ଈଶ୍ଵରଶ୍ଚ ଜଗତ୍ସ୍ଵାମୀ ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଵୃଷଵାହନଃ । ମମ ଗେହେ ସ୍ଵରୂପେଣ ଵର୍ତତେ ଶିଵଯା ଯୁତଃ
ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମାଲିକ, ତିନି ଆଖି ଓ ବୃଷଭ ଚଢ଼ିଥିବା, ସେ ମୋ ଘରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପରେ ଶିବାଙ୍କ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ତଦିଦଂ ସଂସୃତେଃ ସାରଂ ଗୃହରୂପଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ସଦନଂ ଶଂକରେତ୍ଯାଖ୍ଯଂ ନାଶିତଂ ମନ୍ମଥେନ ଵୈ
ଏହି ହେଉଛି ସଂସାରର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଘର ରୂପରେ; ଶଙ୍କରଙ୍କ ନାମରେ ଥିବା ଏହି ନିବାସକୁ ମନମଥ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ମହାତ୍ମାନଂ ତପଂତଂ ତପ ଉତ୍ତମମ୍ । ମେନକାଂ ହି ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କାମୋଯଂ ଜିତଵାନ୍ପୁରା
ମହାନ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ତେବେ ମେନକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାମ ତାଙ୍କୁ ବଶ କରିଥିଲେ।
ସତୀ ପତିଵ୍ରତାହଲ୍ଯା ଗୌତମସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ଶୁଭା । ସୁସତ୍ଯାଚ୍ଚାଲିତା ତେନ ମନ୍ମଥେନ ଦୁରାତ୍ମନା
ସତୀ, ପତିଭକ୍ତ ଅହଲ୍ୟା, ଗୌତମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଭା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ମନମଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇଥିଲେ।
ମୁନଯଃ ସତ୍ଯଧର୍ମଜ୍ଞା ନାନାସ୍ତ୍ରିଯଃ ପତିଵ୍ରତାଃ । ମଦ୍ଗୃହାସ୍ତା ଇମାଃ ସର୍ଵା ଦୀପିତାଃ କାମଵହ୍ନିନା
ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପତିଭକ୍ତା ଜନନୀମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋ ଘରେ କାମ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦୁର୍ଧରୋ ଦୁଃସହୋ ଵ୍ଯାପୀ ଯୋତିସତ୍ଯେଷୁ ନିଷ୍ଠୁରଃ । ମାମେଵଂ ପଶ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ କ୍ଵ ସତ୍ଯଃ ପରିତିଷ୍ଠତି
ଏହି କାମକୁ ରୋକିବା କଠିନ, ସହିବା ଦୁର୍ଲଭ, ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ, ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠୁର; ସେ ସଦା ମୋତେ ଏଭଳି ଦେଖେ, ତେବେ ସତ୍ୟ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?
ସମାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମାଯାତି ବାଣପାଣିର୍ଧନୁର୍ଧରଃ । ନାଶଯେନ୍ମଦ୍ଗୃହଂ ପାପୋ ଵୀତିହୋତ୍ରୈଶ୍ଚ ନାମକୈଃ
ସମତାକୁ ଜାଣି, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରି, ସେ ଆସେ; ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମୋ ଘରକୁ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ନାମରେ ଥିବାମାନେ ସହିତ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବାକୁ ଚାହେ।
ପାପଲେଶାଶ୍ଚ ଯେ କ୍ରୂରା ଅନ୍ଯେ ପାଖଂଡସଂଶ୍ରଯାଃ । ତେ ତୁ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଽହିତାଃ ସର୍ଵେ ସତ୍ଯଗେହଂ ଵିଶଂତି ହି
ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୁର ଓ ପାପର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ କପଟକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମନରେ ବିପକ୍ଷ ହୋଇ, ସତ୍ୟର ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ସେନାଧ୍ଯକ୍ଷୈରସତ୍ଯୈସ୍ତୁ ଛଦ୍ମନା ତେନ ସାଧିତଃ । ପାତଯେଦର୍ଦଯେଦ୍ଗେହଂ ପାପଃ ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ଦୁରାତ୍ମଭିଃ
ଅସତ୍ୟ ସେନାପତିମାନେ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା ଏହି କାମ କରନ୍ତି; ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘରକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାଏ।
ମାମେଵଂ ତାଡଯେତ୍ପାପୋ ମହାବଲ ମନୋଭଵଃ । ଅସ୍ଯ ଧାମ୍ନା ପ୍ରଦଗ୍ଧୋହଂ ଶୂନ୍ଯତାଂ ହି ଵ୍ରଜାମି ଵୈ
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନୋଭବ ଏଭଳି ଦୁଷ୍ଟ ମୋତେ ଆଘାତ କରେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଜଳି, ମୁଁ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ନୂତନଂ ଗୃହମିଚ୍ଛାମି ସ୍ତ୍ରିଯାଖ୍ଯଂ ପତିଭୂପତିମ୍ । କୃକଲସ୍ଯାପି ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯେଯଂ ଶିଵମଂଗଲା
ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଘର ଚାହେଁ, ଯାହାର ନାମ ନାରୀ ଓ ପତି ଉପରେ; ଏହି ପ୍ରିୟ ଶିବମଙ୍ଗଳା, କୃକଳସ୍ୟଙ୍କ ଧର୍ମିକ ସ୍ତ୍ରୀ।
ତଦ୍ଗୃହଂ ସୁକଲାଖ୍ଯଂ ମେ ଦଗ୍ଧୁଂ ପାପଃ ସମୁଦ୍ଯତଃ । ଅଯମେଷ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ କାମେନ ସହିତୋ ବଲୀ
ସେଇ ଘର, ଯାହାର ନାମ ସୁକଳା, ମୋର; ଦୁଷ୍ଟ ଏହାକୁ ଜଳାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟତ; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହଜାର ଆଖି ଥିବା, କାମ ସହିତ।
କାମସ୍ଯ କାରଣାତ୍କସ୍ମାତ୍ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତଂ ନ ଵିଂଦତି । ଅହଲ୍ଯାଯାଃ ପ୍ରସଂଗେନ ମେଷୋପସ୍ଥୋ ଵ୍ଯଜାଯତ
କାମର କାରଣରେ, ସେ ପୂର୍ବ ଘଟଣାକୁ ମନେ ପକାଇପାରେନାହିଁ; ଅହଲ୍ୟାଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ମେଷ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
ପୌରୁଷଂ ହି ମୁନେର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସତ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଧଷର୍ଣାତ୍ । ନଷ୍ଟଃ କାମସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ସୁରରାଟ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ
ମୁନିଙ୍କ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଖି ଏବଂ ସତୀଙ୍କ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ରାଜା କାମର ଦୋଷରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ସେଠାରେ ରହିଗଲେ।
ଭୁକ୍ତଵାନ୍ଦାରୁଣଂ ଶାପଂ ଦୁଃଖେନ ମହତାନ୍ଵିତଃ । କୃକଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯାମେନାଂ ସୁକଲାଂ ପୁଣ୍ଯଚାରିଣୀମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଭୋଗିଲେ, ବଡ଼ ଦୁଃଖ ସହିଲେ; ଏହି ପ୍ରିୟ ସୁକଳା, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, କୃକଳସ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ।
ଏଷ ହଂତୁଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଉଦ୍ଯତଃ କାମସଂଯୁତଃ । ଯଥା ଚେଂଦ୍ରେଣ ନାଯାତି କାମ ଏଷ ତଥା କୁରୁ
ଏହି ହଜାର ଆଖି ଥିବା, କାମ ସହିତ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର କାମଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିନାହାନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ କର।
ଧର୍ମରାଜ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଭଵାନ୍ମତିମତାଂ ଵରଃ । ଧର୍ମରାଜ ଉଵାଚ- ଊନଂ ତେଜଃ କରିଷ୍ଯାମି କାମସ୍ଯ ମରଣଂ ତଥା
ଧର୍ମରାଜ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ଆପଣ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ—ମୁଁ କାମର ଶକ୍ତି କମେଇଦେବି ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦେବି।
ଏକୋପାଯୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟସ୍ତମିହୈଵ ପ୍ରପଶ୍ଯତୁ । ପ୍ରଜ୍ଞା ଚୈଷା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞା ଶକୁନୀରୂପଚାରିଣୀ
ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ଦେଖିଛି; ସେ ଏଠାରେ ଦେଖୁନ୍ତୁ; ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଅତି ଜ୍ଞାନୀ, ପକ୍ଷୀର ରୂପରେ ଚଳିଥାଏ।
ଭର୍ତୁରାଗମନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶବ୍ଦେନାଖ୍ଯାତୁ ଖେ ଯତଃ । ଶକୁନସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଭର୍ତୁଶ୍ଚାଗମନେନ ଚ
ପତିଙ୍କର ଫେରିଆସିବା ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ ଆକାଶରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରଚାର ହେଲା, ଏହା ଶକୁନ ଓ ପତିଙ୍କ ଆଗମନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଘଟିଲା।
ଦୁଷ୍ଟୈର୍ନଷ୍ଟା ନ ଭୂଯେତ ସ୍ଵସ୍ଥଚିତ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରଜ୍ଞା ସଂପ୍ରେଷିତା ତେନ ଗତା ସା ସୁକଲାଗୃହମ୍
ସେ ମନେ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇ ସେ ସୁକଳାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରକୁର୍ଵତୀ ମହଚ୍ଛବ୍ଦଂ ଦୃଷ୍ଟଦେଵେଵ ସା ବଭୌ । ପୂଜିତା ମାନିତା ପ୍ରଜ୍ଞା ଧୂପଦୀପାଦିଭିସ୍ତଦା
ସେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିବା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଗୁଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାଙ୍କୁ ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ସୁକଲାପୃଚ୍ଛତ୍କିମେଷା ଚ ଵଦେନ୍ମମ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ- ଭର୍ତୁଶ୍ଚାଗମନଂ ବ୍ରୂତେ ତଵୈଵ ସୁଭଗେ ସ୍ଥିରା
ସୁକଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ସେ ମୋତେ କଣ କହୁଛନ୍ତି?' ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: 'ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ତୁମ ପତିଙ୍କ ନିଶ୍ଚିତ ଆଗମନ ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି।'
ଦିନସପ୍ତକମଧ୍ଯେ ସ ଆଗମିଷ୍ଯତି ନାନ୍ଯଥା
ସାତି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫେରିଆସିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମାକର୍ଣ୍ଯସୁମଂଗଲଂ ଵଚଃ ପ୍ରହର୍ଷଯୁକ୍ତା ସହସା ବଭୂଵ । ଧର୍ମଜ୍ଞମେକଂ ସଗୁଣଂ ହି କାଂତଂ ଶକୁନାତ୍ପ୍ରଦିଷ୍ଟଂ ହି ସମାଗତଂ ତମ୍
ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ ହଠାତ୍ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ହେଲେ; କାରଣ ଶକୁନ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଗୁଣବାନ୍, ପ୍ରିୟ ପତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫେରିଆସୁଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁକଲାଚରିତ୍ରେ ଷଟ୍ପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ସୁକଳାଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ଛପନତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- କ୍ରୀଡା ସତୀରୂପ ଧରା ପ୍ରଭୂତ୍ଵା ଗେହଂ ଗତା ଚାରୁ ପତିଵ୍ରତାଯାଃ । ତାମାଗତାଂ ସତ୍ଯସ୍ଵରୂପଯୁକ୍ତା ସା ସାଦରଂ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ଧନ୍ଯା
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଧରା ସତୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ପତିବ୍ରତା ଜନନୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଵାକ୍ଯୈଃ ସୁପୁଣ୍ଯୈଃ ପରିପୂଜିତା ସା ଉଵାଚ କ୍ରୀଡା ସୁକଲାଂ ଵିହସ୍ଯ । ମାଯାନୁଗଂ ଵିଶ୍ଵଵିମୋହନଂ ସତୀ ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ତରଂ ସତ୍ଯପ୍ରମେଯୁକ୍ତମ୍
ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କ୍ରୀଡ଼ା ହସି ସୁକଳାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସତୀ ମାୟା ଭରା, ବିଶ୍ୱକୁ ମୋହିତ କରିପାରିବା ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମମାପି ଭର୍ତା ପ୍ରବଲୋ ଗୁଣଜ୍ଞୋ ଧୀରଃ ସଵିଦ୍ଯୋ ମହିମାପ୍ରଯୁକ୍ତଃ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗତଃ ପାପତରାଂସୁପୁଣ୍ଯୋ ମାମେଵ ନାଥଃ ଶୃଣୁ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତିଃ
ମୋର ପତି ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗୁଣବାନ୍, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ଶିକ୍ଷିତ, ମହିମା ଥିବା। ସେ ପାପୀମାନେଠାରୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି, ଶୁଭକର୍ମା ଥିବା ଏହି ନାଥଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଶୁଣ।
ଵାକ୍ଯୈସ୍ତୁ ପୁଣ୍ଯୈରବଲାସ୍ଵଭାଵାଦାକର୍ଣ୍ଯ ସର୍ଵଂ ସୁକଲା ସମୁକ୍ତମ୍ । ସଂଶୁଦ୍ଧଭାଵାଂ ଚ ଵିଚିଂତ୍ଯ ଚାହ କସ୍ମାଦ୍ଗତଃ ସୁଂଦରି ତେଽଦ୍ଯ ନାଥଃ
ଏମିତି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସ୍ତ୍ରୀସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ସୁକଳା ଶାନ୍ତ ମନେ ଭାବିଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ: 'ସୁନ୍ଦରୀ, ଆଜି ତୁମ ନାଥ କାହିଁକି ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ?'
ଵିହାଯ ତେ ରୂପମତୀଵ ସତ୍ଯମାଚକ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଵଂ ଭଵତୀ ସୁଭର୍ତୁଃ । ଧ୍ଯାନୋପଯୁକ୍ତା ସକଲଂ କରୋତି ସଖୀସ୍ଵରୂପା ଗୃହମାଗତା ମେ
ତୁମର ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କଥା କହ, ଶୁଭପତିବତୀ। ମୋ ସଖୀ ଯିଏ ସଂଗିନୀ ରୂପେ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ କରନ୍ତି।