ନମସ୍କୃତ୍ଯ ତତଃ ପାଦୌ ତସ୍ଯୈଵ ଚ ଦୁରାତ୍ମନଃ । ଵେଦଧର୍ମଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସତ୍ଯଧର୍ମାଦିକାଂ କ୍ରିଯାମ୍
ତାପରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ବେଦ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ସୁଯଜ୍ଞାନାଂ ନିଵୃତ୍ତିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵେଦାନାଂ ହିତଥୈଵ ଚ । ପୁଣ୍ଯଶାସ୍ତ୍ରମଯୋ ଧର୍ମସ୍ତଦା ନୈଵ ପ୍ରଵର୍ତିତଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେଲା, ବେଦ ଅବହେଳିତ ହେଲା; ପୁଣ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଭିତ୍ତିକ ଧର୍ମ ତାବେ ଚାଲିଲା ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପମଯୋ ଲୋକଃ ସଂଜାତସ୍ତସ୍ଯ ଶାସନାତ୍ । ନୈଵ ଯାଗାଶ୍ଚ ଵେଦାଶ୍ଚ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପରେ ଭରିଗଲା; ଯଜ୍ଞ, ବେଦ, ଓ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚତମ ଅର୍ଥ ରହିଲା ନାହିଁ।
ନ ଦାନାଧ୍ଯଯନଂ ଵିପ୍ରାସ୍ତସ୍ମିଞ୍ଛାସତି ପାର୍ଥିଵେ । ଏଵଂ ଧର୍ମପ୍ରଲୋପୋଭୂନ୍ମହତ୍ପାପଂ ପ୍ରଵର୍ତିତମ୍
ସେହି ରାଜାଙ୍କ ଶାସନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦାନ ଦେଲେ ନାହିଁ, ପାଠ ପଢ଼ିଲେ ନାହିଁ; ଏଭଳି ଧର୍ମର ନାଶ ହେଲା, ବଡ଼ ପାପ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଅଂଗେନ ଵାର୍ଯମାଣସ୍ତୁ ଅନ୍ଯଥା କୁରୁତେ ଭୃଶମ୍ । ନ ନନାମ ପିତୁଃ ପାଦୌ ମାତୁଶ୍ଚୈଵ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍
ଅଙ୍ଗ ରାଜା ରୋକିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ବେଶି ଅନ୍ୟ ଭାବେ କାମ କଲେ; ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଥିବା ସେ, ବାପା ଓ ମାଆଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କଲେ ନାହିଁ।
ସନକସ୍ଯାପି ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଅହମେକଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ । ପିତ୍ରା ନିଵାର୍ଯମାଣଶ୍ଚ ମାତ୍ରା ଚୈଵ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍
ସନକ ଋଷିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଏକା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ବାପା ଓ ମାଆ ରୋକିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଥିବା ମୁଁ ସେଥିରେ ଶୁଣିଲି ନାହିଁ।
ନ କରୋତି ଶୁଭଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତୀର୍ଥଦାନାଦିକଂ କଦା । ଆତ୍ମଭାଵାନୁରୂପଂ ଚ ବହୁକାଲଂ ମହାଯଶାଃ
ସେ କେବେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ଦାନ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭଲ କାମ କରିନଥିଲେ। ବହୁଦିନ ଧରି ସେ ନିଜର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରୁଥିଲେ, ହେ ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ପୁନଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଚାର୍ଯୈଵଂ କସ୍ମାତ୍ପାପୀ ଵ୍ଯଜାଯତ । ଅଂଗପ୍ରଜାପତେଃ ପୁତ୍ରୋ ଵଂଶଲାଞ୍ଛନମାଗତଃ
ଏହି ସବୁ ଭାବି ତାମେ ଚିନ୍ତା କଲେ, 'ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ? ଅଙ୍ଗ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ହୋଇ ଏହି ପରିବାରକୁ ଅପମାନ କେମିତି ଆଣିଲେ?'
ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଧର୍ମାତ୍ମା ସୁତାଂ ମୃତ୍ଯୋର୍ମହାତ୍ମନଃ । କସ୍ଯ ଦୋଷାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵଦ ସତ୍ଯଂ ମମ ପ୍ରିଯେ
ପୁନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜଣେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ମୋ ପ୍ରିୟେ, କାହା ଦୋଷରେ ଏହି ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ? ସତ୍ୟ କହ।'
ସୁନୀଥୋଵାଚ- ପୂର୍ଵମେଵ ସ୍ଵଵୃତ୍ତାଂତମାତ୍ମପୁଣ୍ଯଂ ଚ ନଂଦିନୀ । ସମାଚଷ୍ଟ ଚ ଅଂଗାଯ ମମ ଦୋଷାନ୍ମହାମତେ
ସୁନୀଥା କହିଲେ— 'ପୂର୍ବରୁ ନନ୍ଦିନୀ ନିଜ କର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଅଙ୍ଗଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ।'
ବାଲ୍ଯେ କୃତଂ ମଯା ପାପଂ ସୁଶଂଖସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ତପସି ସଂସ୍ଥିତସ୍ଯାପି ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କୃତଂ ମଯା
'ମୁଁ ଛୋଟବେଳେ ମହାତ୍ମା ସୁଶଙ୍ଖଙ୍କୁ ଏକ ପାପ କରିଥିଲି। ସେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ମୁଁ ତା'ଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିନଥିଲି।'
ଶପ୍ତାହଂ କୁପ୍ଯତା ତେନ ଦୁଷ୍ଟା ତେ ସଂତତିର୍ଭଵେତ୍ । ଇତି ଜାନେ ମହାଭାଗ ତେନାଯଂ ଦୁଷ୍ଟତାଂ ଗତଃ
'ସେ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ— "ତୁମର ସନ୍ତାନ ଦୁଷ୍ଟ ହେଉ।" ଏହିପରି ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ମୁଁ ଜାଣିଛି ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା ସେଠାରୁ ହେଲା।'
ସମାକର୍ଣ୍ଯ ମହାତେଜାସ୍ତଯା ସହ ଵନଂ ଯଯୌ । ଗତେ ତସ୍ମିନ୍ମହାଭାଗେ ସଭାର୍ଯେ ଚ ଵନେ ତଦା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାବଳଶାଳୀ ତାଙ୍କ ସହ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ସମୟରେ ସେଇ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ବନକୁ ଗଲେ।
ସପ୍ତୈତେ ଋଷଯସ୍ତତ୍ର ଵେନପାର୍ଶ୍ଵଂ ଗତାସ୍ତଥା । ସମାହୂଯ ତତଃ ପ୍ରୋଚୁରଂଗସ୍ଯ ତନଯଂ ପ୍ରତି
ସେଠାରେ ସାତିଜଣ ଋଷି ଭେନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ଡାକି ଅଙ୍ଗଙ୍କ ପୁଅ ବିଷୟରେ କଥା କହିଲେ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ- ମା ଵେନ ସାହସଂ କାର୍ଷୀଃପ୍ରଜାପାଲୋ ଭଵାନିହ । ତ୍ଵଯା ସର୍ଵମିଦଂ ଲୋକଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ଋଷିମାନେ କହିଲେ— 'ହେ ଭେନ, ଅତି ଉତ୍ସାହ କରିବାନାହିଁ। ଏଠାରେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଏହି ତିନି ଭୂବନ, ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ତୁମର ଭରସାରେ ଅଛି।'
ଧର୍ମେ ଚୈଵ ମହାଭାଗ ସକଲଂ ହି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ । ପାପକର୍ମପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ମ ସମାଚର
'ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ସମସ୍ତ କିଛି ଧର୍ମରେ ଭିତି କରି ଅଛି। ପାପ କାମ ଛାଡ଼ି, ଭଲ କାମ କର।'
ଏଵମୁକ୍ତେଷୁ ତେଷ୍ଵେଵ ପ୍ରହସନ୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ । ଵେନ ଉଵାଚ- ଅହମେଵ ପରୋ ଧର୍ମୋଽହମେଵାର୍ହଃ ସନାତନଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଭେନ ହସି କହିଲେ— 'ମୁଁ ଏକା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ, ମୁଁ ଏକା ସନାତନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା।'
ଅହଂ ଧାତା ଅହଂ ଗୋପ୍ତା ଅହଂ ଵେଦାର୍ଥ ଏଵ ଚ । ଅହଂ ଧର୍ମୋ ମହାପୁଣ୍ଯୋ ଜୈନଧର୍ମଃ ସନାତନଃ
'ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ରକ୍ଷକ, ମୁଁ ବେଦର ଅର୍ଥ। ମୁଁ ଧର୍ମ, ମୁଁ ମହାପୁଣ୍ୟ, ଏବଂ ମୁଁ ସନାତନ ଜୈନ ଧର୍ମ।'
ମାମେଵ କର୍ମଣା ଵିପ୍ରା ଭଜଧ୍ଵଂ ଧର୍ମରୂପିଣମ୍ । ଋଷଯ ଉଚୁଃ- ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋଵର୍ଣା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜନ କର, କାରଣ ମୁଁ ଧର୍ମର ଆକୃତି।' ଋଷିମାନେ କହିଲେ— 'ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ—ଏହି ତିନି ଜାତି ଦ୍ୱିଜ।'
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଵର୍ଣାନାଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ସନାତନୀ । ଵେଦାଚାରେଣ ଵର୍ତଂତେ ତେନ ଜୀଵଂତି ଜଂତଵଃ
'ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଏହି ହେଉଛି ସନାତନ ଶିକ୍ଷା। ସେମାନେ ବେଦ ଆଚାର ଅନୁସରି ଚାଲନ୍ତି, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବଞ୍ଚନ୍ତି।'
ବ୍ରହ୍ମଵଂଶାତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ଭଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଵ ଚ । ପଶ୍ଚାଦ୍ରାଜା ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚ ସଂଜାତଃ କୃତଵିକ୍ରମଃ
'ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ପରେ ତୁମର ପ୍ରତାପରେ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେଲ।'
ରାଜପୁଣ୍ଯେନ ରାଜେଂଦ୍ର ସୁଖଂ ଜୀଵଂତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ । ରାଜ୍ଞଃ ପାପେନ ନଶ୍ଯଂତି ତସ୍ମାତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମାଚର
'ରାଜାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟରେ, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କ ପାପରେ ସେମାନେ ନଶ୍ଵର ହୁଅନ୍ତି—ସେଥିପାଇଁ ଭଲ କାମ କର।'
ସମାଦୃତସ୍ତ୍ଵଯା ଧର୍ମଃ କୃତଶ୍ଚାପି ନରାଧିପ । ତ୍ରେତାଯୁଗସ୍ଯ କର୍ମାପି ଦ୍ଵାପରସ୍ଯ ତଥା ନହି
'ତୁମେ ଧର୍ମକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପାଳନ କରିଛ। କିନ୍ତୁ ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର କାର୍ଯ୍ୟ ଏବେ ନାହିଁ।'
କଲେଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଵେଶଂ ତୁ ଵର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ । ଜୈନଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ସର୍ଵେ ପାପପ୍ରମୋହିତାଃ
'କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ପାପରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଜୈନ ଧର୍ମ ଅନୁସରିବେ, ଏଭଳି କଳିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।'
ଵେଦାଚାରଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପାପଂ ଯାସ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ । ପାପସ୍ଯ ମୂଲମେଵଂ ଵୈ ଜୈନଧର୍ମଂ ନ ସଂଶଯଃ
ବେଦ ଆଚାରକୁ ଛାଡି ମଣିଷମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ; ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଜୈନ ଧର୍ମ ପାପର ମୂଳ ହେବ।
ଅନେନ ମୁଗ୍ଧା ରାଜେଂଦ୍ର ମହାମୋହେନ ପାତିତାଃ । ମାନଵାଃ ପାପସଂଘାତାସ୍ତେଷାଂ ନାଶାଯ ନାନ୍ଯଥା
ହେ ରାଜା, ଏହି ବଡ଼ ମୋହରେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ପାପରେ ବନ୍ଧା ଥିବାରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ନାଶ ପାଇବେ।
ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ଗୋଵିଂଦଃ ସର୍ଵପାପାପହାରକଃ । ସ୍ଵେଚ୍ଛାରୂପଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସଂହରିଷ୍ଯତି ପାତକାତ୍
ଗୋବିନ୍ଦ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଆସିବେ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିବେ; ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦୁଷ୍ଟମାନୋକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ପାପେଷୁ ସଂଗତେଷ୍ଵେଵଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛନାଶାଯ ଵୈ ପୁନଃ । କଲ୍କିରେଵ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ମଣିଷମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବତା କଳ୍କି ନିଜେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଵ୍ଯଵହାରଂ କଲେଶ୍ଚୈଵ ତ୍ଯଜ ପୁଣ୍ଯଂ ସମାଶ୍ରଯ । ଵର୍ତଯସ୍ଵ ହି ସତ୍ଯେନ ପ୍ରଜାପାଲୋ ଭଵସ୍ଵ ହି
କଳିଯୁଗର ଆଚରଣକୁ ଛାଡ଼, ପୁଣ୍ୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେ; ସତ୍ୟରେ ଚାଲିବା, ଏବଂ ଜନମାନୋକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵେନ ଉଵାଚ- ଅହଂ ଜ୍ଞାନଵତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞାତଂ ମଯା ଇହ । ଯୋଽନ୍ଯଥା ଵର୍ତତେ ଚୈଵ ସ ଦଂଡ୍ଯୋ ଭଵତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ବେନ କହିଲେ— ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ସବୁକିଛି ମୁଁ ଜାଣିଛି; ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଭାବେ ଚାଲିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ।