ନିପାତିତା ରଣେ ଦୈତ୍ଯାଃ ଶତଶୋ ବଲଶାଲିନଃ। କୁବେରସ୍ଯ ଗଦାପାତୈର୍ନିପତଂତି ସହସ୍ରଶଃ
ଶତଶଃ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଗଲେ। କୁବେରଙ୍କର ଗଦା ଆଘାତରେ ହଜାରହଜାର ମଣିଷ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଭିଦୁରେଣୈଵ ଭେଦିତା ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵାଃ। ଅସଂଖ୍ଯାତାଃ ପତଂତ୍ଯୁର୍ଵ୍ଯାଂ ସ୍କଂଦଶକ୍ତ୍ଯା ତଥା ହତାଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଜ୍ର ଆଘାତରେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ଦାଇତ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ହତ ହେଲେ।
ଗଣେଶପର୍ଶୁପାତେନ ପତଂତି ମୁଖ୍ଯମୁଖ୍ଯକାଃ। ଵୈକୁଂଠକରମୁକ୍ତେନ ଚକ୍ରେଣ ତୀଵ୍ରକର୍ମଣା
ଗଣେଶଙ୍କର ପରଶୁ ଆଘାତରେ ମୁଖ୍ୟ ନେତାମାନେ ପଡ଼ିଗଲେ। ବୈକୁଣ୍ଠ ହସ୍ତରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଚକ୍ରର ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ—
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଵରାଣାଂ ଚ ଶିରାଂସି ନିପତଂତି କୌ। ଶମନୋ ଯମଦଂଡେନ କୋଟିକୋଟିସହସ୍ରଶଃ
ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା। ଯମଙ୍କର ଦଣ୍ଡରେ କୋଟିକୋଟି ଲୋକ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଅପାତଯତ୍ତଦା ଭୂମ୍ଯାଂ କାଲଃ ଖଡ୍ଗେନ ଦାନଵାନ୍। ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଶକ୍ତ୍ଯା ତଥା ଦୈତ୍ଯାନ୍ପାଶୀ ପାଶେନ ଚାପରାନ୍
ତାବେ କାଳ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କଲେ, ଏବଂ ପାଶଧାରୀ ତାଙ୍କର ପାଶ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ।
ପାତେନ ତକ୍ଷକାଦୀନାଂ ସୁଧାଂଶୋଃ ଶିଶିରେଣ ଚ। ଅଶ୍ଵାରୋହୀ ଖରୋମନ୍ଯୋହନିପାଶସ୍ତଥା ଗଜାନ୍
ତାଙ୍କର ପତନ ଦ୍ୱାରା ତକ୍ଷକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶୀତଳତାରେ ଅସ୍ତ ହେଲେ; ଘୋଡ଼ାଚାଳକ, ରୁଷ୍ଟ ଗଧା ଓ ହନିପାଶ ମଧ୍ୟ ହାତୀମାନେକୁ ଏଭଳି ପତିତ କରିଦେଲେ।
ପରିଘେଣ ଗଜଂ କୁଂଭେ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ନାଶଯତ୍ତତଃ। ଏଵମଶ୍ଵାନ୍ଗଜାଂଶ୍ଚୈଵ ଲାଘଵାତ୍ସ ନ୍ଯପାତଯତ୍
ତାଙ୍କର ଲୋହା ଗଦା ଦ୍ୱାରା ହାତୀର କୁମ୍ଭରେ ଆଘାତ କରି ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କଲେ; ଏଭଳି ଶୀଘ୍ରତାରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ପତିତ କରିଦେଲେ।
ଏଵଂ ସିଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିର୍ମହାବଲୈଃ। ଅନ୍ଯାଭିର୍ଦେଵତାଭିଶ୍ଚ ସମାତୃଗଣନାଯକୈଃ
ଏଭଳି, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅପ୍ସରା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ମାତୃଗଣଙ୍କର ନାୟକମାନେ ସହିତ,
ନିପାତିତା ମହୋଘୋରା ଯେ ତେ ପ୍ରଲଯଦାନଵାଃ। ଶରୈଶ୍ଚ ଖଡ୍ଗପାତୈଶ୍ଚ ଶୂଲଶକ୍ତିପରଶ୍ଵଧୈଃ
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ପ୍ରବଳ ପ୍ରଳୟ ଦାନବମାନେକୁ ତୀର, ତଳୱାର, ଶୂଳ, ଶକ୍ତି ଓ କୁଟାର ଦ୍ୱାରା ପତିତ କରିଦେଲେ।
ଯଷ୍ଟିପରିଘକୁଂତୈଶ୍ଚ ପାତଯଂତ୍ଯସୁରାନ୍ସୁରାଃ। ଏଵଂ ସଂକ୍ଷୀଯମାଣେଷୁ ଦୈତ୍ଯରାଟ୍ସମପଦ୍ଯତ
ଯଷ୍ଟି, ପରିଘ ଓ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ପତିତ କରୁଥିଲେ; ଏଭଳି ଦୈତ୍ୟମାନେ ନଶ୍ଚିନ୍ନ ହେଉଥିବାବେଳେ ଦୈତ୍ୟରାଜ ଉଠିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯରଥସଂକାଶଂ ରଥରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍। ଶାତକୁଂଭମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଘଂଟାଚାମରଭୂଷିତମ୍
ସେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଥ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଘଣ୍ଟି ଓ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ।
ପତାକାଧ୍ଵଜସଂପୂର୍ଣଂ ରମ୍ଯଂ ଶକ୍ରରଥୋପମମ୍। ସମାରୁହ୍ଯ ମହାଵୀରୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷୋଽସୁରାଧିପଃ
ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦର୍ଶନୀୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ସଦୃଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ଅସୁରମାନେଙ୍କର ମହାରାଜା, ସେହି ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
ଜଘାନ ଶରଜାଲୈଶ୍ଚ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯଃ ସୁରାସୁରୈଃ। ସସୈନ୍ଯାନି ଗଜାନ୍ଵୀରୋ ରଥାଂଶ୍ଚ ସହ ସୈଂଧଵାନ୍
ସେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ପାଇଁ ଅପରାଜିତ, ତୀରର ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସେନା, ହାତୀ ଓ ରଥମାନେ, ସହିତ ସିନ୍ଧୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନେକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ପାତଯାମାସ ଭୂମୌ ଚ ଶତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ। ଏଵଂ ଚରନ୍ସ ଵୃଂଦେଷୁ ନିଖିଲେଷୁ ଦିଵୌକସାମ୍
ସେ ଶତେ ଓ ସହସ୍ରେ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ରଥମାନେକୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ; ଏଭଳି ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିଲେ।
ପାତଯାମାସ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ଶରୌଘାନ୍ମୃତ୍ଯୁସନ୍ନିଭାନ୍। କ୍ରମେଣ ସମରେ ଚାଥ ଦେଵସୈନ୍ଯାନ୍ଯମଂଥତ
ଦୈତ୍ୟେଶ୍ୱର ମୃତ୍ୟୁ ସଦୃଶ ତୀରବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପତିତ କଲେ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଦେବସେନାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ଯଥା ପୁଷ୍କରିଣୀଵୃଂଦେ ଗଜଃ କଂଜଵନଂ ଶିତୈଃ। ଶରପାତୈରଥୋ ଵେଗାତ୍ସିଂହନାଦୈଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେପରି ଏକ ହାତୀ ପଦ୍ମପୁଷ୍କରୀରେ ତାଳ ଦ୍ୱାରା କମଳବନକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କରେ, ସେପରି ସେ ତୀରବର୍ଷା, ତୀବ୍ର ଆକ୍ରମଣ ଓ ପୁନିପୁନି ସିଂହନାଦ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ଧରଣ୍ଯାଂ ପତିତା ଵେଗାତ୍ତଦା ଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ। ଦଶଭିଶ୍ଚ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରୈର୍ଜଯଂତଂ ସ ଜଘାନ ହ
ସେହି ଭୟଙ୍କର ଆଘାତରେ ଅନେକେ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଦୈତ୍ୟେଶ୍ୱର ଦଶଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ରେମଂତଂ ପଂଚଭିର୍ବାଣୈଃ ଶକ୍ରଂ ପଂଚଦଶେନ ତୁ। ଚିତ୍ରରଥଂ ଵିଂଶତିଭିଃପଂଚଵିଂଶତିଭିର୍ଗୁହମ୍
ସେ ରେମନ୍ତଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ପନ୍ଦରଟି, ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ କୁଡିଟି ଓ ଗୁହଙ୍କୁ ପଚିଶଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ହେରଂବଂ ତ୍ରିଶରେଣୈଵ ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଛରୈର୍ଯମମ୍। ତଥୈଵ କାଲଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ପାଣିନା ଦ୍ଵିଗୁଣେନ ଚ
ସେ ହେରମ୍ବଙ୍କୁ ତିନୋଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା, ଯମଙ୍କୁ ଚାଳିଶିଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ କାଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ହାତରେ ଦୁଇଗୁଣା ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଗୁହ୍ଯକେଶଂ ଜଗତ୍ପ୍ରାଣଂ ଦଶଭିର୍ଦଶଭିଃ ଶରୈଃ। ଷଡିଭଶ୍ଚ ସପ୍ତଭିଶ୍ଚୈଵ ରୁଦ୍ରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ସେ ଗୁହ୍ୟକେଶ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ, ତାଙ୍କୁ ଦଶଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେକୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଛଅଟି ଓ ସାତଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଵସୂନ୍ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ସଶରୈଃ ସିଦ୍ଧଗଂଧର୍ଵପନ୍ନଗାନ୍। ଦଶାଷ୍ଟଦଶଭିଃ ଷଡିଭର୍ଯୁଦ୍ଧେ ଦେଵାନ୍ଭିନତ୍ତ୍ଯସୌ
ସେ ସମସ୍ତ ବସୁ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସର୍ପମାନେକୁ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଦଶଟି, ଅଠରଟି ଓ ଛଅଟି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଓଜୌଘାଦତିଵୀର୍ଯାତ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରଲାଘଵର୍ଦଶନାନ୍। ଆପତ୍ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସୁରା ଭୀତ୍ଯା ପ୍ରତିକର୍ତୁଂ ନ ଚେଶ୍ଵରାଃ
ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଓ ତୀବ୍ର ଆକ୍ରମଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ, ଯଦ୍ୟପି ଶୀଘ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ମହେଶଶୂଲସଂକାଶୈଃ ଶରୈର୍ମର୍ମଵିଭେଦିଭିଃ। ତାଡିତା ନିର୍ଜରା ଯୁଦ୍ଧେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ଧରଣୀଂ ଯଯୁଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ସମାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଅମରମାନେ ଗଭୀର ଅଙ୍ଗରେ ଘାତ ପାଇ ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତସ୍ଯୈଵ ସଂମୁଖେ ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶେକୁଃ ପ୍ରଵରାସ୍ସୁରାଃ। ତତୋ ଦେଵା ଵିନିର୍ଧୂତାସ୍ତ୍ରିଦିଵେଶେନ ସଂଯୁତାଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଟିକି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଳି ଦିଆଯାଇ, ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ।
ଶରଣ୍ଯଂ ତେ ହରିଂ ତତ୍ର ଶରଣଂ ତାଡିତା ଯଯୁଃ। ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାହ ଜିଷ୍ଣୁଂ ଖଗେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ଘାୟଳ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷକ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ; ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଖଗପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଧୁନା ଗଚ୍ଛ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ସଂମୁଖଂ ରଣମୂର୍ଧନି। ନାଶାଯ ସତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗତସ୍ତସ୍ଯାଂତିକଂ ଜଵାତ୍
ଏବେ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଦାନବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।
ସରଥଂ ମାର୍ଗଣୈର୍ଭିତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁମାରୋଧଯଜ୍ଜଵମ୍। ରଥସ୍ଯ ସଂମୁଖେ ଦୈତ୍ଯ ଉଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ତାଙ୍କର ରଥକୁ ବାଣରେ ଭାଙ୍ଗି, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ଗତିକୁ ଅଟକାଇଲେ; ରଥ ସାମ୍ନାରେ ଦାନବ ବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅନ୍ଯ ସୃଷ୍ଟିଂ କରୋମ୍ଯଦ୍ଯ ହତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ଚ ସନିର୍ଜ୍ଜରମ୍। ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚେଦଂ ଗର୍ଜଂତଂ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵମ୍
ଆଜି ତୁମେ ଓ ଦେବମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ପରେ, ମୁଁ ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି କରିବି; ଏହାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସେଇ ଦାନବ ନାୟକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧନେ ପାପ ଯଦି ଯୁଦ୍ଧେ ସ୍ଥିରୋ ଭଵ। ତତଃ ଶରଶତୈରେଵ ଜଘାନ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସମର୍ଥ, ହେ ପାପୀ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୋ; ତାପରେ ସେ ବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବାଣର ବର୍ଷାରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଅସଂଭ୍ରାଂତଃ ସ ଚିଚ୍ଛେଦ ଯମଦଂଡନିଭାନ୍ଶରାନ୍। ପୁନଃ ଶରସହସ୍ରାଣି ପ୍ରେରଯାମାସ ତଂ ରଣେ
ସେ ଅଶାନ୍ତ ହେବା ଛାଡ଼ି, ଯମଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ସମାନ ବାଣକୁ କାଟିଦେଲେ; ପୁଣି ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ।