କାଚିତ୍ପାତଯତେ ନାରୀ କାଚିଦୁଦ୍ଧରତେ କୁଲମ୍। ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କୁଲଜାମୁଦ୍ଵହେଦ୍ବୁଧଃ
କେତେକ ନାରୀ ପରିବାରକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, କେତେକ ନାରୀ ପରିବାରକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ। ତେଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଭଲ ବଂଶର ଝିଅକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଲଦ୍ଵଯଂ ସମା ନାରୀ ସମଯିତ୍ଵା ତୁ ତିଷ୍ଠତି। ସାଧ୍ଵୀ ତାରଯତେ ଵଂଶାନ୍ଦୁଷ୍ଟା ପାତଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକ ନାରୀ ଦୁଇଟି ପରିବାରକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଏକତ୍ର କରି ରହେ। ଯଦି ସେ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ରର, ସେ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ଯଦି ଦୁଷ୍ଟ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଦାରେଷ୍ଵଧୀନଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ କୁଲଂ ପଂକଂ ଯଶୋଽଯଶଃ। ପୁତ୍ରଂ ଦୁହିତରଂ ମିତ୍ରଂ ସଂସାରେ କଥଯଂତି ଚ
ସ୍ୱର୍ଗ, ପରିବାର, ଅପବିତ୍ରତା, ମାନ-ଅପମାନ, ପୁଅ, ଝିଅ ଓ ବନ୍ଧୁ—ଏ ସବୁ ଏହି ସଂସାରରେ ଜନନୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତସ୍ମାଦେକାଂ ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ଵା ଵାମାମୁଦ୍ଵାହଯେଦ୍ବୁଧଃ। ସଂତାନାର୍ଥାତ୍ତୁ କାମାଚ୍ଚ ବହୁଦୋଷାଶ୍ରିତା ଚ ସା
ତେଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟା ଜନନୀକୁ ବିବାହ କରିପାରେ; ସନ୍ତାନ ଓ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ଯଦିଓ ସେ ଅନେକ ଦୋଷ ଥିବା ହେଉ।
ରଜସ୍ଵଲାଂ ଚ ଵନିତାଂ ନାଵଗଚ୍ଛତି ଯଃ ପତିଃ। ବ୍ରହ୍ମହା ଭ୍ରୂଣହା ସୋପି ଦୁର୍ଗତିଂ ଚାଧିଗଚ୍ଛତି
ଯେ ପତି ତାଙ୍କର ରଜସ୍ୱଳା ଭାବକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିନାହାନ୍ତି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଗର୍ଭହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି ଦୁର୍ଗତିରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଯୋ ମୋହାଦ୍ଦୁର୍ଭଗାଂ କୃତ୍ଵା ସାଧ୍ଵୀଂ ତ୍ଯଜତି ପାପକୃତ୍। ତସ୍ଯା ଵଧେନ ଯତ୍ପାପଂ ତଦ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ମୂଢ଼ତାରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ରର ଜନନୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖିନୀ କରି ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁର ପାପ ଭୋଗି ନରକକୁ ଯାଏ।
ଵନିତାହରଣଂ କୃତ୍ଵା ଚାଂଡଲକୁଲତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ତଥୈଵ ଵନିତାହାନାତ୍ପତିତୋ ଜାଯତେ ନରଃ
ଯିଏ ଜନନୀଙ୍କୁ ଚୁରି କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ପରିବାରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ; ଏହିପରି ଜନନୀକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ଅଧମ ହୁଏ।
ରାମାଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍କଂଧେ ଚ ଚିରଂ ଯମପୁରେ ଵସେତ୍। ମଲମୂତ୍ରଂ ଶିରୋଦେଶେ ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଚ ସଂପତେତ୍
ଯିଏ ଜନନୀକୁ କାନ୍ଧରେ ବସାଇଥାଏ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯମର ନଗରରେ ରହିଥାଏ; ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସବୁବେଳେ ମଳ ଓ ପିଶାବ ପଡ଼ିଥାଏ।
ଏଵଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଭାରଂ ଵହତି ଦୁର୍ମତିଃ। ପୁନର୍ଯାଵନ୍ତି ଲୋମାନି ତାଵତ୍ସ ରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏଭଳି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଏହି ଭାର ବହନ କରେ; ପରେ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଯେତେ ଲୋମ ଅଛି, ସେତେ ଦିନ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ।
ପୁନଃ କୀଟେଷୁ ସଂତୀର୍ଣସ୍ତଦା ମାନୁଷତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ତତଶ୍ଚ କଲହଂ ଶୋକଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପୂର୍ଵକଲ୍ମଷାତ୍
ପୁଣି, କୀଟପତଙ୍ଗ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପରେ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ପାଏ; ପୂର୍ବ ଅପରାଧର କାରଣରୁ ସେ କଳହ ଓ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରେ।
ଏଵଂ ଜନ୍ମତ୍ରଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକାନ୍ନରଃ। ତତ୍କାଲଂ ନରକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସା ତୁ କାକୀ ତୁ ଵଞ୍ଚକୀ
ଏଭଳି ତିନିଟି ଜନ୍ମ ପାଇଲାପରେ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ସେ ସମୟରେ ନରକ ଭୋଗି, ସେ ଝିଅ କାଉଡ଼ି ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଠକିବାରେ ଲାଗିଯାଏ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟନରକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମାନୁଷେ ଵିଧଵା ଭଵେତ୍। ଯଃ ପୁନଶ୍ଚାଂତ୍ଯଜାଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ମ୍ଲେଛାଂ ଵା ପୁଲ୍କସାଂ ନରଃ
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ନରକ ଭୋଗି, ସେ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ବିଧବା ହୁଏ; ଯିଏ ଆଉଥରେ ଅନ୍ତ୍ୟଜ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ କିମ୍ବା ପୁଲ୍କସା ଝିଅଙ୍କୁ ଯାଏ—
ଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ସଂଚୀର୍ଣଵଂଚକଃ। ମାତରଂ ଗୁରୁଭାର୍ଯାଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ମହିଷୀଂ ତଥା
ସେଠାରେ ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଗୁଣା ଶାସ୍ତି ଭୋଗି, ଠକା ଲୋକ ତାଙ୍କର ମା, ଗୁରୁଙ୍କର ଝିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କିମ୍ବା ରାନୀଙ୍କୁ ଯାଏ।
ଅନ୍ଯାଂ ଵା ପ୍ରଭୁପତ୍ନୀଂ ଚ ଗତ୍ଵା ଯାତ୍ଯପୁନର୍ଭଵଂ। ଭଗିନୀଂ ତତ୍ପୁତ୍ରଭାର୍ଯାଂ ତଥା ଦୁହିତରଂ ସ୍ନୁଷାମ୍
ଅଥବା ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ଝିଅ କିମ୍ବା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯାଇ, ସେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ପାଏ; ଏହିପରି ଭଉଣୀ, ପୁଅର ଝିଅ, ଝିଅ କିମ୍ବା ପୁଅର ବୋହୁ କୁ ଯାଏ।
ପିତୃଵ୍ଯାଂ ମାତୁଲାନୀଂ ତୁ ତଥୈଵ ଚ ପିତୃଷ୍ଵସାମ୍। ମାତୃଷ୍ଵସ୍ରାଦିକାମନ୍ଯାଂ ଗତ୍ଵା ନାସ୍ତି ଚ ନିଷ୍କୃତିଃ
ପିସୀ, ମାମୁଅଁ, ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀ—ଏପରି ମା' ପକ୍ଷର ଆଉ ଯେକୌଣସି ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଯାଇଲେ, କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମହା ସ ଭଵେଦଂଧୋ ଵଚସା ଜଡତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍। କର୍ଣଯୋର୍ବଧିରୋ ଜାତଶ୍ଚ୍ଯଵତେ ନାସ୍ତି ନିଷ୍କୃତିଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଅନ୍ଧ, ଏବଂ ମୌନ ହୁଏ; ଦୁଇ କାନ୍ ଅସୁନା ହୋଇଯାଏ, ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ଏବଂ ତାହାର କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ଉକ୍ତ୍ଵା ଅଶ୍ଲୀଲମତ୍ଯର୍ଥମଖିଲଂ ସ୍ତ୍ରୀକୃତେନ ହି। ଦ୍ଵିଜ ଉଵାଚ- ଏଵଂ ଦୁଷ୍କୃତମାସାଦ୍ଯ କଥଂ ମୋକ୍ଷୋ ଭଵେତ୍ପୁନଃ
ଅତ୍ୟଧିକ ଅଶ୍ଳୀଳ କଥା କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ କାରଣରୁ ହୁଏ— ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ— ଏଭଳି ଅପରାଧ କରିଲେ, ପୁଣି କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ?
ତତ୍ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଭଗଵନ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ। ତାସାଂ ଚ ଗମନଂ କୃତ୍ଵା ତପ୍ତାଂ ଲୋହସ୍ଯ ପୁତ୍ତଲଦ୍ଯଂ
ଏହି କଥା ମୋତେ କହ, ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ— ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଇ, ତତ୍ତ୍ୱାନୁସାରେ ତାପ୍ତ ଲୋହାର ପୁତଳିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ସମାଲିଂଗ୍ଯ ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣଂ ଶୁଚିର୍ଲୋକାଂତରଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ଯୋ ଵୈ ଗୃହାଶ୍ରମଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମଚ୍ଚିତ୍ତୋ ଜାଯତେ ନରଃ
ଯେଉଁଠି ଏକ ଶୁଚି ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହି ଲୋକ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ କରି ମୋ ଉପରେ ମନ ଲଗାଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ—
ନିତ୍ଯଂ ସ୍ମରତି ଗୋଵିଂଦଂ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯୁତଂ ତେନ କୃତଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମାତ୍
ଯିଏ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ; ଏହିପରି ଲୋକ ଦଶ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଜନୀ ସହ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଶତଂ ଶତସହସ୍ରଂ ଚ ପୈଷ୍ଟୀମଦ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣାତ୍। ସ୍ଵର୍ଣାଦେର୍ହରଣଂ କୃତ୍ଵା ତେଷାଂ ସଂସର୍ଗକଂ ଚିରଂ୫୦ 1.52.
ଏକ ଶତ, ଏକ ଶତ ହଜାର ଯେତେ ଅପରାଧ, ନିଷିଦ୍ଧ ମାଂସ ଭୋଜନ, ସୁନା ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଚୋରି, ଏବଂ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଲିପ୍ତ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ପାପାନି ମହାନ୍ତି ପାତକାନି ଚ। ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥା ତୂଲଂ ତୃଣଂ ଶୁଷ୍କଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ମହାପାପ ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଯେପରି ତୁଳା କିମ୍ବା ଶୁଖିଲା ଘାସ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ି ଯାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ମନ୍ନାମଗୋଵିଂଦଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ପୂତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ। ଯୋ ଵା ଗୃହାଶ୍ରମେ ତିଷ୍ଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗୋଵିଂଦଘୋଷଣମ୍
ସେହିପାଇଁ, ମୋର ନାମ ଗୋବିନ୍ଦକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ମଧ୍ୟ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—
କୃତ୍ଵା ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ସ ପାପାତ୍ସନ୍ତରୋ ଭଵେତ୍। ଭାଗୀରଥୀ ତଟେ ରମ୍ଯେ ଖଗସ୍ଯ ଗ୍ରହଣେ ଶିଵେ
ଏହିପରି କରି ଏବଂ ପୂଜା କରି, ସେ ପାପ ଉପରେ ଜୟ ପାଏ; ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ, ପକ୍ଷୀ ଧରାଯିବାବେଳେ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ଗଵାଂ କୋଟିପ୍ରଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ। ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ସହସ୍ରଂ ଚାଧିକଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଫଳ ଏକ କୋଟି ଗାଈ ଦାନ କଲେ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଫଳ ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ହଜାର ଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ—
ଗୋଵିଂଦକୀର୍ତନେ ତାତ ମତ୍ପୁରେ ଚାକ୍ଷଯଂ ଵସେତ୍। କାମାତ୍ସ ଭଵନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେନ୍ନୃପଃ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରି, ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ମୋର ପୁରୀରେ ଅବିନାଶୀ ଭାବେ ବସିଥାଏ; ଇଚ୍ଛାକ୍ରମେ ନିଜ ଘରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜା ହୁଏ—
ପୁରାଣେମତ୍କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମତ୍ସାଦୃଶ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ। କଥଯିତ୍ଵା ପୁରାଣଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପୁରାଣରୁ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ମୋ ପରି ହୁଏ; ପୁରାଣ କଥା କହିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଏ—
ତସ୍ମାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଚ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଧର୍ମସଂଚଯଂ। ଶ୍ରାଵିତଵ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୁତନୁଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେହିପାଇଁ, ଧର୍ମ ସଂଚୟ କରୁଥିବା ପୁରାଣ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଚେଷ୍ଟା କରି ଅନ୍ୟମାନେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ—
ଅନ୍ଯଦ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀକୃତେ ଦୋଷେ ଯଥାଯୋଗଂ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵଂ। ନିଶାମଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତତ୍ଵତୋ ଦ୍ଵିଜନଂଦନ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହାର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ; ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜମଣି, ମୁଁ ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବି—
ସର୍ଵବୀଜସ୍ଯ ଦାନେନ ସାଂବୁକୁଂଭଂ ମହାଫଲମ୍। ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ପୁଣ୍ଯାହେ ସଦ୍ଯଃପୂତୋ ଭଵେତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ାରେ ଭରି, ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଦାନ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ—