ସିଧ୍ଯଂତି ତସ୍ଯ ଵୈ ସର୍ଵେ ଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଷଣ୍ମୁଖ। ମାତୃପିତୃ ସ୍ଵସୃ ଭ୍ରାତୃ ଗୁରୂନ୍ଵାଥ ନିହତ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁଠି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଷଣ୍ମୁଖୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ମା, ବାପା, ଭଉଣୀ, ଭାଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ ମଧ୍ୟ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ତ୍ରଯୋଦଶାସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍। ଅକ୍ଷଯଂ ଲଭତେ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯଥା ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତ୍ରୟୋଦଶ ମୁଖି ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର।
ଚତୁର୍ଦଶମୁଖଂ ଵତ୍ସ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଦି ଧାରଯେତ୍। ସତତଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ବାହୌ ଵା ଶକ୍ତିପିଂଡଂ ଶିଵସ୍ଯ ଚ
ବାପା, ଯଦି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମୁଖି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଦା ମୁଣ୍ଡ ବା ବାହୁରେ ପିନ୍ଧିବେ, ଏହା ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଦେହ ହେବ।
କିଂ ପୁନର୍ବହୁନୋକ୍ତେନ ଵର୍ଣିତେନ ପୁନଃ ପୁନଃ। ପୂଜ୍ଯତେ ସତତଂ ଦେଵୈଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ପୁଣ୍ଯଗୌରଵାତ୍
ଏଥିରେ ବହୁତ କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ? ସେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଏବଂ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
କାର୍ତିକେଯ ଉଵାଚ-। ଭଗଵନ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଵକ୍ତ୍ରେ ଵକ୍ତ୍ରେ ଯଥାଵିଧି। ନ୍ଯସନଂ କେନ ମଂତ୍ରେଣ ଧାରଣଂ ଵା କଥଂ ଵଦ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ— ଭଗବାନ, ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା, କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, କିପରି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ—ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ-। ଶୃଣୁ ଷଣ୍ମୁଖ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଵକ୍ତ୍ରେ ଵକ୍ତ୍ରେ ଯଥାଵିଧି। ଅମଂତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣାଦେଵ ଗୁଣା ହ୍ଯେତେ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ— ଷଣ୍ମୁଖୀ, ଏହାର ସତ୍ୟ ଉପାୟ ଶୁଣ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ୍ ଧାରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଛାଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ କୁହାଯାଏ।
ଯଃ ପୁନର୍ମଂତ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ଧାରଯେଦ୍ଭୁଵି ମାନଵଃ। ଗୁଣାସ୍ତସ୍ଯ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ଚ କଥିତୁଂ ନୈଵ ଶକ୍ଯତେ
କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ତାହାର ଗୁଣ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ କୁହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଵକ୍ତ୍ରାଣାଂ ଧାରଣେ ମତ୍ସମୋ ଭଵେତ୍। ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ପୁତ୍ର ଧାରଯ
ସମସ୍ତ ମୁଖ ପିନ୍ଧିଲେ, ମୋତେ ସମାନ ହେବ; ତେଣୁ, ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧ।
ଧାରଯିତ୍ଵା ତୁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ମ୍ରିଯତେ ଯଃ କ୍ଷିତୌ ନରଃ। ସ ଯାତି ମତ୍ପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵୈଃ ପ୍ରପୂଜିତଃ
ଯିଏ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଶୁଭ ନଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ମରୁଦେଶେ ପୁରା ଵତ୍ସ ଵାଣିଜ୍ଯାଯ କିଲ ସ୍ଥଲେ। ଗଚ୍ଛନ୍ଵଣିକ୍ସୁତସ୍ତାତ ତରୌ ପ୍ରେତା ପ୍ରପୀଡିତଃ
ପୁଅ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ମାରୁଭୂମି ଦେଶରେ, ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ଯାଉଥିବା ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ ପୁଅ ଗଛ ତଳେ ପିଶାଚମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିଲେ।
ନରୀନର୍ତିତତଃ ପ୍ରେତା ଦ୍ଵିଜେନ ପରମୈକ୍ଷି ଚ। କା ତ୍ଵଂ ନୃତ୍ଯସି ଦୀନାସି ସଂଵୃତା ଜୀର୍ଣଵାସସା
ତାପରେ, ପିଶାଚମାନେ ଧରିଥିବା ଜଣେ ଜଣା ନାଚୁଥିଲେ, ଏବଂ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖିଲେ: 'ତୁମେ କିଏ, ଏଭଳି ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ, ଝିଅ ଭଳି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ନାଚୁଛ?'
ଅଥ ସା ଚ ଦ୍ଵିଜଂ ପ୍ରାହ ଦେଵଦୂତାନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍। ଅସ୍ଯ ଚାରୁ ନରସ୍ଯୈଵ ଵଜ୍ରପାତେନ ସାଂପ୍ରତମ୍
ତାପରେ ସେ ଦ୍ୱିଜକୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେବଦୂତମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛି ଯେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ବଜ୍ର ପଡ଼ିବାକୁ ଯାଉଛି।"
ନିଶ୍ଚିତଂ ନିଧନଂ ଵିପ୍ର ମଦ୍ଭର୍ତ୍ତା ତୁ ଭଵିଷ୍ଯତି। ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ନାକାଦ୍ଵଜ୍ରଂ ତସ୍ଯଶିରୋପରି
"ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଏବେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ; ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶରୁ ବଜ୍ର ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଝରିପଡ଼ିଲା।"
ଅପତତ୍ସ ପପାତୋର୍ଵ୍ଯାଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯାର୍ଧଖଂଡକେ। ତତୋ ମମ ପୁରାତ୍ପୁତ୍ର ଵିମାନଂ ଚାପତଦ୍ଦ୍ରୁତମ୍
ସେ ବଜ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଅର୍ଧଖଣ୍ଡ ଉପରେ ଲାଗିଲା; ତାପରେ, ହେ ପୁଅ, ମୋ ସହରରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ତୁରନ୍ତ ଆସିପଡ଼ିଲା।
ସମାରୁହ୍ଯ ତତଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ସଂଚିରମ୍। ମମାଂଶକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଈଶ୍ଵରଃ କୌ ଧନୀ ଭଵେତ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଏହି ରଥରେ ଚଢ଼ି, ବହୁଦିନ ଧରି ସେଠାରେ ରହିଛନ୍ତି; ମୋର ଏକ ଅଂଶ ପାଇଁ ସେ ଧନୀ ହେଇଯାନ୍ତି, ହେ ପ୍ରିୟ।
ଏଵଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଖଂଡେ ଚ ମୃତସ୍ଯ ସୁଗତିଃ ସୁତ। ଜ୍ଞାନେନ ଧାରିଣଃ ପୁଂସଃ ଫଲଂ ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ନୁମଃ
ଏଭଳି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଖଣ୍ଡ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ଲୋକ ଶୁଭ ଗତି ପାଉଛନ୍ତି, ହେ ପୁଅ; ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳ କେତେ ଅଛି, ଆମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରୁନାହିଁ।
ସ ଶୈଵୋ ଵା ଭଵେଚ୍ଛାକ୍ତୋ ଗାଣପତ୍ଯୋଥ ସୌରକଃ। ଯୋ ଦଧାତି ମୃତୋ ମାଲାମେକଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷକଂ ତୁ ଵା
ସେ ଶିବ, ଶକ୍ତି, ଗଣେଶ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭକ୍ତ ଯେହେଉଁନାହେଁ, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଏକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥାଏ—
ଯଃ ପଠେତ୍ପାଠଯେଦ୍ଵାପି ଶ୍ରାଵଯେଚ୍ଛୃଣୁତେପି ଵା। ସର୍ଵପାପାତ୍ପ୍ରମୁକ୍ତାତ୍ମା ସୁଖଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲଭେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଯିଏ ଏହି କଥା ପଢ଼େ, ପଢ଼ାଏ, ଶୁଣାଏ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ କ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଲାଭ କରେ।
ଷଷ୍ଠିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ। ସ୍କଂଦଉଵାଚ- ଅପରସ୍ଯାପି ପୃଚ୍ଛାମି ଫଲସ୍ଯ ପୂତତାଂ ତରୋଃ। ସର୍ଵଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ଵଦ ନୋ ଜଗଦୀଶ୍ଵର
ଷଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ— ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗଛର ଫଳର ପବିତ୍ରତା ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି; ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆମକୁ କହ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ- ଧାତ୍ରୀଫଲଂ ପରଂ ପୂତଂ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍। ଯସ୍ଯ ରୋପାନ୍ନରୋ ନାରୀ ମୁଚ୍ଯତେ ଜନ୍ମବଂଧନାତ୍
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ— ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପରମ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଏହା ରୋପେ, ସେ ଜନ୍ମ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପାଵନଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରୀତିକରଂ ଶୁଭମ୍। ଅସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମାତ୍ରେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକଲ୍ମଷାତ୍
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଫଳ ପବିତ୍ର, ପ୍ରୀତିଦାୟକ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ; ଏହା ଖାଇଲେ ମାତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଭକ୍ଷଣେ ଚ ଭଵେଦାଯୁଃ ପାନେ ଵୈ ଧର୍ମସଂଚଯଃ। ଅଲକ୍ଷ୍ମୀନାଶନଂ ସ୍ନାନେ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହା ଖାଇଲେ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼େ; ପିଇଲେ ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ହୁଏ; ଏହା ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ ଅଶୁଭ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ।
ଯସ୍ମିନ୍ଗୃହେ ମହାସେନ ଧାତ୍ରୀ ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦା। ତସ୍ମିନ୍ଗୃହେ ନ ଗଚ୍ଛଂତି ପ୍ରେତା ଦୈତେଯ ରାକ୍ଷସାଃ
ଯେଉଁ ଘରେ, ହେ ମହାସେନ, ଧାତ୍ରୀ ଗଛ ସଦା ରହେ, ସେଉଁଠି ପ୍ରେତ, ଦାନବ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ ଭିତରକୁ ଯାଉନଥାନ୍ତି।
ନ ଗଂଗା ନ ଗଯା ଚୈଵ ନ କାଶୀ ନ ଚ ପୁଷ୍କରମ୍। ଏକୈଵ ହି ନୃଣାଂ ଧାତ୍ରୀ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ଗଙ୍ଗା, ଗୟା, କାଶୀ କିମ୍ବା ପୁଷ୍କର—ଏମାନେ ନୁହଁନ୍ତି; ମାନବମାନେ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ କେବଳ ଧାତ୍ରୀ ଗଛ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ପକ୍ଷଯୁଗେ ଧାତ୍ରୀସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯଃ। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଂ ଯାଂତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯିଏ ପକ୍ଷ ଯୁଗର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଧାତ୍ରୀ ସହିତ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଧାତ୍ରୀଫଲଂ ସଦା ସେଵ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଣେ ସ୍ନାନ ଏଵ ଚ। ନିଯତଂ ପାରଣେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ନାନମାତ୍ରେ ହରେର୍ଦିନେ
ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ସଦା ଭୋଜନ ଓ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ।
ସଂଯତେ ପାରଣେ ଚୈଵ ଧାତ୍ର୍ଯେକସ୍ପର୍ଶନେ ନରଃ। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଲଂଘଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ସିତାସିତେ
ନିୟମିତ ପାରଣ ଦିନରେ ଧାତ୍ରୀକୁ ମାତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଯଦି କେହି ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରି ପାରଣ କରେ, ସେ ଦିନ ଶୁକ୍ଳ କି କୃଷ୍ଣ ଯେଉଁ ହେଉ।
ଏକେନୈଵୋପଵାସେନ କୃତେନ ତୁ ଷଡାନନ। ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
କେବଳ ଏକ ଉପବାସ କଲେ ମାତ୍ର, ହେ ଷଣ୍ମୁଖ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅକ୍ଷଯଂ ଲଭତେ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯମାଵ୍ରଜେତ୍। ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଧାତ୍ରୀଵ୍ରତଂ ସମାଚର
ସେ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଏ; ଏହିଯୋଗୁଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଧାତ୍ରୀ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଦାନୀଂ ମଂତ୍ରା ଦିଶ୍ଯଂତେ ଓଁ ରୁଦ୍ର ଏକଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ ଖଂ ଦ୍ଵିଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ ଵୁଂ ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ ହ୍ରାଂ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ ହ୍ରୂଁ ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ ହ୍ରଃ ସପ୍ତଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ କଂ ଅଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ ଜୂଂ ନଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ କ୍ଷଂ ଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଏକାଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଦ୍ଵାଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଓଁ କ୍ଷୌଂ ତ୍ରଯୋଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଓଁ ନ୍ରାଂ ଚତୁର୍ଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ। ଏଵଂ ମଂତ୍ରା ଯଥାକ୍ରମଂ ନ୍ଯସ୍ତଵ୍ଯାଃ। ଶିରସ୍ଯୁରସି ମାଲାଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ଯୋ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ। ପଦେପଦେଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୋତି ନାନ୍ଯଥା୨୦୦ 1.59.
ଏବେ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଉଛି: ଏକମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ରୁଦ୍ର', ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ଖଂ', ତ୍ରିମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ବୁଂ', ଚତୁର୍ମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ', ପଞ୍ଚମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ହ୍ରାଂ', ଷଣ୍ମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ହ୍ରୂଂ', ସପ୍ତମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ହ୍ରଃ', ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ କଂ', ନବମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ଜୁଂ', ଦଶମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ କ୍ଷଂ', ଏକାଦଶମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ଶ୍ରୀଂ', ଦ୍ୱାଦଶମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ', ତ୍ରୟୋଦଶମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ କ୍ଷୌଂ', ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶମୁଖୀ ପାଇଁ 'ଓଁ ନ୍ରାଂ'। ଏଭଳି କ୍ରମରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ମୁଣ୍ଡ ବା ଛାତିରେ ମାଳା ଧରି ଯାଆନ୍ତି, ସେ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।