ନମୋନମୋ ମତ୍ସ୍ଯଵପୁର୍ଦ୍ଧରାଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ କଚ୍ଛପରୂପଧାରିଣେ। ନମଃ ପ୍ରକୁର୍ମଶ୍ଚ ନୃସିଂହରୂପିଣେ ତଥା ପୁନର୍ଵାମନରୂପିଣେ ନମଃ
'ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। କଚ୍ଛପ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନୃସିଂହ ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଏବଂ ପୁଣି ଭାମନ ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।'
ନମୋସ୍ତୁ ତେ କ୍ଷତ୍ରଵିନାଶନାଯ ରାମାଯ ରାମାଯ ଦଶାସ୍ଯନାଶିନେ। ପ୍ରଲଂବହଂତ୍ରେ ଶିତିଵାସସେ ନମୋ ନମୋସ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧାଯ ଚ ଦୈତ୍ଯମୋହିନେ
'କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ନାଶ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ, ରାମଙ୍କୁ, ଦଶମୁଖ ବଧକ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରଳମ୍ବ ବଧକ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଦେବଦ୍ୱିମାନେକୁ ମୋହିତ କରିଥିବା ବୁଦ୍ଧ ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।'
ମ୍ଲେଚ୍ଛାଂତକାଯାପି ଚ କଲ୍କିନାମ୍ନେ ନମଃ ପୁନଃ କ୍ରୋଡଵପୁର୍ଧରାଯ। ଜଗଦ୍ଧିତାର୍ଥଂ ଚ ଯୁଗେଯୁଗେ ଭଵାନ୍ବିଭର୍ତି ରୂପଂ ତ୍ଵସୁରାଭଵାଯ
'ମ୍ଲେଚ୍ଛ ନାଶକ କଳ୍କି ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏବଂ ପୁଣି ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଆପଣ ଦେବଦ୍ୱିମାନେର ନାଶ ପାଇଁ ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।'
ନିଷୂଦିତୋଽଯଂ ହ୍ଯଧୁନା କିଲ ତ୍ଵଯା ଦୈତ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ ଇତି ପ୍ରଗଲ୍ଭଃ। ଯଶ୍ଚେଂଦ୍ରମୁଖ୍ଯାନ୍କିଲଲୋକପାଲାନ୍ସଂହେଲଯା ଚୈଵ ତିରଶ୍ଚକାର
ଏହି ଅହଂକାରୀ ଦୈତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ଆପଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ବଧ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେକୁ ଅବମାନନା କରିଥିଲେ।
ସ ଵୈ ତ୍ଵଯା ଦେଵହିତାର୍ଥମେଵ ନିପାତିତୋ ଦେଵଵର ପ୍ରସୀଦ। ତ୍ଵମସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵିସର୍ଗକର୍ତା ବ୍ରାହ୍ମେଣ ରୂପେଣ ଚ ଦେଵଦେଵ
ସେ ଦୈତ୍ୟ ଦେବମାନେର ଭଲ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଛି, ହେ ଦେବମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପରେ ଦେବଦେବ।
ପାତା ତ୍ଵମେଵାସ୍ଯ ଯୁଗେଯୁଗେ ଚ ରୂପାଣି ଧତ୍ସେ ସୁମନୋହରାଣି। ତ୍ଵମେଵ କାଲାଗ୍ନିହରଶ୍ଚ ଭୂତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵଂ କ୍ଷଯଂ ନେଷ୍ଯସି ଚାଂତକାଲେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଆପଣ ଏହାର ରକ୍ଷକ, ଏବଂ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଆପଣ ନିଜେ କାଳାଗ୍ନି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଶେଷକାଳରେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଅତୋ ଭଵାନେଵ ଚ ଵିଶ୍ଵକାରଣଂ ନ ତେ ପରଂ ଜୀଵମଜୀଵମୀଶ। ଯତ୍କିଂଚ ଭୂତଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯରୂପଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତମାନଂ ଚ ତଥୈଵ ରୂପମ୍
ସେହିପରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର କାରଣ। ଆପଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, ଚାହେଁ ସେ ସଜୀବ ହେଉ କି ନିର୍ଜୀବ। ଯେଉଁଠି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ଭବିଷ୍ୟତରେ ଯାହା ହେବ, ଏବଂ ଏବେ ଯାହା ପ୍ରକଟ ହେଉଛି—ସେସବୁ ଆପଣଙ୍କର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵାସି ଚରାଚରାଖ୍ଯଂ ନ ଭାତି ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵଦୃତେ ଚ କିଂଚିତ୍। ଅସ୍ତୀତି ନାସ୍ତୀତି ଚ ଭେଦନିଷ୍ଠଂ ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଭାତଂ ସଦସତ୍ସ୍ଵରୂପମ୍
ଚଳିତ କି ଅଚଳ—ଯେଉଁଠି ଯାହା କୁହାଯାଏ, ସେସବୁ ଆପଣେ ହିଁ। ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବିଶ୍ୱରେ କିଛି ଅଲଗା ଆଲୋକିତ ହୁଏନାହିଁ। 'ଅଛି' କି 'ନାହିଁ', ଭିନ୍ନତା, ଏବଂ ସତ୍-ଅସତ୍ ର ସମସ୍ତ ଭେଦ—ଏସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରେ ହିଁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ତତୋ ଭଵଂତଂ କତମୋପି ଦେଵ ନ ଜ୍ଞାତୁମର୍ହତ୍ଯଵିପକ୍ଵବୁଦ୍ଧିଃ। ଋତେ ଭଵତ୍ପାଦପରାଯଣଂ ଜନଂ ତେନାଗତା ସ୍ମଶ୍ଶରଣଂ ଶରଣ୍ଯମ୍
ଏହିପରି, ହେ ଦେବ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ପକ୍ୱ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଛାଡ଼ି। ଏହି କାରଣରୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ-। ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଉଵାଚ ତ୍ରିଦିଵୌକସଃ। ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ଯୁଷ୍ମତ୍ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସାଂପ୍ରତମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ—ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ—'ମୁଁ ତୁମେମାନେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ତୁମମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।'
ଯ ଇଦଂ ପ୍ରପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଜଯସ୍ତୋତ୍ରମାଦରାତ୍। ନ ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ଦେଵାସ୍ତ୍ରିଷୁଲୋକେଷୁ କିଂଚନ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ବିଜୟ ସ୍ତୁତିକୁ ଭକ୍ତି ଓ ଆଦର ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ମିଳିବା ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଗଵାଂ ଶତସହସ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ଯଗ୍ଦତ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍। ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି କୀର୍ତନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ଫଳ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈଁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦାନ କଲେ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ କହିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ ମଣିଷ ପାଇଁ।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତନମ୍। ଅତଃ ପରଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ସଂଜଯ ଉଵାଚ-। ଯେଽସୁରାଶ୍ଚ ମୃତା ଯୁଦ୍ଧେ ସଂମୁଖେ ଵିମୁଖେଽପି ଵା। ଗତିଂ ତେଷାମହଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ, ସାମ୍ନା କିମ୍ବା ପଛୁଆ ଦିଗରୁ, ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନଙ୍କର ଗତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ଇମେ ଦୈତ୍ଯାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ। ଅଦ୍ଯାପ୍ଯାସନ୍ଗତାଃ କୁତ୍ର ଏତନ୍ମେ ଶଂସ ଭୋ ଗୁରୋ
ଏହି ଦାନବମାନେ ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ଅଗଣନୀୟ। ଏଠାରେ ଏବେ ସେମାନେ କେଉଁଠି ଗଲେ? ଏହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ଗୁରୁ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ-। ଯେ ମୃତାସ୍ସଂମୁଖେ ଶୂରା ଦୈତ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଵରା ରଣେ। ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ଦେଵତ୍ଵଂ ଭୋଗ୍ଯମଶ୍ନଂତି ଶାଶ୍ଵତମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇ, ଚିରକାଳ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରାସାଦା ଯତ୍ର ସୌଵର୍ଣା ନାନାରତ୍ନାଵିଭୂଷିତାଃ। ସର୍ଵକାମପ୍ରଦା ଵୃକ୍ଷାଃ ସ୍ଵର୍ଣଦୀତୋଯ ସଂଯୁତାଃ
ଯେଉଁଠି ସୁନାର ମହଳ ରହିଛି, ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଗଛ ଏଠାରେ ସୁନା ନଦୀର ଜଳ ସହିତ ରହିଛି।
ପଦ୍ମୋତ୍ପଲସୁକଲ୍ହାରୈର୍ଗଂଧାଢ୍ଯୈରନ୍ଯପୁଷ୍ପକୈଃ। ଦଧିଦୁଗ୍ଧାଜ୍ଯଖଂଡୈଶ୍ଚ ଯୁତା ପୁଷ୍କରିଣୀ ଶୁଭା
ସେଠାରେ ଶୁଭ୍ର ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ, ନୀଳ କମଳ, ଶୁଭ୍ର ଶୁରା, ଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଓ ଦହି, ଦୁଧ, ଘିଅ ଓ ମିଠା ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ଶୋଭାମୟ ପୋଖରୀ ଅଛି।
ଅତୀଵରୂପସଂପନ୍ନାଃ ସଦୈଵ ନଵଯୌଵନାଃ। ତତ୍ର ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ତଥୈଵ ଵସୁଧାତଲେ
ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ସଦା ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି। ସେଠାରେ ଏମିତି ଭାବେ ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଭୂମିରେ କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ଜନ୍ମାଷ୍ଟକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଧନିନୋଽଧ୍ଯକ୍ଷମଂତ୍ରିଣଃ। ଅର୍ଧସଂମୁଖଗାତ୍ରେଣ ଦିଵମଶ୍ନଂତି ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଏଭଳି ଆଠଟି ଜନ୍ମ ପାଇ, ସେମାନେ ଧନୀ, ଅଧିକାରୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୁଅନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଧା ଦେହ ରଖି, ସେମାନେ ଚିରକାଳ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵିମୁଖାଃ କାତରା ଭୀତା ଯେ ଚ ମାଯାଵିନୋ ରଣେ। ତେ ଯାଂତି ନିରଯଂ ଘୋରଂ ଯେ ଚ ଦେଵଦ୍ଵିଜଦ୍ଵିଷଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛୁଆ ହୋଇଗଲେ, ଭୟଭୀତ ଓ ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ, କିମ୍ବା ମାୟା ଚଳାଇଲେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦେବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପତିତଂ ମୂର୍ଚ୍ଛିତଂ ଭଗ୍ନମନ୍ଯଯୋଦ୍ଧାରମାହଵେ। ହଂତାରୋ ନିରଯଂ ଯାଂତି ତେ ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ କୁଵାଚକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଅଚେତନ, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ରଥଚାଳକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏହିପରି ମଳେଚ୍ଛ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପରନ୍ଯାସାପହର୍ତାରୋ ଵିମୁଖାସ୍ସଂତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ରାତ୍ରୌ ଵା ଵିପିନେ ନଷ୍ଟେ ଚୋରାସ୍ସାହସକାରିଣଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜମା ଜିନିଷ ଚୋରି କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛୁଆ ହେଉଥିବା, ରାତିରେ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଚୋରି କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏହିପରି ଲୋକ।
ସର୍ଵଭକ୍ଷରତା ମୂଢା ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଗୋବ୍ରହ୍ମଘାତକାଃ। କୁଵାଚକାଃ ପରେ ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଏତେ ଯେ କୂଟଯୋନଯଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟରେ ଲୋଭୀ, ମୂଢ଼, ମଳେଚ୍ଛ, ଗାଈଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଦୁଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଳେଚ୍ଛମାନେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଖୋଟ ଜନ୍ମର।
ତେଷାଂ ପୈଶାଚିକୀ ଭାଷା ଲୋକାଚାରୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ନାସ୍ତି ଶୌଚଂ ତପୋ ଜ୍ଞାନଂ ନ ଦେଵପିତୃତର୍ପଣମ୍
ସେମାନଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା ପିଶାଚମାନେ କହିଥିବା ପରି ଅଶୁଭ୍ର ଓ ଅସଭ୍ୟ, ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଚଳାଚଳ କିମ୍ବା ନିୟମ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧତା, ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେଉଥିବା ଅର୍ପଣ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦାନଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିକଂ ଯଜ୍ଞେ ସୁରାଣାଂ ଚ ପ୍ରପୂଜନମ୍। ପିତୄଣାଂ ଚ ନ ଶୁଶ୍ରୂଷା ଦ୍ଵିଜଦେଵତପସ୍ଵିନାମ୍
ଦାନ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ଯଥାଯଥ ପୂଜା କିଛି ନାହିଁ; ସେମାନେ ପିତୃମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା କିମ୍ବା ତପସ୍ୱୀଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଜ୍ଞାନଲୋପାଦତସ୍ତେଷାଂ ମଲଶୌଚଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ମାତରଂ ଭଗିନୀଂ ଚାନ୍ଯାଂ ଗୃହିଣୀଂ କାମଯଂତି ଚ
ଅଜ୍ଞାନର କାରଣରୁ ସେମାନେ ଦେହର ଶୁଚିତା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ; ନିଜ ମାଆ, ଭଉଣୀ, ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ ଓ ନିଜ ଘରବାଳୀ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ୍ ଆକାଂକ୍ଷା ରଖନ୍ତି।
ସର୍ଵୋ ଵିପର୍ଯଯୋ ଲୋକାତ୍ସଦାଚାରୋ ମଲୀମସଃ। ତାର୍କ୍ଷ୍ଯସ୍ଯୋଦ୍ଵଵନାନାଂ ଚ ଅନ୍ଯେଷାଂ ଗୋତ୍ରଵାସିନାମ୍
ସମସ୍ତ ନୀତି ଓ ଭଲ ଆଚରଣ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଟା ଓ ଅଶୁଚି ହୋଇଯାଏ; ଏହି ଅବସ୍ଥା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରରେ ବସୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
କୁଲଜାତାସ୍ସଦା ଦୈତ୍ଯା ଯେଷାଂ ପୁଣ୍ଯମକାରଣମ୍। ଦୁର୍ଗତିଂ ଚ ମୃତା ଯାଂତି ଦ୍ଵିଜସ୍ତ୍ରୀଶିଶୁଘାତିନଃ
ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦୁଃଖରେ ପଡନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଶିଶୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଗଵାଶିନୋ ଦୁରାତ୍ମାନୋ ହ୍ଯଭକ୍ଷ୍ଯଭକ୍ଷଣେ ରତାଃ। କୀଟଯୋନିଂ ଵ୍ରଜଂତ୍ଯେତେ ତରଵଶ୍ଚ ପିପୀଲିକାଃ
ସେମାନେ ଗାଈ ଖାଆନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ମନର ଓ ଅନୁଚିତ ଜିନିଷ ଭୋଜନରେ ଆସକ୍ତ; ଏମିତି ଲୋକେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ କୀଟ, ଗଛ କିମ୍ବା ପିପିଲିକା ହୁଅନ୍ତି।