ସର୍ଵଂ ଧାନ୍ଯାଦିକଂ ବୀଜଂ କାଲେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଂ କୃତ୍ଵା ଅକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ ଓ ବୀଜ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର କରି, ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରେ—
ଗୁଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସତୀନାଂ ଯାଦୃଶଂ ଦୃଢମ୍। ଶୁଦ୍ଧଵଂଶୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ମୁଁ କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି, ସତୀ ନାରୀମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଗୁଣ; ତାଙ୍କର ବଂଶ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ସଦା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କଠାରେ ବସିଥାଏ—
ଉଭଯୋର୍ଵଂଶଯୋଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଭର୍ତୁରାତ୍ମନ ଏଵ ଚ। ପତିଵ୍ରତାଗୁଣୋ ଵିପ୍ର ଵିସ୍ମୃତଃ ପୃଚ୍ଛତସ୍ତଵ
ଉଭୟ ପକ୍ଷର ବଂଶରେ, ଭାର୍ତ୍ତା ଓ ନିଜର, ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ; ପତିବ୍ରତା ଗୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଭୁଲି ମୋତେ ପଚାରିଥିଲ—
ପୁନର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଷାଣାଂ ସର୍ଵଲୋକହିତଂ ଶୁଭମ୍। ଉଷିତ୍ଵା ପୂର୍ଵକାଲଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାପୁଣ୍ଯେନ ଯୋଷିତଃ
ପୁନି ମୁଁ କହିବି, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଯାହା; ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ କଟାଇ—
ପଶ୍ଚାତ୍ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚ ତାଶ୍ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମଦ୍ଗତିମ୍। ଷଣ୍ମାସଂ ଵାଥ ଵର୍ଷଂ ଵା ଅଧିକଂ ଚ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ପରେ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ମୋର ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ—
ପତିଵ୍ରତା ଭଵେଦ୍ଯା ଚ ଯାଵତ୍ପୂତା ଵ୍ରଜେଦ୍ଦିଵମ୍। ସୁରାପଂ ଵିପ୍ରହଂତାରଂ ସର୍ଵପାପଯୁତଂ ପତିମ୍
ଯିଏ ପତିବ୍ରତା ରହିଥାଏ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ରହେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯଦି ତାଙ୍କର ପତି ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବେ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିବେ—
ପଂକାତ୍ପୂତଂ ନଯେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭର୍ତ୍ତାଂରଂ ଯାନୁଗଚ୍ଛତି। କଂଦର୍ପସଦୃଶୋ ଭର୍ତା ସା ରତୀଵ ମନୋରମା
ଯିଏ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ; ତାଙ୍କର ପତି କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ରତି ଭଳି ଆନନ୍ଦଦାୟି ହୁଏ।
ଜିଷ୍ଣୋରେଵଚିରଂ ଲୋକେ ଭୁଂକ୍ତେଽନଂତମଯଂ ସୁଖମ୍। ପତିଵ୍ରତା ବଲାଦ୍ଯା ଚ ଵିଦୂରେ ସ୍ଵାମିପାତନେ
ସେ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଏହି ଜଗତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅନେକ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ଜୋରକରି ପତିଙ୍କୁ ପତନ କରାଏ, ସେ ଦୂରେ ଛାଡ଼ିଦିଅଯାଏ।
ଚିହ୍ନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାମୃତା ଵହ୍ନୌ ପାପାଦୁଦ୍ଧରତେ ପତିଂ। ପତିଵ୍ରତା ଚ ଯା ନାରୀ ଦେଶାଂତରମୃତେ ପତୌ
ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ, ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଅମୃତ ଭଳି ପତିଙ୍କୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ଏବଂ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ପତି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ସା ଭର୍ତୁଶ୍ଚିହ୍ନମାଦାଯ ଵହ୍ନୌ ସୁପ୍ତ୍ଵା ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ମୃତଂ ପତିମନୁଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ନେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ଜନାନୀ ମୃତ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ସା ସ୍ଵର୍ଗମାତ୍ମଘାତେନ ନାତ୍ମାନଂ ନ ପତିଂ ନଯେତ୍। ନ ମ୍ରିଯେତ ସମଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବ୍ରହ୍ମଶାସନାତ୍
ନିଜେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରି, ସେ ନିଜକୁ କିମ୍ବା ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇପାରେ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନିଜେ ଯାଇ ଏକାସାଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ।
ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଗତିମାପ୍ନୋତି ମରଣାଦାତ୍ମଘାତିନୀ। ନରୋତ୍ତମ ଉଵାଚ- ସର୍ଵାସାମପି ଜାତୀନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶସ୍ଯ ଇଷ୍ଯତେ
ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟାର ମାର୍ଗ ପାଏ; ସର୍ବ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରାଣା କରାଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯେନ ଅତ୍ର କିଂଵା ଵିପର୍ଯଯଃ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାସ୍ସାହସଂ କର୍ମ ନୈଵ ଯୁକ୍ତଂ କଦାଚନ
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, କିମ୍ବା ତାହା ଭିନ୍ନ? ଭଗବାନ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାଇଁ ଏଭଳି ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେଠି ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନିଃଶେଷେସ୍ଯା ଵଧଂ କୃତ୍ଵା ସ ନରୋ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ଵିପ୍ରଯା ଚ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରିଦେଲେ, ସେ ପୁରୁଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ହୁଏ; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାତଥ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥାର୍ଥତଃ। ଆପଣାଂତରମାମିଷ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଯେନ୍ନ କଦାଚନ
ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ: ସେ କେବେ ମାର୍କେଟର ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ହାଯନେ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍। ଅର୍ହଣଂ ଚେଷ୍ଟଦେଵସ୍ଯ ହରେର୍ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଏକ ବର୍ଷରେ ହଜାର ଟିଏ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ଇଷ୍ଟଦେବ ହରିଙ୍କର ପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ।
ସ୍ଵାମିନୋପି ଜଲଂ ପିଂଡଂ ସଂପ୍ରଦଦ୍ଯାଦମତ୍ସରାତ୍। ଯୁଗକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଯୁଗକୋଟିଶତାନି ଚ
ସେ ନିର୍ମୋହ ଭାବରେ ପତିଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏଁ।
ପତିନା ସହ ସା ସାଧ୍ଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଯୁତା ଭଵେତ୍। ତତୋ ମହାଵ୍ରତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିରଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଵଧୂଃ
ସେ ସାଧ୍ବୀ ନାରୀ ପତି ସହ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବଡ଼ ବ୍ରତ ପାଇଁ ନରକରେ ହତା ହେଲେ।
ଉଦ୍ଧରେଦୁଭଯୋର୍ଵଂଶାଞ୍ଛତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ। ଅତୋ ବଂଧୁଜନୈରେଵ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତ୍ରାଦିଭିର୍ବୁଧୈଃ
ସେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବଂଶକୁ ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଭାବରେ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତେଣୁ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ପୁଅ, ଭାଇ ଓ ଅନ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବାରୁ ସଦା ବାଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଵିନିଯମ୍ଯ ସଦା ତସ୍ଯା ଵ୍ରତଲୋପଂ ନ କାରଯେତ୍। ହରେଶ୍ଚେଦ୍ଵାସରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଧଵା ନ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯଦି ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ବିଧବା ବ୍ରତ ରଖେ ନାହିଁ।
ପୁନର୍ଵୈଧଵ୍ଯତାମେତି ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଦୁର୍ଭଗା। ଭୋଜନାତ୍ମତ୍ସ୍ଯମାଂସସ୍ଯ ଵ୍ରତାନାଂ ଵିପ୍ରଯୋଗତଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ବିଧବା ହୁଏ, ଅଭାଗିନୀ; ମାଛ କିମ୍ବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ଓ ବ୍ରତ ଛାଡ଼ିଦେବା ଦ୍ୱାରା।
ଚିରଂ ନିରଯମାସାଦ୍ଯ ଶୁନୀ ଭଵତି ନିଶ୍ଚିତମ୍। ଦୁଷ୍ଟାଯା ମୈଥୁନଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵିଧଵାକୁଲନାଶିନୀ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନରକ ଭୋଗ କରି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁକୁରୀ ହୁଏ; ଦୁଷ୍ଟ ବିଧବା ଯଦି ମିଳନ କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ନରକାନନୁଭୂଯାଥ ଗୃଧ୍ରିଣୀ ଦଶଜନ୍ମସୁ। ଦ୍ଵିଜନ୍ମଫେରଵା ଭୂତ୍ଵା ତତୋ ମାନୁଷତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ନରକ ଅନୁଭବ କରି, ସେ ଦଶ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ରୀ ହୁଏ; ପୁନି ବହୁ ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଏ।
ତଥୈଵ ବାଲଵୈଧଵ୍ଯା ଦାସୀତ୍ଵମୁପଗଚ୍ଛତି। ଦ୍ଵିଜ ଉଵାଚ- କନ୍ଯାଦାନଫଲଂ ବ୍ରୂହି ଵଦ ଦାସ୍ଯାଃ ଫଲଂ ଚ ଯତ୍
ଏଭଳି ଶିଶୁବୟସରେ ବିଧବା ହେଲେ, ସେ ଦାସୀ ହେବାର ଫଳ ପାଏ; ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ: କନ୍ୟା ଦାନର ଫଳ କହ, ଦାସୀ ଦାନର ଫଳ କଣ ତାହା ମଧ୍ୟ କହ।
ଵିଧାନଂ ଚ ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ଯଦି ମେନୁଗ୍ରହଃ ପ୍ରଭୋ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ-। ରୂପାଢ୍ଯେ ଗୁଣସଂପନ୍ନେ କୁଲୀନେ ଯୌଵନାନ୍ଵିତେ
ଭଗବାନ୍ କହିଲେ — ଶୁଣ, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କନ୍ୟା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଗୁଣ, ଉତ୍ତମ ବଂଶ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଭରପୂର ଥାଏ,
ସମୃଦ୍ଧେ ଵିତ୍ତସଂପୂର୍ଣେ କନ୍ଯାଦାନଫଲଂ ଶୃଣୁ। ସର୍ଵାଭରଣସଂଯୁକ୍ତାଂ କନ୍ଯକାଂ ଯୋ ଦଦାତି ଚ
ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅଧିକ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥାଏ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏମିତି କନ୍ୟାକୁ ବିବାହରେ ଦେଇଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ଶୁଣ।
ତେନ ଦତ୍ତା ଧରା ସର୍ଵା ସଶୈଲଵନକାନନା। ଅର୍ଦ୍ଧାଭରଣଦାନେନ ଫଲଂ ଦାତୁର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଭଳି କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଲେ, ସେ ମଣିଷ ପୃଥିବୀ ସହିତ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଥିବା ପରି ହୁଏ। ଆଧା ଆଭୂଷଣ ଦେଇଲେ, ଦାତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଧା ଫଳ ପାଏ।
ଅନାଭରଣକନ୍ଯାଯାଃ ପାଦୈକସ୍ଯ ଫଲଂ ଭଵେତ୍। ଯଃ ପୁନଃ ଶୁଲ୍କମଶ୍ନାତି ସ ଯାତି ନରକେ ନରଃ
ଯଦି କନ୍ୟା ଆଭୂଷଣ ବିନା ଥାଏ, ତେବେ ଏହାର ଫଳ ଏକ ପାଦ ଦେଇବା ପରି ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ବରପକ୍ଷରୁ ଦାମ ନିଏ, ସେ ଲୋକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଵିକ୍ରୀଯ ଚାତ୍ମଜାଂ ମୂଢୋ ନରକାନ୍ନ ନିଵର୍ତ୍ତତେ। ଲୋଭାଦସଦୃଶେ ପୁଂସି କନ୍ଯାଂ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିଜ ଝିଅକୁ ବେଚିଦେଉଛି, ସେ ମୂର୍ଖ କେବେ ନରକରୁ ଫେରିପାରେନି। ଲୋଭରେ କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେଇଦେଉଥିଲେ,
ରୌରଵଂ ନରକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାଂଡାଲତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି। ଅତଏଵ ହି ଶୁଲ୍କଂ ଚ ଜାମାତୁର୍ନ କଦାଚନ
ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିକୁ ପାଇଁଥାଏ। ଏହିକାରଣରୁ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ କେବେ ବରପକ୍ଷରୁ ଦାମ ନେଇନାହାନ୍ତି।