ଆସିଲେ, ଦୁଇ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ; ଏଭଳି ଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଶୁଣିବେ।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ହରିଂ ପୁନଃ । ଦ୍ଵାଵିଂଶତିସହସ୍ରାଣି ସଂହିତାପଦ୍ମସଂଜ୍ଞିତା
ଚାରି ପ୍ରକାର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରି, ସେମାନେ ପୁନି ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ; ପଦ୍ମ ନାମକ ସଂହିତାରେ ବଇଶି ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
ଦ୍ଵାପରେ କଥିତା ଵିପ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମାତ୍ମନା । ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ସହସ୍ରାଣାଂ ପଦ୍ମାଖ୍ଯା ସା ତୁ ସଂହିତା
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ପଦ୍ମ ନାମକ ସଂହିତାରେ କେବଳ ବାରହ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
କଲୌ ଯୁଗେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମାନଵା ଵିଷ୍ଣୁତତ୍ପରାଃ । ଏକୋର୍ଥଶ୍ଚୈକଭାଵଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି ପ୍ରଵର୍ତିତଃ
କଳିଯୁଗରେ, ବିଷ୍ଣୁରେ ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହା ପଢିବେ; ଚାରି ଯୁଗରେ ଏକ ଅର୍ଥ ଓ ଏକ ଭାବ ରହିଛି।
ସଂହିତାସ୍ଵେଵ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଶେଷାଖ୍ଯାନପ୍ରଵିସ୍ତରଃ । ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ସହସ୍ରାଣି ନାଶଂ ଯାସ୍ଯଂତି ସତ୍ତମ
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂହିତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଗଳ୍ପମାନେ ବିସ୍ତାର ହୋଇଛି; କେବଳ ବାରହ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅବଶ୍ୟ ରହିଯିବ, ଉତ୍ତମ।
କଲୌ ଯୁଗେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରଥମଂ ହି ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭୂମିଖଂଡଂ ନରଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵାସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ, ପ୍ରଥମେ ଭୂମିଖଣ୍ଡ ଶୁଣିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵଦୁଃଖେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵରୋଗୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ । ଅନ୍ଯତ୍ସର୍ଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଜପଂ ଦାନଂ ତଥା ଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ; ଅନ୍ୟ ସବୁ ଛାଡ଼ି, ଜପ, ଦାନ ଓ ଶ୍ରବଣ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।
ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ହି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଦ୍ମାଖ୍ଯଂ ପାପନାଶନମ୍ । ପ୍ରଥମଂ ସୃଷ୍ଟିଖଂଡଂ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଭୂମିଖଂଡକମ୍
ପଦ୍ମ ନାମକ ପୁରାଣ, ଯାହା ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏହାକୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମ ହେଉଛି ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ଭୂମିଖଣ୍ଡ।
ତୃତୀଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଖଂଡଂ ଚ ପାତାଲଂ ତୁ ଚତୁର୍ଥକମ୍ । ପଂଚମଂ ଚୋତ୍ତରଂ ଖଂଡଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ତୃତୀୟ ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗଖଣ୍ଡ, ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛି ପାତାଳଖଣ୍ଡ, ପଞ୍ଚମ ହେଉଛି ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଯଃ ଶୃଣୋତି ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପଂଚଖଂଡାନ୍ଯନୁକ୍ରମାତ୍ । ଗୋପ୍ରଦାନସହସ୍ରସ୍ଯ ମାନଵୋ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡକୁ କ୍ରମରେ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ହଜାର ଗାଁ ଦାନର ଫଳ ପାଏ।
ମହାଭାଗ୍ଯେନ ଲଭ୍ଯଂତେ ପଂଚଖଂଡାନି ଭୂସୁରାଃ । ଶ୍ରୁତାନି ମୋକ୍ଷଦାନି ସ୍ଯୁଃ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟରେ ମିଳେ; ଶୁଣିଲେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।