ସର୍ଵକାମିକସଂସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ମୋକ୍ଷେ ଚ ଵିନିଯୋଗକଃ । ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ଶତନାମସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ । ବ୍ରହ୍ମା ଋଷିଃ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦେଵତା ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛଂଦଃ । ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯାର୍ଥେ ଵିନିଯୋଗଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏହି ଶତନାମ ସ୍ତୋତ୍ରର ବ୍ୟବହାର ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମା ଋଷି, ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତା, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ଏହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ।
ନମାମ୍ଯହଂ ହୃଷୀକେଶଂ କେଶଵଂ ମଧୁସୂଦନମ୍ । ସୂଦନଂ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯାନାଂ ନାରାଯଣମନାମଯମ୍
ମୁଁ ହୃଷୀକେଶ, କେଶବ, ମଧୁସୂଦନ, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କ ନାଶକ, ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଜଯଂତଂ ଵିଜଯଂ କୃଷ୍ଣମନଂତଂ ଵାମନଂ ତତଃ । ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାଧାରଂ ସୁରାର୍ଚିତମ୍
ବିଜୟୀ, କୃଷ୍ଣ, ଅନନ୍ତ, ବାମନ, ବିଷ୍ଣୁ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ପୁଣ୍ୟମୟ, ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୂଜିତଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅନଘଂ ତ୍ଵଘହଂତାରଂ ନରସିଂହଂ ଶ୍ରିଯଃ ପ୍ରିଯମ୍ । ଶ୍ରୀପତିଂ ଶ୍ରୀଧରଂ ଶ୍ରୀଦଂ ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ମହୋଦଯମ୍
ନିର୍ମଳ, ପାପ ନାଶକ, ନରସିଂହ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀପତି, ଶ୍ରୀଧର, ଶ୍ରୀଦାତା, ଶ୍ରୀନିବାସ, ମହାମହିମା ଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରୀରାମଂ ମାଧଵଂ ମୋକ୍ଷଂ କ୍ଷମାରୂପଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଵେତ୍ତାରଂ ସର୍ଵଦଂ ସର୍ଵନାଯକମ୍
ଶ୍ରୀରାମ, ମାଧବ, ମୋକ୍ଷଦାତା, କ୍ଷମାର ରୂପ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ହରିଂ ମୁରାରିଂ ଗୋଵିଂଦଂ ପଦ୍ମନାଭଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍ । ଆନଂଦଂ ଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନଂ ଜ୍ଞାନଦଂ ଜ୍ଞାନନାଯକମ୍
ହରି, ମୁରାରି, ଗୋବିନ୍ଦ, ପଦ୍ମନାଭ, ପ୍ରଜାପତି, ଆନନ୍ଦମୟ, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜ୍ଞାନଦାତା, ଜ୍ଞାନର ନେତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଚ୍ଯୁତଂ ସବଲଂ ଚଂଦ୍ରଂ ଚକ୍ରପାଣିଂ ପରାଵରମ୍ । ଯୁଗାଧାରଂ ଜଗଦ୍ଯୋନିଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଅଚ୍ୟୁତ, ସବଳ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ଚକ୍ରଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଅତିତ, ଯୁଗର ଆଧାର, ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ବ୍ରହ୍ମାର ରୂପ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମୁକୁଂଦଂ ତଂ ସୁଵୈକୁଂଠମେକରୂପଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ଵାସୁଦେଵଂ ମହାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯମ୍
ମୁକୁନ୍ଦ, ସୁନ୍ଦର ବୈକୁଣ୍ଠ, ଏକମାତ୍ର ରୂପ, ଜଗତ୍ପତି, ବାସୁଦେବ, ମହାତ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାପ୍ରିୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଗୋପ୍ରିଯଂ ଗୋହିତଂ ଯଜ୍ଞଂଯଜ୍ଞାଂଗଂ ଯଜ୍ଞଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ । ଯଜ୍ଞସ୍ଯାପି ସୁଭୋକ୍ତାରଂ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗମ୍
ଗୋମାତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଗୋମାତାଙ୍କ ଭଲା, ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ, ଯଜ୍ଞର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ଯଜ୍ଞର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋକ୍ତା, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵେଦଜ୍ଞଂ ଵେଦରୂପଂ ତଂ ଵିଦ୍ଯାଵାସଂ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍ । ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ତଂ ମହାହଂସଂ ଶଂଖପାଣିଂ ପୁରାତନମ୍
ବେଦଜ୍ଞ, ବେଦର ରୂପ, ଜ୍ଞାନର ନିବାସ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ମହାହଂସ, ଶଂଖଧାରୀ, ପୁରାତନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପୁରୁଷଂ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷଂ ତୁ ଵାରାହଂ ଧରଣୀଧରମ୍ । ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ କାମପାଲଂ ଚ ଵ୍ଯାସଂ ଵ୍ଯାଲଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ପୁରୁଷ, ପଦ୍ମନୟନ, ବରାହ, ଧରଣୀଧର, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, କାମର ରକ୍ଷକ, ବ୍ୟାସ, ସର୍ପ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସର୍ଵସୌଖ୍ଯଂ ମହାସୌଖ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ଯୋଗରୂପଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗିନାଂ ଗତିଦଂ ପ୍ରିଯମ୍
ସମସ୍ତ ସୁଖର ଉତ୍ସ, ମହାସୁଖ, ମୋକ୍ଷ, ପରମେଶ୍ୱର, ଯୋଗର ରୂପ, ମହାଜ୍ଞାନ, ଯୋଗୀମାନେ ଯାଉଥିବା ପଥ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମୁରାରିଂ ଲୋକପାଲଂ ତଂ ପଦ୍ମହସ୍ତଂ ଗଦାଧରମ୍ । ଗୁହାଵାସଂ ସର୍ଵଵାସଂ ପୁଣ୍ଯଵାସଂ ମହାଭୁଜମ୍
ମୁରାରି, ଲୋକପାଳ, ପଦ୍ମଧାରୀ, ଗଦାଧାରୀ, ଗୁହାବାସୀ, ସମସ୍ତଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା, ପୁଣ୍ୟର ନିବାସ, ମହାବାହୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵୃଂଦାନାଥଂ ବୃହତ୍କାଯଂ ପାଵନଂ ପାପନାଶନମ୍ । ଗୋପୀନାଥଂ ଗୋପସଖଂ ଗୋପାଲଂ ଗୋଗଣାଶ୍ରଯମ୍
ବୃନ୍ଦାର ନାଥ, ବିଶାଳ ଦେହୀ, ପବିତ୍ର, ପାପ ନାଶକ, ଗୋପୀଙ୍କ ନାଥ, ଗୋପମାନଙ୍କ ସଖା, ଗୋପାଳ, ଗୋମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପରାତ୍ମାନଂ ପରାଧୀଶଂ କପିଲଂ କାର୍ଯମାନୁଷମ୍ । ନମାମି ନିଶ୍ଚଲଂ ନିତ୍ଯଂ ମନୋଵାକ୍କାଯକର୍ମଭିଃ
ମୁଁ ଏହି ଅବିଚଳ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ପରମାତ୍ମା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଠାକୁର କପିଳଙ୍କୁ, ଯିଏ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମନ, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।
ନାମ୍ନାଂ ଶତେନାପି ସୁପୁଣ୍ଯକର୍ତା ଯଃ ସ୍ତୌତି କୃଷ୍ଣଂ ମନସା ସ୍ଥିରେଣ । ସ ଯାତି ଲୋକଂ ମଧୁସୂଦନସ୍ଯ ଵିହାଯ ଲୋକାନିହ ପୁଣ୍ଯପୂତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମହାପୁଣ୍ୟବାନ ନିଶ୍ଚଳ ମନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶତନାମରେ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେ ପୁଣ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ନାମ୍ନାଂ ଶତଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାତକଶୋଧନମ୍ । ଜପେଦନନ୍ଯମନସା ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଧ୍ଯାନସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି ଶତନାମ ମହାପୁଣ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଏହାକୁ ଅନନ୍ୟ ମନରେ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯମେଵ ନରଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତସ୍ମାତ୍ତୁ ସୁସ୍ଥିରୋ ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତମନା ଜପେତ୍
ଏହି ଜପ ନିତ୍ୟ କଲେ ମଣିଷ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ପାଏ, ତେଣୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଏହାକୁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିକାଲଂ ଚ ଜପେନ୍ମର୍ତ୍ଯୋ ନିଯତୋ ନିଯମେ ସ୍ଥିତଃ । ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ତସ୍ଯ ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯଦି ମଣିଷ ନିୟମିତ ଭାବେ ଦିନର ତିନିବେଳେ ଏହି ଜପ କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମୁପୋଷ୍ଯୈଵ ପୁରତୋ ମାଧଵସ୍ଯ ଯଃ । ଜାଗରେ ପ୍ରଜପେନ୍ମର୍ତ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରି ମାଧବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜାଗି ଯିଏ ଏହି ଜପ କରେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସେଇ ମଣିଷଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ କଥା କହୁଛି।
ପୁଂଡରୀକସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ । ତୁଲସୀସଂନିଧୌ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମନସା ଯୋ ଜପେନ୍ନରଃ
ଯିଏ ତୁଳସୀ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଏହି ଜପ କରେ, ସେ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ରାଜସୂଯଫଲଂ ଭୁଂକ୍ତେ ଵର୍ଷେଣାପି ଚ ମାନଵଃ । ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଦ୍ଵାରାଵତୀ ଶିଲା
ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା କିମ୍ବା ଦ୍ୱାରାବତୀ ଶିଳା ଅଛି, ସେଠାରେ ମଣିଷ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଉଭଯୋଃ ସଂନିଧୌ ଜାପ୍ଯଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସୁଖମିଚ୍ଛତା । ବହୁସୌଖ୍ଯଂ ପ୍ରଭୁକ୍ତ୍ଵୈଵ କୁଲାନାଂ ଶତମେଵ ଚ
ଉଭୟ ଶିଳା ସମ୍ନିଧାନରେ ଯିଏ ସୁଖ ଆଶା କରେ, ସେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନେକ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି ଶତାଧିକ ପରିବାରକୁ ଉପକୃତ କରେ।
ଏକେନ ଚାଧିକଂ ମର୍ତ୍ଯ ଆତ୍ମନା ସହ ତାରଯେତ୍ । କାର୍ତିକେ ସ୍ନାନକର୍ତା ଯଃ ପୂଜଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍
କେବଳ ଏକ ଜନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମଣିଷ ନିଜେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ; କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରଯତଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପ୍ରଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ମାଘସ୍ନାଯୀ ହରିଂ ପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ମଧୁସୂଦନମ୍
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପଢ଼େ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପାଏ; ମାଘ ମାସରେ ସ୍ନାନ କରି ଭକ୍ତିରେ ହରି, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚୈଵ ହୃଷୀକେଶଂ ଜପେଦ୍ଵାଥ ଶୃଣୋତି ଵା । ସୁରାପାନାଦିକଂ ପାପଂ ଵିହାଯ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, କିମ୍ବା ଜପ କରେ, କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ମଦ୍ୟପାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଛାଡ଼ି, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପାଏ।
ଵିନା ଵିଘ୍ନଂ ନରଃ ପୁତ୍ର ସଂପ୍ରଯାତି ଜନାର୍ଦନମ୍ । ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ହି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୁଂଜତାଂ ପୁରଃ
ହେ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଏହି ଶତନାମ ଜପ କରେ, ସେ ବିନା ବାଧାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଯୋ ଜପେଚ୍ଚ ଶତଂ ନାମ୍ନାଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପାତକନାଶନମ୍ । ପିତରସ୍ତୁଷ୍ଟିମାଯାଂତି ତୃପ୍ତା ଯାଂତି ପରାଂ ଗତିଂ
ଯିଏ ଏହି ଶତନାମ ଓ ପାପନାଶକ ସ୍ତୋତ୍ର ଜପ କରେ, ପିତୃଗଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତୃପ୍ତି ପାଇ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଂଦତେ ମହୀମ୍ । ଧନଋଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଭୁଂଜୀତ ଵୈଶ୍ଯୋ ଜପତି ଯଃ ସଦା
ଯିଏ ସଦା ଏହି ଜପ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କରେ, ବୈଶ୍ୟ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଶୂଦ୍ରଃ ସୁଃଖଂ ପ୍ରଭୁଂକ୍ତେ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମାଂତରଂ ଵତ୍ସ ଵେଦଵିଦ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଂଦତି
ଶୂଦ୍ର ଏହି ଜପ କରି ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ପାଏ; ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ସେ ବେଦ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରେ।