ସୁଲିଂଗାଂ ଵା ସୁରୂପାଂ ଵା କଲ୍ପକୋଟିଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି। ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଭଵେଦ୍ରାଜା ଧନୀ ପୂଜ୍ଯତମୋପି ଵା
କିମ୍ବା ଯଦି ସୁନ୍ଦର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିଥାଏ, ସେ କଳ୍ପକୋଟି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ; ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡିଲେ ସେ ଧନୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ ରାଜା ହୁଏ।
ଦେଵୀଲିଂଗେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ କୃତ୍ଵା ଦେଵଗୃହଂ ନରଃ। ସୁରତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଲ୍ଲୋକେ ଦେଵ୍ଯାସ୍ସର୍ଵସୁଖୋଦ୍ଭଵେ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦେବୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗମାନେ ପାଇଁ ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଏ, ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସୁଖର ଉତ୍ସ ହୁଏ।
ଭୃଶମଚ୍ଯୁତତାମେତି ସୁଖମେତି ନିରାମଯମ୍। ରତ୍ନସଂସୃଷ୍ଟପ୍ରାସାଦେ ମଣିକର୍ବୁରଭୂତଲେ
ଯେଉଁଠି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମଣିର ଭୂମି ଥିବା ମନ୍ଦିରରେ, ସେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ଓ ଦୁଃଖହୀନ ସୁଖ ପାଏ।
ରାମାଯୁତପ୍ରସଂଭୋଗ୍ଯେ ଦେଵୀସଂସୃଷ୍ଟନିର୍ଭଯେ। ନୃତ୍ଯଗୀତପରେ ରମ୍ଯେ ସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯମନୋରମେ
ହଜାର ରାମଙ୍କ ସହିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ନିର୍ଭୟ ରହି, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ମନ ଲଗାଇ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ରତ୍ନମର୍ଦ୍ଦଲତାଲାଢ୍ଯେ ସର୍ଵଦା ସ୍ତ୍ରୀଜନେରିତେ। ନିର୍ମଲେ ସୁଖଦେ ରମ୍ଯେ ରତ୍ନାନାଂ ସୁଶୁଭେ ଗୃହେ
ସେ ସଦା ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ, ରତ୍ନ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ତାଳର ଧ୍ୱନିରେ ମନ୍ଦିର ଗୁଞ୍ଜିଥାଏ, ପରିଷ୍କାର, ସୁଖଦାୟକ ଓ ରତ୍ନର ଉଜ୍ୱଳ ଘରରେ ରହିଥାଏ।
ତଥୈଵ ପ୍ରତିମାଯାଶ୍ଚ ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରାସାଦମୁତ୍ତମମ୍। ନିଯୁତଂ କଲ୍ପକୋଟୀନାଂ ସ୍ଵର୍ଲୋକମେତି ମାନଵଃ
ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ, ଏକ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥାଏ।
ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଭଵେଦ୍ଭୂପୋ ଦେଵୀଭକ୍ତିପରାଯଣଃ। ଏଵଂ ଚ ଜନ୍ମସାହସ୍ରଂ ସ୍ମର ଏଵ ଭଵେଦ୍ଭୁଵି
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡିଲେ ସେ ଦେବୀଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରାଜା ହୁଏ; ଏଭଳି ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ପ୍ରାସାଦଂ ଗାଣପତ୍ଯଂ ଚ ଦେଵ୍ଯା ଵା ପ୍ରୀତିମାନ୍ନରଃ। କୃତ୍ଵା ସୁରଗଣାନାଂ ଚ ପୂଜିତୋ ଦିଵି ଜାଯତେ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗଣେଶ, ଦେବୀ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
ତଥୈଵ ରାଜତାମେତି ଭୋଗ୍ଯାନ୍ଦେଵୀପୁରେ ତଥା। ଅଵିଘ୍ନଂ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ସଦୈଵ ଗଣପୋ ଯଥା
ଏହିପରି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସହରରେ ରାଜ୍ୟ ଓ ଭୋଗ ଲାଭ କରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାମ କେବେଁ ଅବରୋଧ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯେପରି ଗଣନାୟକଙ୍କର କାମ ସବୁ ସରଳ ଭାବେ ହୁଏ ।
ଆଜ୍ଞାନସ୍ଖଲିତା ତସ୍ଯ ସୁରାସୁରନରେଷୁ ଚ। ତଥୈଵ ସୌରପ୍ରାସାଦେ ଫଲମେତି ନରୋତ୍ତମଃ
ଯଦି ତାଙ୍କର ଆଦେଶ ଦେବତା, ଦାନବ କିମ୍ବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜାଣି ଭୁଲରେ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ହୁଏ, ତଥାପି ସୂର୍ୟମଣ୍ଡପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଫଳ ଲାଭ କରେ ।
ଅରୋଗୀ ସୁପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା କାମଦେଵସମପ୍ରଭଃ। ଵରଦଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଯଥା ବ୍ରଧ୍ନସ୍ତଥା ହି ସଃ
ସେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଖୁସି ଭରା ମନ ଓ କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦାନଦାତା ହୁଏ, ଯେପରି ବ୍ରଧ୍ନ ତେଣୁ ସେ ।
ସୁରସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଚ ଗୃହଂ କୃତ୍ଵା ଶିଲାମଯମ୍। କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗମୁର୍ଵୀଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ପାଇଁ ପଥରର ଘର ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଭୋଗ କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ ହୁଏ ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦି ସର୍ଵଦେଵାନାମର୍ଚନଂ ଯତ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍। ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନରାଣାଂ ହିତ ହେତଵେ
ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଲଗା ଅଲଗା ପୂଜା ବିଷୟରେ, ମୁଁ ଏବେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି ।
ଘୃତପ୍ରଦୀପଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ମାସମେକମହର୍ନିଶମ୍। ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷାଯୁତଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୂଜିତୋ ଦେଵସତ୍ତମୈଃ
ଯିଏ ଦିନ ଓ ରାତି ନିଜ ସମାନ ଏକ ଘୃତ ଦୀପ ଦାନ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଶ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିତ ହୁଏ ।
ଘୃତସ୍ନାନଂ ତଥା ଲିଂଗେ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୁଵି ମାନଵଃ। କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି ମାସୈକେ ଲଭତେ ନରଃ
ଏହିପରି, ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଏ, ସେ କେବଳ ଏକ ମାସରେ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷର ଫଳ ପାଏ ।
ତିଲତୈଲପ୍ରଦୀପସ୍ଯ ତଥାନ୍ଯସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧକଂ ଫଲମ୍। ମାସୈକଂ ଜଲଦାନସ୍ଯ ଫଲେନେଶ୍ଵରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ତିଳ ତେଲ ଦୀପ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୀପ ଦାନର ଫଳ ଅର୍ଧ ହୁଏ; ଏକ ମାସ ପାଇଁ ପାଣି ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ପାଏ ।
ଧୂପଦାନେନ ଗଂଧର୍ଵଂ ଚଂଦନେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍। ମୃଗମଦାଗରୁସତ୍ଵସ୍ଯ ଦାନେ ବହୁଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଧୂପ ଦାନ କରିଲେ ଗନ୍ଧର୍ବ ହେବାର ଫଳ ମିଳେ; ଚନ୍ଦନ ଦାନରେ ଦୁଇଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ; ମୃଗମଦ କିମ୍ବା ଅଗରୁ ଦାନରେ ବହୁ ଫଳ ମିଳେ ।
ମାଲାପୁଷ୍ପପ୍ରଦାନେନ ନରଃ ସ୍ଯାତ୍ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ। ଶୀତେ ତୂଲପଟୀଂ ଦତ୍ଵା ସର୍ଵଦୁଃଖାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ମାଳା ଓ ଫୁଲ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ହୁଏ; ଶୀତକାଳରେ କପାସ ଚାଦର ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମସୁ ଲଭ୍ଯେତ ଉଷ୍ଣେ ଚ ଶୀତଲାଂ ପଟୀମ୍। ଦତ୍ଵା ଚ ନୈଵସୀଦେତ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରଂ ଦଦାତି ଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ, ଉଷ୍ଣତାରେ ସେ ଶୀତଳ ବସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରେ; ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥାଏ, ସେ କେବେଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନଥାଏ ।
ଚତୁର୍ହସ୍ତପ୍ରମାଣଂ ଚ ଵର୍ଷ୍ମଵେଷ୍ଟଂ ସୁଶୋଭନମ୍। ପିଧାନଂ ଚରଣାନାଂ ଚ ଦତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନ ହୀଯତେ
ଚାରି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଶରୀର ଓ ପାଦ ଢାକିବା ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେଁ ତଳେ ପଡ଼େ ନାହିଁ ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରଦାନେନ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଦଶଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ମଂଡପେ ରୂପଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଦଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ମଣ୍ଡପରେ ତାଙ୍କର ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ।
ସୁଵର୍ଣଂ ରତ୍ନସଂଯୁକ୍ତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦଶଗୁଣଂ ଲଭେତ୍। ଵଜ୍ରଵୈଡୂର୍ଯଗାରୁତ୍ମ ମାଣିକ୍ଯାଦୀନନର୍ଘତଃ
ମଣିମୁକ୍ତା ସହିତ ସୁନା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଦଶଗୁଣା ଫଳ ପାଏ; ବିଶେଷକରି ବଜ୍ର, ବୈଡୂର୍ୟ, ଗାରୁଡ଼ପ୍ରସ୍ତ, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଦେଇଲେ ।
ଦତ୍ଵା ଲିଂଗେ ଵିଧାନାଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଵା ଯଶସ୍ଵିନି। ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣମଂଡଲେଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯଥାବିଧି ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ମଣ୍ଡପର ମାଲିକ ହୁଏ ।
ତଥୈଵ ଭୁଵି ଜାତୋପି ସର୍ଵଲୋକପ୍ରରଂଜନଃ। ସୁରଭିଦ୍ରଵ୍ଯଦାନେନ ଵାଵଦୂକଶ୍ଚ ସୁଂଦରଃ
ଏହିପରି, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଖୁସି କରେ; ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ, ସେ ବାକ୍ପଟୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ ।
ରକ୍ତାମୃତସୁକଂଠଶ୍ଚ ପୂଗଦାନାନ୍ନରୋ ଭଵେତ୍। ଵରଦାସୀପ୍ରଦାନେନ ନରଃ କଲ୍ପଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ପାନ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ରକ୍ତାମୃତ ସମ ମଧୁର କଣ୍ଠ ଲାଭ କରେ; ଯୋଗ୍ୟ ଦାସୀ ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ ।
ଵରଦାସୀ ପ୍ରଦାନେନ ଉର୍ଵ୍ଯାଂ ଜାତୋ ଧନେଶ୍ଵରଃ। ତଥୈଵ ଭୃତ୍ଯଦାନେନ ବହୁଭୃତ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ଦିଵି
ଯୋଗ୍ୟ ଦାସୀ ଦାନ କରିଲେ, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଧନର ମାଲିକ ହୁଏ; ଏହିପରି, ଚାକର ଦାନ କରିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବହୁ ଚାକର ମିଳେ ।
ଧରାଯାମକ୍ଷଯାଋଦ୍ଧିର୍ଜନ୍ମଜନ୍ମସୁ ଜାଯତେ। ସର୍ଵତୂର୍ଯପ୍ରଦାନେନ ଗୁଣଵାନ୍ଲୋକସଂମତଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବାଜା ଦାନ କଲେ, ପୃଥିବୀରେ ଅସୀମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୁଣୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଗଂଧର୍ଵାଣାଂ ପତିର୍ଭଵେତ୍। ଦାସୀଦାସଯୁତଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଧନୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵରୈର୍ଯୁତଃ
ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ଆଦି କଳାର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦାସୀ-ଦାସ, ଧନ, ଜନାନୀ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତଥୈଵ ଗୋପ୍ରଦାନେନ ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି। ଲିଂଗେ ଦୁଗ୍ଧପ୍ରଦାନାଚ୍ଚ ନରଃ କଲ୍ପଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ଏହିପରି, ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ବର୍ଷ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଲିଙ୍ଗରେ ଦୁଧ ଦାନ କଲେ, ଜଣେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହନ୍ତି।
ଦଧ୍ନା ସ୍ନାନେନ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଘୃତେନ ତୁ ଶତାଧିକମ୍। ଅନ୍ନଂ ଷଡ୍ରସସଂଯୁକ୍ତଂ ଦତ୍ଵା କ୍ଷିତିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଦହିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁଣ୍ୟ ଦୁଇଗୁଣ ହୁଏ, ଘିଅରେ କଲେ ଶତଗୁଣ ହୁଏ। ଛଅ ରସ ମିଶିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଜଣେ ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି।