ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ସସିଂଦୂରଂ ଦତ୍ଵା ଚାର୍ଘଂ ସୁଶୋଭନମ୍। ସର୍ଵପାପଂ କ୍ଷଯଂ ଯାତି ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ଚ ଯତ୍
ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଓ ସିନ୍ଦୂର ଦେଇ ଶୁଭ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ସପ୍ତ ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ମଧ୍ୟ ।
ନରକୈଃ ପୀଡ୍ଯତେ ତାଵଦ୍ରୋଗୈଃ ପାପୈଶ୍ଚ ଦୁଃଖଦୈଃ। ହଵିଷ୍ଯଂ ଭୋଜଯେଦନ୍ନଂ ଶୁଦ୍ଧମାତପତଂଡୁଲୈଃ
ନରକ, ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖଦାୟକ ପାପରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ, ଏହିପରି ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଆତପ ଚାଉଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵର୍ଜଯେଚ୍ଚ ଶିଲାଘୃଷ୍ଟଂ ଶୃଂଗବେରଂ ତୁ ଶାକକମ୍। କୋରଦୂଷକପତ୍ରଂ ଚ ରଂଭାଚ୍ଛାଗୀଘୃତଂ ତଥା
ପଥରରେ ଘସା ହୁଏଥିବା ଆଦା, ଶାକ ଭଜା, କୋରଡୂଷକ ପତ୍ର ଓ କଦଳୀ ଖାଇଥିବା ଛାଗର ଘିଅ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କେଶକୀଟାଦିକଂ ଵର୍ଜ୍ଯମୁଷ୍ଣୋଦସ୍ନାନମେଵ ଚ। ଅଲ୍ପବୀଜାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତେ ସୂରସ୍ଯ ଵର୍ଜଯେତ୍
କେଶ, ପୋକା ଓ ଏହାପରି ଜିନିଷ, ଉତ୍ତପ୍ତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ, ଏବଂ ଛୋଟ ମଣିଆ ଥିବା ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବ୍ରତରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ନାଚରେତ୍ତତ୍ର ଧର୍ମଚିଂତାଂ ଵିନା ଵ୍ରତୀ। ସୌରଵ୍ରତଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାଣୈରଭିନଂଦିତମ୍
ଏହାସହିତ, ବ୍ରତୀ ଧର୍ମ ବିଚାର ଛାଡି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟବ୍ରତ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ପୁରାଣରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ। ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯ ସମଂ ଭୋଗ୍ଯଂ ଲଭତେ ଦିଵି ଶାଶ୍ଵତମ୍
କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଏବଂ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଆନନ୍ଦ ଦିବି ଲଭିଥାଏ, ଏହା ଶାଶ୍ୱତ।
ଏଵଂ ସ୍ଵର୍ଗକ୍ଷଯାଦେଵ ରାଜା ଭୂମୌ ମହାଧନୀ। ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ପୁରାଭ୍ଯାସାତ୍କରୋତି ଭାସ୍କରଵ୍ରତମ୍
ଏଭଳି, ସ୍ୱର୍ଗର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ରାଜା ଭୂମିରେ ବହୁ ଧନୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ପୂର୍ବ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ସେ ମାନବ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବ୍ରତ କରେ।
ତଥା ସ୍ଵଯଂ ସୁଖଂ ଭୋଗ୍ଯଂ ଲଭତେ ଦିଵି ଶାଶ୍ଵତମ୍। ଆରୋଗ୍ଯଂ ସଂପଦଂ ଜନ୍ମୀ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଏଭଳି, ସେ ନିଜେ ଦିବିରେ ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସମ୍ପଦ ଜନ୍ମରେ ଭାସ୍କରଙ୍କ କୃପାରେ ପାଇଥାଏ।
ରଵିଵାରେ ଭଵେଦ୍ଯା ଚ ସପ୍ତମୀ ମାଘଶୁକ୍ଲକେ। ମହାଜଯେତି ଵିଖ୍ଯାତା ଅନ୍ଯତ୍ର ଵିଜଯା ସ୍ମୃତା
ମାଘର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ସପ୍ତମୀ ରବିବାର ଦିନ ପଡିଲେ, ଏହା 'ମହାଜୟ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ 'ଜୟ' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଵିଜଯା କୋଟିଲକ୍ଷଂ ସ୍ଯାଦନଂତଂ ସ୍ଯାନ୍ମହାଜଯା। ତତ୍ରୈକେନ ଵ୍ରତେନୈଵ ମୁଚ୍ଯତେ ଜନ୍ମବଂଧନାତ୍
'ଜୟ'ର ପୁଣ୍ୟ କୋଟି ଲକ୍ଷ ଗୁଣା, କିନ୍ତୁ 'ମହାଜୟ'ର ପୁଣ୍ୟ ଅସୀମ; ଏହି ବ୍ରତ ଏକଥର କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅଶ୍ଵରତ୍ନଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଧାନ୍ଯକମ୍। ଦଦାତି ଭାସ୍କର ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ଵର୍ଗ ମର୍ତ୍ଯପତିଃ କ୍ରମାତ୍
ଭାସ୍କରଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ, ମର୍ତ୍ୟପତି କ୍ରମେ ଅଶ୍ୱରତ୍ନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ଧାନ ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଥାଏ।
ଏଷାଂ ଭେଦଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯମି ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥାର୍ଥଵତ୍। ଉତ୍ତମାଭରଣୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ସଦ୍ଵାହଂ ଯୋ ଦଦାତି ହ
ଏହାର ଭିନ୍ନତା ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଶୁଣ; ଯିଏ ଉତ୍ତମ ଭୂଷଣ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଶ୍ୱ ଦେଇଥାଏ—
ସମୁଦ୍ରୈସ୍ସପ୍ତଭିର୍ଜୁଷ୍ଟାଂ ଭୂମିମେତ୍ଯାରିଵର୍ଜିତାମ୍। ଲଭେଦ୍ଭଵାଂତରେ ମର୍ତ୍ଯମେକେନୈକାଧିପୋ ଭଵେତ୍
—ସାତ ସମୁଦ୍ରରେ ଘିରିଥିବା ଶତ୍ରୁ ନହିଁ ଥିବା ଭୂମି ଦେଇଥିଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ଏକ ଦାନରେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଅଧିପତି ହୁଏ।
ଅଶ୍ଵହୀନଂ ଚ ପତ୍ରାଂଗଂ ଵୃଷଭୈର୍ଵାପ୍ଯଲଂକୃତମ୍। ହେମମାଷଂ ଦ୍ଵିମାଷଂ ଵା ଦକ୍ଷିଣା ଵିହିତା ବୁଧୈଃ
ଯଦି ଅଶ୍ୱ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଏହା ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଲଂକୃତ, କିମ୍ବା ବୃଷଭ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ହେମ ଅଥବା ଦୁଇ ମାଷ ହେମ ଦାନ ଉଚିତ୍ ଭାବେ କହିଛନ୍ତି।
ରତ୍ନଭାଂଡଂ ମହାର୍ଥଂ ଚ ହୈମୈରେଵ କୃତଂ ଚ ଯତ୍। ସ୍ଵର୍ଣଂ ଵା କେଵଲଂ ଦତ୍ଵା ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଧନେଶ୍ଵରଃ
ଅତିମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଭଣ୍ଡାର, କିମ୍ବା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି ଯାହାକି, କିମ୍ବା କେବଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଦିବିର ଧନର ଶ୍ୱାମୀ ହୁଏ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଧାନ୍ଯଂ ଚ ଶକ୍ତିତୋ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି। ସ୍ଵର୍ଗୋର୍ଵ୍ଯୋରୀଶତାମେତି ନ ତଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵିମୁଂଚତି
ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ଧାନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଭୂମିର ଅଧିପତି ହୁଏ; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେଠାରୁ କଦାପି ଯାଏନାହିଁ।
ଅରୋଗୀ ସୁପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦସ୍ଯୁଜେତା ପ୍ରତାପଵାନ୍। ଯାଵତ୍ପ୍ରଭାସତେ ଭାନୁସ୍ତାଵତ୍ପୂଜ୍ଯତମୋ ହି ସଃ
ସେ ଆରୋଗ୍ୟ, ସୁସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ଜୟୀ ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ହୁଏ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକିତ, ସେ ପୂଜ୍ୟତମ ରହିଥାଏ।
ମାଘାଦୌ ଦ୍ଵାଦଶୀଂମାଯାଂ ସପ୍ତମୀଂ କାରଯେତ୍ସ ତୁ। ଇହାଭୀଷ୍ଟଫଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁରୈଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରପୂଜ୍ଯତେ
ମାଘ ଆରମ୍ଭରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ଆଭିଷ୍ଟ ଫଳ ଭୋଗି, ଦେବମାନେ ସେକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଅର୍କାଙ୍ଗସପ୍ତମୀ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଵିଧିଵଦ୍ବୁଧଃ। ପାପାତ୍ପୂତ ଇହାଭୀଷ୍ଟଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଉଚିତ ଭାବରେ ଅର୍କାଙ୍ଗ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କରିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଏଠାରେ ଆଭିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଥାଏ, ଶେଷରେ ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ଲକ୍ଷଣଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାସି ମାସି ଚ ଯୋ ଵିଧିଃ। ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ସୁରାଣାମର୍ଚିତୋ ଦିଵି
ମୁଁ ବ୍ରତର ଲକ୍ଷଣ ଓ ପ୍ରତି ମାସର ବିଧି ବଖ୍ୟା କରିବି; ଏହି ବ୍ରତର କୃପାରେ, ଦିବିରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସେକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ରଵିଦିନେ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଚୋତ୍ତରାଯଣେ। ପୁଂନାମଧେଯନକ୍ଷତ୍ରେ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ସପ୍ତମୀଵ୍ରତମ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ରବିବାର ଦିନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତରାୟଣରେ ଥିବାବେଳେ, ପୁରୁଷ ନାମରେ ଥିବା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତୋ ମୈତ୍ରଂ ତଥା ପୁଷ୍ଯଃ ଶ୍ରଵୋ ମୃଗ ପୁନର୍ଵସୁ। ପୁଂନାମଧେଯ ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯେତାନ୍ଯାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ହସ୍ତ, ମୈତ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ଶ୍ରବଣ, ମୃଗ, ପୁନର୍ବସୁ—ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରଗୁଡିକ ପୁରୁଷ ନାମରେ ଥିବା ନକ୍ଷତ୍ର ଭାବରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ପଂଚମ୍ଯାମେକଭକ୍ତଂ ତୁ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ନକ୍ତଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍। ସପ୍ତମ୍ଯାମୁପଵାସଂ ଚ ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ପାରଣଂ ଭଵେତ୍
ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ ଏକବେଳା ଖାଇବା ନିୟମ, ଷଷ୍ଠୀ ଦିନରେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ, ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ, ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଅର୍କାଗ୍ରଂ ଶୁଚିଗୋମଯଂ ସୁମରିଚଂ ତୋଯଂ ଫଲଂ ଚାଶ୍ନୁତେ । ମୂଲଂ ନକ୍ତମୁପୋଷଣଂ ଚ ଵିଧିଵତ୍କୃତ୍ଵୈକଭକ୍ତଂ ତଥା। କ୍ଷୀରଂ ଵାପ୍ଯଶନଂ ଘୃତାକ୍ତମିତି ଚ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ କ୍ରମେଣାମୁନା। କୃତ୍ଵା ଵାସରସପ୍ତମୀଂ ଦିନକୃତଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଭୀଷ୍ଟଂ ଫଲଂ
ଅର୍କ ଗଛର ଶିରା, ପବିତ୍ର ଗୋମୟ, ସୁମରିଚ, ପାଣି, ଫଳ ଭୋଗ କରିବା; ମୂଳ, ରାତିରେ ଖାଇବା, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ, ଏକବେଳା ଭୋଜନ; ଦୁଧ କିମ୍ବା ଘି ମିଶା ଖାଦ୍ୟ, ଏହି ଅନୁସାରେ ଭୋଗ କରିବା; ଦିନରେ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କରିଲେ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ଆତ୍ମନୋ ଦ୍ଵିଗୁଣାଂ ଛାଯାଂ ଯଦା କୁର୍ଵୀତ ଭାସ୍କରଃ। ତଦା ନକ୍ତଂ ଵିଜାନୀଯାନ୍ନ ନକ୍ତଂ ନିଶିଭୋଜନଂ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ମଣିଷର ଦୁଇ ଗୁଣା ଛାୟା କରିଥିଲେ, ତାହା ରାତିରେ ଖାଇବା ସମୟ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ରାତିରେ ଖାଇବା ମାନେ ନିଶାରେ ଭୋଜନ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଥମଂ ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଂ ଫଲପୁଷ୍ପାଦିମଂତ୍ରକୈଃ। ଅନ୍ନଦାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧ୍ଯୁକ୍ତପରିମାଣକଂ
ପ୍ରଥମେ ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ନିୟମିତ ପରିମାଣରେ ଅନ୍ନଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଧ୍ଯାନମ୍-। ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପୂର୍ଣଂ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଂ। ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ରକ୍ତଵର୍ଣଂ ଚ ରକ୍ତପଂକଜଧୃତ୍କରଂ
ତାପରେ ଧ୍ୟାନ: ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଆଭରଣରେ ଶୋଭିତ, ଦୁଇ ହାତ, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ଲାଲ୍ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା।
ତେଜୋବିଂବଂ ବହୁଜଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ସପରିଚ୍ଛଦଂ। ପଦ୍ମାସନଗତଂ ଦେଵଂ ରକ୍ତଗଂଧାନୁଲେପନଂ
ତେଜସ୍ୱୀ ଚକ୍ର ପରି, ବହୁ ପାଣିର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ପରିଚାରକ ସହିତ, ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଥିବା, ଲାଲ୍ ଗନ୍ଧ ଲେପିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା।
ଆଦିତ୍ଯଂ ଚିଂତଯେଦ୍ଦେଵଂ ପୂଜାକାଲେ ଵିଶେଷତଃ। ଅଥ ମଂତ୍ରଶ୍ଚାଯଂ-। ଭାସ୍କରାଯ ଵିଦ୍ମହେ ସହସ୍ରରଶ୍ମଯେ ଧୀମହି ତନ୍ନଃ ସୂର୍ଯଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ପୂଜା ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର: 'ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଆମେ ଚିନ୍ତା କରୁ, ସହସ୍ର କିରଣ ଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁ।'
ଅର୍କାଗ୍ରଂ ଗ୍ରାମାତ୍ପୂର୍ଵୋତ୍ତରଦିଗ୍ଗତାର୍କଵିଟପସ୍ଯ ଶାଖାଗ୍ରସ୍ଥିତଂ। ଵିଶିଷ୍ଟଂ ସୂକ୍ଷ୍ମପତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ସତୋଯଂ ଦନ୍ତୈରସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ପାତଵ୍ଯଂ। ଶୁଚିଗୋମଯଂ ଭୂମାଵପତିତଂ ମଦ୍ଯାଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଭ୍ଯାଂ ପଲମାତ୍ରଂ ଦନ୍ତୈରସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ସତୋଯଂ ପାତଵ୍ଯମ୍। ସୁମରିଚମଵ୍ରଣମପୁରାତନଂ ସ୍ଥୂଲମଵଶୁଷ୍କମେକଂ ଦନ୍ତୈରସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ସତୋଯଂ ପାତଵ୍ଯମ୍। ତୋଯଂ ବ୍ରହ୍ମପିତ୍ରଙ୍ଗୁଲୀମୂଲପ୍ରସରଂ ପାତଵ୍ଯମ୍ଫଲଂ ଖର୍ଜୂରନାରିକେଲାନାମନ୍ଯତମଂ ଦଂତୈରସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ପାତଵ୍ଯଂ ଘୃତାକ୍ତମିତି ଚାହାରଂ ମଯୂରଡିଂଭପରିମାଣଂ। ଘୃତମପି ତତ୍ପରିମାଣମ୍
ଅର୍କ ଶାଖାର ଶିରା ଗ୍ରାମର ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ଥିବା ଶାଖାରୁ, ଦୁଇଟି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପତ୍ର ଥିବା ଚିହ୍ନିତ ଶିରା, ପାଣି ସହିତ, ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପର୍ଶିତ, ଗଳାଇବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଗୋମୟ ଭୂମିରେ ପଡିଥିବା, ମଧ୍ୟାଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ମାପିଥିବା, ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପର୍ଶିତ, ପାଣି ସହିତ, ଗଳାଇବା ଉଚିତ। ସୁମରିଚ, ଅଘାତ ନଥିବା, ପୁରୁଣା, ବଡ଼, ଶୁଷ୍କ ନଥିବା, ଏକଟି, ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପର୍ଶିତ, ପାଣି ସହିତ, ଗଳାଇବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପିତାଙ୍ଗୁଠି ମୂଳରୁ ପାଣି ଖାଇବା ଉଚିତ। ଫଳରେ ଖଜୁରି କିମ୍ବା ନାରିକେଳ, ଯେକୌଣସି ଏକ, ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପର୍ଶିତ, ଗଳାଇବା ଉଚିତ। ଘି ମିଶା ଖାଦ୍ୟ, ମୟୂର ଡିଂବା ପରିମାଣରେ, ଘି ମଧ୍ୟ ଏହି ପରିମାଣରେ।