ସଂଖ୍ଯାତଂ ଯଜ୍ଜପେନ୍ମଂତ୍ରମସଂଖ୍ଯାତଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍। ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦେଵାନାଂ ଜପେନ୍ମଂତ୍ରଂ ସ୍ଵମାଲଯା
ମଧ୍ୟମ ମଣିରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ହାତରେ ଘୁଞ୍ଚାଇ ମେରୁ ମଣିକୁ ପୁନିପୁନି ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯତଃ ସକଲେ ତୀର୍ଥେ କୋଟିକୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍। ଶୁଦ୍ଧାଯାମେଵ ଭୂମ୍ଯାଂ ତୁ ମେଧ୍ଯକେ ଵୃକ୍ଷମୂଲକେ
ଗଣନା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଫଳ ମିଳେ; ଗଣନା ବିନା କଲେ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ମାଳାରେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଷ୍ଠେ ଚତୁଷ୍ପଥାଗାରେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ମଂତ୍ରଂ ଶିଵସ୍ଯ ଚ। ଗଣପତେଶ୍ଚ ସୂରସ୍ଯ ଲିଂଗେନଂତଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଶୁଦ୍ଧ ଭୂମି କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଗଛର ମୂଳରେ—
ଶୂନ୍ଯାଗାରେ ଶଵସ୍ଯାଗ୍ରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ଚତୁଷ୍ପଥେ। ଦେଵୀମଂତ୍ରଂ ଜପେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସଦ୍ଯସ୍ସିଧ୍ଯତି ସାଧକଃ
ଗୋଶାଳା, ଚତୁର୍ପଥ, ମନ୍ଦିରରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ କିମ୍ବା ଗଣେଶଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ।
ଯାଵଚ୍ଚାଵୈଦିକଂ ମଂତ୍ରଂ ପୌରାଣଂ ଚାଗମୋଦ୍ଭଵମ୍। ସର୍ଵଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଲାଯାମୀପ୍ସିତେଷ୍ଟାର୍ଥଦାଯକମ୍
ଖାଲି ଘର, ଶବ ଆଗରେ, ଶ୍ମଶାନ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ପଥରେ ଯେ କେହି ଦେବୀଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ, ସେ ସାଧକ ତୁରନ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ରଵଜଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ଜଲଂ ଶିରସି ଧାରଯେତ୍। ସର୍ଵସ୍ମାତ୍କଲ୍ମଷାତ୍ପୂତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ବେଦ ବାହ୍ୟ, ପୁରାଣ କିମ୍ବା ଆଗମରୁ ହେଉ, ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାରେ ଜପ କଲେ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ଚ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ବୀଜଂ ପ୍ରତ୍ଯେକ ନିର୍ଜରଂ। ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତନୌ ମର୍ତ୍ଯଃ ସୁରାଣାଂ ସତ୍ତମୋ ଭଵେତ୍
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧୋଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଦ୍ଵିଜା ଊଚୁଃ- ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ତୁ କୁତୋ ଜାତଃ କୁତୋ ଵା ମେଧ୍ଯତାଂ ଗତଃ। କିମର୍ଥଂ ସ୍ଥାଵରୋ ଭୂମୌ କେନୈଵ ଚ ପ୍ରଚାରିତଃ
ଯେ କେହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଖୁଣା ମଣି ଦେହରେ ପିନ୍ଧେ, ସେ ମଣିଷ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ପୁରା କୃତଯୁଗେ ଵିପ୍ରାସ୍ତ୍ରିପୁରୋ ନାମ ଦାନଵଃ। ସୁରାଣାଂ ଚ ଵଧଂ କୃତ୍ଵା ଅଂତରିକ୍ଷପୁରେ ହି ସଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପଚାରିଲେ— ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା? କିପରି ପବିତ୍ରତା ପାଇଲା? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭୂମିରେ ଗଛ ଭାବେ ରହିଛି ଏବଂ କିଏ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କଲା?
