ଧ୍ଯାଯମାନସ୍ଯ ତସ୍ଯାପି ଵିଘ୍ନୈଃ ସଂଦର୍ଶିତଂ ଭଯମ୍ । ସର୍ପା ଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ କୃଷ୍ଣାସ୍ତତ୍ର ଯାଂତି ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବାବେଳେ, କିଛି ବିପଦ ଆସି ଭୟ ଦେଖାଇଲା। କଳା ବିଷାକ୍ତ ସାପଗୁଡ଼ିକ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ପାର୍ଶ୍ଵେ ତେ ତପ୍ଯମାନସ୍ଯ ତସ୍ଯ ତେ ସୋମଶର୍ମଣଃ । ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରଗଜା ଦୃଷ୍ଟା ଭଯମେଵଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ
ସେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ସୋମଶର୍ମାଙ୍କ ପାଖରେ ସିଂହ, ବାଘ ଓ ହାତୀ ଦେଖାଗଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଭୟ ଦେଲେ।
ଵେତାଲା ରାକ୍ଷସା ଭୂତାଃ କୂଷ୍ମାଂଡାଃ ପ୍ରେତଭୈରଵାଃ । ଭଯଂ ଵିଦର୍ଶଯଂତ୍ଯେତେ ଦାରୁଣଂ ପ୍ରାଣନାଶନମ୍
ଭୂତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ପ୍ରେତ ଓ ଭୈରବମାନେ ଦେଖାଦେଲେ, ଭୟଙ୍କର ଓ ପ୍ରାଣ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟ ଦେଖାଇଲେ।
ନାନାଵିଧା ମହାଭୀମାଃ ସିଂହାସ୍ତତ୍ର ସମାଗତାଃ । ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵକ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ଜଗର୍ଜୁଶ୍ଚାତିଭୈରଵମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୟଙ୍କର ସିଂହମାନେ ସେଠାରେ ଆସିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଓ ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ସେମାନେ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଧ୍ଯାନାତ୍ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ନ ଚଚାଲ ମହାମତିଃ । ମହାଵିଘ୍ନୈଃ ସୁସଂରୂଢୈଶ୍ଚାଲିତୋ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ଅଡ଼ିଗ ହେଲେନି। ବଡ଼ ବଡ଼ ବିପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମହାନ ଋଷି ଅଚଳ ରହିଲେ।
ଏଵଂ ନ ଚଲତେ ଧ୍ଯାନାତ୍ସୋମଶର୍ମା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ଝଂଝାଵାତୈଶ୍ଚ ଶୀତେନ ମହାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ସୁପୀଡିତଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସୋମଶର୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଧ୍ୟାନରୁ ଅଡ଼ିଗ ହେଲେନି। ତେଜ ବାତାସ, ଶୀତ ଓ ଭାରି ବର୍ଷାରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ।
ଭଂଭାରାଵମହାଭୀମଃ ସିଂହସ୍ତତ୍ର ସମାଗତଃ । ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଯଵିତ୍ରସ୍ତଃ ସସ୍ମାର ନୃହରିଂ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସିଂହ ସେଠାରେ ଆସିଗଲା। ତାକୁ ଦେଖି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୟରେ ବିତ୍ତିତ ହୋଇ, ନୃହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ଇଂଦ୍ରନୀଲପ୍ରତୀକାଶଂ ପୀତଵସ୍ତ୍ରଂ ମହୌଜସମ୍ । ଶଂଖଚକ୍ରଧରଂ ଦେଵଂ ଗଦାପଂକଜଧାରିଣମ୍
ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ମହାମୌକ୍ତିକହାରେଣ ଇଂଦୁଵର୍ଣାନୁକାରିଣା । କୌସ୍ତୁଭେନାପି ରତ୍ନେନ ଦ୍ଯୋତମାନଂ ଜନାର୍ଦନମ୍
ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଧଳା ରଙ୍ଗର ବଡ଼ ମୁକୁତା ହାର ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଆଭାରେ ଶୋଭିତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେବ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଂକେନ ଦିଵ୍ଯେନ ହୃଦଯଂ ଯସ୍ଯ ରାଜତେ । ସର୍ଵାଭରଣଶୋଭାଂଗଂ ଶତପତ୍ରନିଭେକ୍ଷଣମ୍
ଯାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଚମକୁଥିଲା, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ତାଙ୍କ ଦେହ ଏବଂ ଶତପତ୍ର ପଦ୍ମ ପରି ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅତି ଆକର୍ଷକ ଥିଲା।
ସୁସ୍ମିତାସ୍ଯଂ ସୁପ୍ରସନ୍ନଂ ରତ୍ନଦାମାଭିଶୋଭିତମ୍ । ଭ୍ରାଜମାନଂ ହୃଷୀକେଶଂ ଧ୍ଯାନଂ ତେନ କୃତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସୁମୁଦ୍ର ହସ ଓ ଶାନ୍ତ ମୁଖ, ରତ୍ନମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵମେଵ ଶରଣଂ କୃଷ୍ଣ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ । ନମୋସ୍ତୁ ଦେଵଦେଵାଯ କିଂ ମେ ଭଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଆପଣ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆପଣ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି। ଦେବଦେବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ?
ଯସ୍ଯୋଦରେ ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସପ୍ତ ଚାନ୍ଯେ ମହାତ୍ମନଃ । ଶରଣଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋସ୍ମି କ୍ଵାସ୍ତେ ଭଯଂ ମମୈଵ ହି
ଯାଙ୍କର ପେଟରେ ତିନି ଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ସାତଟି ଲୋକ ଅଛି, ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏବେ ମୋ ପାଇଁ କେଉଁଠି ଭୟ ଅଛି?
ଯସ୍ମାଦ୍ଭଯାଃ ପ୍ରଵର୍ତଂତେ କୃତ୍ଯାଦିକ ମହାବଲାଃ । ସର୍ଵଭଯପ୍ରହର୍ତାରଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ଯାହାଠାରୁ ଭୟରେ କୃତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଭୟକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ପାତକାନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ମହାଭଯମ୍ । ରକ୍ଷକୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତାନାଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତ ପାପୀ ଓ ଦାନବମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ଯାଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଵୃଂଦାରକାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । ଯୋ ଗତିଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାନାଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ମହାତ୍ମା ଦାନବମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଶେଷ ଗତି ବୋଲି ମାନନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅଭଯୋ ଭଯନାଶାଯ ପାପନାଶାଯ ଜ୍ଞାନଵାନ୍ । ଏକଶ୍ଚେଂଦ୍ରସ୍ଵରୂପେଣ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ
ଯିଏ ନିର୍ଭୟ, ଭୟ ଓ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏକାକି ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଵ୍ଯାଧୀନାଂ ନାଶକାଯୈଵ ଯ ଔଷଧସ୍ଵରୂପଵାନ୍ । ନିରାମଯୋ ନିରାନଂଦସ୍ତମସ୍ମି ଶରଣଂଗତଃ
ଯିଏ ରୋଗ ନାଶ କରନ୍ତି, ଔଷଧ ରୂପ ଅଟୁଟ, ନିରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଅଚଲଶ୍ଚାଲଯେଲ୍ଲୋକାନପାପୋ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ । ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ନିଶ୍ଚଳ ହେବା ସତ୍ୱେ ଲୋକମାନେକୁ ଚଳାଇପାରନ୍ତି, ନିଷ୍ପାପ ଓ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ?
ସାଧୂନାଂ ଚାପି ସର୍ଵେଷାଂ ପାଲକୋ ଯୋ ହ୍ଯନାମଯଃ । ପାତି ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ତମସ୍ମି ଶରଣଂଗତଃ
ସମସ୍ତ ସାଧୁମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ, ନିରୋଗ ଓ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଯିଏ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଯୋ ମେ ମୃଗେଂଦ୍ରରୂପେଣ ଭଯଂ ଦର୍ଶଯତେଗ୍ରତଃ । ତମହଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନରସିଂହଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ଯିଏ ସିଂହ ରୂପେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି, ସେ ନରସିଂହଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଛି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମଦମତ୍ତୋ ମହାକାଯୋ ଵନହସ୍ତୀ ସମାଗତଃ । ଗଜଲୀଲାଗତିଂ ଦେଵଂ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲମ୍
ମଦରେ ମତ୍ତ, ବଡ଼ ଦେହର ବନ୍ୟ ହାତୀ ଆସିଛି, ହାତୀର ଖେଳ ଚାଳିରେ ଚଳିଛି—ଏହି ଦେବ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ଗଜାସ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନଂ ସପାଶାଂକୁଶଧାରିଣମ୍ । କାଲାସ୍ଯଂ ଗଜତୁଂଡଂ ଚ ଶରଣଂ ସୁଗତୋସ୍ମ୍ଯହମ୍
ହାତୀମୁଖ, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, କାଳମୁଖ ଓ ହାତୀର ଦଣ୍ଡ ଯିଏ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷପ୍ରହର୍ତାରଂ ଵାରାହଂ ଶରଣଂଗତଃ । ଵାମନଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲମ୍
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ବରାହଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଛୋଟ ଦେହର ବାମନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି, ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ହ୍ରସ୍ଵାସ୍ତୁ ଵାମନାଃ କୁବ୍ଜାଃ ପ୍ରେତାଃ କୂଷ୍ମାଂଡକାଦଯଃ । ମୃତ୍ଯୁରୂପଧରାଃ ସର୍ଵେ ଦର୍ଶଯଂତି ଭଯଂ ମମ
ଛୋଟ ଦେହ, ବାମନ, କୁବ୍ଜ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି।
ଅମୃତଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି କିଂ ଭଯଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନମଯୋ ହରିଃ
ଅମୃତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି; ଏବେ ମୋତେ କଣ ଭୟ କରିପାରିବ? ହରି ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମ ଦାତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ।
ଶରଣଂ ତଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ଅଭଯୋ ଯୋ ହି ଜଗତୋ ଭୀତିଘ୍ନୋ ଭୀତିଦାଯକଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏବେ ଭୟ ମୋତେ କଣ କରିପାରିବ? ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭୟକୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭୟ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ।
ଭଯରୂପଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ଭଯଂ କିଂ ମେ କରିଷ୍ଯତି । ତାରକଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ନାଶକଃ ସର୍ଵପାପିନାମ୍
ମୁଁ ଭୟର ଆକୃତିକୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏବେ ଭୟ ମୋତେ କଣ କରିପାରିବ? ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଉଦ୍ଧାରକ, ସମସ୍ତ ପାପୀଙ୍କର ନାଶକ।
ତମହଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧର୍ମରୂପଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ସୁରାରଣଂ ଯୋ ହି ରଣେ ଵପୁର୍ଦ୍ଧାରଯତେଽଦ୍ଭୁତମ୍
ମୁଁ ଧର୍ମର ଆକୃତି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଶରଣଂ ତସ୍ଯ ଗଂତାସ୍ମି ସଦାଗତିରଯଂ ମମ । ଝଂଝାଵାତୋ ମହାଚଂଡୋ ଵପୁର୍ଦୂଯତି ମେ ଭୃଶମ୍
ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେବି; ସେ ମୋର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଗତି। ଭୟଙ୍କର ଝଡ଼ ମୋ ଦେହକୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଦେଉଛି।