ତସ୍ଯ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଂ ଵିଲୀଯତେ । ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସଗଚ୍ଛତି
ସେ ସମସ୍ତ କାମନାରେ ସଫଳତା ପାଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ଗୁରୁତୀର୍ଥେ ଚ୍ଯଵନଚରିତ୍ରେ ପଂଚନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ବେନଙ୍କ କଥା ଓ ଗୁରୁତୀର୍ଥରେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ପଞ୍ଚାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ସୁବାହୁରୁଵାଚ- କୀଦୃଶୈଃ କର୍ମଭିଃ ପ୍ରେତ୍ଯ ଗଚ୍ଛଂତି ନରକଂ ନରାଃ । ସ୍ଵର୍ଗଂ ତୁ କୀଦୃଶୈଃ ପ୍ରେତ୍ଯ ତନ୍ମେ ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ସୁବାହୁ କହିଲେ— କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି? ଏବଂ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି? ଏହା ମୋତେ କହ।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଯେ ଦ୍ଵିଜା ଲୋଭମୋହିତାଃ । କୁକର୍ମାଣ୍ଯୁପଜୀଵଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଜୈମିନି କହିଲେ— ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ପଡ଼ି, ଖରାପ କାମ କରି ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ନାସ୍ତିକା ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦାଃ କଂଦର୍ପଵିଷଯୋନ୍ମୁଖାଃ । ଦାଂଭିକାଶ୍ଚ କୃତଘ୍ନାଶ୍ଚ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରକୁ ନାମାନନ୍ତି, ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଅଭିମାନୀ ଓ ଅକୃତଜ୍ଞ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ଧନମ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵାନାଂ ଚ ହର୍ତାରୋ ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଦେନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପୁରୁଷାଃ ପିଶୁନାଶ୍ଚୈଵ ମାନିନୋଽନୃତଵାଦିନଃ । ଅସଂବଦ୍ଧପ୍ରଲାପାଶ୍ଚ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଅଭିମାନୀ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ଅସମ୍ବନ୍ଧିତ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯେ ପରସ୍ଵାପହର୍ତାରଃ ପରଦୂଷଣସୂଚକାଃ । ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମିନୋ ଯେ ଚ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଦୋଷାରୋପ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ସହ ମିଶନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରାଣିନାଂ ପ୍ରାଣହିଂସାଯାଂ ଯେ ନରା ନିରତାଃ ସଦା । ପରନିଂଦାରତା ଯେ ଵୈ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ସୁକୂପାନାଂ ତଡାଗାନାଂ ପ୍ରପାନାଂ ଚ ପରଂତପ । ସରସାଂ ଚୈଵ ଭେତ୍ତାରୋ ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କୁଆଁ, ପୋଖରୀ, ପାନିପାଗାଁ, ଓ ଝିଲିକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଵିପର୍ଯସ୍ଯଂତି ଯେ ଦାରାଞ୍ଛିଶୂନ୍ଭୃତ୍ଯାତିଥୀଂସ୍ତଥା । ଉତ୍ସନ୍ନପିତୃଦେଵେଜ୍ଯା ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଜନାନୀ, ପିଲା, ଚାକର, ଅତିଥିମାନେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଦୂଷକା ରାଜନ୍ଯେ ଚୈଵାଶ୍ରମଦୂଷକାଃ । ସଖୀନାଂ ଦୂଷକାଶ୍ଚୈଵ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ରାଜାମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ । ନ ଚିଂତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାଶ୍ୱର, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଯାଜାନାଂ ମଖାନାଂ ଚ କନ୍ଯାନାଂ ସୁହୃଦାଂ ତଥା । ସାଧୂନାଂ ଚ ଗୁରୂଣାଂ ଚ ଦୂଷକା ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ବକ୍ରିୟା, ବଳି, କନ୍ୟା, ବନ୍ଧୁ, ସାଧୁ ଓ ଗୁରୁମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂନ୍ଯୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଵା । ଯେ ମାର୍ଗାନୁପରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ କାଠ, ଶଳା, କିମ୍ବା ଖାଲି ପଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂତେଷ୍ଵଵିଶ୍ଵସ୍ତାଃ କାମେନାର୍ତାସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଜିହ୍ମାଶ୍ଚ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ଅଭିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାମନାରେ ଦୁଃଖିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଠକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍ । ପ୍ରତିଷେଧଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା ଭୁକ୍ତିରେ ପୀଡ଼ିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାରୁ ରୋକନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତିଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ । ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ କେତେମାନେ ଜମି, ଘର, ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ଆଶାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଶସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ କର୍ତ୍ତାରଃ ଶଲ୍ଯାନାଂ ଧନୁଷାଂ ତଥା । ଵିକ୍ରେତାରଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ନରା ନିରଯଗାମିନଃ
ହେ ରାଜା, ଯେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର, ବାଣ ଓ ଧନୁଷ୍ୟ ତିଆରି କରନ୍ତି ଓ ବେଚନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅନାଥଂ ଵିକ୍ଲଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତ୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ । ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେ ମୂର୍ଖମାନେ ଅନାଥ, ଦୁଃଖିତ, ଗରିବ, ରୋଗୀ ଓ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କିଛି ଦୟା ନଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନିଯମାନ୍ପୂର୍ଵମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ । ଅତିକ୍ରାମଂତି ଚାଂଚଲ୍ଯାତ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ପ୍ରଥମେ ନିୟମ ନେଇ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନ ରଖି, ଚଞ୍ଚଳତାରେ ତାହା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତେ କଥିତା ରାଜନ୍ନରା ନିରଯଗାମିନଃ । ସ୍ଵର୍ଗଲୋକସ୍ଯ ଗଂତାରୋ ଯେ ଜନାସ୍ତାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ହେ ରାଜା, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି ବୋଲି କହିଲି। ଏବେ ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ସତ୍ଯେନ ତପସା କ୍ଷାଂତ୍ଯା ଦାନେନାଧ୍ଯଯନେନ ଚ । ଯେ ଧର୍ମମନୁଵର୍ତଂତେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟ, ତପ, ଖ୍ଷମା, ଦାନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ଚ ହୋମପରା ଧ୍ଯାନଦେଵତାର୍ଚନତତ୍ପରାଃ । ଆଦଦାନା ମହାତ୍ମାନସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ହୋମ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଦେବତା ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ମହାତ୍ମା ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଚଯଶ୍ଚ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ଵାସୁଦେଵପରାଯଣାଃ । ପଠଂତି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗାଯଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ପବିତ୍ର ଜାଗାରେ, ପବିତ୍ର ହୃଦୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ପଢନ୍ତି ଓ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ସଦାଦୃତାଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵପ୍ନଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସଦା ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସେବା କରନ୍ତି ଓ ଦିନେ ଶୁଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵହିଂସାନିଵୃତ୍ତାଶ୍ଚ ସାଧୁସଂଗାଶ୍ଚ ଯେ ନରାଃ । ସର୍ଵସ୍ଯାପି ହିତେ ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ହିଂସା ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସାଧୁମାନେ ସହିତ ମିଶନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵଲୋଭନିଵୃତ୍ତାଶ୍ଚ ସର୍ଵସାହାଶ୍ଚ ଯେ ନରାଃ । ସର୍ଵସ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତାଶ୍ଚ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋଭ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସାହସୀ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶୁଶ୍ରୂଷାଭିସ୍ତପୋଭିଶ୍ଚ ଗୁରୂଣାଂ ମାନଦା ନରାଃ । ପ୍ରତିଗ୍ରହନିଵୃତ୍ତା ଯେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସହସ୍ରପରିଵେଷ୍ଟାରସ୍ତଥୈଵ ଚ ସହସ୍ରଦାଃ । ତ୍ରାତାରଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣାଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ
ଯେମାନେ ହଜାର ଲୋକକୁ ଖାଇବା ଦେଉଛନ୍ତି, ହଜାର ଦାନ କରନ୍ତି ଓ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।