ହଂସକାରଂଡଵାକୀର୍ଣୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ପରିଶୋଭତେ । କନକୋତ୍ପଲୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତୈଶ୍ଚ ରକ୍ତୋତ୍ପଲୈର୍ଵିରାଜତେ
ଏଠି ସବୁଠାରେ ହଂସ ଓ କାଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ସୁନା ଗୋଲାପ, ଧଳା ଓ ଲାଲ ଗୋଲାପ ଫୁଲରେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।
ନଦୀସ୍ରଵଣସଂଘାତୈର୍ଵିମଲୈଶ୍ଚୋଦକୈସ୍ତଥା । ଶାଲତାଲୈଶ୍ଚ ରୂପୈଶ୍ଚ ସଗଜୈଃ ସ୍ଫାଟିକୈସ୍ତଥା
ନଦୀ ଓ ଝରଣାମାନେ ଏଠି ଏକଠି ହୋଇ ଚଳିଛି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳ ରହିଛି, ଶାଳ ଓ ତାଳ ଗଛ, ସହିତେ ହାତୀ ଓ ସ୍ଫଟିକ ପଥର ଏଠି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣୈଃ କାଂଚନୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ସୂର୍ଯଵହ୍ନିସମପ୍ରଭୈଃ । ଶିଲାତଲୈଶ୍ଚ ସଂପୂର୍ଣଃ ଶୈଲରାଜୋ ଵିରାଜତେ
ବିସ୍ତୃତ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଦିବ୍ୟ ପଥର ତଳା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ଏହିପରି ପଥର ତଳାରେ ଶୈଳରାଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଛି।
ଵିମାନୈର୍ଦେଵତାନାଂ ଚ ପ୍ରାସାଦୈଃ ପର୍ଵତୋତ୍ତମୈଃ । ହଂସଚଂଦ୍ରପ୍ରତୀକାଶୈର୍ହେମଦଂଡୈରଲଂକୃତଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିମାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ପ୍ରାସାଦ, ହଂସ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ସୁନା ଖୁଟି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଶୋଭିତ।
କଲଶୈଶ୍ଚାମରୈର୍ଯୁକ୍ତୈଃ ପ୍ରାସାଦୈଃ ପରିଶୋଭିତଃ । ନାନାଗୁଣପ୍ରମୁଦିତ ଦେଵଵୃଂଦୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତଃ
କଳଶ ଓ ଚାମରି ଲାଗିଥିବା ପ୍ରାସାଦ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଶୋଭା ପାଉଛି, ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦେବମାନେ ଏଠି ଏହାକୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି।
ଦେଵଵୃଂଦୈରନେକୈଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵୈଶ୍ଚାରଣୈସ୍ତଥା । ସର୍ଵତ୍ର ରାଜତେ ପୁଣ୍ଯୋ ମେରୁର୍ଗିରିଵରୋତ୍ତମଃ
ଅନେକ ଦେବମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଚାରଣମାନେ ଏଠି ରହିଛନ୍ତି, ସବୁଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ମେରୁ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ଗଂଗାମହାପୁଣ୍ଯା ପୁଣ୍ଯତୋଯା ମହାନଦୀ । ପ୍ରସୂତା ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥାଢ୍ଯା ହଂସପଦ୍ମୈଃ ସମାକୁଲା
ସେଠାରୁ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମହାପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ହଂସ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଭରିଯାଇଛି।
ମୁନିଭିଃ ସେଵ୍ଯମାନା ସା ଋଷିସଂଘୈର୍ମହାନଦୀ । ଏଵଂଗୁଣଂ ଗିରିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପୁଣ୍ଯକୌତୁକମଂଗଲମ୍
ମୁନିମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ସେଇ ମହାନଦୀକୁ ସେବନ କରନ୍ତି, ସେହି ଗୁଣସମୃଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ପାହାଡ଼ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ଅଂଗଶ୍ଚାତ୍ରିସୁତଃ ପୁଣ୍ଯଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାମୁନିଃ । ଗଂଗାତୀରେ ସୁପୁଣ୍ଯେ ଚ ଏକାଂତେ ଚାରୁକଂଦରେ
ତାପରେ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଅଙ୍ଗ ମହାମୁନି, ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତ୍ରୋପଵିଶ୍ଯ ମେଧାଵୀ କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ । ସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯାଣି ସଂଯମ୍ଯ ହୃଷୀକେଶଂ ମନୋଗତମ୍
ସେଠି ମେଧାବୀ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନକୁ ହୃଷୀକେଶ ଉପରେ ଲଗାଇ ବସିଲେ।
ଧ୍ଯାଯମାନଃ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଂ କ୍ଲେଶାପହଂ ପ୍ରଭୁମ୍ । ଆସନେ ଶଯନେ ଯାନେ ଧ୍ଯାନେ ଚ ମଧୁସୂଦନମ୍
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ବସିବା, ଶୋଇବା, ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ କରିବା, ସବୁ ସମୟରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ନିତ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତି ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଯୋଗଯୁକ୍ତୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ । ଚରାଚରେଷୁ ଜୀଵେଷୁ ତେଷୁ ପଶ୍ଯତି କେଶଵମ୍
ଯେଉଁଠି ସେ ନିତ୍ୟ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ମନେ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଶବଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ଆର୍ଦ୍ରେଷୁ ଚୈଵ ଶୁଷ୍କେଷୁ ସର୍ଵେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ସ ଦ୍ଵିଜଃ । ଏଵଂ ଵର୍ଷଶତଂ ଜାତଂ ତପ୍ଯମାନସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଚ
ତାଜା କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ସେ ଦ୍ୱିଜ ମଧ୍ୟ କେଶବଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ; ଏଭଳି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଶତବର୍ଷ କଟିଗଲା।
ସମାଲୋକ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଶ୍ଚକ୍ରପାଣିର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍ । ବହୁଵିଘ୍ନାନ୍ସୁଘୋରାଂଶ୍ଚ ଦର୍ଶଯତ୍ଯେଵ ନିତ୍ଯଶଃ
ଜଗନ୍ନାଥ, ଚକ୍ରଧାରୀ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଘଟନା ଦେଖାଉଥିଲେ।
ତେଜସା ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ନୃସିଂହସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ନିରାତଂକଃ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଦହତ୍ଯଗ୍ନିରିଵେଂଧନମ୍
ସେ ଦେବତା, ମହାତ୍ମା ନରସିଂହଙ୍କର ତେଜରେ, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକ କୌଣସି ଭୟ ନ ପାଇ, ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଇଂଧନକୁ ଜଳାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ ଦହିଦେଲେ।
ନିଯମୈଃ ସଂଯମୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈରୁପଵାସୈର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । କ୍ଷୀଯମାଣସ୍ତୁ ସଂଜାତୋ ଦୀପ୍ଯମାନଃ ସ୍ଵତେଜସା
ନିୟମ, ସଂୟମ ଓ ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶରୀରରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ତେଜରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ସୂର୍ଯପାଵକସଂକାଶସ୍ତ୍ଵଂଗ ଏଵଂ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ । ଏଵଂ ତପଃସୁ ନିରତଂ ଧ୍ଯାଯମାନଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଙ୍ଗଙ୍କୁ ଏଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେ ଏଭଳି ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ହୋଇ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।
ଆଵିର୍ଭୂଯାବ୍ରଵୀଦ୍ଦେଵୋ ଵରଂ ଵରଯ ମାନଦ । ତଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷୀକେଶମଂଗଃ ପରମ ନିର୍ଵୃତଃ
ଏହିପରି ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହୋଇ କହିଲେ, “ବର ଚାହ, ମାନଦାତା।” ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଙ୍ଗ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵଂ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ସେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ଶିର ନମାଇ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଅଂଗ ଉଵାଚ- ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଭୂତଭାଵନ ପାଵନ । ଭୂତାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତେଶ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗୁଣାତ୍ମନେ
ଅଙ୍ଗ କହିଲେ— ଆପଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପବିତ୍ରତାର ଦାତା। ଆପଣ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ। ଗୁଣମୟ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଗୁଣରୂପାଯ ଗୁହ୍ଯାଯ ଗୁଣାତୀତାଯ ତେ ନମଃ । ଗୁଣାଯ ଗୁଣକର୍ତ୍ରେ ଚ ଗୁଣାଢ୍ଯାଯ ଗୁଣାତ୍ମନେ
ଗୁଣର ଆକାର ଆପଣଙ୍କୁ, ଗୁପ୍ତ ଓ ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗୁଣ ସ୍ୱରୂପ, ଗୁଣ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗୁଣମୟ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭଵାଯ ଭଵକର୍ତ୍ରେ ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ଭଵହାରିଣେ । ଭଵୋଦ୍ଭଵାଯ ଗୁହ୍ଯାଯ ନମୋ ଭଵଵିନାଶିନେ
ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂସାର ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସଂସାରର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଗୁପ୍ତ ଓ ସଂସାର ନାଶ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞରୂପାଯ ଯଜ୍ଞେଶାଯ ନମୋନମଃ । ଯଜ୍ଞକର୍ମପ୍ରସଂଗାଯ ନମଃ ଶଂଖଧରାଯ ଚ
ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ଆକାର, ଯଜ୍ଞର ନାୟକ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଜଡିତ ଓ ଶଂଖଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋନମୋ ହିରଣ୍ଯାଯ ନମୋ ରଥାଂଗଧାରିଣେ । ସତ୍ଯାଯ ସତ୍ଯଭାଵାଯ ସର୍ଵସତ୍ଯମଯାଯ ଚ
ପୁନିପୁନି ସୁନା ଦେହୀ ଆପଣଙ୍କୁ, ରଥଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟର ଆକାର ଓ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟର ମୂଳ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଧର୍ମାଯ ଧର୍ମକର୍ତ୍ରେ ଚ ସର୍ଵକର୍ତ୍ରେ ଚ ତେ ନମଃ । ଧର୍ମାଂଗାଯ ସୁଵୀରାଯ ଧର୍ମାଧାରାଯ ତେ ନମଃ
ଧର୍ମ, ଧର୍ମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମ ଅଂଗ ଥିବା, ସୁବୀର ଓ ଧର୍ମର ଆଧାର ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପୁଣ୍ଯାଯ ପୁତ୍ରାଯ ହ୍ଯପୁତ୍ରାଯ ମହାତ୍ମନେ । ମାଯାମୋହଵିନାଶାଯ ସର୍ଵମାଯାକରାଯ ତେ
ପୁଣ୍ୟମୟ, ପୁତ୍ର ଓ ଅପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମାୟା ଓ ମୋହ ନାଶ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ମାୟା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ମାଯାଧରାଯ ମୂର୍ତାଯ ତ୍ଵମୂର୍ତାଯ ନମୋନମଃ । ସର୍ଵମୂର୍ତିଧରାଯୈଵ ଶଂକରାଯ ନମୋନମଃ
ମାୟାଧାରୀ, ଦେହୀ ଓ ଦେହବିହୀନ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ଶଙ୍କର ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ବ୍ରହ୍ମଣେ ବ୍ରହ୍ମରୂପାଯ ପରବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପିଣେ । ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଧାମ୍ନେ ଚ ନମୋ ଧାମଧରାଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାର ଆକାର ଓ ପରବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଧାମର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଧାମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀମତେ ଶ୍ରୀନିଵାସାଯ ଶ୍ରୀଧରାଯ ନମୋନମଃ । କ୍ଷୀରସାଗରଵାସାଯ ଚାମୃତାଯ ଚ ତେ ନମଃ
ଶ୍ରୀମାନ୍, ଶ୍ରୀନିବାସ ଓ ଶ୍ରୀଧର ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। କ୍ଷୀରସାଗରରେ ବସିଥିବା ଓ ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ମହୌଷଧାଯ ଘୋରାଯ ମହାପ୍ରଜ୍ଞାପରାଯ ଚ । ଅକ୍ରୂରାଯ ପ୍ରମେଧ୍ଯାଯ ମେଧ୍ଯାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ମହାଔଷଧ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅତି ପ୍ରଜ୍ଞାଶାଳୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୟାଳୁ, ପବିତ୍ର ଓ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କର ନାଥ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।