ମା ଶୁଚସ୍ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗେ ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯଭାଗିନି । ନିହତୋ ଵାସୁଦେଵେନ ତଵ ପୁତ୍ରଃ ସମେଷ୍ଯତି
ନାରଦ କହିଲେ— ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ହେ ପୁଣ୍ୟବତୀ, ପୁଅ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନି । ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ପୁଅ ବଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବ ।
ଭୂଯଃ ସ୍ଵଲକ୍ଷଣୋପେତସ୍ତ୍ଵତ୍ସୁତଶ୍ଚ ମହାମତିଃ । ପ୍ରହ୍ଲାଦେତି ଚ ଵୈ ନାମ ପୁନରସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୁଅ ପୁଣି ନିଜ ଲକ୍ଷଣ ଓ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେବେ, ତାଙ୍କ ନାମ ପୁଣି ପ୍ରହ୍ଲାଦ ହେବ ।
ଵିହୀନଶ୍ଚାସୁରୈର୍ଭାଵୈର୍ଦେଵତ୍ଵେନ ସମନ୍ଵିତଃ । ଇଂଦ୍ରତ୍ଵେ ମୋଦତେ ଭଦ୍ରେ ସର୍ଵଦେଵୈର୍ନମସ୍କୃତଃ
ଅସୁର ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେବତା ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେବେ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଲାଗି ଆନନ୍ଦ କରିବେ ।
ସୁଖୀଭଵମହାଭାଗେତେନପୁତ୍ରେଣଵୈସଦା । ନ ପ୍ରକାଶ୍ଯା ତ୍ଵଯା ଦେଵି ସୁଵାର୍ତେଯଂ ଚ କସ୍ଯଚିତ୍
ଏଭଳି ପୁଅ ଥିବାରୁ ତୁମେ ସଦା ଖୁସି ରୁହ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ । କିନ୍ତୁ, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଭଲ ଖବର କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
କର୍ତ୍ତଵ୍ଯମଜ୍ଞାନଭାଵୈଃ ସୁଗୋପ୍ଯଂ କୁରୁ ତ୍ଵଂ ସଦା । ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗତୋ ଵିପ୍ରୋ ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ସଦା ଗୁପ୍ତ ରଖ । ଏଭଳି କହି ମହାମୁନି ନାରଦ ଚାଲିଗଲେ ।
କମଲାଯାଶ୍ଚୋଦରେ ତୁ ଜନ୍ମା ସ୍ଯାନୁତ୍ତମଂ ପୁନଃ । ପ୍ରହ୍ଲାଦେତି ଚ ଵୈ ନାମ ତସ୍ଯାଖ୍ଯାନଂ ମହାତ୍ମନଃ
କମଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁଣି ଏକ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ହେବ, ତାଙ୍କ ନାମ ପୁଣି ପ୍ରହ୍ଲାଦ ହେବ, ସେ ମହାତ୍ମା ।
ବାଲ୍ଯଂ ଭାଵଂ ଗତୋ ଵିପ୍ରାଃ କୃଷ୍ଣମେଵ ଵ୍ଯଚିଂତଯତ୍ । ନରସିଂହପ୍ରସାଦେନ ଦେଵରାଜୋ ଭଵେଦ୍ଦିଵି
ବାଳ୍ୟାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ କେବଳ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ । ନରସିଂହଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ହେଲେ ।
ଦେଵତ୍ଵଂ ଲଭ୍ଯ ଚୈଵାସାଵୈଂଦ୍ରଂ ପଦମନୁତ୍ତମମ୍ । ମୋକ୍ଷଂ ଯାସ୍ଯତି ଜ୍ଞାନାତ୍ମା ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଧାମ ଚୋତ୍ତମମ୍
ଦେବତ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ପାଇ, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ସେ ମୁକ୍ତି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈଷ୍ଣବ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାଭାଗାଃ ସୃଷ୍ଟେର୍ଭାଵା ହ୍ଯନେକଶଃ । ମୋହ ଏଵଂ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଜ୍ଞାନଵଦ୍ଭିର୍ମହାତ୍ମଭିଃ
ସୃଷ୍ଟିରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗଣନୀୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଜୀବ ଅବସ୍ଥା ରହିଛି, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀମାନେ । ତେଣୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମହାତ୍ମାମାନେ ମୋହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଯଥାପୃଷ୍ଟଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ଅନ୍ଯଂ ପୃଚ୍ଛ ମହାଭାଗ ସଂଦେହଂ ତେ ଭିନଦ୍ମ୍ଯହମ୍
ତୁମେ ପଚାରିଥିବା ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ । ଆଉ କିଛି ସନ୍ଦେହ ଥିଲେ ପଚାର, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତାହା ଦୂର କରିଦେବି ।
