ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଧୀରଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚାନଂତମଶ୍ନୁତେ। ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ଚ ବ୍ରହ୍ମସମୋ ଭୁଵି
ସେହି ପୁଣ୍ୟ ଧୀର ଲୋକ ପାଇଥାଏ, ଏବଂ ସେ ଅନନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଅନୁଭବ କରେ; ଯିଏ ତିନିମୁହଁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ହୁଏ।
ନିଚିତଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଦହେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି। ନ ଚୋଦରେ ଭଵେଦ୍ରୋଗୋ ନ ଚୈଵାପଟୁତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସମସ୍ତ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଜଳିଯାଏ; ତାଙ୍କର ପେଟରେ କେବେ ରୋଗ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ଦୁର୍ବଳତା ଆସିବ ନାହିଁ।
ପରାଜଯଂ ନ ଲଭତେ ନାଗ୍ନିନା ଦହ୍ଯତେ ଗୃହମ୍। ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ସର୍ଵାଣି ଵଜ୍ରାଦେଶ୍ଚ ନିଵାରଣମ୍
ସେ କେବେ ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଘର କେବେ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଯିବ ନାହିଁ; ଏମିତି ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଘଟନା, ଏଵଂ ବଜ୍ରପାତ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଅପମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରେ ରହେ।
ନାଶୁଭଂ ଵିଦ୍ଯତେ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ତୁ ଧାରଣାତ୍। ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଯସ୍ଯ ଦେହେ ପ୍ରତିଷ୍ଠତି
ତିନିମୁହଁ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ କୌଣସି ଅଶୁଭ ଘଟେ ନାହିଁ; ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ସ ଭଵେତ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ। ସର୍ଵଧର୍ମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସ୍ମାର୍ତଃ ପୌରାଣିକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବେଦବିଦ୍; ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝିପାରିଥାଏ, ସ୍ମୃତି ଓ ପୁରାଣରେ ପଣ୍ଡିତ ହୁଏ।
ଯତ୍ପାପଂ ନରହତ୍ଯାଯାଂ ବହୁସତ୍ତ୍ଵେଷୁ ଵେଶ୍ମସୁ। ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦହତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍
ମଣିଷ ବଧ କିମ୍ବା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଥିବା ଘରରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିମୁହଁ ଧାରଣ କରିଲେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ଜଳିଯାଏ।
ମହେଶସ୍ତୁଷ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ ଭୂତାନାମଧିପୋ ଭଵେତ୍। ସଦ୍ଯୋଜାତସ୍ତଥେଶାନସ୍ତତ୍ପୁରୁଷୋଽଘୋର ଏଵ ଚ
ମହେଶ୍ୱର ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅଧିପତି ହୁଏ; ସଦ୍ୟୋଜାତ, ଈଶାନ, ତତ୍ପୁରୁଷ ଓ ଅଘୋର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି।
ଵାମଦେଵ ଇମେ ଦେଵା ଵକ୍ତ୍ରୈଃ ପଂଚଭିରାଶ୍ରିତାଃ। ଅତଃ ସର୍ଵତ୍ର ଭୂଯିଷ୍ଠାଃ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରୋ ଧରାତଲେ
ବାମଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପଞ୍ଚମୁହଁ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏହିପରି, ପୃଥିବୀରେ ପଞ୍ଚମୁହଁ ରୂପ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ରୁଦ୍ରସ୍ଯାତ୍ମଜରୂପୋଯଂ ତସ୍ମାତ୍ତଂ ଧାରଯେଦ୍ବୁଧଃ। କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି କଲ୍ପକୋଟିଶତାନି ଚ
ଏହା ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ ପୁତ୍ରର ରୂପ; ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ। କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଓ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ତାଵତ୍କାଲଂ ଶିଵସ୍ଯାଗ୍ରେ ପୂଜନୀଯଃ ସୁରାସୁରୈଃ। ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେଦ୍ଭୂମୌ ଶର୍ଵତେଜାଃ ଶିଵାଲଯେ
ସେଉଁଠାରେ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ସେ ପୃଥିବୀରେ ସାର୍ବଭୌମ ହୁଏ, ଶିବଙ୍କ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଶିବାଳୟରେ ବସିଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରଂ ତୁ ଧାରଯେତ୍। ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ କାର୍ତିକେଯଂ ତୁ ଧାରଯନ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଭୁଜେ
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ପଞ୍ଚମୁହଁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଷଡ୍ମୁହଁ କାର୍ତ୍ତିକେୟକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିଭିଃ ପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ। ସ୍କଂଦସ୍ଯ ସଦୃଶଃ ଶୂରଃ କଲ୍ପାଂତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଭଳି ପାପରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; କଳ୍ପ ଶେଷରେ, ସେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପରି ବୀର ହୁଏ।
ନାତ୍ର ପରାଜଯଂ ଚୈତି ଗୁଣାନାମାକରୋ ଭୁଵି। କୁମାରତ୍ଵମଵାପ୍ନୋତି ଯଥା ଗୌରୀଶନଂଦନଃ
ଏଠାରେ ସେ କେବେ ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ପୃଥିବୀରେ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ହୁଏ; ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭୂପପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଲଭତେ ଜଯମ୍। ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଦଯୋ ଵର୍ଣାଃ ସଦୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରପୂରିତାଃ। ତସ୍ଯୈଵ ଵରଦା ଗୌରୀ ମାତେଵ ସୁଲଭା ଭଵେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୟ ପାଏ; ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନେ ସଦା ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୌରୀ ମାଆ ପରି ସହଜରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଭୁଜବଲାଦେଵ ଵିଶ୍ଵତେଜା ଭଵେନ୍ନରଃ। ଵାଗ୍ମୀ ଧୀରସ୍ସଭାଯାଂ ଚ ନୃପଵେଶ୍ମନି ସଂସଦି
ତାପରେ ତାଙ୍କର ବାହୁବଳରେ, ସେ ସମସ୍ତ ତେଜର ଧାରୀ ହୁଏ; ସଭା କିମ୍ବା ରାଜଦରବାରରେ ସେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା ଓ ଧୀର ହୁଏ।
ନ ଚ କାତରତାମେତି ନୈଵ ଭଂଗୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ କେବେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତନ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ସର୍ଵାଣି ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯୈଵ ଧାରଣାତ୍। ସପ୍ତଵକ୍ତ୍ରୋ ମହାସେନସ୍ତ୍ଵନଂତୋ ନାମ ନାଗରାଟ୍
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଛଅମୁଖୀଙ୍କ ଧାରଣ କଲେ, ସାତମୁଖୀ ମହାସେନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ନାଗରାଜ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯେକ ଵକ୍ତ୍ରେ ତୁ ପ୍ରତିନାଗା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ। ଅନଂତଃ କର୍କଟଶ୍ଚୈଵ ପୁଂଡରୀକୋଥ ତକ୍ଷକଃ
ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରେ ପ୍ରମୁଖ ନାଗମାନେ ବସିଛନ୍ତି—ଅନନ୍ତ, କର୍କଟ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ତକ୍ଷକ।
ଵିଷୋଲ୍ବଣଶ୍ଚ କାରୀଷଃ ଶଂଖଚୂଡଶ୍ଚ ସପ୍ତମଃ। ଏତେ ନାଗା ମହାଵୀର୍ଯାଃ ସପ୍ତଵକ୍ତ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ବିଷୋଲ୍ବଣ, କାରୀଷ ଓ ଶଂଖଚୂଡା ସପ୍ତମ; ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାଗମାନେ ସାତଟି ମୁହଁରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ଅସ୍ଯ ଧାରଣମାତ୍ରେ ତୁ ଵିଷଂ ନ କ୍ରମତେ ତନୌ। ହରଶ୍ଚ ପରମପ୍ରୀତୋ ଭଵେନ୍ନାଗେଶ୍ଵରେ ଯଥା
ତାଙ୍କ ରୂପକୁ କେବଳ ଧାରଣ କଲେ ଦେହରେ ବିଷ ପ୍ରବେଶ କରେନାହିଁ, ଏବଂ ହରା ନାଗେଶ୍ୱର ଉପରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରୀତ୍ଯାସ୍ଯା ସର୍ଵପାପାନି କ୍ଷଯଂ ଯାଂତି ଦିନେଦିନେ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନଂ ସ୍ତେଯାଦି ଗୁରୁତଲ୍ପଜମ୍
ଏହି କୃପାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦିନକୁ ଦିନ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ, ଚୋରି ଓ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସଂଗ ଭଳି ପାପ।
ଯତ୍ପାପଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍। ଦେଵସ୍ଯ ସଦୃଶଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ନିଶ୍ଚିତଂ ଲଭେତ୍
ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ତିନି ଲୋକରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଭୋଜନ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ଅଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରୋ ମହାସେନଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵୋ ଵିନାଯକଃ। ଅସ୍ଯୈଵ ଧାରଣାଦେଵ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ମହାସେନ ନିଜେ ଦେବ ଗଣେଶ; ତାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଲେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି କଥା ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମ ନ ମୂର୍ଖଃ ସ୍ଯାନ୍ନାତୁରୋ ନ ଚ ନଷ୍ଟଧୀଃ। ଅଵିଘ୍ନଂ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ତସ୍ଯୈଵ ସତତଂ ଭଵେତ୍
ସେ କେବେ ମୂର୍ଖ ହୁଏନାହିଁ, କେବେ ରୋଗୀ ନୁହଁନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି କେବେ ହରାଏନାହିଁ; ସମସ୍ତ କାମରେ ସେ ସବୁବେଳେ ବିଘ୍ନବିନା ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି।
ନୈପୁଣ୍ଯଂ ଲିପିକାର୍ଯେଷୁ ମହାକାର୍ଯେଷୁ କୌଶଲମ୍। ସର୍ଵାରଂଭାଦିକାର୍ଯେଷୁ କ୍ଷମଂତସ୍ଯ ଦିନେ ଦିନେ
ଲେଖାପଢ଼ା କାମରେ ଦକ୍ଷତା, ବଡ଼ କାମରେ ପାରଦର୍ଶିତା ଓ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଦିନକୁ ଦିନ ସମର୍ଥତା ମିଳେ।
ଅର୍ଧକୂଟଂ ତୁଲାକୂଟଂ ସର୍ଵକୂଟଂ ତଥୈଵ ଚ। ଶିଶ୍ନୋଦରକରେଣୈଵ ସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ଵା ଗୁରୁସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଅର୍ଧକୁଟ, ତୁଳାକୁଟ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଠକେଇ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜଣାଣୀକୁ ହାତ କିମ୍ବା ଅଂଗରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ—
ଏଵମାଦୀନି ସର୍ଵାଣି ହଂତି ପାପାନି ସର୍ଵଥା। ଅକ୍ଷଯଂ ତ୍ରିଦିଵଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମୁକ୍ତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏପରି ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରି, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଗୁଣାନ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଅଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍। ନଵାସ୍ଯଂ ଭୈରଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ବାହୁତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଲେ ମିଳେ; ଏବେ ନବମୁଖୀ ଭୈରବ ନେଇ କହୁଛି, ବାହୁରେ ଧାରଣ କଲେ କଣ ମିଳେ।
କପିଲଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ଧୃତ୍ଵା ମମତୁଲ୍ଯ ବଲୋ ଭଵେତ୍। ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଃ କରୋତି ଯଃ
ମୁକ୍ତିଦାୟକ କପିଳ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ମୋ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି; ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ତାଃ ସର୍ଵା ଦହତେ ଶୀଘ୍ରଂ ନଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍। ସୁରଲୋକେ ସଦା ଦେଵୈଃ ପୂଜିତୋ ମଘଵାନ୍ଯଥା
ନବମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ତୁରନ୍ତ ଦହିଯାଏ; ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପୂଜିତ।