ଅରୋଗୀ ସୁପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା କାମଦେଵସମପ୍ରଭଃ। ଵରଦଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଯଥା ବ୍ରଧ୍ନସ୍ତଥା ହି ସଃ
ସେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଖୁସି ଭରା ମନ ଓ କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦାନଦାତା ହୁଏ, ଯେପରି ବ୍ରଧ୍ନ ତେଣୁ ସେ ।
ସୁରସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଚ ଗୃହଂ କୃତ୍ଵା ଶିଲାମଯମ୍। କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗମୁର୍ଵୀଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ପାଇଁ ପଥରର ଘର ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଭୋଗ କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ ହୁଏ ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦି ସର୍ଵଦେଵାନାମର୍ଚନଂ ଯତ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍। ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନରାଣାଂ ହିତ ହେତଵେ
ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଲଗା ଅଲଗା ପୂଜା ବିଷୟରେ, ମୁଁ ଏବେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି ।
ଘୃତପ୍ରଦୀପଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ମାସମେକମହର୍ନିଶମ୍। ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷାଯୁତଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୂଜିତୋ ଦେଵସତ୍ତମୈଃ
ଯିଏ ଦିନ ଓ ରାତି ନିଜ ସମାନ ଏକ ଘୃତ ଦୀପ ଦାନ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଶ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିତ ହୁଏ ।
ଘୃତସ୍ନାନଂ ତଥା ଲିଂଗେ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୁଵି ମାନଵଃ। କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି ମାସୈକେ ଲଭତେ ନରଃ
ଏହିପରି, ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଏ, ସେ କେବଳ ଏକ ମାସରେ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷର ଫଳ ପାଏ ।
ତିଲତୈଲପ୍ରଦୀପସ୍ଯ ତଥାନ୍ଯସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧକଂ ଫଲମ୍। ମାସୈକଂ ଜଲଦାନସ୍ଯ ଫଲେନେଶ୍ଵରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ତିଳ ତେଲ ଦୀପ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୀପ ଦାନର ଫଳ ଅର୍ଧ ହୁଏ; ଏକ ମାସ ପାଇଁ ପାଣି ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ପାଏ ।
ଧୂପଦାନେନ ଗଂଧର୍ଵଂ ଚଂଦନେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍। ମୃଗମଦାଗରୁସତ୍ଵସ୍ଯ ଦାନେ ବହୁଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଧୂପ ଦାନ କରିଲେ ଗନ୍ଧର୍ବ ହେବାର ଫଳ ମିଳେ; ଚନ୍ଦନ ଦାନରେ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ; ମୃଗମଦ କିମ୍ବା ଅଗରୁ ଦାନରେ ବହୁ ଫଳ ମିଳେ ।
ମାଲାପୁଷ୍ପପ୍ରଦାନେନ ନରଃ ସ୍ଯାତ୍ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ। ଶୀତେ ତୂଲପଟୀଂ ଦତ୍ଵା ସର୍ଵଦୁଃଖାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ମାଳା ଓ ଫୁଲ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ହୁଏ; ଶୀତକାଳରେ କପାସ ଚାଦର ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମସୁ ଲଭ୍ଯେତ ଉଷ୍ଣେ ଚ ଶୀତଲାଂ ପଟୀମ୍। ଦତ୍ଵା ଚ ନୈଵସୀଦେତ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରଂ ଦଦାତି ଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ, ଉଷ୍ଣତାରେ ସେ ଶୀତଳ ବସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରେ; ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥାଏ, ସେ କେବେଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନଥାଏ ।
ଚତୁର୍ହସ୍ତପ୍ରମାଣଂ ଚ ଵର୍ଷ୍ମଵେଷ୍ଟଂ ସୁଶୋଭନମ୍। ପିଧାନଂ ଚରଣାନାଂ ଚ ଦତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନ ହୀଯତେ
