ସତ୍ଯକେତୁଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ରଃ ସସ୍ମାର ସ ପଦ୍ମାଵତୀମ୍ । ସ୍ଵସୁତାଂ ତାଂ ମହାଭାଗୋ ମାତା ତସ୍ଯାଃ ସୁଦୁଃଖିତା
ସତ୍ୟକେତୁ ରାଜା ନିଜ କନ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କ ମାଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ସ ଦୂତାନ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଵୈଦର୍ଭୋ ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି । ଉଗ୍ରସେନଂ ନୃଵୀରେଂଦ୍ରଂ ସାଦରେଣ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବିଦର୍ଭରୁ ସେ ଦୂତମାନେ ମଥୁରାକୁ ପଠାଇଲେ, ଉଗ୍ରସେନ ନାମକ ବୀର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ, ସମ୍ମାନ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଗ୍ରସେନଂ ମହାରାଜଂ ସ ଦୂତୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ । ଵିଦର୍ଭାଧିପତିର୍ଵୀରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନେହେନ ନଂଦଯନ୍
ସେ ଦୂତ ଉଗ୍ରସେନ ମହାରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବିଦର୍ଭର ବୀର ରାଜା ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ପଠାଇଛନ୍ତି।'
ଆତ୍ମନଃ କୁଶଲଂ ବ୍ରୂତେ ଭଵତାଂ ପରିପୃଚ୍ଛତି । ସତ୍ଯକେତୁର୍ମହାରାଜ ତ୍ଵାମେଵଂ ପରିପୃଷ୍ଟଵାନ୍
'ସେ ନିଜ ସୁସ୍ଥତା ଜଣାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁଛନ୍ତି। ମହାରାଜା ସତ୍ୟକେତୁ ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି।'
ଦର୍ଶନାଯ ପ୍ରେଷଯସ୍ଵ ସୁତାଂ ପଦ୍ମାଵତୀଂ ମମ । ଯଦି ତ୍ଵଂ ମନ୍ଯସେ ନାଥ ପ୍ରୀତିସ୍ନେହଂ ହିତସ୍ଯ ଚ
'ମୋର କନ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ପଠାନ୍ତୁ, ଯଦି ଆପଣ ଉଚିତ ଭାବିବେ, ପ୍ରଭୁ, ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।'
ପ୍ରେଷଯସ୍ଵ ମହାଭାଗାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରୀତିକରାଂ ତଵ । ଔତ୍କଣ୍ଠ୍ଯେନ ମହାରାଜ ସ ସୋତ୍କଂଠେନ ଵର୍ତତେ
'ଆପଣଙ୍କ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ପ୍ରିୟା ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀକୁ ପଠାନ୍ତୁ। ମହାରାଜା, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆତୁର ହୃଦୟରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।'
ସମାକର୍ଣ୍ଯ ତତୋ ଵାକ୍ଯମୁଗ୍ରସେନୋ ନୃପୋତ୍ତମଃ । ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ନେହେନ ତସ୍ଯାପି ସତ୍ଯକେତୋର୍ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଗ୍ରସେନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମରେ ଭରିଗଲେ।
ଦାକ୍ଷିଣ୍ଯେନ ଚ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭୂପତିଃ । ପଦ୍ମାଵତୀଂ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାମୁଗ୍ରସେନଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଦୟା ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଉଗ୍ରସେନ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ପ୍ରେଷିତାନେନ ରାଜେଂଦ୍ର ଗତା ପଦ୍ମାଵତୀ ସ୍ଵକମ୍ । ପୂର୍ଵଂ ଗୃହଂ ସତୀ ସା ତୁ ମହାହର୍ଷେଣ ସଂକୁଲା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିବା ପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପଦ୍ମାବତୀ ନିଜ ପୂର୍ବ ଘରକୁ ଗଲେ, ମହା ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ।
ପିତୃପୂର୍ଵଂ କୁଟୁଂବଂ ତୁ ଦଦୃଶେ ଚାରୁମଂଗଲା । ପିତୁଃ ପାଦୌ ନନାମାଥ ଶିରସା ସତ୍ଯତତ୍ପରା
ସେ ନିଜ ପିତୃପୂର୍ବ ଘର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା। ପରେ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପିତାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଆଗତାଯାଂ ମହାରାଜା ପଦ୍ମାଵତ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟୋ ଵିଦର୍ଭାଧିପତିର୍ନୃପଃ
ପଦ୍ମାବତୀ ଆସିବା ପରେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଦର୍ଭର ରାଜା ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଵର୍ଦ୍ଧିତା ଦାନମାନୈଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣୈଃ । ପଦ୍ମାଵତୀ ସୁଖେନାପି ପିତୁର୍ଗେହେ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ପଦ୍ମାବତୀ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ଦାନ, ସମ୍ମାନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣରେ ବଢ଼ିଲେ ଏବଂ ସୁଖରେ ରହିଲେ।
ସଖୀଭିଃ ସହିତା ସା ତୁ ନିଃଶଂକା ପରିଵର୍ତତେ । ରମତେ ସା ତଦା ତତ୍ର ଯଥାପୂର୍ଵଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସଖୀମାନେ ସହିତ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଘୁରୁଥିଲେ। ସେ ସେଠାରେ ପୂର୍ବ ଭଳି ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ଗୃହେ ଵନେ ତଡାଗେଷୁ ପ୍ରାସାଦେ ଚ ତଥୈଵ ସା । ପୁନର୍ବାଲେଵ ଭୂତା ସା ନିର୍ଲଜ୍ଜା ସଂପ୍ରଵର୍ତତେ
ଘର, ଜଙ୍ଗଲ, ପୋଖରୀ ଓ ରାଜମହଳରେ ସେ ପୁଣି ଛୁଆଁ ପରି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
ନିଃଶଂକା ଵର୍ତତେ ଵିପ୍ର ସଖୀଭିଃ ସହ ସର୍ଵଦା । ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଏବଂ ପତିନିଷ୍ଠା ଝିଅ ସେଉଁଠି ସବୁବେଳେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ।
ସୁଖଂ ତୁ ପିତୃଗେହସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ଶ୍ଵଶୁରେ ଗୃହେ । ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଦା ରେମେ କଦା ଈଦୃଗ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ପିତାଙ୍କ ଘରର ଆନନ୍ଦ, ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି କଥା ଜାଣି, ସେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣି କେବେ ଏପରି ସୁଯୋଗ ମିଳିବ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ଅନେନ ମୋହଭାଵେନ କ୍ରୀଡାଲୁବ୍ଧା ଵରାନନା । ସଖୀଭିଃ ସହିତା ନିତ୍ଯଂ ଵନେଷୂପଵନେ ତଦା
ଏହି ମୋହରେ ପଡ଼ି, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଝିଅଟି ଖେଳିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ, ସେ ସବୁବେଳେ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ଭୂମିଖଂଡେ ଵେନୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁକଲାଚରିତ୍ରେଽଷ୍ଟଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ବେନ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ସୁକଳାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଠଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯୁଵାଚ- ଏକଦା ତୁ ମହାଭାଗ ଗତା ସା ପର୍ଵତୋତ୍ତମେ । ରମଣୀଯଂ ଵନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କଦଲୀଖଂଡମଂଡିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ— ଏକଦିନ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଅନେକ କଦଳୀ ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଲେ।
ଶାଲୈସ୍ତାଲୈସ୍ତମାଲୈଶ୍ଚ ନାଲିକେରୈସ୍ତଥୋତ୍କଟୈଃ । ପୂଗୀଫଲୈର୍ମାତୁଲିଗୈର୍ନାରଂଗୈଶ୍ଚାରୁଜଂବୁକୈଃ
ସେଠି ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ ଉଚ୍ଚ ନାଡିଆ ଗଛ, ଗୁଆ ଫଳ, ବିଜୁରି, କମଳା ଓ ରସାଳ ଜାମୁକ ଥିଲା।
ଚଂପକୈଃ ପାଟଲୈଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପିତୈଃ କୁଟକୈର୍ଵଟୈଃ । ଅଶୋକବକୁଲୋପେତଂ ନାନାଵୃକ୍ଷୈରଲଂକୃତମ୍
