ନ ଧାରଯେତ୍ପରସ୍ଯୈଵଂ ସ୍ନାନଵସ୍ତ୍ରଂ କଦାଚନ। ସଂସ୍କାରଂ କେଶଦଂତାନାଂ ପ୍ରାତରେଵ ସମାଚରେତ୍
ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ସ୍ନାନ ବସ୍ତ୍ର କେବେ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କେଶ ଓ ଦାନ୍ତର ପରିଷ୍କାର ସକାଳେ ସକାଳେ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୂଣାଂ ଚ ନମସ୍କାରଂ ନିତ୍ଯମେଵ ସମାଚରେତ୍। ହସ୍ତପାଦେ ମୁଖେ ଚୈଵ ପଂଚାର୍ଦ୍ରୋ ଭୋଜନଂ ଚରେତ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ହାତ, ପାଉଁ ଓ ମୁହଁ ପରିଷ୍କାର ରଖି, ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଭିଜା ଥିଲେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଂଚାର୍ଦ୍ରକସ୍ତୁ ଭୁଂଜାନଃ ଶତଂ ଵର୍ଷାଣି ଜୀଵତି। ଦେଵତାନାଂ ଗୁରୋରାଜ୍ଞାଂ ସ୍ନାତକାଚାର୍ଯଯୋରପି
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଭାଗ ଭିଜା ରଖି ଯିଏ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚେ। ଦେବତା, ଗୁରୁ ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ସଦା ମାନିବା ଉଚିତ।
ନାକ୍ରାମେତ୍କାମତଶ୍ଛାଯାଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଦୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ଚ। ଗୋଗଣଂ ଦେଵତଂ ଵିପ୍ରଂ ଘୃତଂ ମଧୁ ଚତୁଷ୍ପଥମ୍
ଏଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକଙ୍କ ଛାୟା ଅଟିକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗାଁଠ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଘିଅ, ମଧୁ କିମ୍ବା ଚଉରାହା ଛାୟା ମଧ୍ୟ ଅଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପ୍ରଖ୍ଯାତାଂଶ୍ଚ ଵନସ୍ପତୀନ୍। ଗୋଵିପ୍ରାଵଗ୍ନିଵିପ୍ରୌ ଚ ଵିପ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଦଂପତୀ ତଥା
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ଭାବେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃକ୍ଷ, ଗାଁଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନି, ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ନ ଗଚ୍ଛେତ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥୋପି ପତେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍। ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ନ ସ୍ପୃଶେଦଗ୍ନିଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦୈଵତଂ ଗୁରୁମ୍
ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା କଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଅପମାନିତ ହୁଏ। ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଛୁଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵଶୀର୍ଷଂ ପୁଷ୍ପଵୃକ୍ଷଂ ଚ ଯଜ୍ଞଵୃକ୍ଷମଧାର୍ମିକମ୍। ତ୍ରୀଣି ତେଜାଂସି ନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଉଦୀକ୍ଷେତ କଦାଚନ
ନିଜ ମୁଣ୍ଡ, ଫୁଲ ଲାଗିଥିବା ବୃକ୍ଷ, ଯଜ୍ଞ ବୃକ୍ଷ କିମ୍ବା ଅଧର୍ମିକ ଲୋକ ଉପରେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ତିନିଟି ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ କେବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସୂର୍ଯାଚଂଦ୍ରମସାଵେଵଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଚ ସର୍ଵଶଃ। ନେକ୍ଷେଦ୍ଵିପ୍ରଂ ଗୁରୁଂ ଦେଵଂ ରାଜାନଂ ଯତିନାଂ ଵରମ୍
ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ତାରାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଦେବତା, ରାଜା କିମ୍ବା ମହା ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋଗିନଂ ଦେଵକର୍ମାଣଂ ଧର୍ମାଣାଂ କଥକଂ ଦ୍ଵିଜମ୍। ନଦୀନାଂ ଚ ପ୍ରତୀରେ ଚ ପତ୍ଯୁଶ୍ଚ ସରିତାଂ ତଥା
ଯୋଗୀ, ଦେବତାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ, ଧର୍ମ ଶିଖ୍ୟା ଦେଉଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ନଦୀ ତଟ ଓ ନଦୀର ମାଳିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯଜ୍ଞଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ମୂଲେ ଚ ଉଦ୍ଯାନେ ପୁଷ୍ପଵାଟକେ। ଶରୀରସ୍ଯ ମଲତ୍ଯାଗଂ ନ କୁର୍ଯାଜ୍ଜୀଵନେ ତଥା
