ସ୍ଵଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମେଧାଵୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଚ ପତିଵ୍ରତାମ୍ । ସାର୍ଥଵାହେନ ତେନାପି ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କର ପତିବ୍ରତା ଘରବାଳିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦଳପତି ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି ବିଚାରରେ ଲାଗିଲେ।
ତଯା ସମାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭର୍ତାରଂ ଧର୍ମକୋଵିଦମ୍ । କୃତଂ ସୁମଂଗଲଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭର୍ତୁରାଗମନେ ତଦା
ଘରବାଳି ତାଙ୍କର ଧର୍ମଜ୍ଞ ପତିଙ୍କୁ ଫେରିଆସିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ସମାଚଷ୍ଟ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମସ୍ଯାପି ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ । ସମାକର୍ଣ୍ଯ ମହାଭାଗା ଭର୍ତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ମୁଦାଵହମ୍
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମଙ୍କ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ। ପତିଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥା ଶୁଣି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଘରବାଳି ଖୁସି ହେଲେ।
ଧର୍ମଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରଶସ୍ଯାଥ ଅନୁମେନେ ଚ ତଂ ତଥା । ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ଅଥୋ ସ କୃକଲୋ ଵୈଶ୍ଯସ୍ତଯା ସାର୍ଧଂ ସୁପୁଣ୍ଯକମ୍
ସେ ଧର୍ମର କଥାକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ — ତାପରେ ସେ ବ୍ୟାପାରୀ କୃକଳ ଘରବାଳି ସହ ଅତି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଚକାର ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଵତାଗୃହସଂସ୍ଥିତଃ । ପିତରୋ ଦେଵ ଗଂଧର୍ଵା ଵିମାନୈଶ୍ଚ ସମାଗତାଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ଘରେ ଦେବତାମାନେ ଥିବାବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ। ପିତୃଗଣ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆସିଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତୌ ମହାତ୍ମାନୌ ଦଂପତୀ ମୁନଯସ୍ତଥା । ଅହଂ ଚାପି ତଥା ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵ୍ଯାଯୁକ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା, ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେବତା, ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୀ ଓ ମହେଶ୍ୱର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଗଂଧର୍ଵା ଵିମାନୈଶ୍ଚ ସମାଗତାଃ । ଅହମେଵ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵ୍ଯାଯୁକ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୀ ଓ ମହେଶ୍ୱର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଗଂଧର୍ଵାସ୍ତସ୍ଯାଃ ସତ୍ଯେନ ତୋଷିତାଃ । ଊଚୁଶ୍ଚ ତୌ ମହାତ୍ମାନୌ ଧର୍ମଜ୍ଞୌ ସତ୍ଯପଂଡିତୌ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟତାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ସେ ଦୁଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭାର୍ଯଯା ସହ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ । କୃକଲ ଉଵାଚ- କସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ତପସଶ୍ଚ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ଘରବାଳି ସହ ତୁମେ ଶୁଭ ରୁହ। ଏବେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ହେ ଧୃଢ଼ବ୍ରତ। କୃକଳ କହିଲେ — କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ, ହେ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ,
ସଭାର୍ଯାଯ ଵରଂ ଦାତୁଂ ଭଵଂତୋ ହି ସମାଗତାଃ । ଇଂଦ୍ର ଉଵାଚ- ଏଷା ସତୀ ମହାଭାଗା ସୁକଲା ଚାରୁମଂଗଲା
ଘରବାଳି ସହ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି?
ଅସ୍ଯାଃ ସତ୍ଯେନ ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ମ ଦାତୁକାମା ଵରଂ ତଵ । ସମାସେନ ତୁ ତତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତାଂତମେଵ ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ — ଏହି ସତୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଶୁଭ ସୁକଳାଙ୍କ ସତ୍ୟତାରେ ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛୁ ଏବଂ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସଂକ୍ଷେପରେ ପୂର୍ବ ଘଟଣା କଥା କହାଯାଇଛି।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚରିତମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭର୍ତା ସ ହର୍ଷିତଃ । ତଯା ସହ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ହର୍ଷଵ୍ଯାକୁଲଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର କର୍ମ ଓ ମହିମା ଶୁଣି, ଘରବାଳିଙ୍କ ପତି ଖୁସି ହେଲେ। ଘରବାଳି ସହ ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ଆଖି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ନନାମ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଉଵାଚ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ । ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ମହାଭାଗା ତ୍ରଯୋ ଦେଵାଃ ସନାତନାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁନିପୁନି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ: ଯଦି ତିନିଜଣ ସନାତନ ଦେବତା ଖୁସି ହେବେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ,
ଅନ୍ଯେ ଚ ଋଷଯଃ ପୁଣ୍ଯାଃ କୃପାଂ କୃତ୍ଵା ମମୋପରି । ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଦେଵାନାଂ ଭକ୍ତିମେଵଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଅନ୍ୟ ପୁଣ୍ୟବାନ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଥାଏ।
ଧର୍ମସତ୍ଯରତିଃ ସ୍ଯାନ୍ମେ ଭଵତାଂ ହି ପ୍ରସାଦତଃ । ପଶ୍ଚାଦ୍ଧି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ସଭାର୍ଯଶ୍ଚ ପିତାମହୈଃ
ତୁମେ ଦୟା କରିଲେ ମୋର ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ହେଉ, ପରେ ମୁଁ ମୋ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବି।
ଗଂତୁମିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଦେଵା ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ମହୌଜସଃ । ଦେଵା ଊଚୁଃ- ଏଵମସ୍ତୁ ମହାଭାଗ ସର୍ଵମେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ଦେବମାନେ, ଯଦି ଆପଣମାନେ ଖୁସି ହେବେ। ଦେବମାନେ କହିଲେ: ଏଭଳି ହେଉ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସବୁ କଥା ଘଟିବ।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ତତଶ୍ଚକ୍ରୁସ୍ତଯୋରୁପରି ଭୂପତେ । ଜଗୁର୍ଗୀତଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଲଲିତଂ ସୁସ୍ଵରଂ ତତଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ; ଶୁଭ୍ର ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଗଂଧର୍ଵା ଗୀତତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞା ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ । ତତୋ ଦେଵାଃ ସଗଂଧର୍ଵାଃ ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ସ୍ଥାନଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ଗୀତର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ; ପରେ ଦେବମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା,
ଵରଂ ଦତ୍ଵା ପ୍ରଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ସ୍ତୂଯମାନାଃ ପତିଵ୍ରତାମ୍ । ନାରୀତୀର୍ଥଂ ସମାଖ୍ଯାତମନ୍ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଵଦାମି ତେ
ବର ଦେଇ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଚଲିଗଲେ; ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ତୀର୍ଥ ବିବରଣ ହେଲା, ଆଉ କିଛି କଥା କହିବି।
ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ପୁଣ୍ଯାଖ୍ଯାନମନୁତ୍ତମମ୍ । ଯଃ ଶୃଣୋତି ନରୋ ରାଜନ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା ସମସ୍ତ କୁହାଯାଇଛି; ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହା ଶୁଣିବେ, ହେ ରାଜା, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶୃଣୁତେ ନାରୀ ସୁକଲାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍ । ସୌଭାଗ୍ଯେନ ତୁ ସତ୍ଯେନ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈର୍ନ ମୁଚ୍ଯତେ
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁକଳା କଥା ଶୁଣେ, ସେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟରେ, ପୁଅ-ନାତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ମୋଦତେ ଧନଧାନ୍ଯେନ ସହଭର୍ତ୍ରା ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ । ପତିଵ୍ରତା ଭଵେତ୍ସା ଚ ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ନାନ୍ଯଥା
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ପତି ସହିତ ସୁଖୀ ରହେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସେ ପତିବ୍ରତା ହୁଏ, ଅନ୍ୟଥା କେବେ ନୁହେଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ । ଧନଧାନ୍ଯଂ ଭଵେଚ୍ଚୈଵ ଵୈଶ୍ଯଗେହେ ନ ସଂଶଯଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ; ବେଶ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ନିଶ୍ଚିତ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଥାଏ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଜାଯତେ ରାଜନ୍ସଦାଚାରଃ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ । ଶୂଦ୍ର ସୁଃଖମଵାପ୍ନୋତି ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ପ୍ରଵର୍ଧତେ
ରାଜା ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ହୋଇ ସୁଖୀ ହୁଏ; ଶୂଦ୍ର ସୁଖ ପାଏ ଓ ପୁଅ-ନାତି ସହିତ ବଢ଼େ।
ଵିପୁଲା ଜାଯତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଧନଧାନ୍ଯୈରଲଂକୃତା
ବହୁତ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଶୋଭା ପାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁକଲାଚରିତ୍ରେ ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡର ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ସୁକଳା ଚରିତ୍ରର ସାଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଵେନ ଉଵାଚ- ଭାର୍ଯାତୀର୍ଥଂ ସମାଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍ । ପିତୃତୀର୍ଥଂ ସମାଖ୍ଯାହି ପୁତ୍ରାଣାଂ ତାରଣଂ ପରମ୍
ବେନ କହିଲେ— ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ତୀର୍ଥ ବିବରଣ ହେଲା, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତୀର୍ଥ ବିବରଣ କର, ଯାହା ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ କୁଂଡଲୋ ନାମ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ । ସୁକର୍ମା ନାମ ସତ୍ପୁତ୍ରଃ କୁଂଡଲସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ମହାତୀର୍ଥରେ କୁଣ୍ଡଳ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ନାମୀ ସତ୍ପୁଅ ସୁକର୍ମା ଥିଲେ, ମହାତ୍ମା କୁଣ୍ଡଳଙ୍କ ପୁଅ।
ଗୁରୂ ତସ୍ଯ ମହାଵୃଦ୍ଧୌ ଧର୍ମଜ୍ଞୌ ଶାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦୌ । ଦ୍ଵାଵେତୌ ତୁ ମହାତ୍ମାନୌ ଜରଯା ପରିପୀଡିତୌ
ତାଙ୍କର ଗୁରୁମାନେ ବହୁତ ବୃଦ୍ଧ, ଧର୍ମ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ; ସେ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ବୟସରେ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
ତଯୋଃ ଶୁଶ୍ରୂଷଣଂ ଚକ୍ରେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପରଯା ତତଃ । ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଭାଵସଂଯୁକ୍ତୋ ଅହର୍ନିଶମନାରତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରୁଥିଲେ; ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦିନରାତି ଅବିରତ ତାଙ୍କର ଚରଣ ସେବା କରୁଥିଲେ।