ଚାରି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଶରୀର ଓ ପାଦ ଢାକିବା ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେଁ ତଳେ ପଡ଼େ ନାହିଁ ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରଦାନେନ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଦଶଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ମଂଡପେ ରୂପଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଦଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ମଣ୍ଡପରେ ତାଙ୍କର ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ।
ସୁଵର୍ଣଂ ରତ୍ନସଂଯୁକ୍ତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦଶଗୁଣଂ ଲଭେତ୍। ଵଜ୍ରଵୈଡୂର୍ଯଗାରୁତ୍ମ ମାଣିକ୍ଯାଦୀନନର୍ଘତଃ
ମଣିମୁକ୍ତା ସହିତ ସୁନା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଦଶଗୁଣା ଫଳ ପାଏ; ବିଶେଷକରି ବଜ୍ର, ବୈଡୂର୍ୟ, ଗାରୁଡ଼ପ୍ରସ୍ତ, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଦେଇଲେ ।
ଦତ୍ଵା ଲିଂଗେ ଵିଧାନାଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଵା ଯଶସ୍ଵିନି। ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣମଂଡଲେଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯଥାବିଧି ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ମଣ୍ଡପର ମାଲିକ ହୁଏ ।
ତଥୈଵ ଭୁଵି ଜାତୋପି ସର୍ଵଲୋକପ୍ରରଂଜନଃ। ସୁରଭିଦ୍ରଵ୍ଯଦାନେନ ଵାଵଦୂକଶ୍ଚ ସୁଂଦରଃ
ଏହିପରି, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଖୁସି କରେ; ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ, ସେ ବାକ୍ପଟୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ ।
ରକ୍ତାମୃତସୁକଂଠଶ୍ଚ ପୂଗଦାନାନ୍ନରୋ ଭଵେତ୍। ଵରଦାସୀପ୍ରଦାନେନ ନରଃ କଲ୍ପଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ପାନ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ରକ୍ତାମୃତ ସମ ମଧୁର କଣ୍ଠ ଲାଭ କରେ; ଯୋଗ୍ୟ ଦାସୀ ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ ।
ଵରଦାସୀ ପ୍ରଦାନେନ ଉର୍ଵ୍ଯାଂ ଜାତୋ ଧନେଶ୍ଵରଃ। ତଥୈଵ ଭୃତ୍ଯଦାନେନ ବହୁଭୃତ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ଦିଵି
ଯୋଗ୍ୟ ଦାସୀ ଦାନ କରିଲେ, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଧନର ମାଲିକ ହୁଏ; ଏହିପରି, ଚାକର ଦାନ କରିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବହୁ ଚାକର ମିଳେ ।
ଧରାଯାମକ୍ଷଯାଋଦ୍ଧିର୍ଜନ୍ମଜନ୍ମସୁ ଜାଯତେ। ସର୍ଵତୂର୍ଯପ୍ରଦାନେନ ଗୁଣଵାନ୍ଲୋକସଂମତଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବାଜା ଦାନ କଲେ, ପୃଥିବୀରେ ଅସୀମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୁଣୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଗଂଧର୍ଵାଣାଂ ପତିର୍ଭଵେତ୍। ଦାସୀଦାସଯୁତଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଧନୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵରୈର୍ଯୁତଃ
ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ଆଦି କଳାର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦାସୀ-ଦାସ, ଧନ, ଜନାନୀ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତଥୈଵ ଗୋପ୍ରଦାନେନ ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି। ଲିଂଗେ ଦୁଗ୍ଧପ୍ରଦାନାଚ୍ଚ ନରଃ କଲ୍ପଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ଏହିପରି, ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ବର୍ଷ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଲିଙ୍ଗରେ ଦୁଧ ଦାନ କଲେ, ଜଣେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହନ୍ତି।
ଦଧ୍ନା ସ୍ନାନେନ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଘୃତେନ ତୁ ଶତାଧିକମ୍। ଅନ୍ନଂ ଷଡ୍ରସସଂଯୁକ୍ତଂ ଦତ୍ଵା କ୍ଷିତିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଦହିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁଣ୍ୟ ଦୁଇଗୁଣ ହୁଏ, ଘିଅରେ କଲେ ଶତଗୁଣ ହୁଏ। ଛଅ ରସ ମିଶିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଜଣେ ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି।
ତଥୈଵ ପାଯସଂ ଦତ୍ଵା ମୁନୀନାଂ ପ୍ରଵରୋ ଭୁଵି। ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ମୁଦା ଦତ୍ଵା ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗଃ
ଏହିପରି, ପାୟସ ଦାନ କଲେ ପୃଥିବୀରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଖୁସିରେ ହବିଷ୍ୟ ଦାନ କଲେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଅନ୍ତି।
ନିରାମିଷପ୍ରଦାନାଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଵ୍ରତୀ ଭଵେତ୍। ମଧୁଦାନାଚ୍ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଗୁଡେନ ଲଵଣେନ ଚ
ମାଂସ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ନିୟମିତ ହୁଅନ୍ତି; ମଧୁ ଦାନ କଲେ ଭାଗ୍ୟ ମିଳେ, ଗୁଡ଼ ଓ ଲୁଣ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଫଳ ମିଳେ।
ଶର୍କରାଦିଭିର୍ଲାଵଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ। ଦେଵାନାଂ ଶଂଭୁଲିଂଗାନାମର୍ଚାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଚିନି ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ଚମକ ବଢ଼ିଯାଏ। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ—
ଅନୁକ୍ରମେଣ ସ୍ଵର୍ଗାଦୌ ଲୋକାନାଂ ସ ପତିର୍ଭଵେତ୍। ଲୋକାନାଂ ଚ ହିତାର୍ଥାଯ ଦେଵାସ୍ତିଷ୍ଠଂତି ସଂମୁଖାଃ
କ୍ରମକ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଦି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ଲୋକଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହନ୍ତି।
ସକୃତ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ କୃତ୍ଵା ଶଂଭୁଲିଂଗେଷୁ ପଂଡିତଃ। ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ପୂର୍ଣଂ ସ୍ଵର୍ଗମେତି ନରୋତ୍ତମଃ
ଏକଥର ମାତ୍ର ଶିବ ଲିଙ୍ଗର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ, ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଶତ ବର୍ଷ ଦେବ ଦିନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଏଵମେଵ କ୍ରମେଣୈଵ ନମସ୍କାରୈଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ। ଲୋକଵଂଦ୍ଯୋ ଵ୍ରଜେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ତସ୍ମାନ୍ନିତ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହିପରି ନିୟମିତ ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ତେଣୁ ସଦା ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ଲିଂଗରୂପସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯୋ ଧନଂ ହରତେ ନରଃ। ସ ଚ ରୌରଵମାସାଦ୍ଯ ହରଣାତ୍କୀଟତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଦେବତାଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରୌରବ ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି ଏବଂ ଚୋରି ଦ୍ୱାରା କୀଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଦାତୁଃ ପୂଜାଂ ଚ ଲିଂଗାର୍ଥେ ହରେଶ୍ଚାପ୍ଯାଦଦାତି ଯଃ। କୁଲକୋଟିସହସ୍ରେଣ ନରକାନ୍ନ ନିଵର୍ତତେ
ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ହରିଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଦାନ ନିଜେ ନେଇନ୍ତି, ସେମାନେ କୋଟି କୁଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଜଲପୁଷ୍ପାଦିଦୀପାର୍ଥେ ଵସୁ ଚାନ୍ଯଦ୍ଗୃହୀତଵାନ୍। ପଶ୍ଚାନ୍ନ ଦୀଯତେ ଲୋଭାଦକ୍ଷଯଂ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଜଳ, ଫୁଲ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ପାଇଁ ଥିବା ଧନ ନେଇ, ପରେ ଲୋଭରେ ଦେଇନାହିଁ, ସେ ଅନନ୍ତ ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଦାସୀଂ ହୃତ୍ଵା ତୁ ଲିଂଗସ୍ଯ ନରକାନ୍ନ ନିଵର୍ତତେ। କାମାର୍ତୋ ମାତରଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନ ଗଚ୍ଛେଚ୍ଛିଵଚେଟିକାମ୍
ଲିଙ୍ଗର ଦାସୀକୁ ଚୁରି କଲେ, ସେ ନରକରୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ; କାମାସକ୍ତ ଲୋକ ନିଜ ମାଆଁ ପାଖକୁ ଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଶିବଙ୍କ ଦାସୀ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।