ଵିଜଯଂ ଦେଵତାନାଂ ତୁ ଦାନଵାନାଂ ମହତ୍କ୍ଷଯମ୍ । କୃତଂ ହି ଦେଵଦେଵେନ ସ୍ଥାପିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ବିଜୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ବଡ଼ ନାଶ ଦେବତାଙ୍କ ଠାରୁ ହେଲା, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ- ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ କସ୍ଯ ସଂଜାତଂ ଦେଵାନାଂ ଶବ୍ଦଧାରକମ୍ । କେନ ଦତ୍ତଂ ତ୍ଵମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିସ୍ତରାଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଋଷିମାନେ କହିଲେ— ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ମିଳିଲା? କିଏ ଏହା ଦେଲେ? ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ।
ସୂତ ଉଵାଚ- ଵିସ୍ତରେଣ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵେ ଯେନ ସତ୍ତମଃ । ପ୍ରାପ୍ତ ଏଷ ମହାଭାଗୋ ଯଥା ପୁଣ୍ଯତମେନ ଚ
ସୂତ କହିଲେ— କିପରି ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ପାଇଲେ ଓ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଏହା ହେଲା, ମୁଁ ସବୁ ବିସ୍ତାରରେ କହିବି ।
ହତେଷୁ ତେଷୁ ଦୈତ୍ଯେଷୁ ସମସ୍ତେଷୁମହାହଵେ । ଅତିନଷ୍ଟେଷୁ ପାପେଷୁ ଗୋଵିଂଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ବଧ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ପାପୀମାନେ ମହାତ୍ମା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନାଶ ହେଲେ ।
ତତୋ ଦେଵାଃ ସଗଂଧର୍ଵା ନାଗା ଵିଦ୍ଯାଧରାସ୍ତଥା । ସଂପ୍ରୋଚୁର୍ମାଧଵଂ ସର୍ଵେ ବଦ୍ଧପ୍ରାଂଜଲଯସ୍ତତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡି କହିଲେ।
ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ହୃଷୀକେଶ ନମୋସ୍ତୁ ତେ । ଵିଜ୍ଞାପଯାମହେ ତ୍ଵାଂ ଵୈ ତତ୍ସର୍ଵମଵଧାର୍ଯତାମ୍
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୃଷୀକେଶ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ଆମର ଏହି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣ, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଧ୍ୟାନ ଦେଅ।
ଶାସ୍ତା ଗୋପ୍ତା ଚ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ଅସ୍ମାକଂ କୁରୁ କେଶଵ । ରାଜାନଂ ପୁଣ୍ଯଧର୍ମାଣଂ ତ୍ଵମିଂଦ୍ରଂ ଲୋକଶାସନମ୍
ହେ କେଶବ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷକ ଓ ରକ୍ଷକ, ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଆତ୍ମା; ତୁମେ ଏମିତି ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କର, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶାସକ ହେବ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଜା ଦେଵ ଯମାଶ୍ରିତ୍ଯ ସୁଖଂ ଲଭେତ୍ । ଵାସୁଦେଵ ଉଵାଚ- ମମ ଲୋକେ ମହାଭାଗା ଵୈଷ୍ଣଵେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ହେ ଦେବ, କିଏ ଦ୍ୱାରା ଏହି ତିନି ଲୋକର ପ୍ରଜାମାନେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି? ବାସୁଦେବ କହିଲେ—ମୋର ଲୋକରେ, ହେ ମହାଭାଗ, ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ—
ତେଜସା ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠଶ୍ଚିରକାଲଂ ନିଵାସିତଃ । ତସ୍ଯ କାଲଃ ପ୍ରପୂର୍ଣଶ୍ଚ ମମ ଲୋକେ ମହାତ୍ମନଃ
ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବସିଛନ୍ତି; ମୋର ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ସମୟ ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ହେ ମହାତ୍ମାମାନେ।
ଵସତସ୍ତସ୍ଯ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ମଦ୍ଭକ୍ତସ୍ଯ ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ତେଜସା ଵୈଷ୍ଣଵେନୈଵ ଭଵତାଂ ପାଲକୋ ହି ସଃ
ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ଭକ୍ତ, ଏଠାରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ, ତାଙ୍କର ବୈଷ୍ଣବ ତେଜରେ ସେ ତୁମମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ସ ଚ ଧର୍ମାନୁରଂଜକଃ । ପାଲକୋ ଧାରକଶ୍ଚୈଵ ସ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମଃ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବେ, ରକ୍ଷା କରିବେ ଓ ସମ୍ଭାଳିବେ, ଏବଂ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଭଵତାଂ ତ୍ରାଣକାରଣାତ୍ । ଅଦିତ୍ଯାସ୍ତନଯଶ୍ଚୈଵ ସୁଵ୍ରତାଖ୍ଯୋ ମହାମନାଃ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ, ତୁମମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ; ସେ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୁବ୍ରତ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ ମହାମନା ହେବେ।
ମହାବଲୋ ମହାଵୀର୍ଯଃ ସ ଵ ଇଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ସୂତ ଉଵାଚ- ଏଵଂ ଵରାନ୍ସ ଦେଵେଶୋ ଦତ୍ଵା ଦେଵେଭ୍ଯ ଉତ୍ତମମ୍
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ହେବେ; ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ। ସୂତ କହିଲେ—ଏଭଳି ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ—
ଦେଵା ଵିଜଯିନଃ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ସତ୍ତମାଃ । କଶ୍ଯପଂ ପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟୁଂ ମାତରଂ ଚ ତତୋ ଗତାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ପରେ ତାଙ୍କର ପିତା କଶ୍ୟପ ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଣେମୁସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନ ଉଭାଵେତୌ ସୁଖାସନୌ । ଊଚୁଃ ପ୍ରାଂଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ସେଇ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା, ସୁଖରେ ବସିଥିବା ମାତା ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ସମସ୍ତେ ହାତ ଯୋଡି, ବଡ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ଯୁଵଯୋଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦେନ ଦେଵତ୍ଵଂ ହି ଗତା ଵଯମ୍ । ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟୋ ଦେଵାନ୍ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ସଃ
ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଛୁ; ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କଶ୍ଯପ ଉଵାଚ- ଯୂଯଂ ଵୈ ସତ୍ଯଧର୍ମେଣ ଵର୍ତମାନାଃ ସଦୈଵ ହି । ଆଵଯୋଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦେନ ତପସଶ୍ଚ ପ୍ରଭାଵତଃ
କଶ୍ୟପ କହିଲେ—ତୁମେ ସଦା ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହ; ଆମର କୃପା ଓ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ—
ପ୍ରାପ୍ତଵଂତୋ ଭଵଂତସ୍ତୁ ଦେଵତ୍ଵଂ ଚାକ୍ଷଯଂ ପଦମ୍ । ଵରମେଵ ଦଦାମ୍ଯେଷାଂ ବହୁପ୍ରୀତିସମନ୍ଵିତାଃ
ତୁମେ ଦେବତ୍ୱ ଓ ଅକ୍ଷୟ ପଦ ପାଇଛ; ବହୁତ ସ୍ନେହରେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଅମରା ନିର୍ଜରାଶ୍ଚୈଵ ଅକ୍ଷଯାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥ । ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାର୍ଥାଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସମନ୍ଵିତାଃ
ତୁମେ ଅମର, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ହେବ; ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ।
ଦେଵା ନାଗାଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵା ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମହାସୁରାଃ । ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦେଵମାତର୍ଯଶସ୍ଵିନି
ଦେବ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ମହାସୁରମାନେ, ମୋର କୃପାରେ— ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—ଦେବମାତା, ଶୁଭେ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଅ।