ଦୃଷ୍ଟେନ ଵଂଦିତେନାପି ସ୍ପୃଷ୍ଟେନ ଚ ଧୃତେନ କେ
ଦେଖିବା, ନମସ୍କାର କରିବା, ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା ଧରିବା ଦ୍ୱାରା—
ତାଵଦ୍ ଭ୍ରମଂତି ଭୁଵନେ ମନୁଜା ଭଵୋତ୍ଥ ଦାରିଦ୍ଯ୍ର ରୋଗ ମରଣ ଵ୍ଯସନାଭିଭୂତାଃ
ମଣିଷମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ଜନ୍ମରୁ ହୋଇଥିବା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପୀଡିତ ହୋଇ।
ଯତ୍ସଂସ୍ମୃତିଃ ସପଦି କୃଂତତି ଦୁଷ୍କୃତୌଘଂ ପାପାଵଲୀଂ ଜଯତି ଯୋଜନ ଲକ୍ଷତୋଽପି
ଯାହାଙ୍କ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ କଟିଯାଏ, ଅନେକ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଜିତିଯାଏ, ଏହା ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ।
ଆଲୋକୋତ୍କଂଠିତେନ ପ୍ରମୁଦିତ ମନସା ଵର୍ତ୍ମ ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଯାତଂ ସଦ୍ଯସ୍ମିନ୍କୃତ୍ଯମେତାମଥ ପ୍ରଥମ କୃତୀ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଗସିଂଧୁମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସା କରେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ପଥରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରେ—ସେମାନଙ୍କର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ; ଏଭଳି ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତା ସ୍ୱର୍ଗ ସାଗରକୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଦେଵୀଭୂତ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରମାନଂଦଦାଯିନୀ
ଦେବୀ ହୋଇ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଧର୍ମ ଦ୍ରଵୌଘଂ ମୁରରିପୁ ଚରଣାଂଭୋଜ ପୀଯୂଷସାରଂ।। ଦୁଃଖସ୍ଯାବ୍ଧେସ୍ତରିତ୍ରଂ ସୁରମନୁଜନୁତଂ ସ୍ଵର୍ଗସୋପାନ ମାର୍ଗମ୍। । ସର୍ଵାଂହୋହାରି ଵାରି ପ୍ରଵର ଗୁଣଗଣଂଭାସି ଯା ସଂଵହଂତୀ
ସେ ନିଜେ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି, ମୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଚରଣ କମଳର ଅମୃତ ଧାରା; ଦୁଃଖର ସାଗର ଉପରେ ତାରିଣୀ, ଦେବ ଓ ମଣିଷମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ। ସେ ଯେଉଁ ପାଣି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସ୍ଵଃସିଂଧୋ ଦୁରିତାବ୍ଧିମଗ୍ନ ଜନତା ସଂତାରଣି ପ୍ରୋଲ୍ଲସତ୍କଲ୍ଲୋଲା। । ମଲକାଂତିନାଶିତତମସ୍ତୋମେ ଜଗତ୍ପାଵନି
ସ୍ୱର୍ଗ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଦୁଷ୍କର୍ମର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ମଳର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ—ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ହଂ ହୋ ମାନସ କଂପସେ କିମୁ ସଖେ ତ୍ରସ୍ତୋଭଯାନ୍ନାରକାତ୍କିଂ ତେ। ଭୀତିରିତି ଶ୍ରୁତିର୍ଦୁରିତକୃତ୍ସଂଜାଯତେ ନାରକୀ ।। ମାଭୈଷୀଃ ଶୃଣୁ ମେ ଗତିଂ ଯଦି ମଯା ପାପାଚଲ। ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିନୀ ପ୍ରାପ୍ତା ତେ ନିରଯଂ କଥଃ କିମପରଂ କିଂ ମେ ନ ଧର୍ମଂ ଧନମ୍
ହା ମନ, କାହିଁକି କମ୍ପିଉଛୁ? ବନ୍ଧୁ, ତୁମେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ନରକକୁ ଭୟ କରୁଛ? ପାପ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହିପରି ଶ୍ରୁତି। ଭୟ କରନି। ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ: ଯଦି ମୋର ପାପରୁ ଦ୍ୱେଷୀ ପ୍ରଥମେ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ତେବେ ଆଉ କଣ ଅଛି? ମୋ ପାଇଁ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନ କଣ ଅଛି?
ସର୍ଵେଶାଦି ପ୍ରଶଂସା ମୁଦମନୁଭଵନଂ ମଜ୍ଜନଂ ଯତ୍ର ଚୋକ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ନାର୍ଯୋଵୀକ୍ଷ୍ଯହୃଷ୍ଟା। ଵିବୁଧ ସୁରପତିଃ ପ୍ରାପ୍ତିସଂଭାଵନେନ ଦେଵତ୍ଵଂ ତେ ଲଭଂତେ ସ୍ଫୁଟମ୍ ଅଶୁଭକୃତୋପ୍ଯତ୍ର ଵେଦାଃ ପ୍ରମାଣମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା, ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭୂତି ଓ ସ୍ନାନ କଥା ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାମାନେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ, ଦେବତାମାନେ ଲାଭ ଆଶାରେ ଆସନ୍ତି—ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେବତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି; ଏହାକୁ ବେଦ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରେ।
ବୁଦ୍ଧେ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିରେଵଂ ଭଵତୁ ତଵ ସଖେ ମାନସ ସ୍ଵସ୍ତିତେ ଽସ୍ତୁ ଵାଣି ପ୍ରାଣପ୍ରିଯେଧି ପ୍ରକଟ ଗୁଣ ଵପୁଃ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ପ୍ରାଣି ପୁଷ୍ଟିଂ ଯସ୍ମାତ୍ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିଃ
ମନ, ତୁମ ମନରେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ହୋ, ଭଲ ହୋ। ତୁମର କଥା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହୋ, ତୁମେ ଦୃଢ ଗୁଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ପାଅ, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଲାଭ କର, କାରଣ ଏହି ଆଶା ସମସ୍ତଙ୍କର।
ଶ୍ରୀଜାହ୍ନଵୀ ରଵିସୁତା ପରମେଷ୍ଠିପୁତ୍ରୀ ସିଂଧୁତ୍ରଯାଭରଣତୀର୍ଥଵର ପ୍ରଯାଗ। । ସର୍ଵେଶ ମାମନୁଗୃହାଣ ନଯସ୍ଵ ଚୋର୍ଧ୍ଵମଂତସ୍ତମୋ ଦଶଵିଧଂ ଦଲଯ ସ୍ଵଧାମ୍ନା
ଶ୍ରୀ ଜାହ୍ନବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଝିଅ, ତିନି ନଦୀର ଅଳଙ୍କାର, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ପ୍ରୟାଗ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ମୋତେ କୃପା କର, ମୋତେ ଉପରକୁ ନେଇଯା, ତୁମ ଆଲୋକରେ ମୋର ମନର ଦଶପ୍ରକାର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କର।
ଵାଗୀଶ ଵିଷ୍ଣ୍ଵୀଶ ପୁରଂଦରାଦ୍ଯାଃ ପାପପ୍ରଣାଶାଯ ଵିଦାଂଵିଦୋଽପି। । ଭଜଂତି ଯତ୍ତୀରମନୀଲନୀଲଂ ସତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ବାଣୀର ନାଥ, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ସେଇ ନୀଳ ତୀରକୁ ପୂଜନ୍ତି; ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ପାଉ।
କଲିଂଦଜା ସଂଗମ ଵାପ୍ଯଯତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଗତା ସ୍ଵର୍ଗଧୁନୀଧୁନୋତି। । ଅଧ୍ଯାତ୍ମ ତାପତ୍ରିତଯଂ ଜନସ୍ଯ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଯେଉଁଠାରେ ହିମାଳୟର ଜନ୍ମ ଗଙ୍ଗା ମିଳେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ନଦୀ ପଶ୍ଚିମକୁ ବହେ, ସେଠାରେ ସେ ଲୋକଙ୍କର ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି; ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ପାଉ।
ଶ୍ଯାମୋ ଵଟଃ ଶ୍ଯାମଗୁଣୋଵୃଣୋତି ସ୍ଵଚ୍ଛାଯଯା ଶ୍ଯାମଲ ଯାଜନାନାମ୍। । ଶ୍ଯାମଶ୍ରମଂ କୃଂତତି ଯତ୍ରଦୃଷ୍ଟଃ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
କଳା ବଟବୃକ୍ଷ, କଳା ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ତାହାର ପବିତ୍ର ଛାୟାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାମାନେ ଶିତଳତା ପାଆନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଦେଖିଲେ କଳା କ୍ଲାନ୍ତି କଟିଯାଏ, ସେଠି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ପାଉ।
ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋପ୍ଯାତ୍ମକୃତିଂ ଵିହାଯ ଭଜଂତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମକ ଭାଗଧେଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଛାଡି, ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟକୁ ଲାଗି ଆଶା କରନ୍ତି।
ଯତ୍ସେଵଯା ଦେଵ ନୃଦେଵତାଦି ଦେଵର୍ଷଯଃ ପ୍ରତ୍ଯହମାମନଂତି। । ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ସର୍ଵୋତ୍ତମ ଭୂମିରାଜ୍ଯଂ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଯାହାଙ୍କର ସେବା କରି, ହେ ଦେବ, ଦେବତା, ରାଜା ଓ ଦେବୃଷିମାନେ ପ୍ରତିଦିନ କହନ୍ତି— 'ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ତମ, ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।'
ଏନାଂସି ହଂତୀତି ପ୍ରସିଦ୍ଧଵାର୍ତା ନାମ ପ୍ରତାପେନ ଦୃଶୋ ଭଵଂତି। । ଯସ୍ଯ ତ୍ରିଲୋକୀଂ ପ୍ରତତାପ ଗୋଭିଃ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଏହାର କୀର୍ତ୍ତିରେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ବୋଲି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହାର ତେଜରେ ଦୃଷ୍ଟି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯାହାର ପ୍ରଭା ଗାଈମାନେ ସହିତ ତିନି ଲୋକକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
ଧତ୍ତେ ଽଭିତଶ୍ଚାମର ଚାରୁକାଂତିଂ ସିତାସିତେ ଯତ୍ରସରିଦ୍ଵରେଣ୍ଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ନଦୀମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ମିଶିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଧଳା ଓ କଳା ଚାମରାର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଅଭା ଦେଖାଯାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମୀନପୁତ୍ରୀ ତ୍ରିପଥାସ୍ତ୍ରିଵେଣୀ ସମାଗମେ ସାକ୍ଷତଯାଗମାତ୍ରାତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କନ୍ୟା, ତିନି ମାର୍ଗର ତ୍ରିବେଣୀ, ସେଠାରେ ସଂଗମରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଯାହାକୁ କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରାଯାଏ।
କେଷାଂଚିଜ୍ଜନ୍ମକୋଟିର୍ଵ୍ରଜତି ସୁଵଚସାଂ ଯାମିଯାମୀତି ଯସ୍ମିନ୍କେଷାଂ।। ଚିତ୍ପ୍ରେପ୍ସତାଂ ଯଂ ନିଯତମତିଯତେଦ୍ ଵର୍ଷଵୃଂଦଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍। । ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଭାଗ୍ଯଲକ୍ଷୈର୍ଭଵତି ଭଵତି ନୋ ଵାସ ଵାଚାମଵାଚ୍ଯୋ। । ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵେଣୀ ଵିଶିଷ୍ଟୋ ଭଵତି ଦୃଗତିଥିଃ କଂ ପ୍ରଯାଗ ପ୍ରଯାଗଃ
କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଅନେକ ଜନ୍ମ ଚାଲିଯାଏ, ଶାନ୍ତ ଭାଷା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପରମକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସମସ୍ତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଭାଗ୍ୟରେ ଯାହା ମିଳେ, ସେ କହାଯିବ କି ନାହିଁ। ଭାଗ୍ୟରେ ତ୍ରିବେଣୀ ସଂଗମ ଦିନ ଦେଖାଯାଏ— ପ୍ରୟାଗ, ପ୍ରୟାଗ! କେତେ ଧନ୍ୟ।
ଲୋକାନାମକ୍ଷମାଣାଂ ମଖକୃତିଷୁ କଲୌ ସ୍ଵର୍ଗକାମୈର୍ଜଯ ସ୍ତୁତ୍ଯାଦି ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ଵଚୋଭିଃ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଶ୍ଵମେଧ ପ୍ରମୁଖ ମଖଫଲଂ ସମ୍ଯଗାଲୋଚ୍ଯସାଂଗଂ
କଳିଯୁଗରେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରି, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଗୀତ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପାଇପାରନ୍ତି।
ମଯା ପ୍ରମାଦାତୁରତାଦି ଦୋଷତଃ ସଂଧ୍ଯା ଵିଧିର୍ନୋ ସମୁପାସିତୋଽଭୂତ୍। । ଚେଦତ୍ର ସଂଧ୍ଯାଂ ଚରତେ ପ୍ରସାଦତଃ ସଂଧ୍ଯାସ୍ତୁ ପୂର୍ଣା ଽଖିଲଜନ୍ମନୋଽପି ମେ
ମୋର ଅବଧାନ, ତ୍ୱରା, କିମ୍ବା ଦୋଷରେ, ସଂଧ୍ୟା ବିଧି ଭଲ ଭାବେ କରାଯାଇନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଯଦି କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ସଂଧ୍ୟା କରେ, ତେବେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସଂଧ୍ୟା ସଫଳ ହୁଏ, ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ପ୍ରଗର୍ଜନ୍ମହିମନି ତପସି ପ୍ରେମଭିର୍ଵିପ୍ରକୃଷ୍ଟୈର୍ଧ୍ଯାତଃ ଶ୍ରୀମତ୍ପାଂଶୁଂ ତ୍ରିଵେଣୀପରିଵୃଢମ୍ ଅତୁଲଂ ତୀର୍ଥରାଜଂ ପ୍ରଯାଗଂ ଗୋଲଂକାରପ୍ରକାଶଂ ସ୍ଵଯମମରଵରଂ ଚେତନଂ ତଂ ନମାମି
ଅନ୍ୟଠାରେ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୂର ଥିବା ପ୍ରେମରେ, ମୁଁ ତ୍ରିବେଣୀର ପବିତ୍ର ଧୂଳିକୁ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ରାଜା ପ୍ରୟାଗକୁ, ଗୋଳ ଚିହ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶ ଓ ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠିକୁ ଶିର ନମାଏ।
ଅସ୍ମାଭିଃ ସୁତପୋନ୍ଵତପ୍ତ କିମହୋ ଏଜ୍ଯଂତ କିଂଵାଧ୍ଵରାଃ। ପାତ୍ରେ ଦାନମଦାଯି କିଂ ବହୁଵିଧଂ କିଂ ଵା ସୁରାଶ୍ଚାର୍ଚିତାଃ । କିଂ ସତ୍ତୀର୍ଥମସେଵି କିଂ ଦ୍ଵିଜକୁଲଂ ପୂଜାଦିଭିଃ ସତ୍କୃତଂ ଯେନ ପ୍ରାପି ସଦା। ଶିଵସ୍ଯ ଶିଵଦା ସା ରାଜଧାନୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଆମେ କେଉଁ ତପସ୍ୟା କଲୁ, କେଉଁ ଯଜ୍ଞ କଲୁ? କେଉଁ ଯୋଗ୍ୟକୁ ଦାନ ଦେଲୁ, କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲୁ? କେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସେବା କଲୁ, କେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରକୁ ପୂଜା ଦେଲୁ? କେଉଁଠାରେ ଏହି ଶିବଙ୍କର ଶୁଭ ଦାୟିନୀ ରାଜଧାନୀ ସଦା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ?
ଭାଗ୍ଯୈର୍ମେଽଧିଗତା ହ୍ଯନେକଜନୁଷାଂ ସର୍ଵାଘଵିଧ୍ଵଂସିନୀ। ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯୀ ଶିଵପୁରୀ ସଂସାରସିଂଧୋସ୍ତରୀ । ଲବ୍ଧଂ ସଜ୍ଜନୁଷଃ ଫଲଂ କୁଲମଲଂ ଚକ୍ରେ ପଵିତ୍ରୀକୃତଃ। ସ୍ଵାତ୍ମା ଚାପ୍ଯଖିଲଂ କୃତଂ କିମପରଂ ସର୍ଵୋପରିଷ୍ଟାତ୍ସ୍ଥିତମ୍
ଭାଗ୍ୟରେ ମୋତେ ଅନେକ ଜନ୍ମର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଶିବପୁରୀ ମିଳିଛି; ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ନଗରୀ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ପାର କରାଏ। ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଫଳ, ପରିବାରର ଦୋଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଆତ୍ମା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ—ଏହାଠାରୁ ଉପରେ ଆଉ କିଛି ଅଛି କି?
ଜୀଵନ୍ନରଃ ପଶ୍ଯତି ଭଦ୍ର ଲକ୍ଷମେଵଂ ଵଦଂତୀତି ମୃଷା ନ ଯସ୍ମାତ୍ । ତସ୍ମାନ୍ମଯା ଵୈ ଵପୁଷେ ଦୃଶେ ନ ପ୍ରାପ୍ତାପି କାଶୀ କ୍ଷଣଭଂଗୁରେଣ
ଜୀବନ୍ତ ମଣିଷ ଏଠାରେ ଲକ୍ଷ ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିପାରେ; ଏହା ମିଥ୍ୟା କୁହାଯାଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ମୋ ଦେହ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ଥିବା କାଶୀ ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
କାଶ୍ଯାଂ ଵିଧାତୁମମରୈରପି ଦିଵ୍ଯଭୂମୌ ସତ୍ତୀର୍ଥ ଲିଂଗଗଣନାର୍ଚନତା ନ ଶକ୍ଯା । ଯାନୀହ ଗୁପ୍ତ ଵିଵୃତାନି ପୁରାତନାନି ସିଦ୍ଧାନି ଯୋଜିତକରଃ ପ୍ରଣମାମି ତେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ କାଶୀରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଲିଙ୍ଗ ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଣା, ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶିତ, ସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ମୁଁ ହାତ ଯୋଡି ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
କିଂ ଭୀତ୍ଯା ଦୁରିତଵ୍ରଜାତ୍କିମୁ ମୁଦା ପୁଣ୍ଯୈରଗଣ୍ଯୈଃ କୃତୈଃ। କିଂ ଵିଦ୍ଯାଭ୍ଯସନାନ୍ମଦେନ ଜଡତାଦୋଷାଦ୍ଵିଷାଦେନ କିମ୍ । କିଂ ଗର୍ଵେଣ ଧନୋଦଯାଦଧନତାତାପେନ କିଂ ଭୋଜନାଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରୀମଣିକର୍ଣିକାପଯସି ଚେଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଦୃଶ୍ଯତେ
ପାପର ରାସ୍ତାରୁ କଣ ଭୟ, ଅଗଣିତ ପୁଣ୍ୟ କରି କଣ ଆନନ୍ଦ? ପଢିବାର ଗର୍ବରେ କଣ, ମୂଢତା ଓ ଦୋଷରେ କଣ ଦୁଃଖ? ଧନର ଗର୍ବରେ କଣ, ଦରିଦ୍ରତାର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କଣ, ଖାଦ୍ୟରେ କଣ? ଯଦି ଶ୍ରୀମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଭଗବାନ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବା।
ଅଲ୍ପସ୍ଫୀତି ନିରାମଯାପି ତନୁତା ପ୍ରଵ୍ଯକ୍ତଶକ୍ଯାତ୍ମତା ପ୍ରୋତ୍ସାହାଢ୍ଯ ବଲେନ କେଵଲମନୋରାଗଦ୍ଵିତୀଯେନ ଯତ୍ । ଅପ୍ରାପ୍ଯାପି ମନୋରଥୈରଵିଷଯାସ୍ଵପ୍ନପ୍ରଵୃତ୍ତେରପି ପ୍ରାପ୍ତା ସା। ପି ଗଦାଧରସ୍ଯ ନଗରୀ ସଦ୍ଯୋପଵର୍ଗପ୍ରଦା
ଅଳ୍ପ ଧନ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କିମ୍ବା ଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ପଷ୍ଟ କ୍ଷମତା, ଉତ୍ସାହ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମ ଥିଲେ, ଆଶା କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ସେହି ନଗରୀ ମିଳିଯାଏ। ଗଦାଧରଙ୍କର ଏହି ନଗରୀ ସତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରଦାନ କରେ।
ମନ୍ଯେନାତ୍ମକୃତିର୍ନପୂର୍ଵପୁରୁଷପ୍ରାପ୍ତେର୍ବଲଂ ଚାତ୍ର ଯନ୍ନାପୀଦଂ ସ୍ଵଜନ। ପ୍ରମାଣମଚଲଂ କିଂସ୍ଵାପତାପାଦିକମ୍। ଯାଦୁଷ୍ପ୍ରାପ ଗଯାପ୍ରଯାଗଯମୁନା କାଶୀସୁପର୍ଵାଗମାତ୍ପ୍ରାପ୍ତିସ୍ତତ୍ର। ମହାଫଲୋ ଵିଜଯତେ ଶ୍ରୀଶାରଦାନୁଗ୍ରହଃ
ନିଜ ଆକୃତି, ପୂର୍ବ ଲାଭର ଶକ୍ତି, ନିଜ ଲୋକ, କିମ୍ବା ନିଶ୍ଚିତ ମାପ, ନିଦ୍ରା କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା—ଏହା କିଛି ଚାଲିନାହିଁ। ଗୟା, ପ୍ରୟାଗ, ଯମୁନା ଓ କାଶୀର ଏହି ମହାସଂଗମ ପ୍ରାପ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ। ଶ୍ରୀଶାରଦାଙ୍କର କୃପାରେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ।