ନିଯମାନ୍ସ୍ଵଯମାଦାଯ ଯେ ତ୍ଯଜଂତ୍ଯଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ । ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଗମିତା ଯୈଶ୍ଚ ସଂଯୁକ୍ତା ଯେ ଚ ମଦ୍ଯପୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜେ ନିୟମ ନେଇ ତାହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରନାହାନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ବୈରାଗ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଦପାନକାରୀଙ୍କ ସହ ମିଶିଥାନ୍ତି—
ଯେ ଚାପି କ୍ଷଯରୋଗାର୍ତାଂ ଗାଂ ପିପାସା କ୍ଷୁଧାତୁରାମ୍ । ନ ପାଲଯଂତି ଯତ୍ନେନ ତେ ଗୋଘ୍ନା ନାରକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷୟରୋଗ, ତିବ୍ର ତରସ୍କିମ୍ବା ଭୁଖାରେ ପୀଡ଼ିତ ଗାଈମାନେକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ 'ଗୋଘ୍ନ' ବୋଲି ଜଣାଶୁଅ, ନରକର ଯାତ୍ରୀ।
ସର୍ଵପାପରତା ଯେ ଚ ଚତୁଷ୍ପାତ୍କ୍ଷେତ୍ରଭେଦକାଃ । ସାଧୂନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଗୁରୂଂଶ୍ଚୈଵ ଯଶ୍ଚ ଗାଂ ହି ପ୍ରତାଡଯେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିନ, ଚାରିପାଏଁ ପଶୁମାନେକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ସାଧୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ମାଡ଼ନ୍ତି, ଏବଂ ଗାଈକୁ ପିଟନ୍ତି—
ଯେ ତାଡଯଂତ୍ଯଦୋଷାଂ ଚ ନାରୀଂ ସାଧୁପଦେସ୍ଥିତାମ୍ । ଆଲସ୍ଯବଦ୍ଧସର୍ଵାଂଗୋ ଯଃ ସ୍ଵପିତି ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୋଷହୀନ ଓ ନୀତିପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଜଣାନୀମାନେକୁ ମାଡ଼ନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ଅଳସ୍ୟରେ ଶରୀର ଆବୃତ ହୋଇବାରୁ ବାରମ୍ବାର ଶୋଇଥାନ୍ତି—
ଦୁର୍ବଲାଂଶ୍ଚ ନ ପୁଷ୍ଣଂତି ନଷ୍ଟାନ୍ନାନ୍ଵେଷଯଂତି ଚ । ପୀଡଯଂତ୍ଯତିଭାରେଣ ସକ୍ଷତାନ୍ଵାହଯଂତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ବଳମାନେକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତିନାହାନ୍ତି, ହାରାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜନ୍ତିନାହାନ୍ତି, ଅତିରିକ୍ତ ଭାର ଦେଇ ପୀଡ଼ନ୍ତି, ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତଙ୍କୁ ଭାର ବହାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି—
ସର୍ଵପାପରତା ଯେ ଚ ସଂଯୁକ୍ତା ଯେ ଚ ଭୁଂଜତେ । ଭଗ୍ନାଂଗୀଂ କ୍ଷତରୋଗାର୍ତାଂ ଗୋରୂପାଂ ଚ କ୍ଷୁଧାତୁରାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିନ, ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିଥାନ୍ତି, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅଂଗ, ଆଘାତ କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, କିମ୍ବା ଭୁଖା ଗାଈର ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି—
ନ ପାଲଯଂତି ଯତ୍ନେନ ତେ ଜନା ନାରକାଃ ସ୍ମୃତାଃ । ଵୃଷାଣାଂ ଵୃଷଣୌ ଯେ ଚ ପାପିଷ୍ଠା ଘାତଯଂତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ସେମାନେକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଦେଖାଶୁଣା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକର ଯାତ୍ରୀ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବୃଷମାନେର ଶୁକ୍ରାଣୁକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତି ପାପୀ।
ବାଧଯଂତି ଚ ଗୋଵତ୍ସାନ୍ମହାନାରକିଣୋ ନରାଃ । ଆଶଯା ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷାଶ୍ରମପୀଡିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବଛାମାନେକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପୀ ଏବଂ ନରକର ଯାତ୍ରୀ, ବିଶେଷକରି ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଁ ଭୁଖ, ତିରିଷ୍ଣା କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତିରେ ପୀଡ଼ିତ।
ଯେ ଚାତିଥିଂ ନ ମନ୍ଯଂତେ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଅନାଥଂ ଵିକଲଂ ଦୀନଂ ବାଲଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଭୃଶାତୁରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯିବେ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ, ଅପଙ୍ଗ, ଦୁଃଖୀ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଅତି ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଉନାହାନ୍ତି—
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଯାଂତି ନରକାର୍ଣଵମ୍ । ଅଜାଵିକୋ ମାହିଷିକୋ ଯଃ ଶୂଦ୍ରା ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ଲୋକ ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ଛାଗଳିଆ, ମହିଷପାଳ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ନିଚ୍ଚ ଜାତିର ଜଣାନୀର ସ୍ୱାମୀ—
ଶୂଦ୍ରୋ ଵିପ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯ ଆଚାରେଣ ଵର୍ତତେ । ଶିଲ୍ପିନଃ କାରଵୋ ଵୈଦ୍ଯାସ୍ତଥା ଦେଵଲକା ନରାଃ
ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଆଚରଣରେ ଚଲନ୍ତି, କଳାକୁଶଳୀ, କାମ୍ବାଡ଼ିଆ, ଡାକ୍ତର ଏବଂ ଦେଉଳର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ—
ଭୃତକାମାତ୍ଯକର୍ମାଣଃ ସର୍ଵେ ନିରଯଗାମିନଃ । ଯଶ୍ଚୋଦିତମତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଆହରେତ୍କରମ୍
ଭୃତ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ନିଯୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ସମସ୍ତେ ନରକକୁ ଯିବେ; ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ଇଚ୍ଛାମତେ କର ଆଦାୟ କରନ୍ତି—
ନରକେଷୁ ସ ପଚ୍ଯେତ ଯଶ୍ଚ ଦଂଡଂ ଵୃଥା ନଯେତ୍ । ଉତ୍କୋଚକୈରଧିକୃତୈସ୍ତସ୍କରୈଶ୍ଚ ପ୍ରପୀଡ୍ଯତେ
ସେ ନରକରେ ପଚାଯିବେ; ଏବଂ ଯେଉଁଜଣେ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଘୁଷ ନେଇ, କର୍ମଚାରୀ କିମ୍ବା ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି—
ଯସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ ପ୍ରଜା ରାଜ୍ଯେ ପଚ୍ଯତେ ନରକେଷୁ ସଃ । ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣଂତି ନୃପସ୍ଯ ପାପଵର୍ତିନଃ
ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କ ଶାସନରେ ପ୍ରଜାମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ସେ ନରକରେ ପଚାଯିବେ; ଏବଂ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାପୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—
ପ୍ରଯାଂତି ତେପି ଘୋରେଷୁ ନରକେଷୁ ନ ସଂଶଯଃ । ପାରଦାରିକଚୌରାଣାଂ ଯତ୍ପାପଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ଚ
ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା, ଚୋରି କରୁଥିବା, ଓ ରାଜାଙ୍କ ପାପ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭଵତ୍ଯରକ୍ଷତୋ ଘୋରୋ ରାଜ୍ଞସ୍ତସ୍ଯ ପରିଗ୍ରହଃ । ଅଚୌରଂ ଚୌରଵଦ୍ଯଶ୍ଚ ଚୌରଂ ଚାଚୌରଵତ୍ପୁନଃ
ରାଜାଙ୍କ ଅସୁରକ୍ଷିତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦୁଃଖଦାୟକ ହୋଇଯାଏ; ଯିଏ ଦୋଷୀକୁ ଦୋଷୀ ଭାବେ ଓ ଦୋଷୀ ନୁହେଁ ଥିବାକୁ ଦୋଷୀ ଭାବେ ଦେଖେ, କିମ୍ବା ଦୋଷୀକୁ ଦୋଷୀ ଭାବେ ନ ଦେଖେ—
ଅଵିଚାର୍ଯ ନୃପଃ କୁର୍ଯାତ୍ସୋଽପି ଵୈ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଘୃତତୈଲାନ୍ନପାନାଦି ମଧୁମାଂସ ସୁରାସଵମ୍
ଯଦି ରାଜା ବିଚାର ବିନା କାମ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଘିଅ, ତେଲ, ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ମଧୁ, ମାଂସ, ମଦ୍ୟ—
ଗୁଡେକ୍ଷୁକ୍ଷୀରଶାକାଦି ଦଧିମୂଲଫଲାନି ଚ । ତୃଣକାଷ୍ଠଂ ପୁଷ୍ପପତ୍ରଂ କାଂସ୍ଯଭାଜନମେଵ ଚ
ଗୁଡ଼, ଇଖ, ଦୁଧ, ଶାକ, ଦହି, ମୂଳ, ଫଳ, ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର—
ଉପାନଚ୍ଛତ୍ରକଟକ ଶିବିକାମାସନଂ ମୃଦୁ । ତାମ୍ରଂ ସୀସଂ ତ୍ରପୁକାଂସ୍ଯଂ ଶଂଖାଦ୍ଯଂ ଚ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ଜୁତା, ଛତା, ବାହୁଡ଼ି, ପାଳଙ୍କି, ମୃଦୁ ଆସନ, ତାମ୍ବା, ସିସା, ତିନ୍, କାଂସ୍ୟ, ଶଂଖ ଓ ଜଳରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ବସ୍ତୁ—
ଵାଦିତ୍ରଂ ଵେଣୁଵଂଶାଦ୍ଯଂ ଗୃହୋପସ୍କରଣାନି ଚ । ଊର୍ଣାକାର୍ପାସକୌଶେଯ ରଂଗପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ବାଁଶୀ, ଘରେ ବ୍ୟବହୃତ ସାମଗ୍ରୀ, ଉନ, କପାସ, ପଟ, ରଙ୍ଗିନ ବା ପଦ୍ମର ତନ୍ତୁର ବସ୍ତୁ—
ତୂଲଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଣିଵସ୍ତ୍ରାଣି ଯେ ଲୋଭେନ ହରଂତି ଚ । ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
କପାସ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର—ଯିଏ ଲୋଭରେ ଏମିତି ବସ୍ତୁ ନେଇଯାଏ, ଏହା ସହିତ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ—
ନରକେଷୁ ଦ୍ରୁତଂ ଗଚ୍ଛେଦପହୃତ୍ଯାଲ୍ପକାନ୍ଯପି । ଯଦ୍ଵା ତଦ୍ଵା ପରଦ୍ରଵ୍ଯମପି ସର୍ଷପମାତ୍ରକମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରୁ ଅତି ସାନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଚୋରି କରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ; ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଥିରେ, ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ମସ୍ତର ଦାଣା ପରି ଛୋଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଅପହୃତ୍ଯ ନରୋ ଯାତି ନରକେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ବହ୍ଵଲ୍ପକାଦ୍ଯପି ତଥା ପରସ୍ଯ ମମତାକୃତମ୍
ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିବା ଲୋକ ନରକକୁ ଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ବେଶି କିମ୍ବା କମ୍, ଯଦି ନିଜର ଭାବେ ନେଇଥିବେ—
ଅପହୃତ୍ଯ ନରୋ ଯାତି ନରକେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଏଵମାଦ୍ଯୈର୍ନରଃ ପାପୈରୁତ୍କ୍ରାଂତିସମନଂତରମ୍
ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିବା ଲୋକ ନରକକୁ ଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏପରି ପାପ କରିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସହଜରେ—
ଶରୀରଘାତନାର୍ଥାଯ ପୂର୍ଵାକାରମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଯମଲୋକଂ ଵ୍ରଜଂତ୍ଯେତେ ଶରୀରସ୍ଥା ଯମାଜ୍ଞଯା
ଦେହର କଷ୍ଟ ଦେବା ପାଇଁ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଆକାର ପୁଣି ପାଇଥାଏ; ଏମାନେ ଦେହରେ ରହି, ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି—
ଯମଦୂତୈର୍ମହାଘୋରୈର୍ନୀଯମାନାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ । ଦେଵତିର୍ଯଙ୍ମନୁଷ୍ଯାଣାମଧର୍ମନିଯତାତ୍ମନାମ୍
ଯମଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଏମାନେ ଦୁଃଖରେ ନେଇଯାନ୍ତି; ଦେବତା, ପଶୁ, ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି—
ଧର୍ମରାଜଃ ସ୍ମୃତଃ ଶାସ୍ତା ସୁଘୋରୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଵଧୈଃ । ଵିନଯାଚାରଯୁକ୍ତାନାଂ ପ୍ରମାଦାନ୍ମଲିନାତ୍ମନାମ୍
ଧର୍ମରାଜା ନିୟମକ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଭୟଙ୍କର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାସ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ରହିଥାନ୍ତି ନାହିଁ, ମନ ମଳିନ—
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତୈର୍ଗୁରୁଃ ଶାସ୍ତା ନ ଚ ତୈରୀକ୍ଷ୍ଯତେ ଯମଃ । ପାରଦାରିକଚୌରାଣାମନ୍ଯାଯଵ୍ଯଵହାରିଣାମ୍
ଏମାନେ ପାଇଁ ଗୁରୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶାସନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯମ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ; ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା, ଚୋରି କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରୁଥିବା—
ନୃପତିଃ ଶାସକଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନାନାଂ ଚ ଧର୍ମରାଟ୍ । ତସ୍ମାତ୍କୃତସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍
ରାଜା ଦଣ୍ଡଦାତା ଭାବେ କୁହାଯାନ୍ତି, ଲୁଚି କାମ କରୁଥିବା ପାଇଁ ଧର୍ମରାଜା; ତେଣୁ, କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ—
ନାଭୁକ୍ତସ୍ଯାନ୍ଯଥା ନାଶଃ କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି । ଯଃ କରୋତି ସ୍ଵଯଂ କର୍ମ କାରଯେଦ୍ଵାନୁମୋଦଯେତ୍
ଅନୁଭବ ନହୋଇଥିବା ପାପ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଏଁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଯିଏ ନିଜେ କାମ କରେ, ଅନ୍ୟକୁ କରାଏ, କିମ୍ବା ସମ୍ମତି ଦେଏ—