ସୁଦେଵା ନାମ ଭଦ୍ରେଯଂ ମମ ଜାଯା ପ୍ରିଯା ସଦା । କେନାପି କାରଣେନୈଵ ଦେଶଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସମାଗତା
'ଭଦ୍ରେ, ଏହାର ନାମ ସୁଦେବା; ସେ ସଦା ମୋର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା। କିଛି କାରଣରୁ ଘର ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।'
ମମଦୁଃଖେନ ଦଗ୍ଧେଯଂ ଵିଯୋଗେନ ଵରାନନେ । ମାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ସମାଯାତା ଭିକ୍ଷୁରୂପେଣ ତେ ଗୃହମ୍
'ମୋ ଦୁଃଖରେ, ବିୟୋଗରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ଶୁଭମୁଖୀ, ସେ ମୋତେ ଚିହ୍ନି ତୁମ ଘରକୁ ଭିକ୍ଷୁଣୀ ରୂପେ ଆସିଛନ୍ତି।'
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵଯା ଭଦ୍ରେ ଆତିଥ୍ଯଂ ପରିଶୋଭିତମ୍ । କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ନ ଚ ସଂଦେହ ଇଚ୍ଛଂତ୍ଯା ମମ ସୁପ୍ରିଯମ୍
'ଏହି କଥା ଜାଣି, ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେବାକୁ ଉଚିତ, କିଛି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ସେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟା ଓ ଏହା ଚାହାଁନ୍ତି।'
ଭର୍ତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ନିଶମ୍ଯୈଵ ମଂଗଲା ପତିଦେଵତା । ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟା ସ୍ଵଯମେଵ ସୁମଂଗଲା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପତିଦେବତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତି ମଙ୍ଗଳା ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଏକଦମ ଶୁଭ ହେଲେ।
ସ୍ନାନାଚ୍ଛାଦନ ଭୋଜ୍ଯଂ ଚ ମମ ଚକ୍ରେ ଵରାନନେ । ରତ୍ନକାଂଚନଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚାଭରଣୈଶ୍ଚ ପତିଵ୍ରତା
ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ସେ ପତିବ୍ରତା ମୋ ପାଇଁ ସ୍ନାନ, ପିନ୍ଧିବା ପୋଶାକ, ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ରତ୍ନ ଓ ସୁନାର ଗହଣା ଦେଇଥିଲେ।
ଅହଂ ହି ଭୂଷିତା ଭଦ୍ରେ ତଯୈଵ ପତିକାମ୍ଯଯା । ତଯାହଂ ଭୂଷିତା ଦେଵି ମାନସ୍ନାନୈଶ୍ଚ ଭୋଜନୈଃ
ହେ ଭଦ୍ରେ, ପତିଙ୍କୁ ଚାହାଁଥିବା ସେ ମହିଳା ମୋତେ ଗହଣା, ମନର ସ୍ନାନ ଏବଂ ଭୋଜନ ଦେଇ ସଜାଇଥିଲେ।
ଭର୍ତ୍ରାହଂ ମାନିତା ଦେଵି ଜାତଂ ଦୁଃଖମନଂତକମ୍ । ମମୋରସି ମହାତୀଵ୍ରଂ ସର୍ଵପ୍ରାଣଵିନାଶନମ୍
ହେ ଦେବୀ, ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମ୍ମାନିତ ହେଲି, କିନ୍ତୁ ତାପରେ ମୋ ହୃଦୟରେ ଏମିତି ଦୁଃଖ ଉପଜିଲା, ଯାହା ମୋର ପ୍ରାଣକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲା।
ତସ୍ଯା ମାନୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଦୁଃଖମାତ୍ମଗତଂ ତଥା । ଚିଂତା ମେ ଦାରୁଣା ଜାତା ଯଯା ପ୍ରାଣା ଵ୍ରଜଂତି ମେ
ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅଭିମାନ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ନିଜ ମନର ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବିଲି; ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ମୋର ମନ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଡୁବିଗଲା, ଯାହାରେ ମୋର ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
କଦାପି ଵଚନଂ ଦତ୍ତଂ ନ ମଯା ପାପଯା ଶୁଭମ୍ । ଅସ୍ଯୈଵ ଵିପ୍ରଵର୍ଯସ୍ଯ ଆଚରଂତ୍ଯା ଚ ଦୁଷ୍କୃତମ୍
ମୁଁ, ଏହି ପାପିନୀ, କେବେ ଭଲ କଥା କହିନଥିଲି, ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ଭଲ କାମ କରିନଥିଲି।
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ ନୈଵ ଅଂଗସଂଵାହନଂ ନହି । ଏକାଂତଂ ନ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତସ୍ଯୈଵ ହି ମହାତ୍ମନଃ
ମୁଁ କେବେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇନଥିଲି, ଦେହ ମାସାଜ କରିନଥିଲି, ଏବଂ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ କେବେ ଏକାନ୍ତ ମନୋଯୋଗ ଦେଇନଥିଲି।
ସଂଭାଷାଂ କଥମସ୍ଯୈଵ କରିଷ୍ଯେ ପାପନିଶ୍ଚଯା । ରାତ୍ରୌ ଚୈଵ ତଦା ତତ୍ର ପତିତା ଦୁଃଖସାଗରେ
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ପାପ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲି, ସେଠି କିପରି ତାଙ୍କ ସହିତ ଭଲ କଥା କହିପାରିବି? ରାତିରେ ମୁଁ ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ଡୁବି ଶୋଇଥିଲି।
ଏଵଂ ହି ଚିଂତମାନାଯାଃ ସ୍ଫୁଟିତଂ ହୃଦଯଂ ମମ । ଗତାଃ ପ୍ରାଣାସ୍ତଦା କାଯଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵରାନନେ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ମୋର ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାଣ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା।
ତତ୍ର ଦୂତାଃ ସମାଯାତା ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଵୈ ତଦା । ଵୀରାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ କ୍ରୂରା ଗଦାଚକ୍ରାସିଧାରିଣଃ
ସେବେ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଆସିଲେ—ଭୟଙ୍କର, କ୍ରୁର, ଗଦା, ଚକ୍ର ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା ବଳବାନ ଦୂତମାନେ।
ତୈସ୍ତୁ ବଦ୍ଧା ମହାଭାଗେ ଶୃଂଖଲୈର୍ଦୃଢବଂଧନୈଃ । ନୀତା ଯମପୁରଂ ତୈସ୍ତୁ ରୁଦମାନା ସୁଦୁଃଖିତା
ସେମାନେ ମୋତେ ଦୃଢ଼ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧି ନେଇଗଲେ, ହେ ମହାଭାଗେ, ମୁଁ କାନ୍ଦୁଥିଲି ଏବଂ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଯମପୁରୀକୁ ନେଇଯାଇଲେ।
ମୁଦ୍ଗରୈସ୍ତାଡ୍ଯମାନାହଂ ଦୁର୍ଗମାର୍ଗେଣ ପୀଡିତା । ଭର୍ତ୍ସ୍ଯମାନା ଯମସ୍ଯାଗ୍ରେ ତୈସ୍ତତ୍ରାହଂ ପ୍ରଵେଶିତା
ମୋତେ ମୁଠାରେ ପିଟିଲେ, କଠିନ ପଥରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ, ଯମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗାଳି ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମୋତେ ଭିତରକୁ ନେଇଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟାହଂ ଯମରାଜେନ ସକ୍ରୋଧେନ ମହାତ୍ମନା । ଅଂଗାରସଂଚଯେ କ୍ଷିପ୍ତା କ୍ଷିପ୍ତା ନରକସଂଚଯେ
ମୋତେ ଦେଖି ଯମରାଜ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିର ଅଙ୍ଗାର ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ, ନରକର ଦଳିରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଲୋହସ୍ଯ ପୁରୁଷଂ କୃତ୍ଵା ଅଗ୍ନିନା ପରିତାପିତଃ । ମମୋରସି ସମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ତୋ ନିଜଭର୍ତୁଶ୍ଚ ଵଂଚନାତ୍
ଲୋହାର ଏକ ପୁରୁଷ ତିଆରି କରାଗଲା, ଅଗ୍ନିରେ ତାପିଥିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଠକେଇଥିବାରୁ ସେ ଲୋହା ପୁରୁଷର ଛାତି ଉପରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଲି।
ନାନାପୀଡାତିସଂତପ୍ତା ନରକାଗ୍ନିପ୍ରତାପିତା । ତୈଲଦ୍ରୋଣ୍ଯାଂ ପରିକ୍ଷିପ୍ତା କରମ୍ଭଵାଲୁକୋପରି
ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପିଡ଼ିତ, ନରକ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ି, ତେଲର ଡେଗରେ ଏବଂ ମାଡ଼ ମିଶା ଝାଡ଼ି ଉପରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଲି।
ଅସିପତ୍ରୈଶ୍ଚ ସଂଚ୍ଛିନ୍ନା ଜଲମଂତ୍ରେଣ ଵାହିତା । କୂଟଶାଲ୍ମଲିଵୃକ୍ଷେଷୁ କ୍ଷିପ୍ତା ତେନ ମହାତ୍ମନା
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପତ୍ର ତଳୱାରରେ କଟାଯାଇଲି, ଜଳ ଧାରାରେ ଭସିଗଲି, ଏବଂ ସେ ମହାତ୍ମା ମୋତେ କାଟା ଶାଲମଳି ଗଛ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ପୂଯଶୋଣିତଵିଷ୍ଠାଯାଂ ପତିତା କୃମିସଂକୁଲେ । ସର୍ଵେଷୁ ନରକେଷ୍ଵେଵଂ କ୍ଷିପ୍ତାହଂ ନୃପନଂଦିନି
ପୁୟ, ରକ୍ତ ଓ ମଳର ଭିତରେ, କୀଟମାନେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ପଡ଼ିଗଲି; ଏଭଳି ଭାବେ, ରାଜାଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ନରକରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଲି।
ପୀଡାଯୁକ୍ତେଷୁ ତୀଵ୍ରେଷୁ ତେନୈଵାପି ମହାତ୍ମନା । କରପତ୍ରୈଃ ପାଟିତାହଂ ଶକ୍ତିଭିସ୍ତାଡିତା ଭୃଶମ୍
ତୀବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭରିଥିବା ସେହି ନରକରେ, ସେ ମହାତ୍ମା ମୋତେ ଚକୁ ଦ୍ୱାରା ଚିରିଦେଲେ ଏବଂ ବର୍ବର ଭାବେ ବାଣ ଦେଇ ପିଟିଲେ।
ଅନ୍ଯେଷ୍ଵେଵ ନରକେଷୁ ପାତିତା ନୃପନଂଦିନି । ଯୋନିଗର୍ତେଷୁ କ୍ଷିପ୍ତାସ୍ମି ପତିତା ଦୁଃଖସଂକଟେ
ଅନ୍ୟ ନରକରେ ମଧ୍ୟ, ରାଜାଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ମୁଁ ଯୋନି ଗର୍ତ୍ତରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଲି, ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲି।
ଧର୍ମରାଜେନ ତେନାହଂ ନରକେଷୁ ନିପାତିତା । ଵଲ୍ଗୁନୀଯୋନିମାସାଦ୍ଯ ଭୁକ୍ତଂ ଦୁଃଖଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନରକକୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲି; ତଳସ୍ଥ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମୁଁ ଅତି କଷ୍ଟର ଦୁଃଖ ଭୋଗିଛି।
ଗତାହଂ କ୍ରୌଷ୍ଟୁକୀଂ ଯୋନିଂ ଶୁନୀଯୋନିଂ ପୁନର୍ଗତା । ସକୁକ୍କୁଟୀଂ ଚ ମାର୍ଜାରୀମାଖୁଯୋନିଂ ଗତା ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ କେବେ କଉଁଚି ପକ୍ଷୀର ଗର୍ଭକୁ, ପୁଣି କୁକୁରୀର ଗର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଲି; ମୁଁ କେବେ କୁକୁଡ଼ି, କେବେ ବିଲେଇ, ଏବଂ ଏକ ମୂଷାର ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ନେଇଥିଲି।
ଏଵଂ ଯୋନିଵିଶେଷେଷୁ ପାପଯୋନିଷୁ ତେନ ଚ । କ୍ଷିପ୍ତାସ୍ମି ଧର୍ମରାଜେନ ପୀଡିତା ସର୍ଵଯୋନିଷୁ
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପାପ ଜନ୍ମରେ ଧର୍ମରାଜ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଛି।
ତେନୈଵାହଂ କୃତା ଭୂମୌ ଶୂକରୀ ନୃପନଂଦିନି । ତଵହସ୍ତେ ମହାଭାଗେ ସଂତି ତୀର୍ଥାନ୍ଯନେକଶଃ
ସେଇ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଦୁଃଖିତ ଶୂକରୀ ହୋଇଥିଲି, ରାଜନ୍ଦିନୀ, ତୁମ ହାତରେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ତେନୋଦକେନ ସିକ୍ତାସ୍ମି ତ୍ଵଯୈଵ ଵରଵର୍ଣିନି । ମମ ପାପଂ ଗତଂ ଦେଵି ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ସୁଂଦରି
ସେଇ ପବିତ୍ର ଜଳରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ମୋତେ ସିଞ୍ଚିଥିଲ; ତୁମ ଦୟାରେ ମୋର ପାପ ଦୂର ହୋଇଗଲା।
ତଵୈଵ ତେଜଃପୁଣ୍ଯେନ ଜାତଂ ଜ୍ଞାନଂ ଵରାନନେ । ଇଦାନୀଂ ମାମୁଦ୍ଧରସ୍ଵ ପତିତାଂ ନରକସଂକଟେ
ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ପୁଣ୍ୟରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ମୋ ମନରେ ଜ୍ଞାନ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି; ଏବେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, ମୁଁ ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼ିଛି।
ଯଦା ନୋଦ୍ଧରସେ ଦେଵି ପୁନର୍ଯାସ୍ଯାମି ଦାରୁଣମ୍ । ନରକଂ ଚ ମହାଭାଗେ ତ୍ରାହି ମାଂ ଦୁଃଖଭାଗିନୀମ୍
ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର ନ କର, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯିବି; ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଗତାହଂ ପାପଭାଵେନ ଦୀନାହଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯା । ସୁଦେଵୋଵାଚ- କିଂ କୃତଂ ହି ମଯା ଭଦ୍ରେ ସୁକୃତଂ ପୁଣ୍ଯସଂଭଵମ୍
ପାପର ଫଳରେ ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଛି, ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଓ ଅଶ୍ରୟ ହୋଇଛି। ସୁଦେବ କହିଲେ— ମୁଁ କଣ ସତ୍କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ହେ ଭଦ୍ରେ, ଯାହାରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଲା?