ସା ସ୍ଵର୍ଗମାତ୍ମଘାତେନ ନାତ୍ମାନଂ ନ ପତିଂ ନଯେତ୍। ନ ମ୍ରିଯେତ ସମଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବ୍ରହ୍ମଶାସନାତ୍
ନିଜେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରି, ସେ ନିଜକୁ କିମ୍ବା ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇପାରେ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନିଜେ ଯାଇ ଏକାସାଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ।
ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଗତିମାପ୍ନୋତି ମରଣାଦାତ୍ମଘାତିନୀ। ନରୋତ୍ତମ ଉଵାଚ- ସର୍ଵାସାମପି ଜାତୀନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶସ୍ଯ ଇଷ୍ଯତେ
ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟାର ମାର୍ଗ ପାଏ; ସର୍ବ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରାଣା କରାଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯେନ ଅତ୍ର କିଂଵା ଵିପର୍ଯଯଃ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାସ୍ସାହସଂ କର୍ମ ନୈଵ ଯୁକ୍ତଂ କଦାଚନ
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, କିମ୍ବା ତାହା ଭିନ୍ନ? ଭଗବାନ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାଇଁ ଏଭଳି ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେଠି ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନିଃଶେଷେସ୍ଯା ଵଧଂ କୃତ୍ଵା ସ ନରୋ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ଵିପ୍ରଯା ଚ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରିଦେଲେ, ସେ ପୁରୁଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ହୁଏ; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାତଥ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥାର୍ଥତଃ। ଆପଣାଂତରମାମିଷ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଯେନ୍ନ କଦାଚନ
ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ: ସେ କେବେ ମାର୍କେଟର ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ହାଯନେ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍। ଅର୍ହଣଂ ଚେଷ୍ଟଦେଵସ୍ଯ ହରେର୍ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଏକ ବର୍ଷରେ ହଜାର ଟିଏ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ଇଷ୍ଟଦେବ ହରିଙ୍କର ପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ।
ସ୍ଵାମିନୋପି ଜଲଂ ପିଂଡଂ ସଂପ୍ରଦଦ୍ଯାଦମତ୍ସରାତ୍। ଯୁଗକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଯୁଗକୋଟିଶତାନି ଚ
ସେ ନିର୍ମୋହ ଭାବରେ ପତିଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏଁ।
ପତିନା ସହ ସା ସାଧ୍ଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଯୁତା ଭଵେତ୍। ତତୋ ମହାଵ୍ରତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିରଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଵଧୂଃ
ସେ ସାଧ୍ବୀ ନାରୀ ପତି ସହ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବଡ଼ ବ୍ରତ ପାଇଁ ନରକରେ ହତା ହେଲେ।
ଉଦ୍ଧରେଦୁଭଯୋର୍ଵଂଶାଞ୍ଛତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ। ଅତୋ ବଂଧୁଜନୈରେଵ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତ୍ରାଦିଭିର୍ବୁଧୈଃ
ସେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବଂଶକୁ ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଭାବରେ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତେଣୁ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ପୁଅ, ଭାଇ ଓ ଅନ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବାରୁ ସଦା ବାଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଵିନିଯମ୍ଯ ସଦା ତସ୍ଯା ଵ୍ରତଲୋପଂ ନ କାରଯେତ୍। ହରେଶ୍ଚେଦ୍ଵାସରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଧଵା ନ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯଦି ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ବିଧବା ବ୍ରତ ରଖେ ନାହିଁ।
ପୁନର୍ଵୈଧଵ୍ଯତାମେତି ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଦୁର୍ଭଗା। ଭୋଜନାତ୍ମତ୍ସ୍ଯମାଂସସ୍ଯ ଵ୍ରତାନାଂ ଵିପ୍ରଯୋଗତଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ବିଧବା ହୁଏ, ଅଭାଗିନୀ; ମାଛ କିମ୍ବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ଓ ବ୍ରତ ଛାଡ଼ିଦେବା ଦ୍ୱାରା।
ଚିରଂ ନିରଯମାସାଦ୍ଯ ଶୁନୀ ଭଵତି ନିଶ୍ଚିତମ୍। ଦୁଷ୍ଟାଯା ମୈଥୁନଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵିଧଵାକୁଲନାଶିନୀ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନରକ ଭୋଗ କରି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁକୁରୀ ହୁଏ; ଦୁଷ୍ଟ ବିଧବା ଯଦି ମିଳନ କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ନରକାନନୁଭୂଯାଥ ଗୃଧ୍ରିଣୀ ଦଶଜନ୍ମସୁ। ଦ୍ଵିଜନ୍ମଫେରଵା ଭୂତ୍ଵା ତତୋ ମାନୁଷତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ନରକ ଅନୁଭବ କରି, ସେ ଦଶ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ରୀ ହୁଏ; ପୁନି ବହୁ ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଏ।
ତଥୈଵ ବାଲଵୈଧଵ୍ଯା ଦାସୀତ୍ଵମୁପଗଚ୍ଛତି। ଦ୍ଵିଜ ଉଵାଚ- କନ୍ଯାଦାନଫଲଂ ବ୍ରୂହି ଵଦ ଦାସ୍ଯାଃ ଫଲଂ ଚ ଯତ୍
ଏଭଳି ଶିଶୁବୟସରେ ବିଧବା ହେଲେ, ସେ ଦାସୀ ହେବାର ଫଳ ପାଏ; ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ: କନ୍ୟା ଦାନର ଫଳ କହ, ଦାସୀ ଦାନର ଫଳ କଣ ତାହା ମଧ୍ୟ କହ।
ଵିଧାନଂ ଚ ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ଯଦି ମେନୁଗ୍ରହଃ ପ୍ରଭୋ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ-। ରୂପାଢ୍ଯେ ଗୁଣସଂପନ୍ନେ କୁଲୀନେ ଯୌଵନାନ୍ଵିତେ
ଭଗବାନ୍ କହିଲେ — ଶୁଣ, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କନ୍ୟା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଗୁଣ, ଉତ୍ତମ ବଂଶ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଭରପୂର ଥାଏ,
ସମୃଦ୍ଧେ ଵିତ୍ତସଂପୂର୍ଣେ କନ୍ଯାଦାନଫଲଂ ଶୃଣୁ। ସର୍ଵାଭରଣସଂଯୁକ୍ତାଂ କନ୍ଯକାଂ ଯୋ ଦଦାତି ଚ
ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅଧିକ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥାଏ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏମିତି କନ୍ୟାକୁ ବିବାହରେ ଦେଇଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ଶୁଣ।
ତେନ ଦତ୍ତା ଧରା ସର୍ଵା ସଶୈଲଵନକାନନା। ଅର୍ଦ୍ଧାଭରଣଦାନେନ ଫଲଂ ଦାତୁର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଭଳି କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଲେ, ସେ ମଣିଷ ପୃଥିବୀ ସହିତ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଥିବା ପରି ହୁଏ। ଆଧା ଆଭୂଷଣ ଦେଇଲେ, ଦାତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଧା ଫଳ ପାଏ।
ଅନାଭରଣକନ୍ଯାଯାଃ ପାଦୈକସ୍ଯ ଫଲଂ ଭଵେତ୍। ଯଃ ପୁନଃ ଶୁଲ୍କମଶ୍ନାତି ସ ଯାତି ନରକେ ନରଃ
ଯଦି କନ୍ୟା ଆଭୂଷଣ ବିନା ଥାଏ, ତେବେ ଏହାର ଫଳ ଏକ ପାଦ ଦେଇବା ପରି ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ବରପକ୍ଷରୁ ଦାମ ନିଏ, ସେ ଲୋକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଵିକ୍ରୀଯ ଚାତ୍ମଜାଂ ମୂଢୋ ନରକାନ୍ନ ନିଵର୍ତ୍ତତେ। ଲୋଭାଦସଦୃଶେ ପୁଂସି କନ୍ଯାଂ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିଜ ଝିଅକୁ ବେଚିଦେଉଛି, ସେ ମୂର୍ଖ କେବେ ନରକରୁ ଫେରିପାରେନି। ଲୋଭରେ କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେଇଦେଉଥିଲେ,
ରୌରଵଂ ନରକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାଂଡାଲତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି। ଅତଏଵ ହି ଶୁଲ୍କଂ ଚ ଜାମାତୁର୍ନ କଦାଚନ
ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିକୁ ପାଇଁଥାଏ। ଏହିକାରଣରୁ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ କେବେ ବରପକ୍ଷରୁ ଦାମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ଗୃହ୍ଣାତି ମନସା ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ତସ୍ଯ ଚାକ୍ଷଯମ୍। ଭୂମିଂ ଗାଂ ଚ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ଧନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଧାନ୍ଯକମ୍
ବରପକ୍ଷରୁ ଯେଉଁଠିକି ଦିଆଯାଏ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଦାନ — ଭୂମି, ଗାଈ, ସୁନା, ଧନ, ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଧାନ —
ଜାମାତୁର୍ଯୌତକଂ ଦତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍। ଵିଵାହସମଯେ ଵତ୍ସ ସଗୋତ୍ର ପରଗୋତ୍ରଜୈଃ
ବରପକ୍ଷରୁ ଯେଉଁ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ, ସେ ସବୁ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ବିବାହ ସମୟରେ, ବେଟା, ସମାନ ବଂଶ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ବଂଶ ହେଉ, ଏହି ଦାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଯୌତକଂ ଦୀଯତେ କିଂଚିତ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ଚାକ୍ଷଯଂ ଭଵେତ୍। ଦାତା ନ ସ୍ମରତେ ଦାନଂ ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ନ ଯାଚତେ
ବରପକ୍ଷରୁ ଯେଉଁ ଅଳ୍ପ ଉପହାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ସେ ସବୁ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଦାତା ତାହାକୁ ମନେ ରଖେନାହାନ୍ତି, ଗ୍ରହଣକାରୀ ମଧ୍ୟ ଚାହିଁନାହାନ୍ତି।
ଉଭୌ ତୌ ନରକଂ ଯାତଶ୍ଛିନ୍ନରଜ୍ଜୁର୍ଘଟୋ ଯଥା। ଅଵଶ୍ଯଂ ଯୌତକଂ ଦାନଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ସାତ୍ଵିକେନ ହି
ଏହି ଦାନ ନ ଦେଲେ, ଦୁହେଁ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ରସି କଟା ଘଡ଼ା ପରି। ଏହି ବରଦାନ ସତ୍ୱଗୁଣୀ ମନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଦତ୍ଵା ନରକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦାସୀତ୍ଵମୁପଗଚ୍ଛତି। ଅତ୍ଯାସନ୍ନେତିଦୂରସ୍ଥେ ଚାତ୍ଯାଢ୍ଯେ ଚାତି ଦୁର୍ଗତେ
ଏହି ଦାନ ନ ଦେଲେ, ମଣିଷ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି ଦାସୀ ହୋଇଯାଏ। ଅତି ନିକଟ କିମ୍ବା ଅତି ଦୂର, ଅତ୍ୟଧିକ ଧନୀ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ,
କୁଲହୀନେ ଚ ମୂର୍ଖେ ଚ ଷଟ୍ସୁ କନ୍ଯା ନ ଦୀଯତେ। ଅତିଵୃଦ୍ଧେ ଚାତିଦୀନେ ରୋଗିଷ୍ଠେ ଦେଶଵାସିନି
ବଂଶ ବିହୀନ କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ, ଏହି ଛଅଜଣଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅତି ବୃଦ୍ଧ, ଅତି ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅତିକ୍ରୁଦ୍ଧେପ୍ଯସନ୍ତୁଷ୍ଟେ ଷଟ୍ସୁ କନ୍ଯା ନ ଦୀଯତେ। ଏତେଭ୍ଯଃ କନ୍ଯକାଂ ଦତ୍ଵା ନରକଂ ଚାଧିଗଚ୍ଛତି
ଅତି କ୍ରୁଧ୍ଧ କିମ୍ବା କେବେ ଖୁସି ନ ହୁଏ — ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଲୋକଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏମିତି କାହାକୁ ଦେଲେ, ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିବା ନିଶ୍ଚିତ।
ଲୋଭାତ୍ସଂମାନଲାଭାଚ୍ଚ କନ୍ଯକା ପରିଵର୍ତନାତ୍। ମୁନୀନାଂ ପ୍ରେଯସୀଂ ନାରୀଂ ଯୁଵତୀଂ ରୂପଶାଲିନୀମ୍
ଲୋଭ କିମ୍ବା ସମ୍ମାନ ପାଇବା ଆଶାରେ, କିମ୍ବା କନ୍ୟା ବଦଳାଇ ଦେବା, କିମ୍ବା ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଯୁବତୀ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟବତୀ ନାରୀକୁ
ସାଲଂକାରାଂ ସଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଦତ୍ଵାଽନଂତଫଲଂ ଲଭେତ୍। ଅନଯୋଶ୍ଚ ଫଲଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଯୁଵତୀ କନ୍ଯଯୋରପି
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଭୂଷଣ ଓ ଶଯ୍ୟା ସହିତ ଦେଲେ, ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ଯୁବତୀ କିମ୍ବା କନ୍ୟା, ଦୁଇଁଥିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଫଳ ସମାନ।
ଏକା ଵରାଯ ଦାତଵ୍ଯା ଅପରା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତୁ। କ୍ରୀତା ଦେଵା ଯଦାତଵ୍ଯା ଧୀରେଣାକଷ୍ଟକର୍ମଣା
ଏକ କନ୍ୟାକୁ ବରକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ। କିଣାଯାଇଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବା ଦରକାର, ଏହା ନିଷ୍ପାପ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ।