ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମପୁରାଣେ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟିଖଂଡେ ଗଣପତିସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାମ। ତ୍ରିଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡରେ 'ଗଣପତି ସ୍ତୋତ୍ର' ନାମକ ତିରଷଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଗଣାଧିପସ୍ଯ ଚ। ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଂ ପୂତଂ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଫଲପ୍ରଦଂ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ—ପୁନି ମୁଁ ଗଣାଧିପତିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ପବିତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଏକଦଂତଂ ମହାକାଯଂ ତପ୍ତକାଂଚନସନ୍ନିଭମ୍। ଲଂବୋଦରଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକଂ
ଏକଦନ୍ତ, ବଡ଼ ଦେହୀ, ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଦେହ, ଲମ୍ବୋଦର, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ମୁଂଜକୃଷ୍ଣାଜିନଧରଂ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତକମ୍। ବାଲେଂଦୁକଲିକାମୌଲିଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକଂ
ମୁଞ୍ଜ ଗାସର କଟିବନ୍ଧ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା, ମାଥାରେ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଥିବା ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ସର୍ଵଵିଘ୍ନହରଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିଵର୍ଜିତମ୍। ମୂଷକୋତ୍ତମମାରୁହ୍ଯ ଦେଵାସୁରମହାହଵେ
ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ଦେବତା, ଉତ୍ତମ ମୂଷାରେ ଚଢ଼ି, ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଯୋଦ୍ଧୁକାମଂ ମହାବାହୁଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକମ୍। ଅଂବିକାହୃଦଯାନଂଦଂ ମାତୃକାପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ବଡ଼ ବାହୁଶାଳୀ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ମାତୃମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଭକ୍ତିପ୍ରିଯଂ ମଦୋନ୍ମତ୍ତଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକମ୍। ଚିତ୍ରରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଂଗଂ ଚିତ୍ରମାଲାଵିଭୂଷଣମ୍
ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରିୟ, ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ, ବିଚିତ୍ର ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଅଙ୍ଗ, ବିଚିତ୍ର ମାଳାରେ ଭୂଷିତ—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
କାମରୂପଧରଂ ଦେଵଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକମ୍। ଗଜଵକ୍ତ୍ରଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚାରୁକର୍ଣଵିଭୂଷିତମ୍
ଇଚ୍ଛାମୂଳକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ହାତୀମୁହଁ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସୁନ୍ଦର କାନ୍ତିରେ ଭୂଷିତ—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ପାଶାଂକୁଶଧରଂ ଦେଵଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକମ୍। ଯକ୍ଷକିନ୍ନରଗଂଧର୍ଵୈଃ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈସ୍ସଦା
ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସଦା ଯାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ସ୍ତୂଯମାନଂ ମହାଦେହଂ ଵଂଦେହଂ ଗଣନାଯକମ୍। ଗଣାଷ୍ଟକମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭକ୍ତିତୋ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ
ମହାଦେହୀ, ସଦା ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଯାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—ଏହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ। ଏହି ପୁଣ୍ୟମୟ ଗଣାଷ୍ଟକ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢ଼େ—
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୋତି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ। ନ ନିଃସ୍ଵତାଂ ତଥାଭ୍ଯେତି ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ମାନଵଃ
ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଏ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ସପ୍ତ ଜନ୍ମରେ କେବେ ଦରିଦ୍ରତା ଆସେ ନାହିଁ।
ଯ ଇଦଂ ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ମହାରାଜୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଵଶ୍ଯଂ କରୋତି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ପଠନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦପି। ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଗଣପସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ନିତ୍ୟ ପଢ଼େ, ସେ ମହାରାଜା ହୁଏ; ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ଗଣପତିଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କରିଦିଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମପୁରାଣେ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟିଖଂଡେ ଗଣପତିସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାମ-ଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡରେ 'ଗଣେଶଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି' ନାମକ ଚଉଷଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ-। ନାଂଦୀମୁଖେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ପୂଜଯେଦ୍ଯୋ ଗଣାଧିପମ୍। ତସ୍ଯ ସର୍ଵୋ ଭଵେଦ୍ଵଶ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେଠି ଯିଏ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେଠି ସେ ସମସ୍ତ କଥାରେ ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଗଣାନାଂ ତ୍ଵେତି ମଂତ୍ରେଣ ସର୍ଵଯଜ୍ଞଘଟେଷୁ ଚ। ସର୍ଵସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