ଯଜ୍ଞ ବୃକ୍ଷର ମୂଳ, ଉଦ୍ୟାନ କିମ୍ବା ଫୁଲ ବାଗିଚାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦେହର ମଳ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବନ ଅଛି, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯାଯତନେ ଗୋଷ୍ଠେ ରମ୍ଯେ ରାଜପଥେଷୁ ଚ। ନ କ୍ଷୌରଂ କାରଯେଦ୍ଧୀରଃ କୁଜସ୍ଯାହ୍ନି କଦାଚନ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘର, ଗାଁଠ, ରମଣୀୟ ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ରାଜପଥରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ ଦିନରେ କେଶ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମଲଂ ନ ଧାରଯେଦ୍ଦଂତେ ନଖଂ ନ ଵଦନେ କ୍ଷିପେତ୍। ତୈଲାଭ୍ଯଂଗଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ଵାସରେ ରଵିଭୌମଯୋଃ
ଦାନ୍ତରେ କେବେ ମଳ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନଖକୁ ମୁହଁରେ ପକାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ରବିବାର କିମ୍ବା ମଙ୍ଗଳବାରରେ ତେଲ ମାସାଜ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵଗାତ୍ରାସନଯୋର୍ଵାଦ୍ଯଂ ଗୁରୋରେକାସନାଦନମ୍। ନ ହରେଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରିଯସ୍ଵଂ ଚ ଦେଵସ୍ଯାପି ଗୁରୋରପି
ଗୁରୁଙ୍କର ଆସନ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାଜ୍ଞସ୍ତପସ୍ଵିନାଂ ଚୈଵ ପଂଗୋରଂଧସ୍ଯ ଯୋଷିତଃ। ପଂଥା ଦେଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଗୋଭ୍ଯୋ ରାଜଭ୍ଯ ଏଵ ଚ
ରାଜା, ତପସ୍ବୀ, ଖୋଅଁଗୁଡ଼ିକ, ଅନ୍ଧ, ଜଣେ ଜନାନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଏଁ ରାସ୍ତା ଦେବା ଉଚିତ୍।
ରୋଗିଣେ ଭାରତପ୍ତାଯ ଗୁର୍ଵିଣ୍ଯୈ ଦୁର୍ବଲାଯ ଚ। ଵିଵାଦଂ ନ ଚ କୁର୍ଵୀତ ନୃପ ଵିପ୍ର ଚିକିତ୍ସକୈଃ
ରୋଗୀ, ଦୁଃଖିତ, ଗର୍ଭବତୀ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ସହିତ, ଏହିପରି ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍। ପତିତଂ କୁଷ୍ଠସଂଯୁକ୍ତଂ ଚାଂଡାଲଂ ଚ ଗଵାଶିନମ୍ ୧୦୦ 1.49.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁଙ୍କର ଗୃହପତ୍ନୀ, ପତିତ, କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ଗାଈ ମାଂସ ଖାଉଥିବାକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ନିର୍ଧୂତଂ ଜ୍ଞାନହୀନଂ ଚ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍। ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଦୁଷ୍ଟାଂ ଚ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାମପଵାଦ ପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ଯେଉଁଠିଏ ନିଷ୍କାସିତ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଜଣାନୀ, ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଓ ଅପବାଦ ଦେଉଥିବାକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
କୁକର୍ମକାରିଣୀଂ ଦୁଷ୍ଟାଂ ସଦୈଵ କଲହପ୍ରିଯାମ୍। ପ୍ରମତ୍ତାମଧିକାଂଗୀଞ୍ଚ ନିର୍ଲଜ୍ଜାଂ ବାହ୍ଯଚାରିଣୀମ୍
ଯେଉଁ ଜଣାନୀ ଖରାପ କାମ କରେ, ଦୁଷ୍ଟ, ସବୁବେଳେ ଝଗଡ଼ା ପସନ୍ଦ କରେ, ଅସାବଧାନ, ଅତି ଗର୍ବିତ, ଲଜ୍ଜା ନଥିବା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଆଚରଣ କରେ, ସେଉଁଠିଏକୁ ସବୁବେଳେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଵ୍ଯଯଶୀଲାମନାଚାରାଂ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍। ମଲିନାଂ ନାଭିଵଂଦେତ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ କଦାଚନ
ଅତି ଅପବ୍ୟୟ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଖରାପ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣାନୀକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍; ମେଳା ଜଣାନୀ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଗୃହପତ୍ନୀକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ତାଂ ଚ ମେଧାଵୀ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାନେନ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତି। ସ ତଯା ସହ କେଲିଂ ଚ ଵର୍ଜଯେଚ୍ଚ ସଦୈଵ ହି
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେଉଁଠିଏକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯଦି ଛୁଅନ୍ତି, ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଯାନ୍ତି। ସେଉଁଠିଏ ସହିତ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖେଳଧୁଳି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶୃଣୁଯାଚ୍ଚ ଵଚୋ ନୂନଂ ନ ପଶ୍ଯେଚ୍ଚ ଗୁରୋଃ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। ଵଧୂଂ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଭ୍ରାତୁଶ୍ଚ ସ୍ଵପୁତ୍ରୀଂ ଯୁଵତୀଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ଗୃହପତ୍ନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପୁଅ, ଭାଇର