ସତ୍ପାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦତ୍ତାନି ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ । ଗଜଂ ରଥଂ ପ୍ରଦତ୍ତେ ଯୋ ହ୍ଯଶ୍ଵଂ ଚାପି ନୃପୋତ୍ତମ
ଯେଉଁ ଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାତ୍ରକୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ। ଯେଉଁ ଜଣେ ହାତୀ, ରଥ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରେ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ସ ଚ ଭୃତ୍ଯୈସ୍ତୁ ସଂଯୁକ୍ତଃ ପୁଣ୍ଯଦେଶେ ନୃପୋତ୍ତମଃ । ଜାଯତେ ହି ମହାରାଜ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ମହାରାଜା। ମୋର କୃପାରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରାଜା ଭଵତି ଧର୍ମାତ୍ମା ଜ୍ଞାନଵାନ୍ବଲଵାନ୍ସୁଧୀଃ । ଅଜେଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ହେଇଥାଏ, ଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ମହାପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଭୂମିଦାନଂ ଦଦାତି ଯଃ । ଗୋଦାନଂ ଵା ମହାରାଜ ସର୍ଵଭୋଗପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ବଡ଼ ପର୍ବ ଆସିଲେ ଜମି ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ଗାଁ ଦାନ କରେ, ମହାରାଜା, ସେ ସମସ୍ତ ସୁଖର ମାଲିକ ହେଇଯାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ସୁପୁଣ୍ଯାଯ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । ମହାଦାନାନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତୀର୍ଥେ ପର୍ଵଣି ପାତ୍ରଵିତ୍
ଉତ୍ତମ ପୁଣ୍ୟବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜଣେ ପର୍ବ ଦିନରେ ତୀର୍ଥରେ, ଯଥାପାତ୍ର ଜାଣି, ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥାଏ—
ତେଷାଂ ଚିହ୍ନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭୂପତିତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାଯତେ । ତୀର୍ଥେ ପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଗୁପ୍ତଦାନଂ ଦଦାତି ଯଃ
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ କହିବି; ସେମାନେ ରାଜା ହୋଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ପର୍ବ ଦିନରେ ତୀର୍ଥରେ ଗୁପ୍ତ ଦାନ କରେ—
ନିଧୀନାମାଶୁସଂପ୍ରାପ୍ତିରକ୍ଷରା ପରିଜାଯତେ । ମହାପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତୀର୍ଥେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଚ
ସେ ଶୀଘ୍ର ଧନର ଲାଭ କରେ, ଅକ୍ଷୟ ସମ୍ପଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। ବଡ଼ ପର୍ବ ଆସିଲେ, ତୀର୍ଥରେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ—
ସୁଚୈଲଂ ଚ ମହାଦାନଂ କାଂଚନେନ ସମନ୍ଵିତମ୍ । ପୁଣ୍ଯଂ ଫଲଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ଦାନସ୍ଯ ଭୂପତେ
ସୁନ୍ଦର କପଡ଼ା ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ବଡ଼ ଦାନ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ମୁଁ କହିବି, ରାଜା।
ଜାଯଂତେ ବହଵଃ ପୁତ୍ରାଃ ସୁଗୁଣା ଵେଦପାରଗାଃ । ଆଯୁଷ୍ମଂତଃ ପ୍ରଜାଵଂତୋ ଯଶଃ ପୁଣ୍ଯସମନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅନେକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଗୁଣବତୀ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସନ୍ତାନବତୀ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ, ପୁଣ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଵିପୁଲାଶ୍ଚୈଵ ଜାଯଂତେ ସ୍ଫୀତା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମହାମତେ । ସୌଖ୍ଯଂ ଚ ଲଭତେ ପୁଣ୍ଯଂ ଧର୍ମଵାନ୍ପରିଜାଯତେ
ବିଶାଳ ସମ୍ପଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, ଅପାର ଧନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ସେ ସୁଖ, ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ଧର୍ମବାନ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ମହାପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତୀର୍ଥେ ଗତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । କପିଲାଂ କାଂଚନୀଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ମହାତ୍ମନେ
ବଡ଼ ପର୍ବ ଆସିଲେ, ଉଦ୍ୟମରେ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ଏକ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଗାଁ ବଡ଼ ଆତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦାନସ୍ଯ ଚ ମହାମତେ । କପିଲାଦୋ ମହାରାଜ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯାନ୍ପ୍ରଭୁଂଜତି
ଏହି ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ମୁଁ କହିବି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା। ସୁନା ଗାଁ ଦାନ କରି, ମହାରାଜା, ସମସ୍ତ ସୁଖର ଲାଭ କରେ।
ଯାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜୀଵେତ୍ସ ତାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ତତ୍ର ସଃ । ମହାପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଚ ଗାଂ ତଦା
ବ୍ରହ୍ମା ଯେତେ ଦିନ ଜୀବନ୍ତ, ସେ ତେତେ ଦିନ ସେଠାରେ ରହିଥାଏ। ବଡ଼ ପର୍ବ ଆସିଲେ, ଗାଁକୁ ଭଲଭାବେ ଶୋଭା କରି—
କାଂଚନେନାପି ସଂଯୁକ୍ତାଂ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣୈଃ । ତସ୍ଯ ଦାନସ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଫଲଭୋଗଂ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ସୁନା, କପଡ଼ା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କରି। ଏହି ଦାନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କଥା ମୁଁ କହିବି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
ଵିପୁଲା ଜାଯତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦାନଭୋଗସମାକୁଲା । ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ଭଵେତ୍କିଲ
ବିଶାଳ ଧନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, ଦାନର ସୁଖରେ ଭରିଯାଏ। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମାଲିକ ହୋଇ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଉଥାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେନ୍ମର୍ତ୍ଯୋ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ । ତୀର୍ଥଂ ଗତ୍ଵା ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଵିଭୂଷଣମ୍
ମନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ରହିଥାଏ, ଯେତେ ଦିନ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି। ଯେଉଁ ଜଣେ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଅଳଙ୍କାର ଦାନ କରେ—
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନିନ୍ଦ୍ରେଣ କ୍ରୀଡତେ ସହ । ମହାପର୍ଵଣି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵେ
ବହୁତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଖେଳେ। ବଡ଼ ପର୍ବ ଆସିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ମିଳେ।
ଦତ୍ତ୍ଵାନ୍ନଂ ଭୂମିସଂଯୁକ୍ତଂ ପାତ୍ରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ମୋଦତେ ସ ତୁ ଵୈକୁଂଠେ ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ
ଭୂମି ମିଶିତ ଅନ୍ନକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କରି ଆନନ୍ଦ କରେ।
ସଵସ୍ତ୍ରଂ କାଂଚନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାଯ ପରିଶାଂତଯେ । ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଅଗ୍ନିସଦୃଶୋ ଵୈକୁଂଠେ ସ ଵସେତ୍ସୁଖୀ
ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ସୁଖରେ ବସିଥାଏ।
ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ସୁକୁଂଭଂ ଚ ଘୃତେନ ପରିପୂରଯେତ୍ । ପିଧାନଂ ରୌପ୍ଯଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵସ୍ତ୍ରହାରୈରଲଂକୃତମ୍
ସୁନାର ଭଲ ଘଡ଼ାକୁ ଘିଅରେ ପୂରିବା ଉଚିତ, ଚାଁଦିର ଢାକଣା ତିଆରି କରି, ବସ୍ତ୍ର ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ଦେବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପମାଲାନ୍ଵିତଂ କୁର୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରେଣ ଶୋଭିତମ୍ । ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଂ ଵେଦମଂତ୍ରୈସ୍ତଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ମହାମତେ
ଫୁଲ ମାଳା ଓ ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ବେଦମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ସେଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉପଚାରୈଃ ପଵିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଷୋଡଶୈଃ ପରିପୂଜଯେତ୍ । ସ୍ଵଲଂକୃତ୍ଯ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ମହାତ୍ମନେ
ଷୋଡ଼ଶ ପବିତ୍ର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା କରି, ଭଲ ଭାବେ ଶୋଭା ଦେଇ, ପରେ ଏହାକୁ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଷୋଡଶୈଵ ତତୋ ଗାଵଃ ସଵସ୍ତ୍ରାଃ କାଂସ୍ଯଦୋହନାଃ । କୁଂଭଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରୋ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚ ସକାଂଚନାମ୍
ତାପରେ, ଷୋଡ଼ଶଟି ବସ୍ତ୍ରପରିଧାନ କରାଯାଇଥିବା ଗାଈ, କାଂସା ଦୁଧ ବାହାରିବା ପାତ୍ର ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଈ ପାଖରେ ଏକ ଘଡ଼ା ଓ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ତଥା ଦ୍ଵାଦଶକା ଗାଵୋ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣାଃ । ପୃଥଗ୍ଭୂତାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଦାତଵ୍ଯା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଭଳି, ବାରୋଟି ଗାଈକୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ ଅଲଗା ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵମାଦୀନି ଦାନାନି ଅନ୍ଯାନି ନୃପନଂଦନ । ତୀର୍ଥକାଲଂ ସୁସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵିପ୍ରାଵସଥମେଵ ଚ
ଏପରି ଅନ୍ୟ ଦାନମାନେ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଉଚିତ ସମୟରେ ଦେବା ଉଚିତ, ରାଜନନ୍ଦନ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାଵେନ ଦାତଵ୍ଯଂ ବହୁପୁଣ୍ଯକରଂ ଭଵେତ୍ । ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ-। ଵିଷ୍ଣୁମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯଦ୍ଦାନଂ କାମନାପରିକଲ୍ପିତମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବରେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏହା ବହୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଯେଉଁ ଦାନ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଦିଆଯାଏ,
ତସ୍ଯ ଦାନସ୍ଯ ଭାଵେନ ଭାଵନାପରିଭାଵିତଃ । ତାଦୃକ୍ଫଲଂ ସମଶ୍ନାତି ମାନୁଷୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଦାନ ଦେବାର ଭାବ ଓ ଭାବନା ଅନୁଯାୟୀ, ମଣିଷ ସେହିପରି ଫଳ ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଭ୍ଯୁଦଯଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଜ୍ଞାଦିଷୁ ପ୍ରଵର୍ତତେ । ତେନ ଦାନେନ ତସ୍ଯାପି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯଜ୍ଞ ଓ ଏହାପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଉନ୍ନତି ହୁଏ, ସେଥିରେ ଏହି ଦାନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା କେମିତି ଲାଭ ମିଳେ, ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପ୍ରଜ୍ଞାଵୃଦ୍ଧିଂ ସମାପ୍ନୋତି ନ ଚ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରଵିଂଦତି । ଭୋଗାନ୍ଭୁନକ୍ତି ଧର୍ମାତ୍ମା ଜୀଵମାନସ୍ତୁ ସାଂପ୍ରତମ୍
ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଦୁଃଖ ଦେଖିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ; ଜୀବନକାଳରେ ଧାର୍ମିକ ମଣିଷ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଐଂଦ୍ରାଂସ୍ତୁ ଭୁଂକ୍ତେ ଭୋଗାନ୍ସ ଦାତା ଦିଵ୍ଯାଂ ଗତିଂ ଗତଃ । ସ୍ଵକୁଲଂ ନଯତେ ସ୍ଵର୍ଗଂ କଲ୍ପାନାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଏହିପରି ଦାନକାରୀ ଦିବ୍ୟ ଗତି ପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ନିଜ ପରିବାରକୁ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।