ଵିପର୍ଯସ୍ଯଂତି ଯେ ଦାରାଞ୍ଛିଶୂନ୍ଭୃତ୍ଯାତିଥୀଂସ୍ତଥା । ଉତ୍ସନ୍ନପିତୃଦେଵେଜ୍ଯା ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜନାନୀ, ପିଲା, ଚାକର, ଅତିଥିମାନେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଦୂଷକା ରାଜନ୍ଯେ ଚୈଵାଶ୍ରମଦୂଷକାଃ । ସଖୀନାଂ ଦୂଷକାଶ୍ଚୈଵ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ରାଜାମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ । ନ ଚିଂତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାଶ୍ୱର, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଯାଜାନାଂ ମଖାନାଂ ଚ କନ୍ଯାନାଂ ସୁହୃଦାଂ ତଥା । ସାଧୂନାଂ ଚ ଗୁରୂଣାଂ ଚ ଦୂଷକା ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ବକ୍ରିୟା, ବଳି, କନ୍ୟା, ବନ୍ଧୁ, ସାଧୁ ଓ ଗୁରୁମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂନ୍ଯୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଵା । ଯେ ମାର୍ଗାନୁପରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ କାଠ, ଶଳା, କିମ୍ବା ଖାଲି ପଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂତେଷ୍ଵଵିଶ୍ଵସ୍ତାଃ କାମେନାର୍ତାସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଜିହ୍ମାଶ୍ଚ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ଅଭିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାମନାରେ ଦୁଃଖିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଠକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍ । ପ୍ରତିଷେଧଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା ଭୁକ୍ତିରେ ପୀଡ଼ିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାରୁ ରୋକନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତିଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ । ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ କେତେମାନେ ଜମି, ଘର, ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ଆଶାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଶସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ କର୍ତ୍ତାରଃ ଶଲ୍ଯାନାଂ ଧନୁଷାଂ ତଥା । ଵିକ୍ରେତାରଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ହେ ରାଜା, ଯେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର, ବାଣ ଓ ଧନୁଷ୍ୟ ତିଆରି କରନ୍ତି ଓ ବେଚନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅନାଥଂ ଵିକ୍ଲଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତ୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ । ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେ ମୂର୍ଖମାନେ ଅନାଥ, ଦୁଃଖିତ, ଗରିବ, ରୋଗୀ ଓ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କିଛି ଦୟା ନଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନିଯମାନ୍ପୂର୍ଵମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ । ଅତିକ୍ରାମଂତି ଚାଂଚଲ୍ଯାତ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ପ୍ରଥମେ ନିୟମ ନେଇ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନ ରଖି, ଚଞ୍ଚଳତାରେ ତାହା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତେ କଥିତା ରାଜନ୍ନରା ନିରଯଗାମିନଃ । ସ୍ଵର୍ଗଲୋକସ୍ଯ ଗଂତାରୋ ଯେ ଜନାସ୍ତାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ହେ ରାଜା, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ବୋଲି କହିଲି। ଏବେ ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ସତ୍ଯେନ ତପସା କ୍ଷାଂତ୍ଯା ଦାନେନାଧ୍ଯଯନେନ ଚ । ଯେ ଧର୍ମମନୁଵର୍ତଂତେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟ, ତପ, ଖ୍ଷମା, ଦାନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ହୋମପରା ଧ୍ଯାନଦେଵତାର୍ଚନତତ୍ପରାଃ । ଆଦଦାନା ମହାତ୍ମାନସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ହୋମ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଦେବତା ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ମହାତ୍ମା ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଚଯଶ୍ଚ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ଵାସୁଦେଵପରାଯଣାଃ । ପଠଂତି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗାଯଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ଜାଗାରେ, ପବିତ୍ର ହୃଦୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ପଢନ୍ତି