ତ୍ଵଯେଯଂ ନାଶିତା ନାଥ ସର୍ଵଦୈଵ ନ ସଂଶଯଃ । ସାର୍ଧଂ ସୁବ୍ରାହ୍ମଣେନାପି ଭଵତା ଶିଵଶର୍ମଣା
ହେ ନାଥ, ଏହି ଜଣେ ତୁମ ପକ୍ଷରୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କେବଳ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଭଳି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତୁମେ, ଶିବଶର୍ମା ମିଶି ଏହି ଅବସ୍ଥା କରିଛ।
ନିରଂକୁଶା କୃତା ଗେହେ ତେନ ନଷ୍ଟା ମହାମତେ । ତାଵଦ୍ଧି ଧାରଯେତ୍କନ୍ଯାଂ ଗୃହେ କାଂତଵଚଃ ଶୃଣୁ
ଘରେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରଖାଯିବାରୁ ସେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। କେତେ ଦିନ ଯାଏଁ ଝିଅକୁ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଅଷ୍ଟଵର୍ଷାନ୍ଵିତା ଯାଵତ୍ପ୍ରବଲାଂ ନୈଵ ଧାରଯେତ୍ । ପିତୁର୍ଗେହସ୍ଥିତା ପୁତ୍ରୀ ଯତ୍ପାପଂ ହି ପ୍ରକୁର୍ଵତୀ
ଅଷ୍ଟବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଝିଅକୁ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଥିବା ବେଳେ ଝିଅ କିଛି ଦୁଷ୍କର୍ମ କଲେ,
ଉଭାଭ୍ଯାମପି ତତ୍ପାପଂ ପିତୃଭ୍ଯାମପି ଵିଂଦତି । ତସ୍ମାନ୍ନ ଧାର୍ଯତେ କନ୍ଯା ସମର୍ଥା ନିଜମଂଦିରେ
ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳ ଦୁଇଁ ଜଣେ ମା ବାପା ମିଶି ଭୋଗିବେ। ତେଣୁ, ସ୍ୱାଧୀନ ଝିଅକୁ ନିଜ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯସ୍ଯ ଦତ୍ତା ଭଵେତ୍ସା ଚ ତସ୍ଯ ଗେହେ ପ୍ରପୋଷଯେତ୍ । ତତ୍ରସ୍ଥା ସାଧଯେତ୍କାଂତଂ ସଗୁଣଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯାହାକୁ ବିବାହ ଦେଇଯାଏ, ସେ ଜଣେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଘରେ ରହିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ, ସେ ଗୁଣବାନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
କୁଲସ୍ଯ ଜାଯତେ କୀର୍ତିଃ ପିତା ସୁଖେନ ଜୀଵତି । ତତ୍ରସ୍ଥା କୁରୁତେ ପାପଂ ତତ୍ପାପଂ ଭୁଂଜତେ ପତିଃ
ଏହିପରି ଚରିତ୍ରରେ ପରିବାରର ମହିମା ବଢ଼େ, ବାପା ସୁଖରେ ରହନ୍ତି। ଯଦି ସେଠାରେ ସେ କିଛି ଦୁଷ୍କର୍ମ କରେ, ସେ ଫଳ ସ୍ୱାମୀ ଭୋଗନ୍ତି।
ତତ୍ରସ୍ଥା ଵର୍ଦ୍ଧତେ ନିତ୍ଯଂ ପୁତ୍ରୈଃ ପୌତ୍ରୈଃ ସଦୈଵ ସା । ପିତା କୀର୍ତିମଵାପ୍ନୋତି ସୁତାଯାଃ ସୁଗୁଣୈଃ ପ୍ରିଯ
ସେଠାରେ ସେ ସଦା ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହିତ ଉନ୍ନତି ପାଉଛନ୍ତି। ଝିଅର ଭଲ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ବାପାଙ୍କର ମହିମା ବଢ଼େ, ହେ ପ୍ରିୟ।
ତସ୍ମାନ୍ନ ଧାରଯେତ୍କାଂତ ଗେହେ ପୁତ୍ରୀଂ ସଭର୍ତୃକାମ୍ । ଇତ୍ଯର୍ଥେ ଶ୍ରୂଯତେ କାଂତ ଇତିହାସୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ, ହେ ପ୍ରିୟ, ଝିଅକୁ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କଥା ପାଇଁ ଏକ ଗଳ୍ପ କହିଯିବ, ଶୁଣ।
ଅଷ୍ଟଵିଂଶତିକେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଯୁଗେ ଦ୍ଵାପରକେ ମହାନ୍ । ଉଗ୍ରସେନସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ଯଦୁଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ଯତ୍ପ୍ରଭୋ
ଅଷ୍ଟବିଂଶତି ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଆସିଲାବେଳେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦୁବଂଶର ବଡ଼ ନାୟକ ଉଗ୍ରସେନ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଛି।
ଚରିତ୍ରଂ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯମି ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଦ୍ଵିଜ
ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ମୁଁ କହିବି, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯୁଵାଚ- ମାଥୁରେ ଵିଷଯେ ରମ୍ଯେ ମଥୁରାଯାଂ ନୃପୋତ୍ତମଃ । ଉଗ୍ରସେନେତି ଵିଖ୍ଯାତୋ ଯାଦଵଃ ପରଵୀରହା
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ— ମାଥୁର ଦେଶର ମଧୁରା ନଗରୀରେ ଉଗ୍ରସେନ ନାମକ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ଯଦୁବଂଶୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କର ନାଶକ।
ସର୍ଵଧର୍ମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ଵେଦଜ୍ଞଃ ଶ୍ରୁତଵାନ୍ବଲୀ । ଦାତା ଭୋକ୍ତା ଗୁଣଗ୍ରାହୀ ସଦ୍ଗୁଣାନ୍ଵେତ୍ତି ଭୂପତିଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଧନର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିଲେ, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେ ଦାତା, ଭୋଗୀ ଓ ଭଲ ଗୁଣ ବୁଝିପାରୁଥିବା ରାଜା ଥିଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ମେଧାଵୀ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ପାଲଯେତ୍ । ଏଵଂ ସ ଚ ମହାତେଜା ଉଗ୍ରସେନଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସେ ମେଧାବୀ ରାଜା ଧର୍ମରେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ରାଜ୍ୟ ଚଲାଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ଉଗ୍ରସେନ ଥିଲେ।
ଵୈଦର୍ଭେ ଵିଷଯେ ପୁଣ୍ଯେ ସତ୍ଯକେତୁଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ । ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ମହାଭାଗା ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ କମଲାନନା
ପବିତ୍ର ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସତ୍ୟକେତୁ ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ଏକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାଁ ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ, କମଳମୁଖୀ।
ନାମ୍ନା ପଦ୍ମାଵତୀ ନାମ ସତ୍ଯଧର୍ମପରାଯଣା । ସା ତୁ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତା ଦ୍ଵିତୀଯେଵ ସମୁଦ୍ରଜା
ତାଙ୍କ ନାଁ ପଦ୍ମାବତୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ। ସେ ନାରୀମାନେର ଭଲ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ସମୁଦ୍ରର ଝିଅ ପରି ଦ୍ୱିତୀୟ।
ଵୈଦର୍ଭୀ ଶୁଶୁଭେ ରାଜନ୍ସ୍ଵଗୁଣୈଃ ସତ୍ଯକାରଣୈଃ । ମାଥୁର ଉଗ୍ରସେନସ୍ତୁ ଉପଯେମେ ସୁଲୋଚନାମ୍
ବିଦର୍ଭ ରାଜକୁମାରୀ ନିଜ ଗୁଣ ଓ ନିଷ୍ଠାରେ ଦେଉଳିଥିଲେ, ହେ ରାଜା। ମାଥୁରାର ଉଗ୍ରସେନ ସେ ସୁନୟନାକୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ତଯା ସହ ମହାଭାଗ ସୁଖଂ ରେମେ ପ୍ରତାପଵାନ୍ । ଅତିପ୍ରୀତୋ ଗୁଣୈସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତଯା ସହ ସୁଖୀଭଵେତ୍
ସେ ମହାନ୍ୟ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନରେଶୀ, ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସିରେ ରହିଲେ। ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଦେଖି ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସ୍ନେହେନ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ସଂମୁଗ୍ଧୋ ମାଥୁରେଶ୍ଵରଃ । ପଦ୍ମାଵତୀ ମହାଭାଗା ତସ୍ଯ ପ୍ରାଣପ୍ରିଯାଭଵତ୍
ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା ମଥୁରାପତି ମନମୁଗ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ପଦ୍ମାବତୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ତଯା ଵିନା ନ ବୁଭୁଜେ ତଯା ସହ ପ୍ରକ୍ରୀଡଯେତ୍ । ତଯା ଵିନା ନ ସେଵେତ ପରମଂ ସୁଖମେଵ ସଃ
ପଦ୍ମାବତୀ ବିନା ସେ ଖାଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିନା କେବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖ ଚାହିଁନଥିଲେ।
ଏଵଂ ପ୍ରୀତିକରୌ ଜାତୌ ପରସ୍ପରମନୁତ୍ତମୌ । ସ୍ନେହଵଂତୌ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖସଂପ୍ରୀତିଦାଯକୌ
