ତତୋ ଵିରିଂଚିନା ତୂର୍ଣଂ ରଵିଵାକ୍ଯଵଶାଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ। ଆହୂଯ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣଂ କୃତ୍ଵା ଵଜ୍ରମଯୀଂ ଭ୍ରମି
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଡାକାଯାଇଲା ଏବଂ ସେ ଏକ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ର ତିଆରି କଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ଚ ରଵେର୍ଭାନୂନ୍ପ୍ରଲଯାନଲସନ୍ନିଭାନ୍। ତୈରେଵ ରଚିତଂ ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚକ୍ରଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କର ତୀବ୍ର କିରଣ, ଯାହା ପ୍ରଳୟ ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ; ସେହି କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ତିଆରି ହେଲା।
ଅମୋଘଂ ଯମଦଂଡଂ ଚ ଶୂଲଂ ପଶୁପତେସ୍ତଥା। କାଲସ୍ଯ ଚ ପରଃ ଖଡ୍ଗଶ୍ଶକ୍ତିର୍ଗୁରୁପ୍ରମୋଦିନୀ
ଯମଙ୍କର ଅଫଳ ଦଣ୍ଡ, ପଶୁପତିଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ, କାଳଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶକ୍ତି—
ଚଂଡିକାଯାଃ ପରଂ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଵିଚିତ୍ରଂ ଶୂଲକଂ ତଥା। ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ଞଯା ଶୀଘ୍ରଂ ତେନୈଵ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଛୋଟ ତ୍ରିଶୂଳ, ଏସବୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ତିଆରି ହେଲା।
ସହସ୍ରକିରଣଂ ଶିଷ୍ଟମନ୍ଯଚ୍ଚୈଵ ପ୍ରଶାତିତମ୍। ଅଜନୋପାଯଭାଵେନ ପୁନଶ୍ଚ କଶ୍ଯପାନ୍ମୁନେ
ହଜାର କିରଣ ରଖାଯାଇଲା, ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶାନ୍ତ କରାଯାଇଲା; ଅଜନ୍ମ ବିଧିରେ, ଆଦିତ୍ୟ ପୁନି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ହେ ମୁନି।
ଅଦିତେର୍ଗର୍ଭସଂଜାତ ଆଦିତ୍ଯ ଇତି ଵୈ ସ୍ମୃତଃ। ଅଯଂ ଚରତି ଵିଶ୍ଵାଂତେ ମେରୁଶୃଂଗଂ ଭ୍ରମତ୍ଯପି
ଅଦିତିଙ୍କର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଆଦିତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ; ବିଶ୍ୱର ଶେଷରେ ସେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ସଦୋର୍ଧ୍ଵଂ ଦିନରାତ୍ରଂ ଚ ଧରଣ୍ଯା ଲକ୍ଷଯୋଜନେ। ଗ୍ରହାଶ୍ଚଂଦ୍ରାଦଯସ୍ତତ୍ର ଚରଂତି ଵିଧିନୋଦିତାଃ
ପୃଥିବୀର ଉପରେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଦୂରରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକୁ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ସୂରଃ ସଂଚରତେ ମାସାନ୍ଦ୍ଵାଦଶଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମକଃ। ସଂକ୍ରମାଦସ୍ଯ ସଂକ୍ରାଂତିଃ ସର୍ଵୈରେଵ ପ୍ରତୀଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ବାରୋଟି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମସ୍ତେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି।
ତାସୁ ଯଦ୍ଵା ଫଲଂ ବ୍ରୂମୋ ଲୋକାନାଂ ନିଖିଲଂ ମୁନେ। ଧନୁର୍ମିଥୁନମୀନେଷୁ କନ୍ଯାଯାଂ ଷଡଶୀତଯଃ
ଏବେ, ମୁନି, ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକର ଫଳ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କହିବି: ଧନୁ, ମିଥୁନ, ମୀନ ଓ କନ୍ୟା ରାଶିରେ, ଫଳ ଛଅଏଠି।
ଵୃଷଵୃଶ୍ଚିକକୁଂଭେଷୁ ସିଂହେ ଵିଷ୍ଣୁପଦୀ ସ୍ମୃତା। ତର୍ପଣଂ ଚାକ୍ଷଯଂ ଵିଦ୍ଧି ଦାନଂ ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା
ବୃଷ, ବୃଶ୍ଚିକ, କୁମ୍ଭ ଓ ସିଂହ ରାଶିରେ, ଏହାକୁ ବିଷ୍ଣୁପଦୀ ବୋଲାଯାଏ; ଏ ସମୟରେ ତର୍ପଣ, ଦାନ, ଦେବପୂଜା ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଷଡଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଷଡଶୀତୌ ଫଲଂ ଭଵେତ୍। ଵିଷ୍ଣୁପଦ୍ଯାଂ ତୁ ଲକ୍ଷଂ ତୁ ଅଯନେ କୋଟିକୋଟକଂ
ଏଠି ଛଅଏଠି ହଜାର ରେ, ଫଳ ଛଅଏଠି ହୁଏ; ବିଷ୍ଣୁପଦୀରେ ଏହା ଲକ୍ଷ ହୁଏ, ଅୟନରେ ଅଗଣିତ କୋଟି ହୁଏ।
ଵିଷ୍ଣୁପଦ୍ଯାଂ ତୁ ଯଦ୍ଦାନମକ୍ଷଯଂ ପରିକୀର୍ତିତଂ। ଦାତୁର୍ଵଦାମି ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ସଦା ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ବିଷ୍ଣୁପଦୀରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲାଯାଏ; ମୁଁ ଦାତାର ସାନିଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସଦା ଘଟେବା କଥା କହୁଛି।
ଶୀତେ ତୂଲପଟୀଦାନାନ୍ନ ଦୁଃଖଂ ଜାଯତେ ତନୌ। ତୁଲାଦାନେ ତଲ୍ପଦାନେ ଦ୍ଵଯୋରେଵାକ୍ଷଯଂ ଫଲଂ
ଶୀତରେ ତୁଳା କିମ୍ବା ପଟି ଦେଇଲେ, ଶରୀରରେ କେହି ଦୁଃଖ ହୁଏ ନାହିଁ; ତୁଳା ଦାନ କିମ୍ବା ଶୟନ ଦାନ, ଦୁଇଟିରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ।
ସର୍ଵୋପକରଣାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଯୋ ଦଦାତି ଵିମତ୍ସରଃ। ଵର୍ଣମୁଖ୍ଯାଯ ଵିପ୍ରାଯ ସ ରାଜପଦଵୀଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଦ୍ୱେଷ ଛଡ଼ି ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଶୟନ ଦେଇଥାଏ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ସେ ରାଜା ପଦବୀ ପାଏ।
ତଥୈଵାଗ୍ନିଂ ଜଲଂ ଦତ୍ଵା ନଦୀତୀରେ ପଥିପ୍ରଗେ। ଦତ୍ଵା ଚ ତୈଲତାଂବୂଲମୂର୍ଵ୍ଯା ଅଧିପତିର୍ଭଵେତ୍୫୦ 1.77.50 ସତ୍ଯଭାଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜଂ ନତ୍ଵା ଧନୀ ଚାକ୍ଷଯତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ମାଘେ ମାସ୍ଯସିତେ ପକ୍ଷେ ପଂଚଦଶ୍ଯାମହର୍ମୁଖେ
ଏହିପରି, ନଦୀକୂଳରେ ପଥେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ଦେଇ, ତେଲ, ପାନ ଓ ମୂଳ ଦାନ କରିଲେ ଏକ ଅଧିପତି ହେବାର ଫଳ ମିଳେ । ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ଦିନରେ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଲାଭ ହୁଏ ।
ପିତୄଂସ୍ତିଲଜଲୈରେଵ ତର୍ପଯିତ୍ଵାକ୍ଷଯୋ ଦିଵି। ସୁଲକ୍ଷଣାଂ ଚ ଗାଂ ଦତ୍ଵା ହେମଶୃଂଗାଂ ମଣିପ୍ରଭାମ୍
ତିଳ ଓ ଜଳ ଦେଇ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ । ଶୁଭ ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂଗ ଓ ମଣିର ଚମକ ଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ,
ରୌପ୍ଯଖୁରପ୍ରଦେଶାଂ ଚ ତଥା କାଂସ୍ଯସୁଦୋହନାମ୍। ଏତାଂ ଦତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାଯ ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେନ୍ନୃପଃ
ରୌପ୍ୟ ଖୁର, ଚରାଗାହ ଅଞ୍ଚଳ ଓ କାଂସ୍ୟ ଦୁହାଣ ପାତ୍ର ସହିତ ଏହିପରି ଗାଈ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ, ରାଜା ସମସ୍ତ ଦେଶର ଶାସକ ହେବାର ଫଳ ଲାଭ କରେ ।
ଦତ୍ଵାନ୍ନାଭରଣଂ ରାଜା ମଂଡଲେଶୋ ଧନୀଶ୍ଵରଃ। ତିଲଧେନୁଂ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରଣାନ୍ଵିତାମ୍
ଅନ୍ନ ଓ ଆଭରଣ ଦାନ କରିଲେ, ରାଜା ତାଙ୍କ ମଣ୍ଡଳର ଅଧିପତି ଓ ଧନର ମାଲିକ ହୁଏ । ଯିଏ ତିଳ ଦେହୁନୀ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଦାନ କରେ,
ସପ୍ତଜନ୍ମାର୍ଜିତାତ୍ପାପାନ୍ମୁକ୍ତୋ ନାକେଽକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍। ଭୋଜ୍ଯାନ୍ନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦତ୍ଵା ଅକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ
ସାତ ଜନ୍ମରେ ଆର୍ଜିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ । ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜ୍ୟ ଅନ୍ନ ଦାନ କରିଲେ, ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପଭୋଗ କରିବେ ।
ଧାନ୍ଯଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ତଥା ଭୃତ୍ଯଂ ଗୃହପୀଠାଦିକଂ ଚ ଯତ୍। ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାଯ ତଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନ ମୁଂଚତି
ଧାନ, ପୋଷାକ, ଦାସ, ଘର ଓ ଆସନ ଆଦି ଯାହା ଦିଏ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଛାଡ଼ି ଯାଆନି ।
ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୀଯତେ ଦାନଂ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ଵା ଯଦି ଵା ବହୁ। ଅକ୍ଷଯଂ ପରଲୋକେଷୁ ଯୁଗାଦ୍ଯାସୁ ତଥୈଵ ଚ
ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦିଏ, ସ୍ୱଳ୍ପ ହେଉ କି ବହୁ, ସେହି ଦାନ ପରଲୋକରେ ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ, ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ।
ଯଦ୍ଵା ଦେଵାର୍ଚନଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଧର୍ମାଖ୍ଯାନପ୍ରତିଶ୍ରଵଃ। ପୁନାତି ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଦିଵି ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵତ୍ଯସୌ
ଦେବପୂଜା, ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କିମ୍ବା ଧର୍ମ କଥା ଶୁଣିବା, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ ।
ତୃତୀଯା ମାଘମାସସ୍ଯ ସିତା ମନ୍ଵଂତରା ସ୍ମୃତା। ତସ୍ଯାଂ ଯଦ୍ଦୀଯତେ ଦାନଂ ସର୍ଵମକ୍ଷଯମୁଚ୍ଯତେ
ମାଘ ମାସର ତୃତୀୟ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷକୁ ମନ୍ବନ୍ତର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ । ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ମନାଯାଏ ।
ଧନଂ ଭୋଗ୍ଯଂ ତଥା ରାଜ୍ଯଂ ନାକଂ କଲ୍ପାଂତରସ୍ଥିତମ୍। ତସ୍ମାଦ୍ଦାନଂ ସତାଂ ପୂଜା ପ୍ରେତ୍ଯାନଂତଫଲପ୍ରଦା
ଧନ, ଭୋଗ, ରାଜ୍ୟ ଓ କଳ୍ପ ଅନ୍ତର ରହିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ — ଏହିପରି, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ପୂଜା କରିଲେ ପରଲୋକରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ ।
ମନ୍ଵଂତରା ତୁ ମାଘେ ସ୍ଯାତ୍ସପ୍ତମୀ ଯା ଶିତୀତରା। ତିଥିଃ ପୁଣ୍ଯତମା ପ୍ରୋକ୍ତା ପୁରାଣୈରଭିରକ୍ଷିତା
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ମନ୍ବନ୍ତର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ । ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଏହି ତିଥି ସବୁଠୁ ପୁଣ୍ୟମୟ ଭାବରେ ଘୋଷିତ ।
ମାଘମାସେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ସପ୍ତମୀ କୋଟିଭାସ୍କରା। ତାମୁପୋଷ୍ଯ ନରଃ ପୁଣ୍ଯାଂ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ଥିବା ଦିନ, ଏହି ଦିନ ଉପବାସ କରିଲେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ଓ ମୁକ୍ତି ମିଳେ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହଣତୁଲ୍ଯା ହି ଶୁକ୍ଲା ମାଘସ୍ଯ ସପ୍ତମୀ। ଅରୁଣୋଦଯଵେଲାଯାଂ ତସ୍ଯାଂ ସ୍ନାନଂ ମହାଫଲମ୍
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମାନ । ଏହି ଦିନ ଅରୁଣୋଦୟ ବେଳେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ ।
ଯଚ୍ଚ ତତ୍ର କୃତଂ ପାପଂ ମଯା ସପ୍ତସୁ ଜନ୍ମସୁ। ତନ୍ମେ ରୋଗଂ ଚ ଶୋକଂ ଚ ଭାସ୍କରୀ ହଂତୁ ସପ୍ତମୀ
ମୁଁ ସପ୍ତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଛି, ସେହି ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ସପ୍ତମୀ ଦିନ ଦୂର କରୁ ।
ଜନନୀ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସପ୍ତମୀ ସପ୍ତସପ୍ତିକେ। ସପ୍ତମ୍ଯାମୁଦିତେ ଦେଵି ନମସ୍ତେ ରଵିମଂଡଲେ
ସପ୍ତମୀ ସପ୍ତ ସପ୍ତିକରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଜନନୀ । ଦେବୀ, ସପ୍ତମୀ ଦିନ ଉଦିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ରବିମଣ୍ଡଳରେ ନମସ୍କାର କରୁଛି ।
ଅର୍କପତ୍ରଂ ଯଵାଃ ପୁଷ୍ପଂ ସୁଗଂଧଂ ବଦରୀଫଲମ୍। ତତ୍ପତ୍ରେ ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଵା ଯୁକ୍ତମାନୀଯ ତଣ୍ଡୁଲମ୍
ଅର୍କପତ୍ର, ଯବ, ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧି ଓ ବଦରୀ ଫଳ, ଏହିପରି ଚିଜଗୁଡିକୁ ଏହି ପତ୍ରରେ କିମ୍ବା ତାମ୍ରପାତ୍ରରେ ଚାଉଳ ସହିତ ଏକତ୍ର କରି,