ଶତଂ ଶତସହସ୍ରଂ ଚ ପୈଷ୍ଟୀମଦ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣାତ୍। ସ୍ଵର୍ଣାଦେର୍ହରଣଂ କୃତ୍ଵା ତେଷାଂ ସଂସର୍ଗକଂ ଚିରଂ୫୦ 1.52.
ଏକ ଶତ, ଏକ ଶତ ହଜାର ଯେତେ ଅପରାଧ, ନିଷିଦ୍ଧ ମାଂସ ଭୋଜନ, ସୁନା ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଚୋରି, ଏବଂ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଲିପ୍ତ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ପାପାନି ମହାନ୍ତି ପାତକାନି ଚ। ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥା ତୂଲଂ ତୃଣଂ ଶୁଷ୍କଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ମହାପାପ ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଯେପରି ତୁଳା କିମ୍ବା ଶୁଖିଲା ଘାସ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ି ଯାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ମନ୍ନାମଗୋଵିଂଦଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ପୂତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଯୋ ଵା ଗୃହାଶ୍ରମେ ତିଷ୍ଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗୋଵିଂଦଘୋଷଣମ୍
ସେହିପାଇଁ, ମୋର ନାମ ଗୋବିନ୍ଦକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ମଧ୍ୟ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—
କୃତ୍ଵା ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ସ ପାପାତ୍ସନ୍ତରୋ ଭଵେତ୍। ଭାଗୀରଥୀ ତଟେ ରମ୍ଯେ ଖଗସ୍ଯ ଗ୍ରହଣେ ଶିଵେ
ଏହିପରି କରି ଏବଂ ପୂଜା କରି, ସେ ପାପ ଉପରେ ଜୟ ପାଏ; ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ, ପକ୍ଷୀ ଧରାଯିବାବେଳେ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ଗଵାଂ କୋଟିପ୍ରଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ। ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ସହସ୍ରଂ ଚାଧିକଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଫଳ ଏକ କୋଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଫଳ ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ—
ଗୋଵିଂଦକୀର୍ତନେ ତାତ ମତ୍ପୁରେ ଚାକ୍ଷଯଂ ଵସେତ୍। କାମାତ୍ସ ଭଵନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେନ୍ନୃପଃ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରି, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ମୋର ପୁରୀରେ ଅବିନାଶୀ ଭାବେ ବସିଥାଏ; ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ନିଜ ଘରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ହୁଏ—
ପୁରାଣେମତ୍କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମତ୍ସାଦୃଶ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ। କଥଯିତ୍ଵା ପୁରାଣଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପୁରାଣରୁ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ମୋ ପରି ହୁଏ; ପୁରାଣ କଥା କହିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଚ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଧର୍ମସଂଚଯଂ। ଶ୍ରାଵିତଵ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୁତନୁଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେହିପାଇଁ, ଧର୍ମ ସଂଚୟ କରୁଥିବା ପୁରାଣ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଚେଷ୍ଟା କରି ଅନ୍ୟମାନେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—
ଅନ୍ଯଦ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀକୃତେ ଦୋଷେ ଯଥାଯୋଗଂ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ। ନିଶାମଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତତ୍ଵତୋ ଦ୍ଵିଜନଂଦନ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହାର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ; ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜମଣି, ମୁଁ ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବି—
ସର୍ଵବୀଜସ୍ଯ ଦାନେନ ସାଂବୁକୁଂଭଂ ମହାଫଲମ୍। ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯାହେ ସଦ୍ଯଃପୂତୋ ଭଵେତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ାରେ ଭରି, ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଦାନ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ—
ସର୍ଵଂ ଧାନ୍ଯାଦିକଂ ବୀଜଂ କାଲେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଂ କୃତ୍ଵା ଅକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ ଓ ବୀଜ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର କରି, ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରେ—
ଗୁଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସତୀନାଂ ଯାଦୃଶଂ ଦୃଢମ୍। ଶୁଦ୍ଧଵଂଶୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ମୁଁ କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି, ସତୀ ନାରୀମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଗୁଣ; ତାଙ୍କର ବଂଶ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ସଦା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କଠାରେ ବସିଥାଏ—
ଉଭଯୋର୍ଵଂଶଯୋଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଭର୍ତୁରାତ୍ମନ ଏଵ ଚ। ପତିଵ୍ରତାଗୁଣୋ ଵିପ୍ର ଵିସ୍ମୃତଃ ପୃଚ୍ଛତସ୍ତଵ
ଉଭୟ ପକ୍ଷର ବଂଶରେ, ଭାର୍ତ୍ତା ଓ ନିଜର, ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ; ପତିବ୍ରତା ଗୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଭୁଲି ମୋତେ ପଚାରିଥିଲ—
ପୁନର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଷାଣାଂ ସର୍ଵଲୋକହିତଂ ଶୁଭମ୍। ଉଷିତ୍ଵା ପୂର୍ଵକାଲଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାପୁଣ୍ଯେନ ଯୋଷିତଃ
ପୁନି ମୁଁ କହିବି, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଯାହା; ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ କଟାଇ—
ପଶ୍ଚାତ୍ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚ ତାଶ୍ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମଦ୍ଗତିମ୍। ଷଣ୍ମାସଂ ଵାଥ ଵର୍ଷଂ ଵା ଅଧିକଂ ଚ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ପରେ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ମୋର ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ—
ପତିଵ୍ରତା ଭଵେଦ୍ଯା ଚ ଯାଵତ୍ପୂତା ଵ୍ରଜେଦ୍ଦିଵମ୍। ସୁରାପଂ ଵିପ୍ରହଂତାରଂ ସର୍ଵପାପଯୁତଂ ପତିମ୍
ଯିଏ ପତିବ୍ରତା ରହିଥାଏ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ରହେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯଦି ତାଙ୍କର ପତି ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବେ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିବେ—
ପଂକାତ୍ପୂତଂ ନଯେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭର୍ତ୍ତାଂରଂ ଯାନୁଗଚ୍ଛତି। କଂଦର୍ପସଦୃଶୋ ଭର୍ତା ସା ରତୀଵ ମନୋରମା
ଯିଏ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ; ତାଙ୍କର ପତି କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ରତି ଭଳି ଆନନ୍ଦଦାୟି ହୁଏ।
ଜିଷ୍ଣୋରେଵଚିରଂ ଲୋକେ ଭୁଂକ୍ତେଽନଂତମଯଂ ସୁଖମ୍। ପତିଵ୍ରତା ବଲାଦ୍ଯା ଚ ଵିଦୂରେ ସ୍ଵାମିପାତନେ
ସେ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଏହି ଜଗତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅନେକ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ଜୋରକରି ପତିଙ୍କୁ ପତନ କରାଏ, ସେ ଦୂରେ ଛାଡ଼ିଦିଅଯାଏ।
ଚିହ୍ନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାମୃତା ଵହ୍ନୌ ପାପାଦୁଦ୍ଧରତେ ପତିଂ। ପତିଵ୍ରତା ଚ ଯା ନାରୀ ଦେଶାଂତରମୃତେ ପତୌ
ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ, ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଅମୃତ ଭଳି ପତିଙ୍କୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ଏବଂ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ପତି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ସା ଭର୍ତୁଶ୍ଚିହ୍ନମାଦାଯ ଵହ୍ନୌ ସୁପ୍ତ୍ଵା ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ମୃତଂ ପତିମନୁଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ନେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ଜନାନୀ ମୃତ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ସା ସ୍ଵର୍ଗମାତ୍ମଘାତେନ ନାତ୍ମାନଂ ନ ପତିଂ ନଯେତ୍। ନ ମ୍ରିଯେତ ସମଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବ୍ରହ୍ମଶାସନାତ୍
ନିଜେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରି, ସେ ନିଜକୁ କିମ୍ବା ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇପାରେ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନିଜେ ଯାଇ ଏକାସାଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ।
ପ୍ରଵ୍ରଜ୍ଯାଗତିମାପ୍ନୋତି ମରଣାଦାତ୍ମଘାତିନୀ। ନରୋତ୍ତମ ଉଵାଚ- ସର୍ଵାସାମପି ଜାତୀନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶସ୍ଯ ଇଷ୍ଯତେ
ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟାର ମାର୍ଗ ପାଏ; ସର୍ବ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରାଣା କରାଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯେନ ଅତ୍ର କିଂଵା ଵିପର୍ଯଯଃ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାସ୍ସାହସଂ କର୍ମ ନୈଵ ଯୁକ୍ତଂ କଦାଚନ
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, କିମ୍ବା ତାହା ଭିନ୍ନ? ଭଗବାନ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାଇଁ ଏଭଳି ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେଠି ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନିଃଶେଷେସ୍ଯା ଵଧଂ କୃତ୍ଵା ସ ନରୋ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ଵିପ୍ରଯା ଚ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରିଦେଲେ, ସେ ପୁରୁଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା ହୁଏ; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାତଥ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥାର୍ଥତଃ। ଆପଣାଂତରମାମିଷ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଯେନ୍ନ କଦାଚନ
ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ: ସେ କେବେ ମାର୍କେଟର ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ହାଯନେ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍। ଅର୍ହଣଂ ଚେଷ୍ଟଦେଵସ୍ଯ ହରେର୍ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଏକ ବର୍ଷରେ ହଜାର ଟିଏ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ଇଷ୍ଟଦେବ ହରିଙ୍କର ପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ।
ସ୍ଵାମିନୋପି ଜଲଂ ପିଂଡଂ ସଂପ୍ରଦଦ୍ଯାଦମତ୍ସରାତ୍। ଯୁଗକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଯୁଗକୋଟିଶତାନି ଚ
ସେ ନିର୍ମୋହ ଭାବରେ ପତିଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏଁ।
ପତିନା ସହ ସା ସାଧ୍ଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଯୁତା ଭଵେତ୍। ତତୋ ମହାଵ୍ରତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିରଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଵଧୂଃ
ସେ ସାଧ୍ବୀ ନାରୀ ପତି ସହ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବଡ଼ ବ୍ରତ ପାଇଁ ନରକରେ ହତା ହେଲେ।
ଉଦ୍ଧରେଦୁଭଯୋର୍ଵଂଶାଞ୍ଛତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ। ଅତୋ ବଂଧୁଜନୈରେଵ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତ୍ରାଦିଭିର୍ବୁଧୈଃ
ସେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବଂଶକୁ ଶତ ଓ ସହସ୍ର ଭାବରେ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତେଣୁ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ପୁଅ, ଭାଇ ଓ ଅନ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବାରୁ ସଦା ବାଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଵିନିଯମ୍ଯ ସଦା ତସ୍ଯା ଵ୍ରତଲୋପଂ ନ କାରଯେତ୍। ହରେଶ୍ଚେଦ୍ଵାସରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଧଵା ନ ଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସେମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯଦି ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ବିଧବା ବ୍ରତ ରଖେ ନାହିଁ।