ମାନଵା ମରଣଂ ଯାଂତି ପାପଵ୍ଯାଧି ପ୍ରପୀଡିତାଃ । ନ ପିବଂତି ମହାମୂଢାଃ କୃଷ୍ଣ ନାମ ରସାଯନମ୍
ପାପ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ବଡ଼ ମୂଢ଼ ଲୋକେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମର ରସାୟନ ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ତେନ ଧ୍ଯାନେନ ଜ୍ଞାନେନ ପୂଜାଭାଵେନ ମାତଲେ । ସତ୍ଯେନ ଦାନପୁଣ୍ଯେନ ମମ କାଯୋ ନିରାମଯଃ
ସେଇ ଧ୍ୟାନ, ଜ୍ଞାନ, ପୂଜାଭାବ, ସତ୍ୟ ଓ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ମାତଲି, ମୋର ଶରୀର ରୋଗ ମୁକ୍ତ ରହିଛି।
ପାପର୍ଦ୍ଧେରାମଯାଃ ପୀଡାଃ ପ୍ରଭଵଂତି ଶରୀରିଣଃ । ପୀଡାଭ୍ଯୋ ଜାଯତେ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାଣିନାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପାପ ବଢ଼ିଲେ ଶରୀରରେ ବିଭିନ୍ନ ରୋଗ ଓ ପୀଡ଼ା ଆସେ; ସେହି ପୀଡ଼ାରୁ ଜୀବମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଃ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯସତ୍ଯାଶ୍ରଯୈର୍ନରୈଃ । ପଂଚଭୂତାତ୍ମକଃ କାଯଃ ଶିରାସଂଧିଵିଜର୍ଜରଃ
ସେହିପାଇଁ ଲୋକେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ; ପାଞ୍ଚ ଭୂତରେ ଗଠିତ ଏହି ଶରୀର ଜୋଡ଼ା ଓ ସନ୍ଧିରେ କ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଏଵଂ ସଂଧୀକୃତୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ହେମକାରୀଵ ଟଂକଣୈଃ । ତତ୍ର ଭାତି ମହାନଗ୍ନିର୍ଦ୍ଧାତୁରେଵ ଚରଃ ସଦା
ଏପରି ମର୍ତ୍ୟ ମଣିଷ, ସୁନା କାମ କରୁଥିବା କାରିଗର ପରି ଅନେକ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ; ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ଧାତୁ ଭିତରେ ସଦା ଚଳିତା ରହେ।
ଶତଖଂଡମଯେ ଵିପ୍ର ଯଃ ସଂଧତ୍ତେ ସବୁଦ୍ଧିମାନ୍ । ହରେର୍ନାମ୍ନା ଚ ଦିଵ୍ଯେନ ସୌଭାଗ୍ଯେନାପି ପିପ୍ପଲ
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯେପରି ଶତଟି ଧାତୁ ଖଣ୍ଡକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, ସେପରି, ହେ ପିପ୍ପଳ, ହରିଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ନାମ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଶରୀର ଏକତ୍ର ହୁଏ।
ପଂଚାତ୍ମକା ହି ଯେ ଖଂଡାଃ ଶତସଂଧିଵିଜର୍ଜରାଃ । ତେନ ସଂଧାରିତାଃ ସର୍ଵେ କାଯୋ ଧାତୁସମୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର, ଶତସନ୍ଧିରେ କ୍ଷୟ ହୋଇଥାଏ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କଲେ ଶରୀର ଧାତୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ହରେଃ ପୂଜୋପଚାରେଣ ଧ୍ଯାନେନ ନିଯମେନ ଚ । ସତ୍ଯଭାଵେନ ଦାନେନ ନୂତ୍ନଃ କାଯୋ ଵିଜାଯତେ
ହରିଙ୍କ ପୂଜା, ଧ୍ୟାନ, ନିୟମ, ସତ୍ୟ ଭାବ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ନୂତନ ଶରୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଦୋଷା ନଶ୍ଯଂତି କାଯସ୍ଯ ଵ୍ଯାଧଯଃ ଶୃଣୁ ମାତଲେ । ବାହ୍ଯାଭ୍ଯଂତରଶୌଚଂ ହି ଦୁର୍ଗଂଧିର୍ନୈଵ ଜାଯତେ
ମାତଳି, ଶୁଣ, ଶରୀରର ଦୋଷ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ରୋଗ ମିଟିଯାଏ; ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପବିତ୍ରତା ରଖିଲେ କେବେ ମନ୍ଦଗନ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ।
ଶୁଚିସ୍ତତୋ ଭଵେତ୍ସୂତ ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରିଣଃ । ନାହଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ସ୍ଵର୍ଗମତ୍ର କରୋମ୍ଯହମ୍
ଏଭଳି ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ପବିତ୍ର ହେବି; ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବିନାହିଁ—ଏଠି ଏହିଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ତିଆରି କରିବି।
ତପସା ଚୈଵ ଭାଵେନ ସ୍ଵଧର୍ମେଣ ମହୀତଲମ୍ । ସ୍ଵର୍ଗରୂପଂ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରିଣଃ
ତପସ୍ୟା, ଭଲ ଭାବନା ଓ ନିଜ ଧର୍ମ ପାଳନ କରି, ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଦୟାରେ ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଭଳି କରିଦେବି।
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରଯାହି ତ୍ଵଂ କଥଯସ୍ଵ ପୁରଂଦରମ୍ । ସୁକର୍ମୋଵାଚ- ସମାକର୍ଣ୍ଯ ତତଃ ସୂତୋ ନୃପତେଃ ପରିଭାଷିତମ୍
ଏହି କଥା ଜାଣି, ତୁମେ ଯାଅ ଓ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଖବର ଦିଅ; ସୁକର୍ମା କହିଲେ—ତାପରେ ସାରଥି ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ,
ଆଶୀର୍ଭିରଭିନଂଦ୍ଯାଥ ଆମଂତ୍ର୍ଯ ନୃପତିଂ ଗତଃ । ସର୍ଵଂ ନିଵେଦଯାମାସ ଇଂଦ୍ରାଯ ଚ ମହାତ୍ମନେ
ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ ସମସ୍ତ କଥା ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ସମାକର୍ଣ୍ଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଯଯାତେସ୍ତୁ ମହାତ୍ମନଃ । ତସ୍ଯାଥ ଚିଂତଯାମାସାନଯନାର୍ଥଂ ଦିଵଂ ପ୍ରତି
ଦୂତଙ୍କ ଠାରୁ ମହାତ୍ମା ଯୟାତିଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣି, ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ କେମିତି ଆଣିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ମାତାପିତୃତୀର୍ଥଵର୍ଣନେ ଯଯାତିଚରିତେ ଦ୍ଵିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡର ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ମାତାପିତା ତୀର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଯୟାତି ଚରିତର ସତ୍ତରିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ପିପ୍ପଲ ଉଵାଚ- ଗତେ ତସ୍ମିନ୍ମହାଭାଗେ ଦୂତ ଇଂଦ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ପୁନଃ । କିଂ ଚକାର ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ
ପିପ୍ପଳ କହିଲେ—ସେ ମହାତ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତ ଚାଲିଗଲାପରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନହୁଷପୁତ୍ର ଯୟାତି କଣ କଲେ?
ସୁକର୍ମୋଵାଚ- ତସ୍ମିନ୍ଗତେ ଦେଵଵରସ୍ଯ ଦୂତେ ସ ଚିଂତଯାମାସ ନରେଂଦ୍ରସୂନୁଃ । ଆହୂଯ ଦୂତାନ୍ପ୍ରଵରାନ୍ସ ସତ୍ଵରଂ ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତଂ ଵଚ ଆଦିଦେଶ
ସୁକର୍ମା କହିଲେ—ଦେବରାଜଙ୍କ ଦୂତ ଚାଲିଗଲାପରେ, ରାଜପୁତ୍ର ଚିନ୍ତା କଲେ; ସେ ଶୀଘ୍ର ଭଲ ଦୂତମାନେକୁ ଡାକି, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭରିଥିବା କଥା ଦେଲେ।
ଗଚ୍ଛଂତୁ ଦୂତାଃ ପ୍ରଵରାଃ ପୁରୋତ୍ତମେ ଦେଶେଷୁ ଦ୍ଵୀପେଷ୍ଵଖିଲେଷୁ ଲୋକେ । କୁର୍ଵଂତୁ ଵାକ୍ଯଂ ମମ ଧର୍ମଯୁକ୍ତଂ ଵ୍ରଜଂତୁ ଲୋକାଃ ସୁପଥା ହରେଶ୍ଚ
ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନଗର, ସମସ୍ତ ଦେଶ, ଦ୍ୱୀପ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ମୋ ଧର୍ମମୟ ଆଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ହରିଙ୍କ ସତ୍ପଥରେ ଚଲନ୍ତୁ।
ଭାଵୈଃ ସୁପୁଣ୍ଯୈରମୃତୋପମାନୈର୍ଧ୍ଯାନୈଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନୈର୍ଯଜନୈସ୍ତପୋଭିଃ । ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ଦାନୈର୍ମଧୁସୂଦନୈକମର୍ଚଂତୁ ଲୋକା ଵିଷଯାନ୍ଵିହାଯ
ଲୋକମାନେ ଭଲ ଭାବନା, ଧ୍ୟାନ, ଜ୍ଞାନ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଅମୃତ ସମାନ ପବିତ୍ରତାରେ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ପୂଜନ କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ ଛାଡ଼ି।
ସର୍ଵତ୍ର ପଶ୍ଯଂତ୍ଵସୁରାରିମେକଂ ଶୁଷ୍କେଷୁ ଚାର୍ଦ୍ରେଷ୍ଵପି ସ୍ଥାଵରେଷୁ । ଅଭ୍ରେଷୁ ଭୂମୌ ସଚରାଚରେଷୁ ସ୍ଵୀଯେଷୁ କାଯେଷ୍ଵପି ଜୀଵରୂପମ୍
ସମସ୍ତେ ସୁରଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସବୁଠାରେ—ଶୁଷ୍କ, ଭିଜା, ଅଚଳ, ମେଘ, ଭୂମି, ଚଳାଚଳ ଜୀବ ଓ ନିଜ ଶରୀରରେ ମଧ୍ୟ ଜୀବରୂପେ ଦେଖନ୍ତୁ।
ଦେଵଂ ତମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦଦଂତୁ ଦାନମାତିଥ୍ଯଭାଵୈଃ ପରିପୈତ୍ରିକୈଶ୍ଚ । ନାରାଯଣଂ ଦେଵଵରଂ ଯଜଧ୍ଵଂ ଦୋଷୈର୍ଵିମୁକ୍ତା ଅଚିରାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯଥ
ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ଅତିଥିସ୍ନେହ ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତୁ, ଦୋଷରୁ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ଯୋ ମାମକଂ ଵାକ୍ଯମିହୈଵ ମାନଵୋ ଲୋଭାଦ୍ଵିମୋହାଦପି ନୈଵ କାରଯେତ୍ । ସ ଶାସ୍ଯତାଂ ଯାସ୍ଯତି ନିର୍ଘୃଣୋ ଧ୍ରୁଵଂ ମମାପି ଚୌରୋ ହି ଯଥା ନିକୃଷ୍ଟଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ, ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୋହରେ, ଏଠି ମୋ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଉ; ନିଶ୍ଚୟ ନିର୍ମମ ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଯେପରି ଚୋର ମୋ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଅପମାନିତ।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ନୃପତେଶ୍ଚ ଦୂତାଃସଂହୃଷ୍ଟଭାଵାଃ ସକଲାଂ ଚ ପୃଥ୍ଵୀମ୍ । ଆଚଖ୍ଯୁରେଵଂ ନୃପତେଃ ପ୍ରଣୀତମାଦେଶଭାଵଂ ସକଲଂ ପ୍ରଜାସୁ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦୂତମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଯଥାର୍ଥରେ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଵିପ୍ରାଦିମର୍ତ୍ଯା ଅମୃତଂ ସୁପୁଣ୍ଯମାନୀତମେଵଂ ଭୁଵି ତେନ ରାଜ୍ଞା । ପିବଂତୁ ପୁଣ୍ଯଂ ପରିଵୈଷ୍ଣଵାଖ୍ଯଂ ଦୋଷୈର୍ଵିହୀନଂ ପରିଣାମମିଷ୍ଟମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନେ, ସେଇ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅମୃତ ସମାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଆଣାଯାଇଛି; ସମସ୍ତେ ପରିବୈଷ୍ଣବ ନାମର ଏହି ଦୋଷରହିତ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳଦାୟକ ପୁଣ୍ୟ ପିଉନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକେଶଵଂ କ୍ଲେଶହରଂ ଵରେଣ୍ଯମାନଂଦରୂପଂ ପରମାର୍ଥମେଵମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଦୋଷ ହରାଇଥିବା ନାମାମୃତ ସୁରାଜା ଆଣିଛନ୍ତି; ଲୋକମାନେ ଏହା ପିଉନ୍ତୁ—ଶ୍ରୀକେଶବ, କ୍ଲେଶ ହରା, ପୂଜ୍ୟ, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ସତ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି।
ସଖଡ୍ଗପାଣିଂ ମଧୁସୂଦନାଖ୍ଯଂ ତଂ ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ସଗୁଣଂ ସୁରେଶମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ମଧୁସୂଦନ ନାମକ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ଗୁଣମୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ତାଙ୍କର ଦୋଷହରା ନାମାମୃତ ସୁରାଜା ଆଣିଛନ୍ତି; ଲୋକମାନେ ଏହା ପିଉନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀପଦ୍ମନାଥଂ କମଲେକ୍ଷଣଂ ଚ ଆଧାରରୂପଂ ଜଗତାଂ ମହେଶମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶ୍ରୀପଦ୍ମନାଥଙ୍କର ନାମର ଅମୃତକୁ ଲୋକମାନେ ପିଉନ୍ତୁ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି କମଳନୟନ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ମହାଦେବ।
ପାପାପହଂ ଵ୍ଯାଧିଵିନାଶରୂପମାନଂଦଦଂ ଦାନଵଦୈତ୍ଯନାଶନମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା, ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଦାନବ ଓ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ନାମର ଅମୃତକୁ ଲୋକମାନେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞାଂଗରୂପଂ ଚରଥାଂଗପାଣିଂ ପୁଣ୍ଯାକରଂ ସୌଖ୍ଯମନଂତରୂପମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ରୂପ, ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ହାତରେ ଧରିଥିବା, ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା, ଅନ୍ତରିକ ସୁଖର ମୂର୍ତ୍ତି ନାମର ଅମୃତକୁ ଲୋକମାନେ ପିଉନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାଧିଵାସଂ ଵିମଲଂ ଵିରାମଂ ରାମାଭିଧାନଂ ରମଣଂ ମୁରାରିମ୍ । ନାମାମୃତଂ ଦୋଷହରଂ ସୁରାଜ୍ଞା ଆନୀତମସ୍ତ୍ଯେଵ ପିବଂତୁ ଲୋକାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଆଣାଯାଇଥିବା, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନିବାସ, ନିର୍ମଳ, ଶାନ୍ତ, ରାମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ମୁରାରି ନାମର ଅମୃତକୁ ଲୋକମାନେ ପିଉନ୍ତୁ।