ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ସ ଚ ଧର୍ମାନୁରଂଜକଃ । ପାଲକୋ ଧାରକଶ୍ଚୈଵ ସ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମଃ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ, ରକ୍ଷା କରିବେ ଓ ସମ୍ଭାଳିବେ, ଏବଂ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଭଵତାଂ ତ୍ରାଣକାରଣାତ୍ । ଅଦିତ୍ଯାସ୍ତନଯଶ୍ଚୈଵ ସୁଵ୍ରତାଖ୍ଯୋ ମହାମନାଃ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ; ସେ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୁବ୍ରତ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ ମହାମନା ହେବେ।
ମହାବଲୋ ମହାଵୀର୍ଯଃ ସ ଵ ଇଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ସୂତ ଉଵାଚ- ଏଵଂ ଵରାନ୍ସ ଦେଵେଶୋ ଦତ୍ଵା ଦେଵେଭ୍ଯ ଉତ୍ତମମ୍
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ହେବେ; ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ। ସୂତ କହିଲେ—ଏଭଳି ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ—
ଦେଵା ଵିଜଯିନଃ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ସତ୍ତମାଃ । କଶ୍ଯପଂ ପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟୁଂ ମାତରଂ ଚ ତତୋ ଗତାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ପରେ ତାଙ୍କର ପିତା କଶ୍ୟପ ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଣେମୁସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନ ଉଭାଵେତୌ ସୁଖାସନୌ । ଊଚୁଃ ପ୍ରାଂଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ସେଇ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା, ସୁଖରେ ବସିଥିବା ମାତା ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ସମସ୍ତେ ହାତ ଯୋଡି, ବଡ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ଯୁଵଯୋଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦେନ ଦେଵତ୍ଵଂ ହି ଗତା ଵଯମ୍ । ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟୋ ଦେଵାନ୍ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ସଃ
ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଛୁ; ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କଶ୍ଯପ ଉଵାଚ- ଯୂଯଂ ଵୈ ସତ୍ଯଧର୍ମେଣ ଵର୍ତମାନାଃ ସଦୈଵ ହି । ଆଵଯୋଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦେନ ତପସଶ୍ଚ ପ୍ରଭାଵତଃ
କଶ୍ୟପ କହିଲେ—ତୁମେ ସଦା ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହ; ଆମର କୃପା ଓ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ—
ପ୍ରାପ୍ତଵଂତୋ ଭଵଂତସ୍ତୁ ଦେଵତ୍ଵଂ ଚାକ୍ଷଯଂ ପଦମ୍ । ଵରମେଵ ଦଦାମ୍ଯେଷାଂ ବହୁପ୍ରୀତିସମନ୍ଵିତାଃ
ତୁମେ ଦେବତ୍ୱ ଓ ଅକ୍ଷୟ ପଦ ପାଇଛ; ବହୁତ ସ୍ନେହରେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଅମରା ନିର୍ଜରାଶ୍ଚୈଵ ଅକ୍ଷଯାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥ । ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାର୍ଥାଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସମନ୍ଵିତାଃ
ତୁମେ ଅମର, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ହେବ; ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ।
ଦେଵା ନାଗାଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵା ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମହାସୁରାଃ । ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦେଵମାତର୍ଯଶସ୍ଵିନି
ଦେବ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ମହାସୁରମାନେ, ମୋର କୃପାରେ— ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—ଦେବମାତା, ଶୁଭେ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଅ।
ମନସା ଚେପ୍ସିତଂ ସର୍ଵଂ ତତ୍ତେ ଦଦ୍ମି ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍ । ଅଦିତିରୁଵାଚ- ପୂର୍ଵଂ ପୁତ୍ରଵତୀ ଭୂତା ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ମାଧଵ
ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଅଦିତି କହିଲେ—ପୂର୍ବେ, ମାଧବ, ତୁମର କୃପାରେ ମୁଁ ପୁଅମାନେ ପାଇଥିଲି।
ଅମରା ନିର୍ଜରାଃ ସର୍ଵେ ଅକ୍ଷଯାଃ ପୁଣ୍ଯଵତ୍ସଲାଃ । ଅମୀ ପୁତ୍ରା ମଯା ଲବ୍ଧାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମଧୁସୂଦନ
ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ଅମର, ଅକ୍ଷୟ ଓ ପୁଣ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ମୁଁ ପାଇଛି; ମଧୁସୂଦନ, ଏହା ଶୁଣ।
ସୁତରାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ଗୋଵିଂଦ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧିଦଃ । ମମ ଗର୍ଭେ ଵସଂଶ୍ଚୈଵ ଭଵାଂଶ୍ଚ ମମ ନଂଦନଃ
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରିଥିବା ଦାତା। ମୋ ଗର୍ଭରେ ବାସ କରି, ମୋର ପୁଅ ହେଉ।
ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ରେଣ ନିତ୍ଯଂ ଚ ଯଥା ନଂଦାମି କେଶଵ । ଏଵଂ ମହୋଦଯଂ ନାଥ ପୂରଯସ୍ଵ ମନୋରଥମ୍
ହେ କେଶବ, ତୁମେ ମୋର ପୁଅ ହେଲେ ମୁଁ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ହେବି। ଏହି ମୋର ବଡ଼ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ନାଥ।
ଵାସୁଦେଵ ଉଵାଚ- ଭଵତ୍ଯା ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥଂ ଗଂତଵ୍ଯଂ ମାନୁଷୀଂ ତନୁମ୍ । ତଦାହଂ ତଵ ଗର୍ଭେ ଵୈ ଵାସଂ ଯାସ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବାସୁଦେବ କହିଲେ— ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର କାମ ସାଧନା ପାଇଁ ମୁଁ ମାନବ ଶରୀର ଧାରଣ କରିବି। ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁଁ ତୁମ ଗର୍ଭରେ ବାସ କରିବି।
ଯୁଗେ ଦ୍ଵାଦଶକେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଭୂଭାରହରଣାଯ ଵୈ । ଜମଦଗ୍ନିସୁତୋ ଦେଵି ରାମୋ ନାମ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଯେତେବେଳେ ବାରତମ ଯୁଗ ଆସିବ, ହେ ଦେବୀ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାମ ନାମେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ।
ପ୍ରତାପତେଜସାଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରଵଧାଯ ଚ । ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ବିଶେଷ ପ୍ରଭା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମ ପୁଅ ହେବି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେବି।
ସପ୍ତଵିଂଶତିକେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ରେତାଖ୍ଯେ ତୁ ତଥା ଯୁଗେ । ରାମୋ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵ ପୁତ୍ରଃ ପତିଵ୍ରତେ
ସତେଇତମ ଯୁଗ ଆସିଲେ, ତ୍ରେତା ନାମକ ଯୁଗରେ, ହେ ପତିବ୍ରତା, ମୁଁ ପୁଣି ତୁମ ପୁଅ ରାମ ନାମେ ଜନ୍ମ ନେବି।
ପୁନଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵୈଵ ଶୃଣୁ ପୁଣ୍ଯଧେଃ । ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ଵାପରାଂତେ ଯୁଗେ ତଦା
ପୁଣି ଶୁଣ, ହେ ପୁଣ୍ୟବତୀ, ଅଷ୍ଟାବିଂଶତିତମ ଯୁଗ ଆସିଲେ, ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ, ମୁଁ ତୁମ ପୁଅ ହେବି।
ସର୍ଵଦୈତ୍ଯଵିନାଶାର୍ଥେ ଭୂଭାରହରଣାଯ ଚ । ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯସ୍ତେ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ନ ସଂଶଯଃ
ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କ ବିନାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମ ପୁଅ ବାସୁଦେବ ନାମରେ ହେବି।
ଇଦାନୀଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍ । ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନଂ ସତ୍ଯଧର୍ମସମନ୍ଵିତମ୍
ଏବେ, ହେ ଶୁଭେ, ମୋର ଧର୍ମମୟ ଉପଦେଶ ଅନୁସର। ଏହା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଓ ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ।
ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଦେ ଦେଵି ପୁତ୍ରମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ସୁଂଦରମ୍ । ଇଂଦ୍ରତ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଦାସ୍ଯାମି ଇଂଦ୍ରଃ ସୋପି ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣୁଥିବା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦିଅ। ମୁଁ ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦବୀ ଦେବି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହାହର୍ଷସମନ୍ଵିତା । ଦେଵଦେଵପ୍ରସାଦେନ ଇଂଦ୍ରଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେବ।
ଏଵମସ୍ତୁ ମହାଭାଗ ତଵ ଵାକ୍ଯଂ କରୋମ୍ଯହମ୍ । ତତସ୍ତା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵସ୍ଥାନମେଵ ହି
ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମ କଥା ଅନୁସରିବି। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚଲିଗଲେ।
ହରିଣା ସହ ତେ ସର୍ଵେ ନିରାତଂକା ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ । ସୂତ ଉଵାଚ- ଅଦିତିଃ କଶ୍ଯପଂ ପ୍ରାହ ଋତୁଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମନସ୍ଵିନୀ
ହରିଙ୍କ ସହ ସମସ୍ତେ ଭୟ ଛାଡ଼ି ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲେ। ସୂତ କହିଲେ— ଋତୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ମନୋନିବେଶିନୀ ଅଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଗଵନ୍ଦୀଯତାଂ ପୁତ୍ରଃ ସୁରେଂଦ୍ରପଦଭୋଜକଃ । ଚିଂତଯିତ୍ଵା କ୍ଷଣଂ ଵିପ୍ରସ୍ତାମୁଵାଚ ମନସ୍ଵିନୀମ୍
‘ଭଗବନ୍, ମୋତେ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ହେବ।’ ସେ ମନୋନିବେଶିନୀଙ୍କୁ, କିଛି ଖଣ୍ଡ ଚିନ୍ତା କରି, ମହାମୁନି କହିଲେ।
ଏଵମସ୍ତୁ ମହାଭାଗେ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି କର୍ତା ସ ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତା ସ ଏଵ ଚ
‘ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମ ପୁଅ ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଯଜ୍ଞର ଉପଭୋକ୍ତା ହେବ।’
ତସ୍ଯାଃ ଶିରସି ସନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଵହସ୍ତଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ତପଶ୍ଚଚାର ତେଜସ୍ଵୀ ସତ୍ଯଧର୍ମସମନ୍ଵିତଃ
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ନିଜ ହାତ ରଖି, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ମୁନି ତପସ୍ୟା କରିଲେ।
ସୁଵ୍ରତୋ ନାମ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେତ୍ସଦା । ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେ ଜାତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସୁବ୍ରତ ନାମକ ଏକ ତେଜସ୍ୱୀ ଜନ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସଦା ବାସ କରିବେ। ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ପତନଂ କର୍ମଵଶତସ୍ତତସ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ପୁଣ୍ଯଗର୍ଭଂ ଗତୋ ଵିପ୍ର ଅଦିତ୍ଯାସ୍ତୁ ମହାତପାଃ
କର୍ମର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରୁ ପଡ଼ିଯିବେ, ଏବଂ ମହାତପସ୍ବିନୀ ଅଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜନ୍ମ ନେବେ।