ପ୍ରଣାଶେ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ସ୍ଥିରୋ ବ୍ରହ୍ମଵରେଣ ଚ। ଶୁଶ୍ରାଵ ଶଂକରୋ ଭୀମଂ ଦେଵୈରୀଶୋ ନିଵେଦିତମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ପ୍ରାଚୀନ କୃତଯୁଗରେ ଟ୍ରିପୁର ନାମକ ଏକ ଦାନବ ଥିଲା। ସେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମାରି, ଆକାଶର ଏକ ନଗରରେ ବସିଥିଲା।
ତତୋଽଜଗଵମାସଜ୍ଯ ବାଣମଂତକସନ୍ନିଭମ୍। ଧୃତ୍ଵା ତଂ ଚ ଜଘାନାଥ ଦୃଷ୍ଟଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ବିନାଶର ସଙ୍କଟରେ ପଡିଥିବାବେଳେ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ତିନି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଖବର ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ପ୍ରଭୁ ନିଜେ କହିଥିଲେ।
ସ ପପାତ ମହୀପୃଷ୍ଠେ ମହୋଲ୍କେଵ ଚ୍ଯୁତୋ ଦିଵଃ। ଘଟନଵ୍ଯାକୁଲାଦ୍ରୁଦ୍ରାତ୍ପତିତାଃ ସ୍ଵେଦବିଂଦଵଃ
ସେ ଏମିତି ଭାବେ ଭୂମିରେ ପଡିଲେ, ଯେପରି ଆକାଶରୁ ବଡ଼ ଉଲ୍କା ପଡିଯାଏ, କିମ୍ବା ତୀବ୍ର ପ୍ରୟାସରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହରୁ ଘମର ବିନ୍ଦୁ ଭୂମିକୁ ଝରିପଡ଼େ।
ତତ୍ରାଶ୍ରୁବିଂଦୁତୋ ଜାତୋ ମହାରୁଦ୍ରାକ୍ଷକଃ କ୍ଷିତୌ। ଅସ୍ଯୈଵ ଚ ଫଲଂ ଜୀଵା ନ ଜାନଂତ୍ଯତିଗୁହ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁ ଭୂମିରେ ପଡି ଏକ ବଡ଼ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହାର ଫଳ କ’ଣ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ସାଧାରଣ ଜୀବମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ତତଃ କୈଲାସଶିଖରେ ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍। ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଭୂମୌ ସ୍କଂଦୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ କୈଳାସ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ, ସ୍କନ୍ଦ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମାଥା ନମାଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସ୍ଯ ଫଲଂ ନାଥ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଜପ୍ଯେଥ ଧାରଣେ ଚୈଵ ଦର୍ଶନେ ସ୍ପର୍ଶନେପି ଵା
‘ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ସତ୍ୟ ଫଳ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ—ଏହାକୁ ଜପ କଲେ, ଧାରଣ କଲେ, ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ଛୁଇଁଲେ କ’ଣ ଫଳ ମିଳେ?’
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ-। ଲକ୍ଷଂ ତୁ ଦର୍ଶନାତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କୋଟିର୍ଵୈ ସ୍ପର୍ଶନେନ ଚ। ଦଶକୋଟିଫଲଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧାରଣାଲ୍ଲଭତେ ନରଃ
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ‘ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ଲକ୍ଷ ପୁଣ୍ୟ, ଛୁଇଁଲେ କୋଟି ପୁଣ୍ୟ, ଧାରଣ କଲେ ଦଶ କୋଟି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।’
ଲକ୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଲକ୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ। ଜପ୍ତ୍ଵାସ୍ଯ ଲଭତେ ପୁଣ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
‘ଏହା ସହିତ ଜପ କଲେ ଲକ୍ଷ କୋଟି ସହସ୍ର ଏବଂ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଶତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଦରକାର ନାହିଁ।’
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵା ଵିକର୍ମସ୍ଥୋ ଯୁକ୍ତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ। ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣେନ ଵୈ
‘ଯଦି କିଏ ଅପବିତ୍ର, ନିଷିଦ୍ଧ କାମରେ ଲିପ୍ତ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କଲେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।’
କଂଠେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାଦାଯ ଶ୍ଵାପଦୋ ମ୍ରିଯତେ ଯଦି। ସୋପି ରୁଦ୍ରତ୍ଵମାପ୍ନୋତି କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷାଦଯଃ
‘ଯଦି କୌଣସି ମୃଗ ଗଳାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି ମରିଯାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ର ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ—ତେବେ ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେତେ ଅଧିକ ଲାଭ ପାଇବେ!’
