ମହାକାଂତଂ ମହୋତ୍ସାହଂ ମହାମୋହଵିନାଶନମ୍ ।। ଆଚିନ୍ଵଂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଗୁଣାତୀତଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ଯେଉଁ ପ୍ରଣବ ମହାସୁନ୍ଦର, ମହାଉତ୍ସାହୀ, ମହାମୋହ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ସେହି ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଭାତି ସର୍ଵତ୍ର ଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଭୂତାନାଂ ଭୂତିଵର୍ଦ୍ଧନଃ। । ଅଭଯଂ ଭିକ୍ଷୁସଂବଦ୍ଧଂ ନମାମି ପ୍ରଣଵଂ ଶିଵମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି, ଭୟହୀନତା ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ରଖନ୍ତି, ସେହି ଶିବ ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଗାଯତ୍ରୀସାମ ଗାଯଂତଂ ଗୀତଂ ଗୀତପ୍ରିଯଂ ଶୁଭମ୍ ।। ଗଂଧର୍ଵଗୀତଭୋକ୍ତାରଂ ପ୍ରଣଵଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହମ୍
ଯିଏ ଗାୟତ୍ରୀ, ସାମ ଗାନ କରନ୍ତି, ଗୀତ ଓ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଶୁଭ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଗୀତ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଵିଚାରଂ ଵେଦରୂପଂ ତଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍ ।। ଯୋନିଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ଓଁକାରଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହମ୍
ଯିଏ ବିଚାର ଓ ବେଦ ରୂପୀ, ଯଜ୍ଞରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମୂଳ ଯେଉଁ ଓଁକାର, ସେହି ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ତାରକଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ନୌରୂପେଣ ଵିରାଜିତମ୍ ।। ସଂସାରାର୍ଣଵମଗ୍ନାନାଂ ନମାମି ପ୍ରଣଵଂ ହରିମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା, ନୌକା ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବାମାନେ ପାଇଁ ହରି ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵସତେ ଏକରୂପେଣ ନୈକଧା ।। ଧାମକୈଵଲ୍ଯରୂପେଣ ନମାମି ପ୍ରଣଵଂ ଶିଵମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଏକ ରୂପେ ବସିଥିବା, ତଥା ଅନେକ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ, ମୁକ୍ତିର ଧାମ ଯେଉଁ ପ୍ରଣବ, ଶିବ ପ୍ରଣବକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ସୂକ୍ଷ୍ମତରଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଗୁଣନାଯକମ୍ ।। ଵର୍ଜିତଂ ପ୍ରାକୃତୈର୍ଭାଵୈର୍ଵେଦସ୍ଥାନଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସେହି ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପବିତ୍ର, ଗୁଣ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ଗୁଣର ମୂଳ, ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ବେଦର ଆଧାର ସ୍ଥାନକୁ ଶିର ନମାଏ।
ଦେଵଦୈତ୍ଯଵିଯୋଗୈଶ୍ଚ ଵର୍ଜିତଂ ତୁଷ୍ଟିଭିଃ ସଦା ।। ଦୈଵୈଶ୍ଚ ଯୋଗିଭିର୍ଧ୍ଯେଯଂ ତମୋଂକାରଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସେହି ଓଁକାରକୁ ଶିର ନମାଏ, ଯାହା ସଦା ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ବିୟୋଗରୁ ଦୂର, ଯାହାକୁ ଦେବତା ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଵ୍ଯାପକଂ ଵିଶ୍ଵଵେତ୍ତାରଂ ଵିଜ୍ଞାନଂ ପରମଂ ଶୁଭମ୍ ।। ଶିଵଂ ଶିଵଗୁଣଂ ଶାଂତଂ ଵଂଦେ ପ୍ରଣଵମୀଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ପ୍ରଣବର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ, ଯିଏ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜ୍ଞାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଶାନ୍ତ ଓ ଶିବଙ୍କ ଗୁଣର ଧାରକ।
ଯସ୍ଯ ମାଯାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁରାସୁରାଃ। । ନ ଵିଂଦଂତି ପରଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ମୋକ୍ଷଦ୍ଵାରଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସେହି ପବିତ୍ର, ପରମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାରକୁ ଶିର ନମାଏ, ଯାହାଙ୍କ ମାୟାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତା-ଦାନବମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ପରମତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଆନଂଦକଂଦାଯ ଵିଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧଯେ ଶୁଦ୍ଧାଯ ହଂସାଯ ପରାଵରାଯ। । ନମୋଽସ୍ତୁ ତସ୍ମୈ ଗଣନାଯକାଯ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵାଯ ମହାପ୍ରଭାଯ
ଆନନ୍ଦର ମୂଳ, ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧିର ଧାରକ, ଶୁଦ୍ଧ ହଂସ ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଓ ତଳେ ବ୍ୟାପିତ, ଗୁଣମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ ଓ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀପାଂଚଜନ୍ଯେନ ଵିରାଜମାନଂ ରଵିପ୍ରଭେଣାପି ସୁଦର୍ଶନେନ ।। ଗଦାବ୍ଜକେନାପି ଵିରାଜମାନଂ ପ୍ରଭୁଂ ସଦୈନଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଶ୍ରୀପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖ, ରବିପ୍ରଭା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶୋଭାମାନ।
ଯଂ ଵେଦଗୁହ୍ଯଂ ସଗୁଣଂ ଗୁଣାନାମାଧାରଭୂତଂ ସଚରାଚରସ୍ଯ ।। ଯଂ ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରତୁଲ୍ଯତେଜସଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ବେଦର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଗୁଣମୟ, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଆଧାର, ଚରାଚର ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ।
କ୍ଷୁଧାନିଧାନଂ ଵିମଲଂ ସୁରୂପମାନଂଦମାନେନ ଵିରାଜମାନମ୍ । ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜୀଵଂତି ସୁରାଦିଲୋକାସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଭୋଜନର ଭଣ୍ଡାର, ପବିତ୍ର, ଶୋଭାମାନ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଗର୍ବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।
ତମୋଘନାନାଂ ସ୍ଵକରୈର୍ଵିନାଶଂ କରୋତି ନିତ୍ଯଂ ପରିକର୍ମହେତୁଃ ।। ଉଦ୍ଦ୍ଯୋତମାନଂ ରଵିଦୀପ୍ତତେଜସଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ନିଜ ରଶ୍ମିଦ୍ୱାରା ସବୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ସଦା ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଯୋ ଭାତି ସର୍ଵତ୍ର ରଵିପ୍ରଭାଵୈଃ କରୋତି ଶୋଷଂ ଚ ରସଂ ଦଦାତି ।। ଯଃ ପ୍ରାଣିନାମଂତରଗଃ ସ ଵାଯୁସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୋଷଣ କରନ୍ତି ଓ ରସ ଦେଇଥାନ୍ତି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପେ ବସିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାନୁରୂପେଣ ସ ଦେଵଦେଵୋ ବିଭର୍ତି ଲୋକାନ୍ସକଲାନ୍ମହୀପାନ୍ ।। ସଂତାରଣେ ନୌରିଵ ଵର୍ତତେ ଯସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ରାଜାମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମୁଦ୍ର ପାରି ଯିବା ପାଇଁ ନୌକା ସମାନ।
ଅଂତର୍ଗତୋ ଲୋକମଯଃ ସଦୈଵ ପଚତ୍ଯସୌ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମାନାମ୍ ।। ସ୍ଵାହାମୁଖୋ ଦେଵଗଣସ୍ଯ ହେତୁସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି, ସଦା ଚରାଚର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାକାନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱାହାର ମୁଖ ଭାବରେ ଦେବମଣ୍ଡଳର କାରଣ।
ରସୈଃ ସୁପୁଣ୍ଯୈଃ ସକଲୈଃ ସହୈଵ ପୁଷ୍ଣାତି ସୌମ୍ଯୋ ଗୁଣଦଶ୍ଚ ଲୋକେ ।। ଅନ୍ନାନି ଯୋନିର୍ମଲ ତେଜସୈଵ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ମୃଦୁ ଓ ଲୋକରେ ଗୁଣଦାତା, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ରସ ଓ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ମୂଳ ପବିତ୍ର ତେଜ।
ଅସ୍ତ୍ଯେଵ ସର୍ଵତ୍ର ଵିନାଶହେତୁଃ ସର୍ଵାଶ୍ରଯଃ ସର୍ଵମଯଃ ସ ସର୍ଵଃ ।। ଵିନା ହୃଷୀକୈର୍ଵିଷଯାନ୍ପ୍ରଭୁଂକ୍ତେ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତଠାରେ ବିନାଶର କାରଣ, ସମସ୍ତର ଆଧାର ଓ ସାର, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିନା ବିଷୟର ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି।
ଜୀଵସ୍ଵରୂପେଣ ବିଭର୍ତି ଲୋକାଂସ୍ତତଃ ସ୍ଵମୂର୍ତାନ୍ସଚରାଚରାଂଶ୍ଚ ।। ନିଷ୍କେଵଲୋ ଜ୍ଞାନମଯଃ ସୁଶୁଦ୍ଧସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଜୀବ ସ୍ୱରୂପରେ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ପରେ ନିଜ ଚରାଚର ରୂପକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର, ଜ୍ଞାନମୟ ଓ ଅତି ପବିତ୍ର।
ଦୈତ୍ଯାଂତକଂ ଦୁଃଖଵିନାଶମୂଲଂ ଶାଂତଂ ପରଂ ଶକ୍ତିମଯଂ ଵିଶାଲମ୍ ।। ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦେଵା ଵିନଯଂ ପ୍ରଯାଂତି ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଦାନବଙ୍କ ନାଶକ, ଦୁଃଖର ଶେଷର ମୂଳ, ଶାନ୍ତ, ପରମ, ଶକ୍ତିମୟ ଓ ବିଶାଳ, ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଦେବତାମାନେ ବିନୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ସୁଖଂ ସୁଖାଂତଂ ସୁଖଦଂ ସୁରେଶଂ ଜ୍ଞାନାର୍ଣଵଂ ତଂ ମୁନିପଂ ସୁରେଶମ୍ ।। ସତ୍ଯାଶ୍ରଯଂ ସତ୍ଯଗୁଣୋପଵିଷ୍ଟଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ସୁଖ, ସୁଖର ଶେଷ, ସୁଖଦାତା, ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଜ୍ଞାନର ସାଗର, ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟର ଆଧାର ଓ ସତ୍ୟ ଗୁଣରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞାଂଗରୂପଂ ପରମାର୍ଥରୂପଂ ମାଯାନ୍ଵିତଂ ମାପତିମୁଗ୍ରପୁଣ୍ଯମ୍ ।। ଵିଜ୍ଞାନମେକଂ ଜଗତାଂ ନିଵାସଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଅଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପ, ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପ, ମାୟାସହିତ, ମାର ନାଥ, ଉଗ୍ର ପୁଣ୍ୟର ଧାରକ, ଏକମାତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିବାସ।
ଅଂଭୋଧିମଧ୍ଯେ ଶଯନଂ ହିତସ୍ଯ ନାଗାଂଗଭୋଗେ ଶଯନଂ ଵିଶାଲେ ।। ଶ୍ରୀପାଦପଦ୍ମଦ୍ଵଯମେଵ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନମାମି ନିତ୍ଯମ୍
ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିଶାଳ ନାଗର ଶେଷ ଉପରେ ଯିଏ ଶୁଏ, ସେହି ପ୍ରିୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମକୁ ମୁଁ ସଦା ସଦା ବନ୍ଦନା କରେ।
ପୁଣ୍ଯାନ୍ଵିତଂ ଶଂକରମେଵ ନିତ୍ଯଂ ତୀର୍ଥୈରନେକୈଃ ପରିସେଵ୍ଯମାନମ୍ ।। ତତ୍ପାଦପଦ୍ମଦ୍ଵଯମେଵ ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଅଘାପହଂ ତତ୍
ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଯେଉଁଠି ସବୁବେଳେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେହି ପୁଣ୍ୟମୟ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମ, ଯାହା ପାପ ଦୂର କରେ, ସେହି ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମୁଁ ନିତ୍ୟ ବନ୍ଦନା କରେ।
ପାଦାଂବୁଜଂ ରକ୍ତମହୋତ୍ପଲାଭମଂଭୋଜସଲ୍ଲିଂଗଜଯୋପଯୁକ୍ତମ୍ ।। ଅଲଂକୃତଂ ନୂପୁରମୁଦ୍ରିକାଭିଃ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନମାମି ନିତ୍ଯମ୍
ଯେଉଁ ପଦପଦ୍ମ ରକ୍ତ ଦଳର ବଡ଼ ପଦ୍ମ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ପଦ୍ମର ବିଜୟ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ନୂପୁର ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିରେ ଶୁଭ୍ରିତ, ସେହି ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କର ପାଦକୁ ମୁଁ ସଦା ବନ୍ଦନା କରେ।
ଦେଵୈଃ ସୁସିଦ୍ଧୈର୍ମୁନିଭିଃ ସଦୈଵ ନୁତଂ ସୁଭକ୍ତ୍ଯା ଉରଗାଧିପୈଶ୍ଚ ।। ତତ୍ପାଦପଂକେରୁହମେଵପୁଣ୍ଯଂ ଶ୍ରୀଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନମାମି ନିତ୍ଯମ୍
ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି ଓ ନାଗରାଜମାନେ ଯେଉଁଠି ସଦା ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେହି ପବିତ୍ର ପଦପଦ୍ମକୁ ମୁଁ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କର ନିତ୍ୟ ବନ୍ଦନା କରେ।
ଯସ୍ଯାପି ପାଦାଂଭସି ମଜ୍ଜମାନାଃ ପୂତା ଦିଵଂ ଯାଂତି ଵିକଲ୍ମଷାସ୍ତେ ।। ମୋକ୍ଷଂ ଲଭଂତେ ମୁନଯଃ ସୁତୁଷ୍ଟାସ୍ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ପାଦଜଳରେ ନିମଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ; ତୃପ୍ତ ଋଷିମାନେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି—ମୁଁ ସେହି ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପାଦୋଦକଂ ତିଷ୍ଠତି ଯତ୍ର ଵିଷ୍ଣୋର୍ଗଂଗାଦିତୀର୍ଥାନି ସଦୈଵ ତତ୍ର ।। ପିବଂତି ଯେଦ୍ଯାପି ସପାପଦେହାସ୍ତେ ଯାଂତି ଶୁଦ୍ଧାଃ ସୁଗୃହଂ ମୁରାରେଃ
ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପାଦଜଳ ରହିଛି, ସେଠି ସଦା ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ ଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଦଜଳ ପିଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ମୁରାରିଙ୍କର ଶୁଭ ଗୃହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।