ଏଵଂ ଜନ୍ମତ୍ରଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକାନ୍ନରଃ। ତତ୍କାଲଂ ନରକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସା ତୁ କାକୀ ତୁ ଵଞ୍ଚକୀ
ଏଭଳି ତିନିଟି ଜନ୍ମ ପାଇଲାପରେ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ସେ ସମୟରେ ନରକ ଭୋଗି, ସେ ଝିଅ କାଉଡ଼ି ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଠକିବାରେ ଲାଗିଯାଏ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟନରକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମାନୁଷେ ଵିଧଵା ଭଵେତ୍। ଯଃ ପୁନଶ୍ଚାଂତ୍ଯଜାଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ମ୍ଲେଛାଂ ଵା ପୁଲ୍କସାଂ ନରଃ
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ନରକ ଭୋଗି, ସେ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ବିଧବା ହୁଏ; ଯିଏ ଆଉଥରେ ଅନ୍ତ୍ୟଜ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ କିମ୍ବା ପୁଲ୍କସା ଝିଅଙ୍କୁ ଯାଏ—
ଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ସଂଚୀର୍ଣଵଂଚକଃ। ମାତରଂ ଗୁରୁଭାର୍ଯାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ମହିଷୀଂ ତଥା
ସେଠାରେ ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଗୁଣା ଶାସ୍ତି ଭୋଗି, ଠକା ଲୋକ ତାଙ୍କର ମା, ଗୁରୁଙ୍କର ଝିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କିମ୍ବା ରାନୀଙ୍କୁ ଯାଏ।
ଅନ୍ଯାଂ ଵା ପ୍ରଭୁପତ୍ନୀଂ ଚ ଗତ୍ଵା ଯାତ୍ଯପୁନର୍ଭଵଂ। ଭଗିନୀଂ ତତ୍ପୁତ୍ରଭାର୍ଯାଂ ତଥା ଦୁହିତରଂ ସ୍ନୁଷାମ୍
ଅଥବା ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ଝିଅ କିମ୍ବା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯାଇ, ସେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ପାଏ; ଏହିପରି ଭଉଣୀ, ପୁଅର ଝିଅ, ଝିଅ କିମ୍ବା ପୁଅର ବୋହୁ କୁ ଯାଏ।
ପିତୃଵ୍ଯାଂ ମାତୁଲାନୀଂ ତୁ ତଥୈଵ ଚ ପିତୃଷ୍ଵସାମ୍। ମାତୃଷ୍ଵସ୍ରାଦିକାମନ୍ଯାଂ ଗତ୍ଵା ନାସ୍ତି ଚ ନିଷ୍କୃତିଃ
ପିସୀ, ମାମୁଅଁ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀ—ଏପରି ମା' ପକ୍ଷର ଆଉ ଯେକୌଣସି ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଯାଇଲେ, କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମହା ସ ଭଵେଦଂଧୋ ଵଚସା ଜଡତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍। କର୍ଣଯୋର୍ବଧିରୋ ଜାତଶ୍ଚ୍ଯଵତେ ନାସ୍ତି ନିଷ୍କୃତିଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଅନ୍ଧ, ଏବଂ ମୌନ ହୁଏ; ଦୁଇ କାନ୍ ଅସୁନା ହୋଇଯାଏ, ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ଏବଂ ତାହାର କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ଉକ୍ତ୍ଵା ଅଶ୍ଲୀଲମତ୍ଯର୍ଥମଖିଲଂ ସ୍ତ୍ରୀକୃତେନ ହି। ଦ୍ଵିଜ ଉଵାଚ- ଏଵଂ ଦୁଷ୍କୃତମାସାଦ୍ଯ କଥଂ ମୋକ୍ଷୋ ଭଵେତ୍ପୁନଃ
ଅତ୍ୟଧିକ ଅଶ୍ଳୀଳ କଥା କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ କାରଣରୁ ହୁଏ— ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ— ଏଭଳି ଅପରାଧ କରିଲେ, ପୁଣି କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ?