ଧ୍ଯାନଧାରଣହୀନୋପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯଦି ଧାରଯେତ୍। ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
‘ଯଦି କିଏ ଧ୍ୟାନ ଓ ଧାରଣାରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ, ତଥାପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ଅପ୍ରାପ୍ତ କରେ।’
କାର୍ତିକେଯ ଉଵାଚ-। ଏକଵକ୍ତ୍ରଂ ଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁଃପଂଚଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରମେଵ ଚ। ସପ୍ତାଷ୍ଟନଵଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦଶୈକାଦଶଵକ୍ତ୍ରକମ୍
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: ‘ଏକମୁଖୀ, ଦ୍ୱିମୁଖୀ, ତ୍ରିମୁଖୀ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଷଣ୍ମୁଖୀ, ସପ୍ତମୁଖୀ, ଅଷ୍ଟମୁଖୀ, ନବମୁଖୀ, ଦଶମୁଖୀ ଓ ଏକାଦଶମୁଖୀ—’
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଦ୍ଵାଦଶାସ୍ଯଂ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶମୁଖଂ ତଥା। ଚତୁର୍ଦଶାସ୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ସ୍ଵଯମୁକ୍ତଂ ଚ ଶଂକରମ୍
‘ଦ୍ୱାଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ତ୍ରୟୋଦଶମୁଖୀ ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶମୁଖୀ ଯୋଗୁଁଥିବା, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ମୁକ୍ତ ଶଙ୍କର—’
ତେଷାଂ ଚ ତନ୍ମୁଖାନାଂ ଚ ଦେଵତାଃ କାଶ୍ଚ ତଦ୍ଵଦ। ଗୁଣୋ ଵା କୀଦୃଶସ୍ତେଷାଂ ଦୋଷୋ ଵା ଜଗଦୀଶ୍ଵର
‘ଏମାନଙ୍କ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖମାନଙ୍କ ସହିତ କେଉଁ ଦେବତା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛନ୍ତି, କେଉଁ ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ ଅଛି, ଏହି କଥା ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ହେ ଜଗଦୀଶ୍ୱର।’
ଯଦି ମେନୁଗ୍ରହୋଵାସ୍ତି କଥଯସ୍ଵ ଯଥାର୍ଥତଃ। ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ-। ଏକଵକ୍ତ୍ରଃ ଶିଵଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି
‘ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତୁ।’ ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ‘ଏକମୁଖୀ ହେଉଛନ୍ତି ନିଜେ ଶିବ; ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପକୁ ଦୂର କରେ।’
ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଧାରଯେଦ୍ଦେହେ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯାଯ ଚ। ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛେଚ୍ଚ ଶିଵେନ ସହ ମୋଦତେ
‘ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଶରୀରରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ସେ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଇ ଶିବଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।’
ମହତାପୁଣ୍ଯଯୋଗେନ ହରାନୁଗ୍ରହକାରଣାତ୍। ଏକଵକ୍ତ୍ରଂ ଲଭେନ୍ମର୍ତ୍ଯୋ କୈଲାସଂ ଚ ଷଡାନନ
‘ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ଓ ହରଙ୍କ କୃପାରେ, ଏକମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଣିଷ ପାଇଥାଏ, ଏବଂ ଷଣ୍ମୁଖୀ, ସେ କୈଳାସକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।’
ଦେଵଦେଵୋ ଦ୍ଵିଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯସ୍ତୁ ଧାରଯତେ ନରଃ। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଂ ଯାତି ଯଦ୍ଗୁହ୍ଯଂଗୋଵଧାଦିକମ୍
‘ଯିଏ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଗୋହତ୍ୟା ପରି ଗୁପ୍ତ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ଦୂରିଯାଏ।’
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚାକ୍ଷଯମାପ୍ନୋତି ଦ୍ଵିଵକ୍ତ୍ରଧାରଣାତ୍ତତଃ। ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରମନଲସ୍ସାକ୍ଷାଦ୍ଯସ୍ଯଦେହେ ପ୍ରତିଷ୍ଠତି୧୫୦ 1.59.
‘ଦ୍ୱିମୁଖୀ ଧାରଣ କଲେ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ; ତ୍ରିମୁଖୀ ଯାହା ନିଜେ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ, ସେ ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ ବିରାଜ କରେ।’
ତସ୍ଯ ଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିରିଵେଂଧନମ୍। ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ବହୂନାଂ ଚୈଵ ହତ୍ଯଯା
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମରୁ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନି ଜେମିତି କାଠକୁ ଜଳାଇଦେଉଛି, ସେଭଳି ଜଳିଯାଏ; ଯେଉଁଥିରେ ଜନନୀ ବଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ କିମ୍ବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିବା ପାପ ମଧ୍ୟ ଥାଏ।
ଯତ୍ପାପଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍। ଯତ୍ଫଲଂ ଵହ୍ନିପୂଜାଯାମଗ୍ନିକାର୍ଯେ ଘୃତାହୁତୌ
ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରେ, ସେ ସମସ୍ତେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ଅଗ୍ନି ପୂଜା, ଅଗ୍ନି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଘୃତ ହୋମରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,