ଏଭଳି ଭାବେ, ଦୁଇଜଣେ ପରସ୍ପର ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମରେ ଅପୂର୍ବ ହେଲେ। ଦୁହେଁ ଏକାଉଁଠି ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସତ୍ଯକେତୁଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ରଃ ସସ୍ମାର ସ ପଦ୍ମାଵତୀମ୍ । ସ୍ଵସୁତାଂ ତାଂ ମହାଭାଗୋ ମାତା ତସ୍ଯାଃ ସୁଦୁଃଖିତା
ସତ୍ୟକେତୁ ରାଜା ନିଜ କନ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କ ମାଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ସ ଦୂତାନ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଵୈଦର୍ଭୋ ମଥୁରାଂ ପ୍ରତି । ଉଗ୍ରସେନଂ ନୃଵୀରେଂଦ୍ରଂ ସାଦରେଣ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ବିଦର୍ଭରୁ ସେ ଦୂତମାନେ ମଥୁରାକୁ ପଠାଇଲେ, ଉଗ୍ରସେନ ନାମକ ବୀର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ, ସମ୍ମାନ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଗ୍ରସେନଂ ମହାରାଜଂ ସ ଦୂତୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ । ଵିଦର୍ଭାଧିପତିର୍ଵୀରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନେହେନ ନଂଦଯନ୍
ସେ ଦୂତ ଉଗ୍ରସେନ ମହାରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବିଦର୍ଭର ବୀର ରାଜା ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ପଠାଇଛନ୍ତି।'
ଆତ୍ମନଃ କୁଶଲଂ ବ୍ରୂତେ ଭଵତାଂ ପରିପୃଚ୍ଛତି । ସତ୍ଯକେତୁର୍ମହାରାଜ ତ୍ଵାମେଵଂ ପରିପୃଷ୍ଟଵାନ୍
'ସେ ନିଜ ସୁସ୍ଥତା ଜଣାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁଛନ୍ତି। ମହାରାଜା ସତ୍ୟକେତୁ ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି।'
ଦର୍ଶନାଯ ପ୍ରେଷଯସ୍ଵ ସୁତାଂ ପଦ୍ମାଵତୀଂ ମମ । ଯଦି ତ୍ଵଂ ମନ୍ଯସେ ନାଥ ପ୍ରୀତିସ୍ନେହଂ ହିତସ୍ଯ ଚ
'ମୋର କନ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ପଠାନ୍ତୁ, ଯଦି ଆପଣ ଉଚିତ ଭାବିବେ, ପ୍ରଭୁ, ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।'
ପ୍ରେଷଯସ୍ଵ ମହାଭାଗାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରୀତିକରାଂ ତଵ । ଔତ୍କଣ୍ଠ୍ଯେନ ମହାରାଜ ସ ସୋତ୍କଂଠେନ ଵର୍ତତେ
'ଆପଣଙ୍କ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ପ୍ରିୟା ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀକୁ ପଠାନ୍ତୁ। ମହାରାଜା, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆତୁର ହୃଦୟରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।'
ସମାକର୍ଣ୍ଯ ତତୋ ଵାକ୍ଯମୁଗ୍ରସେନୋ ନୃପୋତ୍ତମଃ । ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ନେହେନ ତସ୍ଯାପି ସତ୍ଯକେତୋର୍ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଗ୍ରସେନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମରେ ଭରିଗଲେ।
ଦାକ୍ଷିଣ୍ଯେନ ଚ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭୂପତିଃ । ପଦ୍ମାଵତୀଂ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାମୁଗ୍ରସେନଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଦୟା ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଉଗ୍ରସେନ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ପ୍ରେଷିତାନେନ ରାଜେଂଦ୍ର ଗତା ପଦ୍ମାଵତୀ ସ୍ଵକମ୍ । ପୂର୍ଵଂ ଗୃହଂ ସତୀ ସା ତୁ ମହାହର୍ଷେଣ ସଂକୁଲା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିବା ପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପଦ୍ମାବତୀ ନିଜ ପୂର୍ବ ଘରକୁ ଗଲେ, ମହା ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ।
ପିତୃପୂର୍ଵଂ କୁଟୁଂବଂ ତୁ ଦଦୃଶେ ଚାରୁମଂଗଲା । ପିତୁଃ ପାଦୌ ନନାମାଥ ଶିରସା ସତ୍ଯତତ୍ପରା
ସେ ନିଜ ପିତୃପୂର୍ବ ଘର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା। ପରେ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପିତାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।