ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରଂ ତୁ ଧାରଯେତ୍। ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ କାର୍ତିକେଯଂ ତୁ ଧାରଯନ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଭୁଜେ
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ପଞ୍ଚମୁହଁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଷଡ୍ମୁହଁ କାର୍ତ୍ତିକେୟକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିଭିଃ ପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ। ସ୍କଂଦସ୍ଯ ସଦୃଶଃ ଶୂରଃ କଲ୍ପାଂତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଭଳି ପାପରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; କଳ୍ପ ଶେଷରେ, ସେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପରି ବୀର ହୁଏ।
ନାତ୍ର ପରାଜଯଂ ଚୈତି ଗୁଣାନାମାକରୋ ଭୁଵି। କୁମାରତ୍ଵମଵାପ୍ନୋତି ଯଥା ଗୌରୀଶନଂଦନଃ
ଏଠାରେ ସେ କେବେ ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ପୃଥିବୀରେ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ହୁଏ; ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭୂପପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଲଭତେ ଜଯମ୍। ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଦଯୋ ଵର୍ଣାଃ ସଦୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରପୂରିତାଃ। ତସ୍ଯୈଵ ଵରଦା ଗୌରୀ ମାତେଵ ସୁଲଭା ଭଵେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୟ ପାଏ; ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନେ ସଦା ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୌରୀ ମାଆ ପରି ସହଜରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଭୁଜବଲାଦେଵ ଵିଶ୍ଵତେଜା ଭଵେନ୍ନରଃ। ଵାଗ୍ମୀ ଧୀରସ୍ସଭାଯାଂ ଚ ନୃପଵେଶ୍ମନି ସଂସଦି
ତାପରେ ତାଙ୍କର ବାହୁବଳରେ, ସେ ସମସ୍ତ ତେଜର ଧାରୀ ହୁଏ; ସଭା କିମ୍ବା ରାଜଦରବାରରେ ସେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା ଓ ଧୀର ହୁଏ।
ନ ଚ କାତରତାମେତି ନୈଵ ଭଂଗୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ କେବେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତନ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ସର୍ଵାଣି ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯୈଵ ଧାରଣାତ୍। ସପ୍ତଵକ୍ତ୍ରୋ ମହାସେନସ୍ତ୍ଵନଂତୋ ନାମ ନାଗରାଟ୍
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଛଅମୁଖୀଙ୍କ ଧାରଣ କଲେ, ସାତମୁଖୀ ମହାସେନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ନାଗରାଜ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯେକ ଵକ୍ତ୍ରେ ତୁ ପ୍ରତିନାଗା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ। ଅନଂତଃ କର୍କଟଶ୍ଚୈଵ ପୁଂଡରୀକୋଥ ତକ୍ଷକଃ
ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରେ ପ୍ରମୁଖ ନାଗମାନେ ବସିଛନ୍ତି—ଅନନ୍ତ, କର୍କଟ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ତକ୍ଷକ।
ଵିଷୋଲ୍ବଣଶ୍ଚ କାରୀଷଃ ଶଂଖଚୂଡଶ୍ଚ ସପ୍ତମଃ। ଏତେ ନାଗା ମହାଵୀର୍ଯାଃ ସପ୍ତଵକ୍ତ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ବିଷୋଲ୍ବଣ, କାରୀଷ ଓ ଶଂଖଚୂଡା ସପ୍ତମ; ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାଗମାନେ ସାତଟି ମୁହଁରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ଅସ୍ଯ ଧାରଣମାତ୍ରେ ତୁ ଵିଷଂ ନ କ୍ରମତେ ତନୌ। ହରଶ୍ଚ ପରମପ୍ରୀତୋ ଭଵେନ୍ନାଗେଶ୍ଵରେ ଯଥା
ତାଙ୍କ ରୂପକୁ କେବଳ ଧାରଣ କଲେ ଦେହରେ ବିଷ ପ୍ରବେଶ କରେନାହିଁ, ଏବଂ ହରା ନାଗେଶ୍ୱର ଉପରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରୀତ୍ଯାସ୍ଯା ସର୍ଵପାପାନି କ୍ଷଯଂ ଯାଂତି ଦିନେଦିନେ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନଂ ସ୍ତେଯାଦି ଗୁରୁତଲ୍ପଜମ୍