ଝିଅ କିମ୍ବା ନିଜ ଯୁବତୀ ଝିଅକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନ୍ଯାଂ ଚ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ନେକ୍ଷେତ୍ସ୍ପର୍ଶଂ ନ କାରଯେତ୍। ତାଭିଃ ସହ କଥାଲାପଂ ତଥା ଭ୍ରୂଭଂଗଦର୍ଶନମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣାନୀ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଗୃହପତ୍ନୀକୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଛୁଅଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଦୃଷ୍ଟି ବିନିମୟ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଲହଂ ନିସ୍ତ୍ରପାଂ ଵାଣୀଂ ସଦୈଵ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍। ନ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ସଦା ପାଦଂ ତୁଷାଂଗାରାସ୍ଥିଭସ୍ମସୁ
ଝଗଡ଼ା ଓ ଲଜ୍ଜା ନଥିବା କଥା ସବୁବେଳେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍; ଧାନଛୋଳ, କୋଇଳା, ହାଡ଼, ଅସ୍ଥି କିମ୍ବା ଛାର ଉପରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପାଦ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କାର୍ପାସାସ୍ଥିଷୁ ନିର୍ମାଲ୍ଯେ ଚିତିକାଷ୍ଠେ ଚିତୌ ଗୁରୌ। ଶୁଷ୍କଂ ମୀନଂ ନ ଭକ୍ଷେତ ପୂତିଗଂଧିମମେଧ୍ଯକମ୍
କପାସ, ହାଡ଼, ନିଷ୍କାସିତ ପୁଷ୍ପ, ଶବଦାହ କାଠ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶବଦାହ କାଠ ଉପରେ ପାଦ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶୁଖିଲା ମାଛ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିଘସଂ ଚାନ୍ଯଦୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ପାକାର୍ଥଂ ଚ ପରସ୍ଯ ଚ। ନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ନ ଗଂତଵ୍ଯଂ କ୍ଷଣମପ୍ଯସତା ସହ
ଅନ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଏକ କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ରହିବା କିମ୍ବା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ତିଷ୍ଠେଚ୍ଚ କ୍ଷଣଂ ଧୀରୋ ଦୀପଚ୍ଛାଯେ କଲିଦ୍ରୁମେ। ଅସ୍ପୃଶ୍ଯୈସ୍ସହ ଚାଲାପଂ ପତିତୈଃ କୁପିତୈଃ ସହ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଦୀପ ଛାୟା କିମ୍ବା କଳିଯୁଗର ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଏକ କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ପତିତ କିମ୍ବା କ୍ରୋଧିତଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ କୁର୍ଯାତ୍କ୍ଷଣମାତ୍ରଂ ତୁ କୃତ୍ଵା ଗଚ୍ଛେଚ୍ଚ ରୌରଵମ୍। କନିଷ୍ଠଂ ନାଭିଵଂଦେତ ପିତୃଵ୍ଯଂ ମାତୁଲଂ ତଥା
ଏକ କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା କଲେ, ରୌରବ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସବୁଠୁ ଛୋଟ, ପିତାଙ୍କ ଭାଇ କିମ୍ବା ମା'ଙ୍କ ଭାଇକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉତ୍ଥାଯ ଚାସନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କୃତାଂଜଲ୍ଯଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତଃ। ତୈଲାଭ୍ଯକ୍ତଂ ତଥୋଚ୍ଛିଷ୍ଟମାର୍ଦ୍ରଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ରୋଗିଣମ୍
ଉଠି, ହାତ ଜୋଡ଼ି ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଆସନ ଦେବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ ତେଲ ଲଗାଇଥିବା, ଭୋଜନ କରିଥିବା, ଭିଜା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧିଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗୀଙ୍କୁ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାରାଵାରଗତୋଦ୍ଵିଗ୍ନଂ ଵହଂତଂ ନାଭିଵାଦଯେତ୍। ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଂତର୍ଗତଂ ନଷ୍ଟଂ କ୍ରୀଡଂତଂ ସ୍ତ୍ରୀଜନୈଃ ସହ
ନଦୀ ପାରେ ଚିନ୍ତିତ, ଭାର ବୋହୁଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ଲିପ୍ତ, ହେରାଇଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଜଣାନୀମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଥିବାକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବାଲକ୍ରୀଡାଗତଂ ଚାପି ପୁଷ୍ପଯୁକ୍ତଂ କୁଶୈର୍ଯୁତମ୍। ଶିରଃ ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ କର୍ଣୌ ଵା ଅପ୍ସୁ ମୁକ୍ତଶିଖୋପି ଵା
ଶିଶୁ ଖେଳରେ ଲିପ୍ତ, ପୁଷ୍ପ ଧାରଣ କରିଥିବା, କୁଶ ଘାସ ଲଗାଇଥିବା, ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା କାନ ଢାକିଥିବା, ଜଳରେ ଚୁଲି ଖୋଲିଥିବାକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।