ସେଠି ଚମ୍ପା ଓ ପାଟଳ ଫୁଲ ଗଛ, ପବିତ୍ର ଓ ଫୁଲିଥିବା କୁଟକ ଓ ବଟ ଗଛ, ଅଶୋକ ଓ ବକୁଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
ପର୍ଵତଂ ପୁଣ୍ଯଵଂତଂ ତଂ ପୁଷ୍ପିତୈଶ୍ଚ ନଗୋତ୍ତମୈଃ । ସର୍ଵତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ ରମ୍ଯୋ ନାନାଧାତୁସମାକୁଲଃ
ସେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ଟି ଫୁଲ ଫୁଲିଥିବା ଉତ୍ତମ ଗଛରେ ଢାକି ଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ଖୁସି ଲାଗୁଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତଡାଗଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ପୁଣ୍ଯତୋଯେନ ପୂରିତମ୍ । କମଲୈଃ ପୁଷ୍ପିତୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଃ ସୁଗଂଧୈଃ କନକୋତ୍ପଲୈଃ
ସେଠି ଏକ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ପୋଖରୀ ଥିଲା, ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ସୁନା ଶାଳୁକ ଫୁଲ ଥିଲା।
ଶ୍ଵେତୋତ୍ପଲୈର୍ଵିଭାସଂତଂ ରକ୍ତୋତ୍ପଲସୁପୁଷ୍ପିତୈଃ । ନୀଲୋତ୍ପଲୈଶ୍ଚ କହ୍ଲାରୈର୍ହଂସୈଶ୍ଚ ଜଲକୁକ୍କୁଟୈଃ
ସେ ପୋଖରୀ ଧଳା ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା, ଲାଲ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଏବଂ ନୀଳ ପଦ୍ମ ଓ କହ୍ଲାର ଫୁଲ, ହଂସ ଓ ଜଳକୁକୁଟି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ପକ୍ଷିଭିର୍ଜଲଜୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈର୍ନାନାଧାତୁସମାକୁଲଃ । ତଡାଗଂ ସର୍ଵତଃ ଶୁଭ୍ରଂ ନାନାପକ୍ଷିଗଣୈର୍ଯୁତମ୍
ପକ୍ଷୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀ, ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୋଖରୀଟି ପରିଷ୍କାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡରେ ଭରିଥିଲା।
କୋକିଲାନାଂ ରୁତୈଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସୁସ୍ଵରୈଃ ପରିଶୋଭିତଃ । ମଧୁରାଣାଂ ତଥା ଶବ୍ଦୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ମଧୁରାଯତେ
କୋଇଳୀମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ମଧୁର ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏବଂ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତଠାରେ ମଧୁରତା ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଷଟ୍ପଦାନାଂ ସୁନାଦେନ ସର୍ଵତ୍ର ପରିଶୋଭତେ । ଏଵଂଵିଧଂ ଗିରିଂ ରମ୍ଯଂ ତଦେଵ ଵନମୁତ୍ତମମ୍
ମଧୁମକୁଁଡ଼ାମାନଙ୍କର ମିଷ୍ଟି ଗୁଞ୍ଜନରେ ସମସ୍ତଠାରେ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା। ଏପରି ମନୋହର ପାହାଡ଼ ଓ ଉତ୍ତମ ଜଙ୍ଗଲ ଥିଲା।
ତଡାଗଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ଦଦୃଶେ ନୃପନଂଦିନୀ । ଵୈଦର୍ଭୀ କ୍ରୀଡମାନା ସା ସଖୀଭିଃ ସହିତା ତଦା
ବିଦର୍ଭର ରାଜକୁମାରୀ ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ପୋଖରୀଟିକୁ ଦେଖିଲେ, ସେଠି ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଥିଲେ।
ସମାଲୋକ୍ଯ ଵନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵତ୍ର କୁସୁମାକୁଲମ୍ । ଚାପଲ୍ଯେନ ପ୍ରଭାଵେଣ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵେନ ଚ ଲୀଲଯା
ସେ ପବିତ୍ର ଜଙ୍ଗଲଟିକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତଠାରେ ଫୁଲରେ ଭରିଥିଲା, ତାଙ୍କର ଚଞ୍ଚଳତା, ଶକ୍ତି, ନାରୀସ୍ଵଭାବ ଓ ଖେଳଧମାଳରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ।
ପଦ୍ମାଵତୀ ସରସ୍ତୀରେ ସଖୀଭିଃ ସହିତା ତଦା । ଜଲକ୍ରୀଡା ସମାଲୀନା ହସତେ ଗାଯତେ ପୁନଃ
ପଦ୍ମାବତୀ ସେଠି ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ପୋଖରୀ ପାରେ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରି, ହସି ଓ ଗାଇ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।