ତତ୍ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଭଗଵନ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ। ତାସାଂ ଚ ଗମନଂ କୃତ୍ଵା ତପ୍ତାଂ ଲୋହସ୍ଯ ପୁତ୍ତଲଦ୍ଯଂ
ଏହି କଥା ମୋତେ କହ, ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ— ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଇ, ତତ୍ତ୍ୱାନୁସାରେ ତାପ୍ତ ଲୋହାର ପୁତଳିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ସମାଲିଂଗ୍ଯ ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣଂ ଶୁଚିର୍ଲୋକାଂତରଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ଯୋ ଵୈ ଗୃହାଶ୍ରମଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମଚ୍ଚିତ୍ତୋ ଜାଯତେ ନରଃ
ଯେଉଁଠି ଏକ ଶୁଚି ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହି ଲୋକ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ କରି ମୋ ଉପରେ ମନ ଲଗାଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ—
ନିତ୍ଯଂ ସ୍ମରତି ଗୋଵିଂଦଂ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯୁତଂ ତେନ କୃତଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମାତ୍
ଯିଏ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ; ଏହିପରି ଲୋକ ଦଶ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଜନୀ ସହ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଶତଂ ଶତସହସ୍ରଂ ଚ ପୈଷ୍ଟୀମଦ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣାତ୍। ସ୍ଵର୍ଣାଦେର୍ହରଣଂ କୃତ୍ଵା ତେଷାଂ ସଂସର୍ଗକଂ ଚିରଂ୫୦ 1.52.
ଏକ ଶତ, ଏକ ଶତ ହଜାର ଯେତେ ଅପରାଧ, ନିଷିଦ୍ଧ ମାଂସ ଭୋଜନ, ସୁନା ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଚୋରି, ଏବଂ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଲିପ୍ତ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ପାପାନି ମହାନ୍ତି ପାତକାନି ଚ। ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥା ତୂଲଂ ତୃଣଂ ଶୁଷ୍କଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ମହାପାପ ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଯେପରି ତୁଳା କିମ୍ବା ଶୁଖିଲା ଘାସ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ି ଯାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ମନ୍ନାମଗୋଵିଂଦଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ପୂତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଯୋ ଵା ଗୃହାଶ୍ରମେ ତିଷ୍ଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗୋଵିଂଦଘୋଷଣମ୍
ସେହିପାଇଁ, ମୋର ନାମ ଗୋବିନ୍ଦକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ମଧ୍ୟ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—
କୃତ୍ଵା ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ସ ପାପାତ୍ସନ୍ତରୋ ଭଵେତ୍। ଭାଗୀରଥୀ ତଟେ ରମ୍ଯେ ଖଗସ୍ଯ ଗ୍ରହଣେ ଶିଵେ
ଏହିପରି କରି ଏବଂ ପୂଜା କରି, ସେ ପାପ ଉପରେ ଜୟ ପାଏ; ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ, ପକ୍ଷୀ ଧରାଯିବାବେଳେ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ଗଵାଂ କୋଟିପ୍ରଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ। ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ସହସ୍ରଂ ଚାଧିକଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଫଳ ଏକ କୋଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଫଳ ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ—
ଗୋଵିଂଦକୀର୍ତନେ ତାତ ମତ୍ପୁରେ ଚାକ୍ଷଯଂ ଵସେତ୍। କାମାତ୍ସ ଭଵନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେନ୍ନୃପଃ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରି, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ମୋର ପୁରୀରେ ଅବିନାଶୀ ଭାବେ ବସିଥାଏ; ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ନିଜ ଘରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ହୁଏ—
ପୁରାଣେମତ୍କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମତ୍ସାଦୃଶ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ। କଥଯିତ୍ଵା ପୁରାଣଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପୁରାଣରୁ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ମୋ ପରି ହୁଏ; ପୁରାଣ କଥା କହିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଚ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଧର୍ମସଂଚଯଂ। ଶ୍ରାଵିତଵ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୁତନୁଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେହିପାଇଁ, ଧର୍ମ ସଂଚୟ କରୁଥିବା ପୁରାଣ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଚେଷ୍ଟା କରି ଅନ୍ୟମାନେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—
ଅନ୍ଯଦ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀକୃତେ ଦୋଷେ ଯଥାଯୋଗଂ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ। ନିଶାମଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତତ୍ଵତୋ ଦ୍ଵିଜନଂଦନ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହାର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ; ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜମଣି, ମୁଁ ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବି—
ସର୍ଵବୀଜସ୍ଯ ଦାନେନ ସାଂବୁକୁଂଭଂ ମହାଫଲମ୍। ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯାହେ ସଦ୍ଯଃପୂତୋ ଭଵେତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ାରେ ଭରି, ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଦାନ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ—
ସର୍ଵଂ ଧାନ୍ଯାଦିକଂ ବୀଜଂ କାଲେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଂ କୃତ୍ଵା ଅକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ ଓ ବୀଜ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର କରି, ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରେ—
ଗୁଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସତୀନାଂ ଯାଦୃଶଂ ଦୃଢମ୍। ଶୁଦ୍ଧଵଂଶୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ମୁଁ କହିବି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି, ସତୀ ନାରୀମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଗୁଣ; ତାଙ୍କର ବଂଶ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ସଦା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କଠାରେ ବସିଥାଏ—
ଉଭଯୋର୍ଵଂଶଯୋଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଭର୍ତୁରାତ୍ମନ ଏଵ ଚ। ପତିଵ୍ରତାଗୁଣୋ ଵିପ୍ର ଵିସ୍ମୃତଃ ପୃଚ୍ଛତସ୍ତଵ
ଉଭୟ ପକ୍ଷର ବଂଶରେ, ଭାର୍ତ୍ତା ଓ ନିଜର, ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ; ପତିବ୍ରତା ଗୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଭୁଲି ମୋତେ ପଚାରିଥିଲ—
ପୁନର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଷାଣାଂ ସର୍ଵଲୋକହିତଂ ଶୁଭମ୍। ଉଷିତ୍ଵା ପୂର୍ଵକାଲଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାପୁଣ୍ଯେନ ଯୋଷିତଃ
ପୁନି ମୁଁ କହିବି, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଯାହା; ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ କଟାଇ—
ପଶ୍ଚାତ୍ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚ ତାଶ୍ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମଦ୍ଗତିମ୍। ଷଣ୍ମାସଂ ଵାଥ ଵର୍ଷଂ ଵା ଅଧିକଂ ଚ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ପରେ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ମୋର ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଛଅ ମାସ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ—
ପତିଵ୍ରତା ଭଵେଦ୍ଯା ଚ ଯାଵତ୍ପୂତା ଵ୍ରଜେଦ୍ଦିଵମ୍। ସୁରାପଂ ଵିପ୍ରହଂତାରଂ ସର୍ଵପାପଯୁତଂ ପତିମ୍
ଯିଏ ପତିବ୍ରତା ରହିଥାଏ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ରହେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯଦି ତାଙ୍କର ପତି ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବେ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିବେ—
ପଂକାତ୍ପୂତଂ ନଯେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭର୍ତ୍ତାଂରଂ ଯାନୁଗଚ୍ଛତି। କଂଦର୍ପସଦୃଶୋ ଭର୍ତା ସା ରତୀଵ ମନୋରମା
ଯିଏ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ; ତାଙ୍କର ପତି କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ରତି ଭଳି ଆନନ୍ଦଦାୟି ହୁଏ।
ଜିଷ୍ଣୋରେଵଚିରଂ ଲୋକେ ଭୁଂକ୍ତେଽନଂତମଯଂ ସୁଖମ୍। ପତିଵ୍ରତା ବଲାଦ୍ଯା ଚ ଵିଦୂରେ ସ୍ଵାମିପାତନେ
ସେ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଏହି ଜଗତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅନେକ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ଜୋରକରି ପତିଙ୍କୁ ପତନ କରାଏ, ସେ ଦୂରେ ଛାଡ଼ିଦିଅଯାଏ।
ଚିହ୍ନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାମୃତା ଵହ୍ନୌ ପାପାଦୁଦ୍ଧରତେ ପତିଂ। ପତିଵ୍ରତା ଚ ଯା ନାରୀ ଦେଶାଂତରମୃତେ ପତୌ
ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ପାଇଁ, ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଅମୃତ ଭଳି ପତିଙ୍କୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ଏବଂ ଯେଉଁ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ପତି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ସା ଭର୍ତୁଶ୍ଚିହ୍ନମାଦାଯ ଵହ୍ନୌ ସୁପ୍ତ୍ଵା ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଜାତୀଯା ମୃତଂ ପତିମନୁଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଚିହ୍ନ ନେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମର ଜନାନୀ ମୃତ ପତିଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ।