ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଲ୍ବିଷାଦ୍ଧୋରାନ୍ମୁଚ୍ଯସେ ଜନ୍ମବଂଧାନତ୍। ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସଦନଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଭୟଙ୍କର ପାପ ଓ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅପଶ୍ଯତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତିଷ୍ଠଂତଂ ପଦ୍ମତଲ୍ପକେ। ଶିରସୈଵ ପ୍ରଵଂଦ୍ଯାଥ ଜଗ୍ରାହ ଚରଣୌ ମୁଦା
ସେ ଦେଖିଲେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ବିଷ୍ଣୁ ଏକ ପଦ୍ମ ଶଯ୍ୟାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶିରସା ଶସ୍ତାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ।
ପ୍ରସାଦୀ ଭଵ ଦେଵେଶ ନ ଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରା ମଯା। ଇହାମୁତ୍ର ଚ ଦେଵେଶ ତଵାହଂ କିଂକରଃ ପ୍ରଭୋ
'ହେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ନାଥ, ଦୟା କର। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିଲି। ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ।'
ଅନୁଗ୍ରହଶ୍ଚ ମେ ଦୃଷ୍ଟୋ ଭଵତୋ ମଧୁସୂଦନ। ରୂପଂ ତେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମି ଯଦି ଚାସ୍ତି କୃପା ମଯି
'ହେ ମଧୁସୂଦନ, ମୁଁ ତୁମ ଦୟା ଦେଖିଛି। ଯଦି ତୁମର କୃପା ମୋ ପ୍ରତି ଅଛି, ମୁଁ ତୁମ ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ।'
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ-। ଅସ୍ତି ମେ ତ୍ଵଯି ଭୂଦେଵ ପ୍ରିଯତ୍ଵଂ ଚ ସଦୈଵ ହି। ସ୍ନେହାତ୍ପୁଣ୍ଯଵତାମେଵ ଦର୍ଶନଂ କାରିତଂ ମଯା
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— 'ହେ ଭୂଦେବ, ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି ସଦା ପ୍ରେମ ଅଛି। ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରେମରୁ, ମୁଁ ଏହି ଦର୍ଶନ ଦେଇଛି।'
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାଦ୍ଧ୍ଯାନାତ୍କୀର୍ତନାଦ୍ଭାଷଣାତ୍ତଥା। ସକୃତ୍ପୁଣ୍ଯଵତାମେଵ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚାକ୍ଷଯମଶ୍ନୁତେ
ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ସହିତ ଏକଥର ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଧ୍ୟାନ କରିବା, କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା କିମ୍ବା କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ।
ନିତ୍ଯମେଵ ତୁ ସଂସର୍ଗାତ୍ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖମନଂତ ଚ ମଦ୍ଦେହେ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ନିତ୍ୟ ସଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଅନନ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ମୋ ଦେହରେ ଲୀନ ହୁଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥେଷୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵତଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଦେଶାନ୍ମମ ଦେହେ ଵିଲୀଯତେ
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସମସ୍ତଠାରେ ମୋତେ ଦେଖି, ପୁଣ୍ୟବାନ୍ମାନେ ଥିବା ଦେଶ ଦେଖିଲେ, ମୋ ଦେହରେ ଲୀନ ହୁଏ।
କଥଯିତ୍ଵା କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଲୋକାନାମଗ୍ରତଃ ସଦା। ସ ଚୈଵ ନରଶାର୍ଦୂଲ ମଦ୍ଦେହେ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ପବିତ୍ର କଥା ସଦା ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରେ କହିଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦେହରେ ଲୀନ ହୁଏ।
ଉପୋଷ୍ଯ ଵାସରେସ୍ମାକଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଚ୍ଚରିତଂ ଧ୍ରୁଵମ୍। ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ମଦ୍ଦେହେ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ମୋ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ କଥା ଶୁଣି, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦେହରେ ଲୀନ ହୁଏ।
ଅତ୍ଯଂତଘୋଷଣୋ ନୃତ୍ଯଗୀତଵାଦ୍ଯାଦିକୈସ୍ସଦା। ନାମସ୍ମରନ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଦ୍ଦେହେ ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠି ସଦା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ନାମସ୍ମରଣ, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ହେଉଛି, ସେଠି ମୁଁ ମୋ ଦେହରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ମଦ୍ଭକ୍ତସ୍ତୀର୍ଥଭୂତଶ୍ଚ ତ୍ଵମେଵ ବକମାରଣାତ୍। ଯତ୍ପାପଂ ତସ୍ଯ ମୋକ୍ଷାଯ ସଖେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଉଵାଚ ହ
ବକାସୁରଙ୍କୁ ମାରିଥିବା ଦିନଠାରୁ ତୁମେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ ହେଇଛ; ତୁମ ପାପ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ କହାଯାଇଛି, ବନ୍ଧୁ।
ଗଚ୍ଛ ମୂକଂ ମହାତ୍ମାନଂ ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵରମ୍। ମୂକସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍ତାତ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟା ମହାଜନାଃ
ମହାତ୍ମା ମୂକଙ୍କଠାରେ ଯାଅ, ଯିଏ ପୁଣ୍ୟବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ; ମୂକଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଲେ, ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ମହାନ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସମାନ।
ତେଷାଂ ଚ ଦର୍ଶନାଦେଵ ତଥା ସଂଭାଷଣାନ୍ମମ। ମମସଂପର୍କଭାଵାଚ୍ଚ ମଦ୍ଗୃହଂ ଚାଗତୋ ଭଵାନ୍
ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, କଥାହେଲେ ଏବଂ ମୋ ସହ ଯୋଗ ରହିଲେ, ଏବଂ ତୁମେ ମୋ ଗୃହକୁ ଆସିଛ।
ଜନ୍ମକୋଟିସହସ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯସ୍ଯ ପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍। ସ ମାଂ ପଶ୍ଯତି ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଯଥା ତେନ ପ୍ରସନ୍ନତା
ଯାହାଙ୍କର ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ମୋତେ ଦେଖିପାରେ, ଏବଂ ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋର କୃପା ମିଳେ।
ମମୈଵାନୁଗ୍ରହାଦ୍ଵତ୍ସଅହଂଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଯାନଘ। ତସ୍ମାଦ୍ଵରଂ ଗୃହାଣ ତ୍ଵଂ ଯତ୍ତେ ମନସି ଵର୍ତତେ
ମୋର କୃପାରେ, ହେ ବତ୍ସ, ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖିଛ; ତେଣୁ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ନିଅ।
ଵିପ୍ର ଉଵାଚ-। ଅସ୍ମାକଂ ସର୍ଵଥା ନାଥ ମାନସଂ ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତୁ। ତ୍ଵଦୃତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ କଦାଚିନ୍ନ ତୁ ରୋଚତାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ନାଥ, ମୋର ମନ ସଦା ତୁମ ପାଖରେ ରହୁ; ତୁମକୁ ଛାଡି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ଆଉ କିଛି କେବେ ମୋତେ ଭଲ ନଲାଗୁ।
ମାଧଵ ଉଵାଚ-। ଯସ୍ମାଦେତାଦୃଶୀ ବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଫୁରତେ ତେ ସଦାନଘ। ତସ୍ମାନ୍ମତ୍ସଦୃଶାନ୍ଭୋଗାନ୍ମଦ୍ଗେହେ ସଂପ୍ରଲପ୍ସ୍ଯସେ
ମାଧବ କହିଲେ: ଏପରି ବୁଦ୍ଧି ସଦା ତୁମେ ଧାରଣ କରୁଛ, ହେ ନିର୍ମଳ; ତେଣୁ, ମୋ ଗୃହରେ ମୋ ପରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବ।
କିଂତୁ ତେ ପିତରୌ ପୂଜାମାପ୍ନୁତୋ ନ ତ୍ଵଯାନଘ। ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ପିତରୌ ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାସ୍ଯସି ମତ୍ତନୁମ୍
କିନ୍ତୁ, ହେ ନିର୍ମଳ, ତୁମେ ତୁମ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିବାରୁ ସେମାନେ ପୂଜା ମିଳିବେ ନାହିଁ; ପ୍ରଥମେ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ପରେ ମୋ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ତଯୋର୍ନିଶ୍ଶ୍ଵାସଵାତେନ ମନ୍ଯୁନା ଚ ଭୃଶଂ ପୁନଃ। ତପଃ କ୍ଷରତି ତେ ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ମାତ୍ପୂଜଯ ତୌ ଦ୍ଵିଜ
ସେମାନଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଓ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରୁ, ତୁମର ତପସ୍ୟା ସଦା କ୍ଷୟ ହେଉଛି; ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ମନ୍ଯୁର୍ନିପତତେ ଯସ୍ମିନ୍ପୁତ୍ରେ ପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ। ତନ୍ନିରଯଂ ନାବାଧେହଂ ନ ଧାତା ନ ଚ ଶଂକରଃ
ଯେଉଁଠି ପିତାମାତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ସଦା ପୁଅ ଉପରେ ପଡ଼େ, ସେ ନରକକୁ ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ଶିବ, କେହି ବାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ପିତରୌ ଗଚ୍ଛ କୁରୁ ପୂଜାଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ। ତତସ୍ତ୍ଵଂ ହିତଯୋରେଵ ପ୍ରସାଦାନ୍ମତ୍ପଦଂ ଵ୍ରଜ
ତେଣୁ, ତୁମେ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରେ ଯାଇ, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ପୂଜା କର; ତାଙ୍କର କୃପାରେ ମାତ୍ର ମୋ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ତୁ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପୁନରାହ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍। ପ୍ରସନ୍ନୋ ଯଦି ମେ ନାଥ ରୂପଂ ସ୍ଵଂ ଦର୍ଶଯାଚ୍ଯୁତ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁନି ଜଗଦ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ: ନାଥ, ଯଦି ଆପଣ ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ, ଅଚ୍ୟୁତ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜପ୍ରଣଯତଃ ପ୍ରସନ୍ନହୃଦଯୋ ଵଶୀ। ରୂପଂ ସ୍ଵଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମକର୍ମଣେ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପ୍ରେମ ଦେଖି, କୃପାମୟ ହୃଦୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠ, ପ୍ରଭୁ ନିଜ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧାରଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍। କାରଣଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ତେଜସା ପୂରଯଜ୍ଜଗତ୍
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର କାରଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ରୂପରେ ଦେଖାଇଲେ, ତାଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଵିପ୍ର ଉଵାଚ ପୁନରଚ୍ଯୁତମ୍। ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ଅଦ୍ଯ ମେ ଚକ୍ଷୁଷୀ ଶିଵେ
ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁନି ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ କହିଲେ: ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ, ଆଜି ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ଶୁଭ।
ଅଦ୍ଯ ମେ ଚ କରୌ ଶ୍ଲାଘ୍ଯୌ ଧନ୍ଯୋହଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵର। ଅଦ୍ଯ ମେ ପୁରୁଷା ଯାଂତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ଆଜି ମୋର ହାତ ଗୌରବ ଯୋଗ୍ୟ, ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ହେ ଜଗଦୀଶ୍ୱର; ଆଜି ମୋର ପୂର୍ବଜମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ନଂଦଂତି ବାଂଧଵା ମେଦ୍ଯ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଜ୍ଜନାର୍ଦନ। ଇଦାନୀଂ ଚ ପ୍ରସିଦ୍ଧା ମେ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ମନୋରଥାଃ
ମୋ ବାନ୍ଧବମାନେ ତୁମ କୃପାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ହେ ଜନାର୍ଦନ; ଏବେ ମୋର ସମସ୍ତ ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହେଲା।
କିଂତୁ ମେ ଵିସ୍ମଯୋ ନାଥ ମୂକାଦି ଜ୍ଞାନିନୋ ଭୃଶମ୍। କଥଂ ଜାନଂତି ମଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ଦେଶାଂତରମୁପସ୍ଥିତମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି—ମୁଁ ଦୂର ଦେଶରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁକ ଓ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କିପରି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି?
ତସ୍ଯ ଗେହୋଦରାକାଶେ ସ୍ଥିତୋ ଵିପ୍ରୋତିଶୋଭନଃ। ତଥା ପତିଵ୍ରତା ଗେହେ ତୁଲାଧାରଶିରସ୍ଯପି
ସେ ଘରର ଭିତରକୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିବାସ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଏକ ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କ ଘରରେ ଓ ତୁଳାଧାରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।