ସୁସ୍ମିତାସ୍ଯଂ ସୁପ୍ରସନ୍ନଂ ରତ୍ନଦାମାଭିଶୋଭିତମ୍ । ଭ୍ରାଜମାନଂ ହୃଷୀକେଶଂ ଧ୍ଯାନଂ ତେନ କୃତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସୁମୁଦ୍ର ହସ ଓ ଶାନ୍ତ ମୁଖ, ରତ୍ନମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵମେଵ ଶରଣଂ କୃଷ୍ଣ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ । ନମୋସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵାଯ କିଂ ମେ ଭଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଆପଣ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆପଣ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି। ଦେବଦେବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ?
ଯସ୍ଯୋଦରେ ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସପ୍ତ ଚାନ୍ଯେ ମହାତ୍ମନଃ । ଶରଣଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋସ୍ମି କ୍ଵାସ୍ତେ ଭଯଂ ମମୈଵ ହି
ଯାଙ୍କର ପେଟରେ ତିନି ଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ସାତଟି ଲୋକ ଅଛି, ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏବେ ମୋ ପାଇଁ କେଉଁଠି ଭୟ ଅଛି?
ଯସ୍ମାଦ୍ଭଯାଃ ପ୍ରଵର୍ତଂତେ କୃତ୍ଯାଦିକ ମହାବଲାଃ । ସର୍ଵଭଯପ୍ରହର୍ତାରଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ଯାହାଠାରୁ ଭୟରେ କୃତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଭୟକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ପାତକାନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ମହାଭଯମ୍ । ରକ୍ଷକୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତାନାଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତ ପାପୀ ଓ ଦାନବମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ଯାଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଵୃଂଦାରକାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । ଯୋ ଗତିଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାନାଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ମହାତ୍ମା ଦାନବମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଶେଷ ଗତି ବୋଲି ମାନନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅଭଯୋ ଭଯନାଶାଯ ପାପନାଶାଯ ଜ୍ଞାନଵାନ୍ । ଏକଶ୍ଚେଂଦ୍ରସ୍ଵରୂପେଣ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ଯିଏ ନିର୍ଭୟ, ଭୟ ଓ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏକାକି ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଵ୍ଯାଧୀନାଂ ନାଶକାଯୈଵ ଯ ଔଷଧସ୍ଵରୂପଵାନ୍ । ନିରାମଯୋ ନିରାନଂଦସ୍ତମସ୍ମି ଶରଣଂଗତଃ
ଯିଏ ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି, ଔଷଧ ରୂପ ଅଟୁଟ, ନିରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅଚଲଶ୍ଚାଲଯେଲ୍ଲୋକାନପାପୋ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ । ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ନିଶ୍ଚଳ ହେବା ସତ୍ୱେ ଲୋକମାନେକୁ ଚଳାଇପାରନ୍ତି, ନିଷ୍ପାପ ଓ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ?
ସାଧୂନାଂ ଚାପି ସର୍ଵେଷାଂ ପାଲକୋ ଯୋ ହ୍ଯନାମଯଃ । ପାତି ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ତମସ୍ମି ଶରଣଂଗତଃ
ସମସ୍ତ ସାଧୁମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ, ନିରୋଗ ଓ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଯିଏ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଯୋ ମେ ମୃଗେଂଦ୍ରରୂପେଣ ଭଯଂ ଦର୍ଶଯତେଗ୍ରତଃ । ତମହଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନରସିଂହଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ଯିଏ ସିଂହ ରୂପେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି, ସେ ନରସିଂହଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଛି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମଦମତ୍ତୋ ମହାକାଯୋ ଵନହସ୍ତୀ ସମାଗତଃ । ଗଜଲୀଲାଗତିଂ ଦେଵଂ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲମ୍
ମଦରେ ମତ୍ତ, ବଡ଼ ଦେହର ବନ୍ୟ ହାତୀ ଆସିଛି, ହାତୀର ଖେଳ ଚାଳିରେ ଚଳିଛି—ଏହି ଦେବ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ଗଜାସ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନଂ ସପାଶାଂକୁଶଧାରିଣମ୍ । କାଲାସ୍ଯଂ ଗଜତୁଂଡଂ ଚ ଶରଣଂ ସୁଗତୋସ୍ମ୍ଯହମ୍
ହାତୀମୁଖ, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, କାଳମୁଖ ଓ ହାତୀର ଦଣ୍ଡ ଯିଏ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷପ୍ରହର୍ତାରଂ ଵାରାହଂ ଶରଣଂଗତଃ । ଵାମନଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲମ୍
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ବରାହଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଛୋଟ ଦେହର ବାମନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି, ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ହ୍ରସ୍ଵାସ୍ତୁ ଵାମନାଃ କୁବ୍ଜାଃ ପ୍ରେତାଃ କୂଷ୍ମାଂଡକାଦଯଃ । ମୃତ୍ଯୁରୂପଧରାଃ ସର୍ଵେ ଦର୍ଶଯଂତି ଭଯଂ ମମ
ଛୋଟ ଦେହ, ବାମନ, କୁବ୍ଜ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି।
ଅମୃତଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି କିଂ ଭଯଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନମଯୋ ହରିଃ
ଅମୃତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି; ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ? ହରି ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମ ଦାତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ।
ଶରଣଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ଅଭଯୋ ଯୋ ହି ଜଗତୋ ଭୀତିଘ୍ନୋ ଭୀତିଦାଯକଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏବେ ଭୟ ମୋତେ କଣ କରିପାରିବ? ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭୟକୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭୟ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ।
ଭଯରୂପଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ତାରକଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ନାଶକଃ ସର୍ଵପାପିନାମ୍
ମୁଁ ଭୟର ଆକୃତିକୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏବେ ଭୟ ମୋତେ କଣ କରିପାରିବ? ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଉଦ୍ଧାରକ, ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କର ନାଶକ।
ତମହଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧର୍ମରୂପଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ସୁରାରଣଂ ଯୋ ହି ରଣେ ଵପୁର୍ଦ୍ଧାରଯତେଽଦ୍ଭୁତମ୍
ମୁଁ ଧର୍ମର ଆକୃତି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଶରଣଂ ତସ୍ଯ ଗଂତାସ୍ମି ସଦାଗତିରଯଂ ମମ । ଝଂଝାଵାତୋ ମହାଚଂଡୋ ଵପୁର୍ଦୂଯତି ମେ ଭୃଶମ୍
ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେବି; ସେ ମୋର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଗତି। ଭୟଙ୍କର ଝଡ଼ ମୋ ଦେହକୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଦେଉଛି।
ଶରଣଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ସଦାଗତିରଯଂ ମମ । ଅତିଶୀତଂ ଚାତିଵର୍ଷା ଆତପସ୍ତାପଦାଯକଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ସେ ମୋର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଗତି। ଅତି ଶୀତ, ଭାରି ବର୍ଷା ଓ ତୀବ୍ର ଘର୍ମ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି।
ଏଷାଂ ରୂପେଣ ଯୋ ଦେଵସ୍ତସ୍ଯାହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ । କାଲରୂପା ଅମୀ ପ୍ରାପ୍ତା ଭଯଦା ମମ ଚାଲକାଃ
ଏହି ରୂପରେ ଯିଏ ଦେବତା, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏହି ସମୟର ରୂପଗୁଡ଼ିକ ଆସିଛି, ମୋତେ ଭୟ ଓ ବାଧା ଆଣିଛନ୍ତି।
ଏଷାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ହରେଃ ସ୍ଵରୂପିଣାଂ ସଦା
ମୁଁ ସଦା ହରିଙ୍କର ଏହି ସତ୍ୟ ରୂପଗୁଡ଼ିକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ଯଂ ସର୍ଵଦେଵଂ ପରମେଶ୍ଵରଂ ହି ନିଷ୍କେଵଲଂ ଜ୍ଞାନମଯଂ ପ୍ରଦୀପମ୍ । ଵଦଂତି ନାରାଯଣମାଦିସିଦ୍ଧଂ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ତଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ପରମେଶ୍ୱର, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣ, ପ୍ରାଚୀନ ସିଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ନାଥ ବୋଲି କହନ୍ତି, ମୁଁ ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଇତି ଧ୍ଯାଯନ୍ସ୍ତୁଵନ୍ନିତ୍ଯଂ କେଶଵଂ କ୍ଲେଶନାଶନମ୍ । ଭକ୍ତ୍ଯା ତେନ ସମାନୀତସ୍ତଦାତ୍ମହୃଦଯେ ହରିଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହ କେଶବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ସେ କ୍ଲେଶ ନାଶକ ହରିଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଆଣିଲେ।
ଉଦ୍ଯମଂ ଵିକ୍ରମଂ ତସ୍ଯ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୋମଶର୍ମଣଃ । ଆଵିର୍ଭୂଯ ହୃଷୀକେଶସ୍ତମୁଵାଚ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵାନ୍
ସୋମଶର୍ମାଙ୍କର ଉଦ୍ୟମ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦେଖି, ହୃଷୀକେଶ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୋମଶର୍ମନ୍ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଭାର୍ଯଯା ସହ । ଵାସୁଦେଵୋସ୍ମି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଵରଂ ଯାଚଯ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୋମଶର୍ମା, ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ତୁମେ ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଶୁଣ; ମୁଁ ବାସୁଦେବ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳର ମୁଖ୍ୟ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ଏକ ଵର ମାଗ।
ତେନୋକ୍ତୋ ହି ସ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଉନ୍ମୀଲ୍ଯ ନଯନଦ୍ଵଯମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଘନଶ୍ଯାମଂ ମହୋଦଯମ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳର ମୁଖ୍ୟ ଦୁଇ ଆଖି ଖୋଲିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଘନ ମେଘ ଭଳି କଳା, ମହାମାନ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସର୍ଵାଭରଣଶୋଭାଂଗଂ ସର୍ଵାଯୁଧସମନ୍ଵିତମ୍ । ଦିଵ୍ଯଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନଂ ପୁଂଡରୀକନିଭେକ୍ଷଣମ୍
ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନରେ ଭରପୂର, ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପୀତେନ ଵାସସା ଯୁକ୍ତଂ ରାଜମାନଂ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍ । ଵୈନତେଯସମାରୂଢଂ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।