ନିରୁଧ୍ଯ ସୂର୍ଯଂ ପରିଵେଗଵଂତମୁଦ୍ଯଂତମେଵଂ ପ୍ରଭଯା ସୁଦୀପ୍ତମ୍ । ଭର୍ତୁଶ୍ଚ ମୃତ୍ଯୁଂ ପରିବାଧମାନଂ ମାଂଡଵ୍ଯଶାପସ୍ଯ ଚ କୌଂଡିନସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଉଦୟମାନ ଓ ତୀବ୍ର ଆଲୋକର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇଥିଲେ, ଭର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁକୁ ରୋକିଥିଲେ, ଏବଂ ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଓ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କ ଶାପକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଅତ୍ରେଃ ପ୍ରିଯା ସତ୍ଯପତିଵ୍ରତା ତଯା ସ୍ଵପୁତ୍ରତାଂ ଦେଵତ୍ରଯଂ ହି ନୀତମ୍ । ନ କିଂ ପୁରା ମନ୍ମଥ ତେ ଶ୍ରୁତଂ ସଦା ସଂସ୍କାରଯୁକ୍ତାଃ ପ୍ରଭଵଂତି ସତ୍ଯଃ
ଅତ୍ରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଓ ସତ୍ୟପତିବ୍ରତା ସତ୍ୟା ତିନି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ପୁତ୍ର ଭାବେ ପାଇଥିଲେ। ହେ ମନମଥ, ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଏହି କଥା ଶୁଣିନାହଁ କି, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି?
ସାଵିତ୍ରୀନାମ୍ନୀ ଦ୍ଯୁମତ୍ସେନପୁତ୍ରୀ ନୀତଂ ପ୍ରିଯଂ ସା ପୁନରାନିନାଯ । ଯମାଦିହୈଵାଶ୍ଵପତେଃ ସୁପୁତ୍ରଂ ସତୀ ତ୍ଵମେଵଂ ପରିସଂଶ୍ରୁତଂ ଚ
ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କ କନ୍ୟା ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଆଣିଥିଲେ। ଏଠି, ସତୀ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରି ତୁମେ ଶୁଣିଛ।
ଅଗ୍ନେଃ ଶିଖାଂ କଃ ପରିସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ଵୈ ତରେଦ୍ଧିକଃ ସାଗରମେଵ ମୂଢଃ । ଗଲେ ତୁ ବଦ୍ଧାସୁ ଶିଲାଂ ଭୁଜାଭ୍ଯାଂ କୋ ଵା ସତୀଂ ଵଶ୍ଯତି ଵୀତରାଗାମ୍
ଅଗ୍ନିର ଶିଖାକୁ କିଏ ଛୁଇଁପାରିବ, କିମ୍ବା ମୂଢ଼ ମଣିଷ ସାଗରକୁ ଟପିପାରିବ? ନିଜ ଗଳାରେ ପାଥର ବାନ୍ଧି ଆତ୍ମହାନି କରିବା ପରି, କିଏ ରାଗରହିତ ସତୀକୁ ବଶ କରିପାରିବ?
ଉକ୍ତେ ତୁ ଵାକ୍ଯେ ବହୁନୀତିଯୁକ୍ତେ ଇଂଦ୍ରେଣ କାମସ୍ଯ ସୁଶିକ୍ଷଣାର୍ଥମ୍ । ଆକର୍ଣ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ମକରଧ୍ଵଜସ୍ତୁ ଉଵାଚ ଦେଵେଂଦ୍ରମଥୈନମେଵ
ଇନ୍ଦ୍ର ଯେତେକି ନୀତିମୟ କଥା କହି କାମଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି ମକରଧ୍ୱଜ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
କାମ ଉଵାଚ- ତଵାତିଦେଶାଦହମାଗତୋ ଵୈ ଧୈର୍ଯଂ ସୁହୃତ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷାର୍ଥମେଵ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତଦର୍ଥଂ ପରିଭାଷସେ ମାଂ ନିଃସତ୍ଵରୂପଂ ବହୁଭୀତିଯୁକ୍ତମ୍
କାମ କହିଲେ—ତୁମ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଆସିଛି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସଖ୍ୟତା ଓ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଛାଡି। ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ମୋତେ ଅସାହାୟ ଓ ଭୟଭୀତ ଭାବରେ ଦେଖି କଥା କହୁଛ।
ଵ୍ଯାବୁଦ୍ଧି ଯାସ୍ଯାମି ଯଦା ସୁରେଶସ୍ଯାଲ୍ଲୋକମଧ୍ଯେ ମମ କୀର୍ତିନାଶଃ । ଊଢିଂକରୋମାନଵିହୀନ ଏଵ ସର୍ଵେ ଵଦିଷ୍ଯଂତ୍ଯନଯା ଜିତଂ ମାମ୍
ହେ ଦେବେଶ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ମନସ୍କୁଳ ହୋଇ ଯିବି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେବ। ମୁଁ ଆଦରହୀନ ହେବି, ସମସ୍ତେ କହିବେ—ମୋତେ ଏହି ଜଣା ଜିତିଛି।
ଯେ ଵୈ ଜିତା ଦେଵଗଣାଶ୍ଚ ଦାନଵାଃ ପୂର୍ଵଂ ମୁନୀଂଦ୍ରାସ୍ତପସଃ ପ୍ରଯୁକ୍ତାଃ । ହାସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯଂତି ମମାପି ସଦ୍ଯୋ ନାର୍ଯା ଜିତୋ ମନ୍ମଥ ଏଷ ଭୀମଃ
ଯେଉଁ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମହାମୁନିମାନେ ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ମୋତେ ହସ୍ୟାସ୍ପଦ କରିଦେବେ—ଭୟଙ୍କର ମନମଥ ଏକ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହାରିଗଲା।
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ତ୍ଵଯୈଵ ସାର୍ଧମସ୍ଯା ବଲଂ ମାନମତଃ ସୁରେଶ । ତେଜଶ୍ଚ ଧୈର୍ଯଂ ପରିଣାଶଯିଷ୍ଯେ କସ୍ମାଦ୍ଭଵାନତ୍ର ବିଭେତି ଶକ୍ର
ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଯିବି, ହେ ଦେବେଶ। ଏହାର ଶକ୍ତି ଓ ଗର୍ବକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି, ତାଙ୍କର ତେଜ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି। ଏଠି ତୁମେ କାହିଁକି ଡରୁଛ, ହେ ଶକ୍ର?
ସଂବୋଧ୍ଯ ଚୈଵଂ ସ ସୁରାଧିନାଥଂ ଚାପଂ ଗୃହୀତଂ ସଶରଂ ସୁପୁଷ୍ପମ୍ । ଉଵାଚ କ୍ରୀଡାଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତାଂ ତାଂ ଵିଧାଯ ମାଯାଂ ଭଵତୀ ପ୍ରଯାତୁ
ଏପରି କହି, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ତାପରେ ଫୁଲ ଓ ବାଣ ସହ ଧନୁଷ ଧରିଲେ। ସେଠାରେ ଖେଳୁଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—'ମାୟା ଦେଖାଅ, ହେ ମହିଳା, ଆଗେ ବଢ଼।'
ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଂ ସୁକଲାଂ ସୁପୁଣ୍ଯାଂ ସତ୍ଯେସ୍ଥିତାଂ ଧର୍ମଵିଦାଂ ଗୁଣଜ୍ଞାମ୍ । ଇତୋ ହି ଗତ୍ଵା କୁରୁ କାର୍ଯମୁକ୍ତଂ ସାହାଯ୍ଯରୂପଂ ଚ ପ୍ରିଯେ ସଖେ ଶୃଣୁ
ବଣିକଙ୍କ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁକଳା, ଯିଏ ଧର୍ମଜ୍ଞାନୀ, ଗୁଣବତୀ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ। ଏଠାରୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାମ କର। ମୋ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଏହି ସାହାଯ୍ୟର ଉପାୟ ଶୁଣ।
କ୍ରୀଡାଂ ସମାଭାଷ୍ଯ ତତୋ ମନୋଭଵସ୍ତ୍ଵଂତେ ସ୍ଥିତାଂ ପ୍ରୀତିମଥାହ୍ଵଯତ୍ପୁନଃ । କାର୍ଯଂ ଭଵତ୍ଯା ମମକାର୍ଯମୁତ୍ତମମେ ତାଂ ସୁସ୍ନେହୈଃ ପରିଭାଵଯତ୍ଵମ୍
ଖେଳ କଥା କହି, ତାପରେ ମନୋଭବ ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଥିଲେ, ପୁନି ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ ହେଉ, ସତ୍ୟ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର।
ଇଂଦ୍ରଂ ହି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁକଲା ଯଥା ଭଵେତ୍ସ୍ନେହାନୁଗା ଚାରୁଵିଲୋଚନେଯମ୍ । ତୈସ୍ତୈଃ ପ୍ରଭାଵୈର୍ଗୁଣଵାକ୍ଯଯୁକ୍ତୈର୍ନଯସ୍ଵ ଵଶ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରିଯେ ସଖେ ଶୃଣୁ
ଯେପରି ସୁକଳା ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ସ୍ନେହଭରା ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧୁର କଥା ଓ ନିଜ ଗୁଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରି, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ସୁକଳାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନ କର; ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଭୋ ଭୋଃ ସଖେ ସାଧଯ ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ମାଯାମଯଂ ନଂଦନରୂପଯୁକ୍ତମ୍ । ପୁଷ୍ପୋପଯୁକ୍ତଂ ଚ ଫଲପ୍ରଧାନଂ ଘୁଷ୍ଟଂ ରୁତୈଃ କୋକିଲଷଟ୍ପଦାନାମ୍
ହେ ବନ୍ଧୁ, ଏହି କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରି, ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ମାୟାମୟ ଓ ନନ୍ଦନବନ ସଦୃଶ ରୂପ ଧାରଣ କର; ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥିବା, କୋଇଲି ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଧ୍ୱନିରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ସେଠିକୁ ଯାଅ।
ଆହୂଯ ଵୀରଂ ମକରଂଦମେଵ ରସାଯନଂ ସ୍ଵାଦୁଗୁଣୈରୁପେତମ୍ । ସହାନିଲାଦ୍ଯୈର୍ନିଜକର୍ମଯୁକ୍ତୈଃ ସଂପ୍ରେଷଯିତ୍ଵା ପୁନରେଵ କାମମ୍
ମକରନ୍ଦ ନାମକ ବୀରକୁ ତାହାର ମଧୁର ଗୁଣରେ ଡାକି, ପବନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହାୟକ ସହିତ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୁନିଥରେ ଆସକ୍ତିକୁ ପ୍ରେରଣ କର।
ଏଵଂ ସମାଦିଶ୍ଯ ମହତ୍ସସୈନ୍ଯଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସଂମୋହକରଂ ତୁ କାମଃ । ଚକ୍ରେ ପ୍ରଯାଣଂ ସୁରରାଜସାର୍ଧଂ ସଂମୋହନାଯୈଵ ମହାସତୀଂ ତାମ୍
ଏପରି ଭାବେ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ସେନାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରିପାରେ, କାମଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ସହିତ ଏହି ମହାସତୀକୁ ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁକଲାଚରିତ୍ରେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ସୁକଳାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ତସ୍ଯାଃ ସତ୍ଯଵିନାଶାଯ ମନ୍ମଥଃ ସସୁରାଧିପଃ । ପ୍ରସ୍ଥିତଃ ସୁକଲାଂ ତର୍ହି ସତ୍ଯୋ ଧର୍ମମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— ତାହାର ସତ୍ୟତା ନାଶ ପାଇଁ, କାମଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଏହିବେଳେ ସତ୍ୟ ଧର୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଶ୍ଯ ଧର୍ମ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ମନ୍ମଥସ୍ଯ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ । ତଵାର୍ଥମାତ୍ମନଶ୍ଚୈଵ ପୁଣ୍ଯସ୍ଯାପି ମହାତ୍ମନଃ
ଧର୍ମ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, କାମଦେବଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ଦେଖ, ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ, ନିଜ ପାଇଁ ଓ ମହାପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଇଛି।
ଵିସୃଜାମି ମହାସ୍ଥାନଂ ଵାସ୍ତୁରୂପଂ ସୁଖୋଦଯମ୍ । ସତ୍ଯାଖ୍ଯଂ ଚ ସୁପ୍ରିଯାଖ୍ଯଂ ସୁଦେଵାଖ୍ଯଂ ଗୃହୋତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଏକ ବଡ଼ ଗୃହ ତିଆରି କରେଁ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଯାହାର ନାମ ସତ୍ୟ, ସୁପ୍ରିୟା ଓ ସୁଦେବ; ଏହା ସମସ୍ତ ଘର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତମେଵ ନାଶଯେଦ୍ଗତ୍ଵା କାମ ଏଷ ପ୍ରମତ୍ତଧୀଃ । ରିପୁରୂପଃ ସୁଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଅସ୍ମାକଂ ହି ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି କାମଦେବ, ଅବିଚାରୀ ମନ ଥିବା, ସେଠାକୁ ଯାଇ ଏହି ଘରକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ; ସେ ଆମର ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଚିତ୍ତର—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପତିସ୍ତପୋଧନୋ ଵିପ୍ରଃ ସୁସତୀ ଯା ପତିଵ୍ରତା । ସୁସତ୍ଯୋ ଭୂପତିର୍ଧର୍ମମମଗେହାନସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ପତି, ସେ ତପସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଯିଏ ପତ୍ନୀ, ସେ ସତୀ ଓ ପତିବ୍ରତା; ରାଜା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ; ଏହିମାନେ ମୋ ଘରରେ ବସୁଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯତ୍ରାହଂ ଵୃଦ୍ଧିସଂପୁଷ୍ଟସ୍ତତ୍ର ଵାସୋ ହି ତେ ଭଵେତ୍ । ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯଂ ସମାଯାତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସହ କ୍ରୀଡତେ
ଯେଠି ମୁଁ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପୋଷଣ ପାଏ, ସେଠି ତୁମର ବାସ ହେଉ; ସେଠି ପୁଣ୍ୟ ଆସେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଖେଳେ।
କ୍ଷମା ଶାଂତ୍ଯା ସମାଯୁକ୍ତା ଆଯାତି ମମ ମଂଦିରମ୍ । ଯଥା ସତ୍ଯୋ ଦମଶ୍ଚୈଵ ଦଯା ସୌହୃଦମେଵ ଚ
କ୍ଷମା ଶାନ୍ତି ସହିତ ମୋ ଘରକୁ ଆସେ; ସତ୍ୟ, ଦମ, ଦୟା ଓ ସଉହାର୍ଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତି।
ପ୍ରଜ୍ଞାଯୁକ୍ତଃ ସ ନିର୍ଲୋଭୋ ଯତ୍ରାହଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ । ଶୁଚିଃ ସ୍ଵଭାଵସ୍ତତ୍ରୈଵ ଅମୀ ଚ ମମ ବାଂଧଵାଃ
ଯେଠି ପ୍ରଜ୍ଞା ରହିଛି ଓ ଲୋଭ ନାହିଁ, ସେଠି ମୁଁ ବସେ; ଶୁଚିତା ସ୍ୱଭାବରେ ଥାଏ, ଏହିମାନେ ମୋ ବନ୍ଧୁ।
ଅସ୍ତେଯମପ୍ଯହିଂସା ଚ ତିତିକ୍ଷା ଵୃଦ୍ଧିରେଵ ଚ । ମମ ଗେହେ ସମାଯାତା ଧନ୍ଯତାଂ ଶୃଣୁ ଧର୍ମରାଟ୍
ଚୋରି ନକରିବା, ହିଂସା ନକରିବା, ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ବୃଦ୍ଧି—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି; ଧର୍ମରାଜ, ଏହି ଧନ୍ୟତାକୁ ଶୁଣ।
ଗୁରୂଣାଂ ଚାପି ଶୁଶ୍ରୂଷା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମାଵୃତଃ । ମଦ୍ଗେହଂ ତୁ ସମାଯାଂତି ଦେଵାଶ୍ଚାଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ
ବଡ଼ମାନେଙ୍କର ସେବା, ବିଷ୍ଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ମଧ୍ୟ ମୋ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ମୋକ୍ଷମାର୍ଗଂ ପ୍ରକାଶେଦ୍ଯୋ ଜ୍ଞାନୋଦୀପ୍ତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ । ଏତୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵସାମ୍ଯେଵ ସତୀଷୁ ଧର୍ମଵତ୍ସୁ ଚ
ଯିଏ ମୁକ୍ତିର ପଥ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ, ସତୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତି।
ସାଧୁଷ୍ଵେତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଗୃହରୂପେଷୁ ମେ ସଦା । ଉକ୍ତେନାପି କୁଟୁଂବେନ ଵସାମ୍ଯେଵ ତ୍ଵଯା ସହ
ଏମାନେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୁଣଧାରୀ ଘରର ରୂପରେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ମୁଁ ସଦା ବସେ; ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପରିବାର ସହିତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ବସେ।
ସସତ୍ଵାଃ ସାଧୁରୂପାସ୍ତେ ଵେଧସା ମେ ଗୃହୀକୃତାଃ । ସଂଚରାମି ମହାଭାଗ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦେନ ଚ ଲୀଲଯା
ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶୁଭ ରୂପ ଥିବା ଏମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଘରରେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି; ମୁଁ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଓ ଲୀଳାରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଚଳ କରେ।