ଅନଯା ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ତେ ଜିତୋହଂ ଦୈଵତୈଃ ସହ । ମମାପରାଧଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଂ କ୍ଷଂତୁମର୍ହସି ସତ୍ତମ
ତୁମର ପିତାପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୋତେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଜିତିଛ। ହେ ଉତ୍ତମ, ମୋ ସମସ୍ତ ଅପରାଧକୁ ମୁଁ ମାନ୍ୟ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ଦଦାମ୍ଯହମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ତଦୋଵାଚ ଦେଵରାଜଂ ତଥାଗତମ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ ଦୟାଳୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ମୁଁ ସେଠିରେ ଦୁର୍ଲଭ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବି। ଏହାପରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ଆସିଥିବା ଦେବରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିପ୍ରତେଜୋ ମହେଂଦ୍ରେଦ୍ରଂ ଅସହ୍ଯଂ ଦେଵଦୈଵତୈଃ । ପିତୃଭକ୍ତସ୍ଯ ଦେଵେଶ ଦୁଃସହଂ ସର୍ଵଥା ଵିଭୋ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ହେ ଦେବତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପିତାପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଘ୍ୟ।
ତେଜୋଭଂଗୋ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ସମସ୍ତୈସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁହରାନ୍ପୁନଃ
ମହାନ ଆତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ତେଜ କେବେ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ପୁଅ ଓ ନାତି ସହିତ ପୁନିଥରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ହରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି।
ନାଶଯଂତେ ନ ସଂଦେହୋ ଯଦି ରୁଷ୍ଟା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ନାଗଚ୍ଛେଦ୍ଯଦ୍ଭଵାନଦ୍ଯ ତଦା ରାଜ୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ଯଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାଶ କରନ୍ତି; ଆଜି ତୁମେ ନ ଆସିଲେ, ତେବେ ତୁମର ଅପୂର୍ବ ରାଜ୍ୟ ଟିକି ରହିବ ନାହିଁ।
ଆତ୍ମତପଃ ପ୍ରଭାଵେଣ ଅନ୍ଯସ୍ମୈ ତ୍ଵଂ ମହାତ୍ମନେ । ଦାତୁକାମସ୍ତୁ ସଂଜାତୋ ରୋଷପୂର୍ଣେନ ଚକ୍ଷୁଷା
ନିଜ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାନ ଆତ୍ମାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଭଵାନଦ୍ଯ ସମାଯାତୋ ଵରଂ ଦାତୁମିହେଚ୍ଛସି । ଅମୃତଂ ଦେହି ଦେଵେଂଦ୍ର ପିତୃଭକ୍ତିଂ ତଥାଚଲାମ୍
ଆଜି ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଆସିଛ; ହେ ଦେବେଶ, ମୋତେ ଅମୃତ ଓ ପିତାପ୍ରତି ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ଏଵଂଵିଧଂ ଵରଂ ଦେହି ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋସି ଶତ୍ରୁହନ୍ । ଏଵଂ ଦଦାମି ପୁଣ୍ଯଂ ତେ ଵରଂ ଚାମୃତସଂଯୁତମ୍
ଯଦି ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛ, ଏପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଅମୃତ ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି।
ଏଵମାଭାଷ୍ଯ ତଂ ଵିପ୍ରମମୃତଂ ଦତ୍ତଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍ । ସକୁଂଭଂ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରୀଯମାଣେନ ଚାତ୍ମନା
ଏପରି କହି, ସେ ନିଜେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅମୃତ ଦେଲେ; ଏବଂ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦେଲେ, ନିଜ ହୃଦୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ।
ଅଚଲା ତେ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ର ଭକ୍ତିଃ ପିତରି ସର୍ଵଦା । ଏଵମାଭାଷ୍ଯ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଚ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ପିତାପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସଦା ଅଚଳ ରହିବ; ଏପରି କହି, ସହସ୍ରନୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନୋଭୂଚ୍ଚ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିପ୍ରତେଜଃ ସୁଦୁଃସହମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ତତୋ ଗତ୍ଵା ପିତରଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଅତି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ଏହାପରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ଗିଁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତାତ ଇଂଦ୍ରାତ୍ସମାନୀତମମୃତଂ ଵ୍ଯାଧିନାଶନମ୍ । ଅନେନାପି ମହାଭାଗ ନୀରୁଜୋ ଭଵ ସର୍ଵଦା
ତାତ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ରୋଗ ନାଶ କରୁଥିବା ଅମୃତ ଆଣିଛି; ଏହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ସଦା ନିରୋଗ ରୁହ।
ଅମୃତେନ ତ୍ଵମଦ୍ଯୈଵ ପରାଂ ତୃପ୍ତିମଵାପ୍ନୁହି । ଏତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମହଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଵଶର୍ମା ସୁତସ୍ଯ ହି
ଆଜି ଏହି ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଅ; ପୁଅଙ୍କର ଏହି ମହାନ କଥା ଶୁଣି, ଶିବଶର୍ମା—
ସୁତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସମାହୂଯ ପ୍ରୀଯମାଣେନ ଚେତସା । ପିତୃଭକ୍ତାଃ ସୁତା ଯୂଯଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯପରିପାଲକାଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ଡାକିଲେ, ହୃଦୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ; 'ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପିତାପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ମୋ କଥାକୁ ମାନିଛ।'
ଵରଂ ଵୃଣୁଧ୍ଵଂ ସୁପ୍ରୀତାଃ ପୁତ୍ରକା ଦୁର୍ଲଭଂ ଭୁଵି । ଏଵମାଭାଷିତଂ ତସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵସଂମତାଃ
ପ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ, ଭୂମିରେ ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ, ଏପରି ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ; ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ତୁ ସମାଲୋଚ୍ଯ ପିତରଂ ପ୍ରତ୍ଯଥାବ୍ରୁଵନ୍ । ଅସ୍ମାକଂ ଜୀଵତାମ୍ମାତା ଗତା ଯା ଯମମଂଦିରମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କରି, ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆମର ମାଁ ଜୀବନ୍ତା ଥିବାବେଳେ, ସେ ଯମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ।'
ନୀରୁଜା ଭଵନାଦ୍ଦେଵୀ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ସୁଵ୍ରତା । ଭଵାନ୍ପିତା ଇଯଂ ମାତା ଜନ୍ମଜନ୍ମାଂତରେ ପିତଃ
ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ସଦ୍ବ୍ରତ, ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିରୋଗ ହୋଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ଆମ ପିତା, ସେ ଆମ ମାଁ, ଏବଂ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ତୁମେ ଆମ ପିତା ହୋଇଛ।
ଵଯଂ ସୁତା ଭଵେମେତି ସର୍ଵେ ପୁଣ୍ଯକୃତସ୍ତଥା । ଶିଵଶର୍ମୋଵାଚ- ଅଦ୍ଯୈଵାପି ମୃତା ମାତା ଭଵତାଂ ପୁତ୍ରଵତ୍ସଲା
'ଆମେ ସଦା ତୁମର ପୁଅ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।' ଶିବଶର୍ମା କହିଲେ: 'ଆଜି ମଧ୍ୟ, ତୁମର ପୁଅମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ ମାଁ ଚଳିଗଲେ।'
ଜୀଵମାନା ସୁହୃଷ୍ଟା ସା ଏଷ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଏଵମୁକ୍ତେ ଶୁଭେ ଵାକ୍ଯେ ଋଷିଣା ଶିଵଶର୍ମଣା
ସେ ଜୀବନ୍ତ ଓ ଖୁସିରେ ଫେରିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏପରି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଋଷି ଶିବଶର୍ମା କହିବା ପରେ,
ତେଷାଂ ମାତା ସମାଯାତା ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ । ଏତଦର୍ଥଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ସୁଵୀର୍ଯଂ ତନଯଂ ସୁତମ୍
ସେମାନଙ୍କର ମାଆ ଖୁସିରେ ଆସି, ଏହିପରି କହିଲେ— 'ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।'
ନରାଃ ସତ୍ପୁତ୍ରମିଚ୍ଛଂତି କୁଲଵଂଶପ୍ରଭାଵକମ୍ । ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଲୋକେ ମହାଭାଗାଃ ସୁପୁଣ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଵତ୍ସଲାଃ
ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ଏମିତି ପୁଅ ଚାହାନ୍ତି, ଯିଏ ବଂଶର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢାଏ। ଏହି ଜଗତରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଜଣେ ମହିଳା ନିତିରେ ଭଲବାସା ରଖନ୍ତି,
ସୁତମିଚ୍ଛଂତି ସର୍ଵତ୍ର ପୁଣ୍ଯାଂଗଂ ପୁଣ୍ଯସାଧକମ୍ । କୁକ୍ଷିଂ ଯସ୍ଯା ଗତୋ ଗର୍ଭଃ ସୁପୁଣ୍ଯଃ ପରିଵର୍ତ୍ତତେ
ସେମାନେ ସବୁଠି ଏମିତି ପୁଅ ଚାହାନ୍ତି, ଯିଏ ପୁଣ୍ୟର ଦେହଧାରୀ ଓ ଭଲ କାମ କରେ। ଯେଉଁ ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁଣ୍ୟମୟ ଗର୍ଭ ବସେ, ସେଠାରେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଚଳିତ ହୁଏ।
ପୁଣ୍ଯାନ୍ପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରସୂଯେତ ସା ନାରୀ ପୁଣ୍ଯଭାଗିନୀ । କୁଲାଚାରଂ କୁଲାଧାରଂ ପିତୃମାତୃପ୍ରତାରକମ୍
ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ସଦା ଭଲ ପୁଅ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି—ଏମାନେ ବଂଶର ଆଧାର, ପରିବାର ରୀତି ରଖନ୍ତି, ବାପା ମାଆଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢାନ୍ତି।
ଵିନା ପୁଣ୍ଯୈଃ କଥଂ ନାରୀ ସଂପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁତୋତ୍ତମମ୍ । ନ ଜାନେ କୀଦୃଶୈଃ ପୁଣ୍ଯୈରେଷ ଭର୍ତା ସୁପୁଣ୍ଯଭାକ୍
ପୁଣ୍ୟ ଛଡ଼ା କେମିତି ଜଣେ ଜଣାଣୀ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପାଇପାରିବେ? କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଏଠି ମୋ ଭର୍ତ୍ତା ଏତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଲେ, ମୁଁ ଜାଣିନି।
ସଂଜାତୋ ଧର୍ମଵୀର୍ଯୋପି ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ । ଯସ୍ଯ ଵୀର୍ଯାନ୍ମଯା ପ୍ରାପ୍ତା ଯୂଯଂ ପୁତ୍ରାସ୍ତତୋଧିକାଃ
ସେ ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ଧର୍ମକୁ ଭଲପାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମେମାନେ ପୁଅମାନେ—ଏଠି ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର—ପାଇଛି।
ଏଵଂ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵୋଯଂ ଭଵଂତଃ ପୁଣ୍ଯଵତ୍ସଲାଃ । ମମ ପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ସଂଜାତାଃ ପିତୃଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ
ଏହିପରି ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେମାନେ ସବୁ ଧର୍ମକୁ ଭଲପାଉଛ। ମୋ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବାପାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠା।
ଅହୋ ଲୋକେଷୁ ପୁଣ୍ଯୈଶ୍ଚ ସୁପୁତ୍ରଃ ପରିଲଭ୍ଯତେ । ଏକୈକଶୋଧିକାଃ ପଂଚ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତା ମହାଶଯାଃ
ହଁ, ଏହି ଜଗତରେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ପୁଅ ମିଳେ। ମୁଁ ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପାଇଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ପ୍ରତ୍ୟେକଠାରୁ ଅଧିକ।
ଯଜ୍ଵାନଃ ପୁଣ୍ଯଶୀଲାଶ୍ଚ ତପସ୍ତେଜଃ ପରାକ୍ରମାଃ । ଏଵଂ ସଂଵର୍ଧିତାସ୍ତେ ତୁ ତଯା ମାତ୍ରା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଭଲ ଚରିତ୍ର ରଖନ୍ତି, ତପସ୍ୟା, ତେଜ ଓ ପରାକ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏପରି ଭାବେ ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ମାଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହେଲେ।
ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଣେମୁର୍ମାତରଂ ସୁତାଃ । ପୁତ୍ରା ଊଚୁଃ- ସୁପୁଣ୍ଯୈଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ମାତା ସନ୍ମାତା ସୁପିତା କିଲ
ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୁଅମାନେ ମାଆଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ— 'ମହାପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମାଆ ମିଳେ, ସତ୍ୟ ମାଆ ଓ ଉତ୍ତମ ବାପା ମିଳେ।'
ଭଵତୀ ପୁଣ୍ଯକୃନ୍ମାତା ନୋ ଭାଗ୍ଯୈସ୍ତୁ ପ୍ରଵର୍ତିତା । ଯସ୍ଯା ଗର୍ଭୋଦରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୁପୁଣ୍ଯୈଶ୍ଚ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧିତାଃ
'ଆପଣି ପୁଣ୍ୟ କରୁଥିବା ମାଆ, କେବଳ ଭାଗ୍ୟରେ ନୁହେଁ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୁଣ୍ୟରେ ପାଳିତ ହେଲୁ।'