ଏହି କୃପାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦିନକୁ ଦିନ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ, ଚୋରି ଓ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସଂଗ ଭଳି ପାପ।
ଯତ୍ପାପଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍। ଦେଵସ୍ଯ ସଦୃଶଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ନିଶ୍ଚିତଂ ଲଭେତ୍
ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ତିନି ଲୋକରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଭୋଜନ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ଅଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରୋ ମହାସେନଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵୋ ଵିନାଯକଃ। ଅସ୍ଯୈଵ ଧାରଣାଦେଵ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ମହାସେନ ନିଜେ ଦେବ ଗଣେଶ; ତାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଲେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି କଥା ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମ ନ ମୂର୍ଖଃ ସ୍ଯାନ୍ନାତୁରୋ ନ ଚ ନଷ୍ଟଧୀଃ। ଅଵିଘ୍ନଂ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ତସ୍ଯୈଵ ସତତଂ ଭଵେତ୍
ସେ କେବେ ମୂର୍ଖ ହୁଏନାହିଁ, କେବେ ରୋଗୀ ନୁହଁନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି କେବେ ହରାଏନାହିଁ; ସମସ୍ତ କାମରେ ସେ ସବୁବେଳେ ବିଘ୍ନବିନା ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି।
ନୈପୁଣ୍ଯଂ ଲିପିକାର୍ଯେଷୁ ମହାକାର୍ଯେଷୁ କୌଶଲମ୍। ସର୍ଵାରଂଭାଦିକାର୍ଯେଷୁ କ୍ଷମଂତସ୍ଯ ଦିନେ ଦିନେ
ଲେଖାପଢ଼ା କାମରେ ଦକ୍ଷତା, ବଡ଼ କାମରେ ପାରଦର୍ଶିତା ଓ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଦିନକୁ ଦିନ ସମର୍ଥତା ମିଳେ।
ଅର୍ଧକୂଟଂ ତୁଲାକୂଟଂ ସର୍ଵକୂଟଂ ତଥୈଵ ଚ। ଶିଶ୍ନୋଦରକରେଣୈଵ ସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ଵା ଗୁରୁସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଅର୍ଧକୁଟ, ତୁଳାକୁଟ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଠକେଇ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜଣାଣୀକୁ ହାତ କିମ୍ବା ଅଂଗରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ—
ଏଵମାଦୀନି ସର୍ଵାଣି ହଂତି ପାପାନି ସର୍ଵଥା। ଅକ୍ଷଯଂ ତ୍ରିଦିଵଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମୁକ୍ତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏପରି ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରି, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଗୁଣାନ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଅଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍। ନଵାସ୍ଯଂ ଭୈରଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ବାହୁତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଲେ ମିଳେ; ଏବେ ନବମୁଖୀ ଭୈରବ ନେଇ କହୁଛି, ବାହୁରେ ଧାରଣ କଲେ କଣ ମିଳେ।
କପିଲଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ଧୃତ୍ଵା ମମତୁଲ୍ଯ ବଲୋ ଭଵେତ୍। ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଃ କରୋତି ଯଃ
ମୁକ୍ତିଦାୟକ କପିଳ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ମୋ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି; ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ତାଃ ସର୍ଵା ଦହତେ ଶୀଘ୍ରଂ ନଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍। ସୁରଲୋକେ ସଦା ଦେଵୈଃ ପୂଜିତୋ ମଘଵାନ୍ଯଥା
ନବମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ତୁରନ୍ତ ଦହିଯାଏ; ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପୂଜିତ।
ହରଵଦ୍ଵରଵେଶ୍ମସ୍ଥୋ ଗଣେଶୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ। ପନ୍ନଗାଶ୍ଚ ଵିନଶ୍ଯଂତି ଦଶଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍
ହରାଙ୍କ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହରେ ଗଣେଶ ବସିଥାନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଦଶମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ସାପମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଵକ୍ତ୍ରେ ଚୈକାଦଶେ ଵତ୍ସ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚୈକାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ। ଶିଖାଯାଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଏକାଦଶ ମୁହଁରେ, ଓ ପୁଅ, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ଏହାକୁ ସଦା ଶିଖାରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣି ଯଜ୍ଞକୋଟିଶତାନି ଚ। ଗଵାଂ ଶତସହସ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ଯଗ୍ଦତ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍
ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ, କୋଟି କୋଟି ଯଜ୍ଞ ଓ ଶତ ହଜାର ଗାଈଁ ସଠିକ୍ ଦାନ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ତତ୍ଫଲଂ ଶୀଘ୍ରମାପ୍ନୋତି ଵକ୍ତ୍ରୈକାଦଶ ଧାରଣାତ୍। ହରସ୍ଯ ସଦୃଶୋ ଲୋକେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସେଇ ଫଳ ଏକାଦଶ ମୁହଁ ଧାରଣ କଲେ ତୁରନ୍ତ ମିଳେ; ସେ ଲୋକରେ ହରାଙ୍କ ପରି ହୁଅନ୍ତି, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଦ୍ଵାଦଶାସ୍ଯଂ ଯଃ କଂଠଦେଶେ ତୁ ଧାରଯେତ୍। ଆଦିତ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ ଦ୍ଵାଦଶାସ୍ଯେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଖି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେ ସଦା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, କାରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଖ ଭିତରେ ବିରାଜିତ।
ଗୋମେଧଂ ନରମେଧଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲମଶ୍ନୁତେ। ତତ୍ଫଲଂ ଶୀଘ୍ରମାପ୍ନୋତି ଵଜ୍ରାଦେଶ୍ଚ ନିଵାରଣମ୍
ଗୋମେଧ ବା ନରମେଧ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ପିନ୍ଧିଲେ ସେଇ ଫଳ ଶୀଘ୍ର ମିଳିଯାଏ, ଏହା ବଜ୍ରପାତରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରେ।
ନୈଵ ଵହ୍ନେର୍ଭଯଂ ଚୈଵ ନ ଚ ଵ୍ଯାଧିଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ। ଅର୍ଥଲାଭଂ ସୁଖଂ ଭୁଂକ୍ତ ଈଶ୍ଵରୋ ନ ଦରିଦ୍ରତା
ଏହା ପିନ୍ଧିଲେ ଅଗ୍ନିରୁ କେବେ ଭୟ ନାହିଁ, ରୋଗ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଧନ ଓ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଭାବ ପାଆନ୍ତି, କେବେ ଦରିଦ୍ରତା ଆସେ ନାହିଁ।
ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵନରମାର୍ଜାର ମୂଷକାଞ୍ଛଶକାଂସ୍ତଥା। ଵ୍ଯାଲଦଂଷ୍ଟ୍ରି ସୃଗାଲାଦୀନ୍ହତ୍ଵା ଵ୍ଯାଘାତଯତ୍ଯପି
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ବିଲାଇ, ଉଠୁକୁ, ଖରଗୋଶ, ଦାନ୍ତାଳିଆ ପଶୁ ଓ ସିଆଳ ମାରିଦେଲେ ମଧ୍ୟ—
ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଦେହୋ ଵକ୍ତ୍ରଦ୍ଵାଦଶ ଧାରଣାତ୍। ଵକ୍ତ୍ର ତ୍ରଯୋଦଶୋ ରୁଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯଦି
—ମୁଁଚିଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ମୁଁହରେ ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଖି ପିନ୍ଧିଲେ; ଯଦି ତ୍ରୟୋଦଶ ମୁଖି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମିଳିଯାଏ—
ଶଂତମଃ ସ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ। ସୁଧାରସାଯନଂ ଚୈଵ ଧାତୁଵାଦଶ୍ଚ ପାଦୁକା
ସେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳଦାୟକ; ଏହା ଅମୃତ ଭଳି ଓ ଚିନ୍ତାମଣି ସମାନ।