ନୂତନଂ ଗୃହମିଚ୍ଛାମି ସ୍ତ୍ରିଯାଖ୍ଯଂ ପତିଭୂପତିମ୍ । କୃକଲସ୍ଯାପି ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯେଯଂ ଶିଵମଂଗଲା
ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଘର ଚାହେଁ, ଯାହାର ନାମ ନାରୀ ଓ ପତି ଉପରେ; ଏହି ପ୍ରିୟ ଶିବମଙ୍ଗଳା, କୃକଳସ୍ୟଙ୍କ ଧର୍ମିକ ସ୍ତ୍ରୀ।
ତଦ୍ଗୃହଂ ସୁକଲାଖ୍ଯଂ ମେ ଦଗ୍ଧୁଂ ପାପଃ ସମୁଦ୍ଯତଃ । ଅଯମେଷ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ କାମେନ ସହିତୋ ବଲୀ
ସେଇ ଘର, ଯାହାର ନାମ ସୁକଳା, ମୋର; ଦୁଷ୍ଟ ଏହାକୁ ଜଳାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟତ; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହଜାର ଆଖି ଥିବା, କାମ ସହିତ।
କାମସ୍ଯ କାରଣାତ୍କସ୍ମାତ୍ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତଂ ନ ଵିଂଦତି । ଅହଲ୍ଯାଯାଃ ପ୍ରସଂଗେନ ମେଷୋପସ୍ଥୋ ଵ୍ଯଜାଯତ
କାମର କାରଣରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଘଟଣାକୁ ମନେ ପକାଇପାରେନାହିଁ; ଅହଲ୍ୟାଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ମେଷ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
ପୌରୁଷଂ ହି ମୁନେର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସତ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଧଷର୍ଣାତ୍ । ନଷ୍ଟଃ କାମସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ସୁରରାଟ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ
ମୁନିଙ୍କ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଖି ଏବଂ ସତୀଙ୍କ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ରାଜା କାମର ଦୋଷରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ସେଠାରେ ରହିଗଲେ।
ଭୁକ୍ତଵାନ୍ଦାରୁଣଂ ଶାପଂ ଦୁଃଖେନ ମହତାନ୍ଵିତଃ । କୃକଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯାମେନାଂ ସୁକଲାଂ ପୁଣ୍ଯଚାରିଣୀମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଭୋଗିଲେ, ବଡ଼ ଦୁଃଖ ସହିଲେ; ଏହି ପ୍ରିୟ ସୁକଳା, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, କୃକଳସ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ।
ଏଷ ହଂତୁଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଉଦ୍ଯତଃ କାମସଂଯୁତଃ । ଯଥା ଚେଂଦ୍ରେଣ ନାଯାତି କାମ ଏଷ ତଥା କୁରୁ
ଏହି ହଜାର ଆଖି ଥିବା, କାମ ସହିତ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର କାମଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିନାହାନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ କର।
ଧର୍ମରାଜ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଭଵାନ୍ମତିମତାଂ ଵରଃ । ଧର୍ମରାଜ ଉଵାଚ- ଊନଂ ତେଜଃ କରିଷ୍ଯାମି କାମସ୍ଯ ମରଣଂ ତଥା
ଧର୍ମରାଜ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ଆପଣ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ—ମୁଁ କାମର ଶକ୍ତି କମେଇଦେବି ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦେବି।
ଏକୋପାଯୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟସ୍ତମିହୈଵ ପ୍ରପଶ୍ଯତୁ । ପ୍ରଜ୍ଞା ଚୈଷା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞା ଶକୁନୀରୂପଚାରିଣୀ
ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ଦେଖିଛି; ସେ ଏଠାରେ ଦେଖୁନ୍ତୁ; ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଅତି ଜ୍ଞାନୀ, ପକ୍ଷୀର ରୂପରେ ଚଳିଥାଏ।
ଭର୍ତୁରାଗମନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶବ୍ଦେନାଖ୍ଯାତୁ ଖେ ଯତଃ । ଶକୁନସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଭର୍ତୁଶ୍ଚାଗମନେନ ଚ
ପତିଙ୍କର ଫେରିଆସିବା ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ ଆକାଶରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରଚାର ହେଲା, ଏହା ଶକୁନ ଓ ପତିଙ୍କ ଆଗମନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଘଟିଲା।
ଦୁଷ୍ଟୈର୍ନଷ୍ଟା ନ ଭୂଯେତ ସ୍ଵସ୍ଥଚିତ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରଜ୍ଞା ସଂପ୍ରେଷିତା ତେନ ଗତା ସା ସୁକଲାଗୃହମ୍
ସେ ମନେ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇ ସେ ସୁକଳାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରକୁର୍ଵତୀ ମହଚ୍ଛବ୍ଦଂ ଦୃଷ୍ଟଦେଵେଵ ସା ବଭୌ । ପୂଜିତା ମାନିତା ପ୍ରଜ୍ଞା ଧୂପଦୀପାଦିଭିସ୍ତଦା
ସେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିବା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଗୁଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାଙ୍କୁ ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ସୁକଲାପୃଚ୍ଛତ୍କିମେଷା ଚ ଵଦେନ୍ମମ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ- ଭର୍ତୁଶ୍ଚାଗମନଂ ବ୍ରୂତେ ତଵୈଵ ସୁଭଗେ ସ୍ଥିରା
ସୁକଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ସେ ମୋତେ କଣ କହୁଛନ୍ତି?' ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: 'ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ତୁମ ପତିଙ୍କ ନିଶ୍ଚିତ ଆଗମନ ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି।'
ଦିନସପ୍ତକମଧ୍ଯେ ସ ଆଗମିଷ୍ଯତି ନାନ୍ଯଥା
ସାତି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫେରିଆସିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମାକର୍ଣ୍ଯସୁମଂଗଲଂ ଵଚଃ ପ୍ରହର୍ଷଯୁକ୍ତା ସହସା ବଭୂଵ । ଧର୍ମଜ୍ଞମେକଂ ସଗୁଣଂ ହି କାଂତଂ ଶକୁନାତ୍ପ୍ରଦିଷ୍ଟଂ ହି ସମାଗତଂ ତମ୍
ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ ହଠାତ୍ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ହେଲେ; କାରଣ ଶକୁନ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଗୁଣବାନ୍, ପ୍ରିୟ ପତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫେରିଆସୁଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁକଲାଚରିତ୍ରେ ଷଟ୍ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ସୁକଳାଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ଛପନତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- କ୍ରୀଡା ସତୀରୂପ ଧରା ପ୍ରଭୂତ୍ଵା ଗେହଂ ଗତା ଚାରୁ ପତିଵ୍ରତାଯାଃ । ତାମାଗତାଂ ସତ୍ଯସ୍ଵରୂପଯୁକ୍ତା ସା ସାଦରଂ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ଧନ୍ଯା
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଧରା ସତୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ପତିବ୍ରତା ଜନନୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଵାକ୍ଯୈଃ ସୁପୁଣ୍ଯୈଃ ପରିପୂଜିତା ସା ଉଵାଚ କ୍ରୀଡା ସୁକଲାଂ ଵିହସ୍ଯ । ମାଯାନୁଗଂ ଵିଶ୍ଵଵିମୋହନଂ ସତୀ ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ତରଂ ସତ୍ଯପ୍ରମେଯୁକ୍ତମ୍
ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କ୍ରୀଡ଼ା ହସି ସୁକଳାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସତୀ ମାୟା ଭରା, ବିଶ୍ୱକୁ ମୋହିତ କରିପାରିବା ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମମାପି ଭର୍ତା ପ୍ରବଲୋ ଗୁଣଜ୍ଞୋ ଧୀରଃ ସଵିଦ୍ଯୋ ମହିମାପ୍ରଯୁକ୍ତଃ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗତଃ ପାପତରାଂସୁପୁଣ୍ଯୋ ମାମେଵ ନାଥଃ ଶୃଣୁ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତିଃ
ମୋର ପତି ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗୁଣବାନ୍, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ଶିକ୍ଷିତ, ମହିମା ଥିବା। ସେ ପାପୀମାନେଠାରୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି, ଶୁଭକର୍ମା ଥିବା ଏହି ନାଥଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଶୁଣ।
ଵାକ୍ଯୈସ୍ତୁ ପୁଣ୍ଯୈରବଲାସ୍ଵଭାଵାଦାକର୍ଣ୍ଯ ସର୍ଵଂ ସୁକଲା ସମୁକ୍ତମ୍ । ସଂଶୁଦ୍ଧଭାଵାଂ ଚ ଵିଚିଂତ୍ଯ ଚାହ କସ୍ମାଦ୍ଗତଃ ସୁଂଦରି ତେଽଦ୍ଯ ନାଥଃ
ଏମିତି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସ୍ତ୍ରୀସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ସୁକଳା ଶାନ୍ତ ମନେ ଭାବିଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ: 'ସୁନ୍ଦରୀ, ଆଜି ତୁମ ନାଥ କାହିଁକି ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ?'
ଵିହାଯ ତେ ରୂପମତୀଵ ସତ୍ଯମାଚକ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଵଂ ଭଵତୀ ସୁଭର୍ତୁଃ । ଧ୍ଯାନୋପଯୁକ୍ତା ସକଲଂ କରୋତି ସଖୀସ୍ଵରୂପା ଗୃହମାଗତା ମେ
ତୁମର ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କଥା କହ, ଶୁଭପତିବତୀ। ମୋ ସଖୀ ଯିଏ ସଂଗିନୀ ରୂପେ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ କରନ୍ତି।
କ୍ରୀଡା ବଭାଷେ ଶୃଣୁ ସତ୍ଯମେତଂ ଚରିତ୍ରଭାଵଂ ମମ ଭର୍ତ୍ତୁରସ୍ଯ । ଅହଂ ପ୍ରିଯେ ଯସ୍ଯ ସଦୈଵ ଯୁକ୍ତା ଯମିଚ୍ଛତେ ତଂ ପ୍ରତିସାଂତ୍ଵଯାମି
କ୍ରୀଡ଼ା କହିଲେ: 'ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ଏହା ମୋ ଚରିତ୍ର ଓ ମୋ ପତିଙ୍କର ଭାବ। ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିବେଦିତ, ସେ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ମୁଁ ସେଥିରେ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛି।'
କର୍ତୁଃ ସୁପୁଣ୍ଯଂ ଵଚନଂ ସୁଭର୍ତୁର୍ଧ୍ଯାନୋପଯୁକ୍ତା ସକଲଂ କରୋମି । ଏକାଂତଶୀଲା ସଗୁଣାନୁରୂପା ଶୁଶ୍ରୂଷଯୈକସ୍ତମିହୈଵ ଦେଵି
ମୁଁ ମୋ ପତିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାମ ଓ ବାକ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା କରିଥାଏ। ମୁଁ ଏକାନ୍ତପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କର ଗୁଣକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ଏକାକି ତାଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ଦେବୀ।
ମମ ପୂର୍ଵ ଵିପାକୋଽଯଂ ସଂପ୍ରତ୍ଯେଵ ପ୍ରଵର୍ତତେ । ଯତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗତୋ ଭର୍ତ୍ତା ମାମେଵଂ ମଂଦଭାଗିନୀମ୍
ମୋର ପୂର୍ବ କର୍ମର ଫଳ ଏବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି; ଏହିକାରଣରୁ ମୋ ପତି ମୋତେ, ଏମିତି ଅଭାଗିନୀକୁ, ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ସଖେ ନ ଧାରଯେ ଜୀଵଂ ସ୍ଵକୀଯ କାଯମେଵ ଚ । ପତ୍ଯାହୀନାଃ କଥଂ ନାର୍ଯଃ ସୁଜୀଵଂତି ଚ ନିର୍ଘୃଣାଃ
ସଖୀ, ମୁଁ ଏହି ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୋ ଦେହକୁ ଧାରଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ। ପତିବିହୀନା ନାରୀମାନେ କିପରି ଏମିତି ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇ ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି?
ରୂପଶୃଂଗାରସୌଭାଗ୍ଯଂ ସୁଖଂ ସଂପଚ୍ଚ ନାନ୍ଯଥା । ନାରୀଣାଂ ହି ମହାଭାଗୋ ଭର୍ତା ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଗୀଯତେ
ରୂପ, ଶୃଙ୍ଗାର, ଭାଗ୍ୟ, ସୁଖ, ସମୃଦ୍ଧି—ଏସବୁ ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ପତିକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ତଯା ସର୍ଵଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଯଦୁକ୍ତଂ କ୍ରୀଡଯା ତଦା । ସତ୍ଯଭାଵଂ ଵିଦିତ୍ଵା ସା ମେନେ ସଂଭାଷିତଂ ତଦା
କ୍ରୀଡ଼ା କହିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଭାବକୁ ବୁଝି, ସେଇ କଥାକୁ ଠିକ୍ ବୋଲି ମନେ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତା ସା ମହାଭାଗା ସୁକଲା ପତିଦେଵତା । ତାମୁଵାଚ ପୁନଃ ସର୍ଵମାତ୍ମଚେଷ୍ଟାନୁଗଂ ଵଚଃ
ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଆଶ୍ୱାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟର ସମସ୍ତ କଥା ପୁନିଥରେ କହିଲେ।
ସମାସେନ ସମାଖ୍ଯାତଂ ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତାଂତମାତ୍ମନଃ । ଯଥା ଭର୍ତା ଗତୋ ଯାତ୍ରାଂ ପୁଣ୍ଯସାଧନତତ୍ପରଃ
ସେ ସଂକ୍ଷେପରେ ନିଜ ପୂର୍ବ ଘଟଣାବଳୀ କହିଲେ—କିପରି ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପୁଣ୍ୟ ସଂଚୟ ପାଇଁ ଯାତ୍ରାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଆତ୍ମଦୁଃଖଂ ସୁସତ୍ଯଂ ଚ ତପ ଏଵ ମନସ୍ଵିନି । ବୋଧିତା କ୍ରୀଡଯା ସା ତୁ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା
ସେ ନିଜ ଦୁଃଖ ଓ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ସତ୍ୟଭାବେ ଖୋଲିଦେଲେ; ତଥାପି ଖେଳକୁ ନେଇ, ସେ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ- ଏକଦା ତୁ ତଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ କ୍ରୀଡଯା ସୁକଲାଂ ପ୍ରତି । ସଖେ ପଶ୍ଯ ଵନଂ ସୌମ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯଵୃକ୍ଷୈରଲଂକୃତମ୍
ସୂତ କହିଲେ—ଏକଥର, ଖେଳରେ, ସେ ସୁକଳାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ସଖୀ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ବନଟିକୁ ଦେଖ, ଦିବ୍ୟ ଗଛମାନେ ଏହାକୁ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି।'