ଓ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ସଦାଦୃତାଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵପ୍ନଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସଦା ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସେବା କରନ୍ତି ଓ ଦିନେ ଶୁଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵହିଂସାନିଵୃତ୍ତାଶ୍ଚ ସାଧୁସଂଗାଶ୍ଚ ଯେ ନରାଃ । ସର୍ଵସ୍ଯାପି ହିତେ ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ହିଂସା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସାଧୁମାନେ ସହିତ ମିଶନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵଲୋଭନିଵୃତ୍ତାଶ୍ଚ ସର୍ଵସାହାଶ୍ଚ ଯେ ନରାଃ । ସର୍ଵସ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତାଶ୍ଚ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋଭ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସାହସୀ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଶ୍ରୂଷାଭିସ୍ତପୋଭିଶ୍ଚ ଗୁରୂଣାଂ ମାନଦା ନରାଃ । ପ୍ରତିଗ୍ରହନିଵୃତ୍ତା ଯେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସହସ୍ରପରିଵେଷ୍ଟାରସ୍ତଥୈଵ ଚ ସହସ୍ରଦାଃ । ତ୍ରାତାରଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣାଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ହଜାର ଲୋକକୁ ଖାଇବା ଦେଉଛନ୍ତି, ହଜାର ଦାନ କରନ୍ତି ଓ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଭଯାତ୍ପାପାତ୍ତପାଚ୍ଛୋକାଦ୍ଦାରିଦ୍ର୍ଯଵ୍ଯାଧିକର୍ଶିତାନ୍ । ଵିମୁଂଚଂତି ଚ ଯେ ଜଂତୂଂସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଭୟ, ପାପ, ତାପ, ଶୋକ, ଦରିଦ୍ରତା ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପଵଂତଶ୍ଚ ଯୌଵନସ୍ଥାଶ୍ଚ ଭାରତ । ଯେ ଵୈ ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଧୀରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ରଖନ୍ତି, ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚ ଦାତାରୋ ଗଵାଂ ଭୂମେଶ୍ଚ ଭାରତ । ଅନ୍ନାନାଂ ଵାସସାଂ ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସୁନା, ଗାଈ, ଜମି, ଅନ୍ନ ଓ କପଡ଼ା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଯାଚିତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଯଂତି ପ୍ରିଯଂ ଦତ୍ଵା ଵଦଂତି ଚ । ତ୍ଯକ୍ତଦାନଫଲେଚ୍ଛାଶ୍ଚ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଖୁସି ହୋଇ ଦିଅନ୍ତି, ଭଲ କଥା କହନ୍ତି ଓ ଦାନର ଫଳ ଆଶା ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନିଵେଶନାନାଂ ଧାନ୍ଯାନାଂ ନରାଣାଂ ଚ ପରଂତପ । ସ୍ଵଯମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଦାତାରଃ ପୁରୁଷାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ନିଜେ ଉତ୍ପାଦନ କରି ଘର, ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦ୍ଵିଷତାମପି ଯେ ଦୋଷାନ୍ନ ଵଦଂତି କଦାଚନ । କୀର୍ତଯଂତି ଗୁଣାନ୍ଯେ ଚ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ କହନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଗୁଣ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ପରେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ଵିତପ୍ଯଂତି ମତ୍ସରାତ୍ । ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାଭିନଂଦଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟା କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଖୁସି ହୋଇ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ଚ ନିଵୃତ୍ତୌ ଚ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମେଵ ଚ । ଆଚରଂତି ମହାତ୍ମାନସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ କିମ୍ବା ବିରତ ରହିଲେ, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଯେ ନରାଣାଂ ଵଚୋ ଵକ୍ତୁଂ ନ ଜାନଂତି ଚ ଵିପ୍ରିଯମ୍ । ପ୍ରିଯଵାକ୍ଯୈକଵିଜ୍ଞାତାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ କଥା କହିବା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ସଦା ପ୍ରିୟ କଥା କହିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଯେ ନାମଭାଗାନ୍କୁର୍ଵଂତି କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣା ଶ୍ରମପୀଡିତାଃ । ହଂତକାରସ୍ଯ କର୍ତାରସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଭୁଖ, ତିଆ, ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ପୀଡିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଭାଗ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।