ସର୍ଵଗଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ନହି କିଂଚିତ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା। ଚରାଚରେ ଜଗତ୍ଯସ୍ମିନ୍ସର୍ଵଦେହେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛ। ତୁମେ ବିନା କିଛି ନାହିଁ। ଏହି ଚଳାଞ୍ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଦେହରେ ତୁମେ ବସିଛ।
ଇତି ଜପ୍ତ୍ଵା ଲଭେତ୍କାମଂ ସ୍ଵର୍ଗଭୋଗ୍ଯାଦିକଂ କ୍ରମାତ୍। ଆଦିତ୍ଯୋ ଭାସ୍କରଃ ସୂର୍ଯୋ ଅର୍କୋ ଭାନୁର୍ଦିଵାକରଃ
ଏଭଳି ଜପ କରିଲେ ଚାହିଦା, ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ କ୍ରମେ ମିଳିଥାଏ। ଆଦିତ୍ୟ, ଭାସ୍କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅର୍କ, ଭାନୁ, ଦିବାକର—
ସୁଵର୍ଣରେତା ମିତ୍ରଶ୍ଚ ପୂଷା ତ୍ଵଷ୍ଟା ଚ ତେ ଦଶ। ସ୍ଵଯଂଭୂସ୍ତିମିରାଶଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଦଶଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ସୁବର୍ଣ୍ଣରେତା, ମିତ୍ର, ପୂଷା, ତ୍ୱଷ୍ଟା—ଏହି ତୁମର ଦଶଟି ନାମ। ସ୍ୱୟଂଭୂ ଓ ତିମିରାଶ ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ନାମ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ନାମାନ୍ଯେତାନି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଯସ୍ତୁ ପଠେନ୍ନରଃ। ସର୍ଵପାପାଚ୍ଚ ରୋଗାଚ୍ଚ ମୁକ୍ତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁ ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ନାମଗୁଡିକୁ ପଢିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭାସ୍କରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ରକ୍ତାଖ୍ଯାଯେ ରକ୍ତନିଭାସ୍ସିଂଦୂରାରୁଣଵିଗ୍ରହାଃ
ଏବେ ମୁଁ ଭାସ୍କରଙ୍କ ମହାତ୍ମା ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି କହିବି; 'ରକ୍ତ' ନାମକ କଥାରେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ସିନ୍ଦୂର ଓ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର ଅଟୁଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଯାନି ନାମାନି ମୁଖ୍ଯାନି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଷଡାନନ। ତପନସ୍ତାପନଶ୍ଚୈଵ କର୍ତ୍ତା ହର୍ତ୍ତା ଗ୍ରହେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ମୁଖ୍ୟ ନାମଗୁଡିକ ଶୁଣ, ଷଡାନନ; ତାପନ, ତାପନା, କର୍ତ୍ତା, ହର୍ତ୍ତା, ଗ୍ରହମାନ୍ୟ ନାଥ।
ଲୋକସାକ୍ଷୀ ତ୍ରିଲୋକେଷୁ ଵ୍ଯୋମାଧିପୋ ଦିଵାକରଃ। ଅଗ୍ନିଗର୍ଭୋ ମହାଵିପ୍ରଃ ସ୍ଵର୍ଗଃ ସପ୍ତାଶ୍ଵଵାହନଃ
ତିନି ଲୋକରେ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ, ଆକାଶର ନାଥ, ଦିବାକର, ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିତ, ମହା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସ୍ଵର୍ଗ, ସାତ ଘୋଡାରେ ଚାଳିଥିବା।
ପଦ୍ମହସ୍ତସ୍ତମୋଭେଦୀ ଋଗ୍ଵେଦୋ ଯଜୁସ୍ସାମଗଃ। କାଲପ୍ରିଯଂ ପୁଂଡରୀକଂ ମୂଲସ୍ଥାନଂ ଚ ଭାଵିତମ୍
ପଦ୍ମ ହସ୍ତ, ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଋଗ୍ବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ, ସାମଗୀତି, କାଳ ପ୍ରିୟ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ମୂଳ ସ୍ଥାନ, ପୂଜିତ।
ଯଃ ସ୍ମରେଚ୍ଚ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ତସ୍ଯ ରୋଗଭଯଂ କୁତଃ। ଶୃଣୁ କାର୍ତିକ ଯତ୍ନେନ ସର୍ଵପାପହରଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦା ସ୍ମରଣ କରେ, ସେଠି ରୋଗ ଭୟ କାହିଁକି? କାର୍ତ୍ତିକ, ଏହି ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣ।
ନ ସଂଦେହୋ ମନାକ୍କାର୍ଯ ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯ ମହାମତେ। ଊଁ ଇଂଦ୍ରାଯ ନମଃ ଊଁ ଵିଷ୍ଣଵେ ନମଃ
ଆଦିତ୍ୟ ବିଷୟରେ କେବେ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଉ~ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଉ~ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏଷ ଜପ୍ଯଶ୍ଚ ହୋମଶ୍ଚ ସଂଧ୍ଯୋପାସନମେଵ ଚ। ସର୍ଵଶାଂତିକରଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶନଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ, ହୋମ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନାରେ କରିବାକୁ; ଏହା ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ।
ନାଶଯେତ୍ସର୍ଵରୋଗାଂଶ୍ଚ ଲୂତାଵିସ୍ଫୋଟକାଦିକାନ୍। କାମଲାଦିକରୋଗାଂଶ୍ଚ ଯେ ରୋଗାଶ୍ଚୈଵ ଦାରୁଣାଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ରୋଗ, ପୋକା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା, ଫୋଡା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ, କାମଲା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଏକାହିକଂ ତ୍ର୍ଯହିକଂ ଚ ଜ୍ଵରଂ ଚାତୁର୍ଥିକଂ ତଥା। କୁଷ୍ଠଂ ରୋଗଂ କ୍ଷଯଂ ରୋଗଂ କୁକ୍ଷିରୋଗଂ ଜ୍ଵରଂ ତଥା
ଏକ ଦିନ, ତିନି ଦିନ, ଚାରି ଦିନର ଜ୍ୱର; କୁଷ୍ଟ ରୋଗ, କ୍ଷୟ ରୋଗ, ପେଟ ରୋଗ, ଏବଂ ଜ୍ୱର ମଧ୍ୟ।
ଅଶ୍ମରୀମୂତ୍ରଂକୃଚ୍ଛ୍ରାଂଶ୍ଚ ନାନାରୋଗାମଯାଂସ୍ତଥା। ଯେ ଵାତପ୍ରଭଵା ରୋଗା ଯେ ରୋଗା ଗର୍ଭସଂଭଵାଃ
ପଥର ରୋଗ, ମୁତ୍ର ଅସୁବିଧା ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୋଗ; ଯେଉଁ ରୋଗ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ଯେଉଁ ରୋଗ ଗର୍ଭରୁ ହୁଏ।
ମର୍ଦଯନ୍ତୋ ମହାରୋଗା ମର୍ଦିତା ଵେଦନାତ୍ମକାଃ। ଵିଲଯଂ ଯାଂତି ତେ ସର୍ଵ ଆଦିତ୍ଯୋଚ୍ଚାରଣେନ ତୁ
ମହା ରୋଗ ଓ ବେଦନା ଦେଇଥିବା ରୋଗକୁ ଦମନ କରି, ସମସ୍ତ ଏହି ରୋଗ ଆଦିତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ରକ୍ଷ ମାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଗ୍ରହରୋଗଭଯେଷୁ ଚ। ପ୍ରଶମଂ ଯାଂତି ତେ ସର୍ଵେ କୀର୍ତିତେ ତୁ ଦିଵାକରେ
ଦେବଦେବେଶ, ଗ୍ରହ ଓ ରୋଗ ଭୟରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଦିବାକରଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତି କରିଲେ ସମସ୍ତ ଭୟ ଶାନ୍ତି ହୋଇଯାଏ।
ମୂଲମଂତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମାର୍ଥସାଧକମ୍। ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନିତ୍ଯଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମୁଁ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରେ; ଏହା ସଦା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଭାସ୍କରଙ୍କ ମହାତ୍ମା।
ମଂତ୍ରଶ୍ଚାଯଂ ଓଁ ହ୍ରାଂ ହ୍ରୀଂ ସଃ ସୂର୍ଯାଯ ନମଃ। ଅନେନ ମଂତ୍ରେଣ ସଦା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ୫୦ 1.78.
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: 'ଓଁ ହ୍ରାଁ ହ୍ରୀଁ ସଃ ସୂର୍ଯ୍ୟାୟ ନମଃ'; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ।
ଵ୍ଯାଧଯୋ ଵୈ ନ ବାଧଂତେ ନ ଚାନିଷ୍ଟଂ ଭଯଂ ଭଵେତ୍। ସୂର୍ଯାଵର୍ତୋଦକଂ ଯସ୍ତୁ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ କ୍ରମେଣ ତୁ
ରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରେନି, ଅଶୁଭ ଭୟ ମଧ୍ୟ ଆସେନି; ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ରର ଜଳ ନିଅନ୍ତି, ନିୟମିତ ଭାବରେ,
ତସ୍ଯ ପ୍ରାଶନମାତ୍ରେଣ ନରୋ ରୋଗାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ। ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ନ ଖ୍ଯାତଵ୍ଯଂ ଜପ୍ତଵ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେଉଁଠି ଏହା ପିଇବା ମାତ୍ରରେ ମନୁଷ୍ୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏହା ଦେବା ନୁହେଁ, ଖୋଲିବା ନୁହେଁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଭକ୍ତେଷ୍ଵନପତ୍ଯେଷୁ ପାଷଣ୍ଡଲୌକିକେଷୁ ଚ। କଟୁତୈଲସମାଯୁକ୍ତଂ ନସ୍ଯେ ପାନେ ଚ ଦାପଯେତ୍
ଅଭକ୍ତ, ସନ୍ତାନହୀନ ଓ ଅସ୍ତିକତା ବିହୀନ ଲୋକମାନେ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ ମିଶାଇ ନାକ ଓ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯାଵର୍ତଜଲଂ ପୁତ୍ର ସର୍ଵରୋଗାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ। ମୂଲମଂତ୍ରସ୍ତୁ ଜପ୍ତଵ୍ଯଃ ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ହୋମକର୍ମସୁ
ପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ରର ଜଳ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରେ; ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଜପ୍ଯମାନେ ତୁ ନଶ୍ଯଂତି ରୋଗାଃ କ୍ରୂରଗ୍ରହାସ୍ତଥା। କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭିଃ ଶାସ୍ତ୍ରୈର୍ମଂତ୍ରୈର୍ଵା ବହୁଵିସ୍ତରୈଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ରୋଗ ଓ କ୍ରୂର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ତେଣୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ମନ୍ତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ସର୍ଵଶାଂତିରିଯଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵାର୍ଥପ୍ରତିସାଧିକା। ନାସ୍ତିକାଯ ନ ଦାତଵ୍ଯା ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିଂଦକେ
ଏହା ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅନାସ୍ତିକ କିମ୍ବା ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁଭକ୍ତାଯ ଦାତଵ୍ଯା ନାନ୍ଯେଭ୍ଯୋପି କଦାଚନ। ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗୁରୁଭକ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କେବେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—
ଗୋଘ୍ନଃ କୃତଘ୍ନକଶ୍ଚୈଵ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ। ଶରୀରାରୋଗ୍ଯକୃଚ୍ଚୈଵ ଧନଵୃଦ୍ଧିଯଶସ୍କରଃ
—ଗୋହତ୍ୟା କରିଥିବା କିମ୍ବା ଅକୃତଜ୍ଞ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶରୀରକୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଧନ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଏବଂ ଯଶ ଦେଇଥାଏ।
ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଦେହୋ ଯସ୍ଯ ତୁଷ୍ଯେଦ୍ଦିଵାକରଃ। ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ନିତ୍ଯମେଵ ଚ
ଯାହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଖୁସି ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦିନକୁ ଏକବାର, ଦୁଇବାର କିମ୍ବା ତିନିବାର, କିମ୍ବା ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—
ଯଃ ପଠେଦ୍ରଵିସାନ୍ନିଧ୍ଯେ ସୋଽଭୀଷ୍ଟଂ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍। ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ କନ୍ଯାର୍ଥୀ କନ୍ଯକାଂ ଲଭେତ୍
—ଯେଉଁ ଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ, ସେ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ପାଏ; ପୁତ୍ର ଚାହିଁଥିଲେ ପୁତ୍ର, କନ୍ୟା ଚାହିଁଥିଲେ କନ୍ୟା ପାଏ।
ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଵିଦ୍ଯାଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନଂ। ଶୃଣୁଯାତ୍ସଂଯୁତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୁଦ୍ଧାଚାରସମନ୍ଵିତଃ
ବିଦ୍ୟା ଚାହିଁଥିଲେ ବିଦ୍ୟା, ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ ଧନ ପାଏ; ଯେଉଁ ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶୁଧ୍ଧ ଆଚରଣ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣେ—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତସ୍ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଵ୍ରଜତ୍ଯପି। ଭାସ୍କରସ୍ଯ ଵ୍ରତେ ଯଚ୍ଚ ଵ୍ରତାଚାରମଖେଷୁ ଚ
—ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଭାସ୍କରଙ୍କ ଉପବାସ, ଉପବାସ ଆଚରଣ ଓ ଯଜ୍ଞରେ—