‘ଗଣାନାଂ ତ୍ୱଂ’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଯଦି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏବଂ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ମୃଣ୍ମଯେ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଚ ଚିତ୍ରେ ଚାଥ ଦୃଷଣ୍ମଯେ। ଦ୍ଵାରଦାରୁଣି ପାତ୍ରେ ଚ ହେରଂବଂ ଲେଖଯେଦ୍ବୁଧଃ
ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି, ଚିତ୍ର, ପାଥର, ଦ୍ୱାର, କାଠ, କିମ୍ବା ପାତ୍ର ଉପରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ହେରମ୍ବଙ୍କ ଚିତ୍ର କିମ୍ବା ରୂପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନପି ଦେଶେ ତୁ ସତତଂ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରେ। ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ତୁ ହେରଂବଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ପୂଜଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିବ, ସେଠି ହେରମ୍ବଙ୍କୁ ବସାଇ ଏବଂ ସମ୍ଭବ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିଲେ—
ତସ୍ଯ କାର୍ଯାଣି ସିଦ୍ଧ୍ଯଂତି ଦଯିତାନି ସମଂତତଃ। ନ ଵିଘ୍ନଂ ଜାଯତେ କିଂଚିତ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵଶମାନଯେତ୍
ତାଙ୍କର ମନପସନ୍ଦ ସମସ୍ତ କାମ ଚାରିପଟେ ସଫଳ ହୁଏ, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଆସେନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କରିପାରେ।
ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଵିଦ୍ଯାଂ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵାମ୍। ଅନ୍ଯାଂ ଚ ଶିଲ୍ପିଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ଵିଜଯାଂ ସ୍ଵର୍ଗଦାଯିନୀମ୍
ଯିଏ ଶିକ୍ଷା ଚାହେ, ସେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ଜ୍ଞାନ ପାଏ, ଅନ୍ୟ ଶିଳ୍ପ ଓ ଜୟଦାୟକ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ମିଳେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାଏ।
ଧନାର୍ଥୀ ଵିପୁଲଂ ଵିତ୍ତଂ କନ୍ଯାଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ମନୋରମାମ୍। ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଧର୍ମସାଧ୍ଯଂ ଚ ତନଯଂ କୁଲମୋକ୍ଷଦମ୍
ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅପାର ଧନ, ଗୁଣବତୀ ଓ ମନୋହରା ସ୍ତ୍ରୀ, ଧର୍ମରେ ଉପାର୍ଜିତ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଏବଂ ପରିବାରକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ପୁଅ ପାଏ।
ନ ରୋଗୈଃ ପୀଡ୍ଯତେ କଶ୍ଚିନ୍ନ ଗ୍ରହୈଃ ପ୍ରେତଯୋନିଭିଃ। ଶୃଂଗିଭିର୍ନାପି ରକ୍ଷୋଭିର୍ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଭିର୍ଵନତସ୍କରୈଃ
କେହି ରୋଗ, ଗ୍ରହ, ପିଶାଚ, ଶିଂଘାଳିଆ ପଶୁ, ରାକ୍ଷସ, ବିଜୁଳି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲ ଚୋର ଦ୍ୱାରା କଷ୍ଟିତ ହୁଏନାହିଁ।
ନ ରାଜା କୁପ୍ଯତି ଗୃହେ ନ ଚ ମାରୀ ପ୍ରଵର୍ତତେ। ନ ଦୌର୍ଭିକ୍ଷ୍ଯଂ ନ ଦୌର୍ବଲ୍ଯଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିନାଯକମ୍
ଘରେ ରାଜା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ, ମହାମାରୀ ଆସେନାହିଁ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳତା ମଧ୍ୟ ନଥାଏ, ଯିଏ ଭଲରେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଅଭିପ୍ରେତାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପୂଜିତୋ ଯଃ ସୁରୈରପି। ସର୍ଵଵିଘ୍ନଛିଦେ ତସ୍ମୈ ଗଣାଧିପତଯେ ନମଃ
ଆପଣ ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା ଗଣପତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମଂତ୍ରଶ୍ଚାଯଂ ଓଁ ନମୋ ଗଣପତଯେ। ନାରାଯଣପ୍ରିଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈରନ୍ଯୈଶ୍ଚାପି ସୁଗଂଧିଭିଃ। ମୋଦକୈଃ ଫଲମୂଲୈଶ୍ଚ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ କାଲୋଦ୍ଭଵୈସ୍ତଥା
ଏହି ମନ୍ତ୍ର— 'ଓଁ ନମୋ ଗଣପତୟେ'। ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଫୁଲ, ଅନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ, କନ୍ଦମୂଳ ଓ ଋତୁଅନୁସାରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
ଦଧିଦୁଗ୍ଧୈଃ ପ୍ରିଯୈର୍ଵାଦ୍ଯୈରପି ଧୂପସୁଗଂଧିଭିଃ। ପୂଜଯେଦ୍ଗଣପଂ ଯସ୍ତୁ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଦହି, ଦୁଧ, ପ୍ରିୟ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ଵିଶେଷାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗେ ତୁ ଯୋ ଦଦାତି ଵସୁପ୍ରିଯମ୍। ପୂଜୋପକରଣଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵଂ ଲକ୍ଷଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ବିଶେଷ କରି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗରେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ, ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରେ, ସେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣ ଫଳ ପାଏ।
ଦେଶେ ଚ ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ଵନିତା ପୂର୍ଵସନ୍ନିଧୌ। ଲୌହିତ୍ଯଦକ୍ଷିଣେ ତୀରେ ଲିଂଗରୂପୋ ଵିନାଯକଃ
ଭାରତ ଦେଶରେ, ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ପାରେ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ବିନାୟକ ବିଦ୍ୟମାନ।
ହରଗୌରୀସମାଦେଶାଦ୍ଦେଵାନାଂ ସଂମତେନ ଚ। ସ୍ଥିତୋ ଲୋକପ୍ରଶାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶନାତ୍
ହର ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶ କରିବା ଏବଂ ଲୋକର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ଶକ୍ତିତୋ ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଚଯୈଃ। ଵିନାଯକତ୍ଵମାପ୍ନୋତି ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗଃ
ଯିଏ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ, ସେ ବିନାୟକ ଭାବ ପାଏ ଓ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଏ।
ସକୃତ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ମାନଵଃ। ଅକ୍ଷଯଂ ଲଭତେ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସଦା ଦେଵୈଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯତେ
ଏକଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ଦେଖି ଓ ଛୁଇଁଲେ, ମଣିଷ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ ଏବଂ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।