ଶ୍ରୀମହାଦେଵଉଵାଚ-★ ଏଵମସ୍ତୁ ମହାଦେଵି ନନ୍ଦନଂ ଦେଵସଙ୍କୁଲମ୍ । ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ତେ ପୁଣ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ— "ଏମିତି ହେଉ, ମହାଦେବୀ! ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବମାନେ ଥିବା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂଜିଥିବା ପବିତ୍ର ନନ୍ଦନ ଅରଣ୍ୟ ଦେଖାଇବି।"
ଏଵମାଭାଷ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ତଯା ସହ ଗଣୈସ୍ତତଃ । ସ ଗନ୍ତୁମୁତ୍ସୁକୋ ଦେଵୋ ନନ୍ଦନଂ ଵନମେଵ ତୁ
ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ କହି, ସେ ଦେବତା, ତାଙ୍କ ସହ ବହୁ ଗଣମାନେ ସହିତ, ନନ୍ଦନ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ସର୍ଵଗଂ ସୁନ୍ଦରଂ ଦିଵ୍ଯପୃଷ୍ଠମାଭରଣୈର୍ଯୁତମ୍। ଘଂଟାମାଲାଭିସଂଯୁକ୍ତଂ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନମ୍
ସେ ଅରଣ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ୍ର, ସୁନ୍ଦର, ଦିବ୍ୟ ଗଢ଼ି, ଅନେକ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଘଣ୍ଟାମାଳା ଓ କିଙ୍କିଣି ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଚାମରୈଃ ପଟ୍ଟସୂତ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁକ୍ତାମାଲାସୁଶୋଭିତମ୍। ହଂସଚଂଦ୍ରପ୍ରତୀକାଶଂ ଵୃଷଭଂ ଚାରୁଲକ୍ଷଣମ୍
ଚାମର, ପଟ୍ଟ ସୂତ୍ର, ମୁକ୍ତାମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ହଂସ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ବୃଷ ଉପରେ।
ସମାରୂଢୋ ମହାଦେଵୋ ଗଣକୋଟିସମାଵୃତଃ। ନନ୍ଦିଭୃଙ୍ଗିମହାକାଲସ୍କନ୍ଦଚଣ୍ଡମନୋହରାଃ
ଏହି ବୃଷ ଉପରେ ମହାଦେବ ବସି, ନନ୍ଦି, ଭୃଙ୍ଗି, ମହାକାଳ, ସ୍କନ୍ଦ, ଚଣ୍ଡ, ମନୋହର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଣମାନେ ସହିତ ଚାରିପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ଗଣେଶଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତୋ ମଣୀଶ୍ଵରଃ । ଅତିବଲଃସୁବଲୋ ନାମ ମେଘନାଦୋ ଘଟାଵହଃ
ବୀରଭଦ୍ର, ଗଣେଶ, ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ, ମଣୀଶ୍ୱର, ଅତିବଳ, ସୁବଳ, ମେଘନାଦ, ଘଟାବହ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଅଛନ୍ତି।
ଘଣ୍ଟାକର୍ଣଶ୍ଚ କାଲିନ୍ଦଃ ପୁଲିନ୍ଦୋ ଵୀରବାହୁକଃ। କେଶରୀ କିଂକରୋ ନାମ ଚଣ୍ଡହାସଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଘଣ୍ଟାକର୍ଣ୍ଣ, କାଳିନ୍ଦ, ପୁଲିନ୍ଦ, ବୀରବାହୁକ, କେଶରୀ, କିଙ୍କର ନାମକ, ଚଣ୍ଡହାସ ଓ ପ୍ରଜାପତି ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ସନକାଦ୍ଯାସ୍ତପୋବଲାଃ। ଗଣୈଶ୍ଚ କୋଟିସଂଖ୍ଯାତୈଃ ସଶିଵଃ ପରିଵାରିତଃ
ସନକ ଆଦି ତପୋବଳୀ, ଏମିତି ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଗଣ, କୋଟିକୋଟି ଗଣମାନେ ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ନନ୍ଦନଂ ଵନମେଵାପି ସେଵିତଂ ଦେଵକିନ୍ନରୈଃ। ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଦେଵୋ ଗଣୈର୍ଦେଵ୍ଯାସମନ୍ଵିତଃ
ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ, ଯାହାକୁ ଦେବତା ଓ କିନ୍ନରମାନେ ସେବନ କରୁଥିଲେ, ସେଠାକୁ ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ଗଣମାନେ ଓ ଦେବୀ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦର୍ଶଯାମାସ ଦେଵେଶୋ ଗିରିଜାଯୈ ସୁଶୋଭନମ୍ । ନାନାପାଦପସମ୍ପନ୍ନଂ ବହୁପୁଷ୍ପସମାକୁଲମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଏହି ଶୋଭାମୟ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଅନେକ ପୁଷ୍ପ ଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯଂ ରମ୍ଭାଵନାକୀର୍ଣଂ ପୁଷ୍ପଵଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଚମ୍ପକୈଃ । ମଲ୍ଲିକାଭିଃ ସୁପୁଷ୍ପାଭିର୍ମାଲତୀଜାଲସଂକୁଲମ୍
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ ରମ୍ଭା ଗଛ, ଫୁଲିଥିବା ଚମ୍ପା, ଗୁଲାବ ଓ ମାଳତୀ ଲତାର ଘନ ଝୁପିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ନିତ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପିତଶାଖାଭିଃ ପାଟଲାନାଂ ଵନୋତ୍ତମୈଃ। ରାଜମାନଂ ମହାଵୃକ୍ଷୈଶ୍ଚଂଦନୈଶ୍ଚାରୁଗଂଧିଭିଃ
ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ଫୁଲିଥିବା ପାଟଳ ଗଛ, ମହାନ ବୃକ୍ଷ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା।
ଦେଵଦାରୁଵନୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ତୁଂଗଵୃକ୍ଷୈଃ ସମାକୁଲମ୍। ସରଲୈର୍ନାଲିକେରୈଶ୍ଚ ତଦ୍ଵତ୍ପୂଗୀଫଲଦ୍ରୁମୈଃ
ଦେବଦାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଚ୍ଚ ବୃକ୍ଷମାନେ ସେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେହିପରି ସରଳ, ନାଡ଼ିଆ ଓ ପୁଗିଫଳ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଖର୍ଜୂରପନସୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ଫଲଭାରାଵନାମିତୈଃ। ପରିମଲୋଦ୍ଗାରସଂଯୁକ୍ତୈର୍ଗୁରୁଵୃକ୍ଷସମାକୁଲମ୍
ଖରଜୁରି ଓ ପନସ ଗଛ, ଫଳର ଓଜନରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିଲା, ସୁଗନ୍ଧ ଛଡ଼ାଉଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ବୃକ୍ଷମାନେ ରହିଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିତେଜଃ ସମାଭାସୈଃ ସପ୍ତପର୍ଣୈଃ ସୁଶୋଭିତମ୍ । ରାଜଵୃକ୍ଷୈଃ କଦଂବୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଶୋଭାନ୍ଵିତଂ ସଦା
ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ ଗଛ, ରାଜବୃକ୍ଷ ଓ କଦମ୍ବ ଗଛର ଫୁଲର ଶୋଭା ସହିତ ସେଉଁଠି ସଦା ରହିଥିଲା।
ଜଂବୂନିଂବମହାଵୃକ୍ଷୈର୍ମାତୁଲିଗୈଃ ସମାକୁଲମ୍ । ନାରଂଗୈଃ ସିଂଧୁଵାରୈଶ୍ଚ ପ୍ରିଯାଲୈଃ ଶାଲତିଂଦୁକୈଃ
ଜାମୁ, ନିମ୍ବ, ବଡ଼ ଗଛ, ମାତୁଳିଙ୍ଗ, ନାରଙ୍ଗା, ସିନ୍ଧୁବାର, ପିଆଳ, ଶାଳ ଓ ଟିଂଡୁକ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଭରିଗଲା।
ଉଦୁଂବରୈଃ କପିତ୍ଥୈଶ୍ଚ ଜଂବୂପାଦପଶୋଭିତମ୍ । ଲକୁଚୈଃ ପୁଷ୍ପସୌଗଂଧୈଃ ସ୍ଫୁଟନାଗୈଃ ସମାକୁଲମ୍
ଉଡୁମ୍ବର ଓ କପିଥ୍ଥ ଗଛ, ଜାମୁ ଗଛର ଶୋଭା, ଲକୁଚ ଗଛ, ସୁଗନ୍ଧିତ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫୁଲିଥିବା ନାଗ ଗଛ ସହିତ ଉଦ୍ୟାନ ଭରିଥିଲା।
ଚୂତୈଶ୍ଚ ଫଲରାଜାଦ୍ଯୈର୍ନୀଲୈଶ୍ଚୈଵ ଘନୋପମୈଃ । ନୀଲୈଃ ଶାଲଵନୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଜାଲାନାଂ ତୁ ଵନୈସ୍ତତଃ
ଫଳର ରାଜା ଆମ୍ବ ଗଛ, ଘନ ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ ନୀଳ ଗଛ, ଦିବ୍ୟ ଶାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଝାଡ଼ ଲତାର ଘନ ଝୁପି ଥିଲା।
ତମାଲୈସ୍ତୁ ଵିଶାଲୈଶ୍ଚ ସେଵିତଂ ତପନୋପମୈଃ । ଶୋଭିତଂ ନଂଦନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶିଵେନ ପରିଦର୍ଶିତମ୍
ବିଶାଳ ତମାଳ ଗଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଚମକୁଥିଲା, ଏହି ପବିତ୍ର ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଶିବ ଦେଖାଇଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଥିଲା।
ଶୋଭିତଂ ଚ ଦ୍ରୁମୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଃ ସର୍ଵୈର୍ନୀଲଵନୋପମୈଃ । ସର୍ଵକାମଫଲୋପେତୈଃ କଲ୍ଯାଣଫଲଦାଯକୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନୀଳ ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଫଳ ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଉଥିଲେ।
କଲ୍ପଦ୍ରୁମୈର୍ମହାପୁଣ୍ଯୈଃ ଶୋଭିତଂ ନଂଦନଂ ଵନମ୍ । ନାନାପକ୍ଷିନିନାଦୈଶ୍ଚ ସଂକୁଲଂ ମଧୁରସ୍ଵରୈଃ
ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
କୋକିଲାନାଂ ରୁତୈଃ ପୁଣ୍ଯୈରୁଦ୍ଘୁଷ୍ଟଂ ମଧୁକାରିଭିଃ । ମକରଂଦଵିଲୁବ୍ଧାନାଂ ପକ୍ଷିଣାଂ ରୁତନାଦିତମ୍
କୋଇଲିର ପୁଣ୍ୟ ଡାକ, ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ ମଧୁର ରସରେ ମତ ହୋଇଥିବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଡାକରେ ଉଦ୍ୟାନ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଥିଲା।
ନାନଵୃକ୍ଷୈଃ ସମାକୀର୍ଣଂ ନାନାମୃଗଗଣାଯୁତମ୍ । ଵୃକ୍ଷେଭ୍ଯୋ ଵିଵିଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈସ୍ସୌଗଂଧୈଃ ପତିତୈର୍ଭୁଵି
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବୃକ୍ଷ ଓ ଅନେକ ପ୍ରଜାତିର ପଶୁପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ୟାନ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଭୂମିରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧିତ ପତିତ ପୁଷ୍ପ ଛିଟିଯାଇଥିଲା।
ସା ଚ ଭୂ ରାଜତେ ପୁତ୍ର ପୂଜିତେ ଵସୁଗଂଧିଭିଃ । ତତ୍ର ଵାପ୍ଯୋ ମହାପୁଣ୍ଯାଃ ପଦ୍ମସୌଗଂଧନିର୍ମଲାଃ
ହେ ପୁତ୍ର, ସେ ଭୂମି ସୁଗନ୍ଧିତ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକୁଥିଲା; ସେଠାରେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା, ପଦ୍ମ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ପରିସ୍କାର ଜଳର ତାଳାବ ଥିଲା।
ତୋଯୈସ୍ତାଃ ପୂରିତାଃ ପୁତ୍ର ହଂସକାରଂଡସେଵିତାଃ। ତଡାଗୈଃ ସାଗରପ୍ରଖ୍ଯୈସ୍ତୋଯସୌଗଂଧପୂଜିତୈଃ
ହେ ପୁତ୍ର, ସେ ତାଳାବଗୁଡ଼ିକ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀ ତାହାକୁ ସେବନ କରୁଥିଲେ; ସାଗର ସମାନ ବଡ଼ ଝିଲିକ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିଲା।
ନଂଦନଂ ଭାତି ସର୍ଵତ୍ର ଗଣୈରପ୍ସରସାଂ ମହତ୍। ଵିମାନୈଃ କଲଶୈଃ ଶୁଭ୍ରୈର୍ହେମଦଂଡୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ
ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ସମସ୍ତଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଦଳରେ ଭରିଯାଇ ଚମକୁଥିଲା, ଶୁଭ୍ର ହେବା ଓ ସୁନା ଦଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ ଅଦ୍ଭୁତ ବିମାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା।
ନଂଦନୋ ଵନରାଜସ୍ତୁ ପ୍ରାସାଦୈସ୍ତୁ ସୁଧାନ୍ଵିତୈଃ। ଯତ୍ର ତତ୍ର ପ୍ରଭାତ୍ଯେଵ କିନ୍ନରାଣାଂ ମହାଗଣୈଃ
ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ଶୁଭ୍ର ମହଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଛି, ସେଠାରେ କିନ୍ନରମାନେ ମହାନ ଦଳରେ ଯେଉଁଠି ତାହା ଅଲୋକିକ ଭାବେ ଚମକୁଛି।
ଗଂଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସୁରୂପାଭିର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଦେଵତାନାଂ ଵିନୋଦୈଶ୍ଚ ମୁନିଵୃଂଦୈଃ ସୁଯୋଗିଭିଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଏହି ଉଦ୍ୟାନ ଗାନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିନୋଦ, ମହାନ ଋଷି ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଶୋଭା ପାଇଛି।
ସର୍ଵତ୍ର ଶୁଶୁଭେ ପୁଣ୍ଯସଂସ୍ଥାନଂ ନଂଦନସ୍ଯ ଚ
ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନର ପବିତ୍ର ନିବାସ ସମସ୍ତଠାରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ଚମକୁଛି।
ଏଵଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ମହାନୁଭାଵୋ ଭଵଃ ସୁଦେଵ୍ଯାସହିତୋ ମହାତ୍ମା। ଶ୍ରୀନଂଦନଂ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ନିଵାସଂ ସୁଖାକରଂ ଶାଂତିଗୁଣୋପପନ୍ନମ୍
ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମହାନୁଭାବ ଭବ ମହାତ୍ମା ସୁଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପୁଣ୍ୟବାନମାନଙ୍କର ନିବାସ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାନ୍ତିର ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।