ଜିତମରୁଦଭିମତଵିତରଣପାର ତଵ ପଦକମଲମିହାରଣସାର। ତଵେଶ ପାଦପଂକଜଂ କରୋତି ଯୋ ନରୋ ହୃଦି ସଦେଶତସ୍ଯ ଵାଂଛିତଂ ଦଦାସି ଭକ୍ତିଭାଵିତଃ
ତୁମର ପଦକମଳ ମନର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାର ସାର, ଯିଏ ମରୁତମାନଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ଜୟ କରିଛି ଓ ବିପକ୍ଷ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅଟିଛି। ହେ ଈଶ୍ୱର, ଯିଏ ତୁମର ପଦକମଳକୁ ହୃଦୟରେ ରଖେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା।
ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ ପୁରା ହରଂ ଭଵଂତମେଵମାଦରାତ୍ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଲିଂଗରୂପିଣଂ ସମାପିତା ମନୋରଥାନ୍। ଭଵୋଦ୍ଭଵୈକରୂପିଣଂ ପ୍ରପଂଚପଂଚକାକୃତିଂ ଵିଚିଂତ୍ଯଵୃକ୍ଷକୋଟରସ୍ଥ ଏଷ ଜୀଵଜୀଵନଂ
ପୁରୁଣା ମହାମୁନିମାନେ ଆଦର ସହିତ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ହରଙ୍କୁ ପୂଜି, ନିଜ ମନୋରଥ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠି ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର ଏକମାତ୍ର ରୂପ, ପଞ୍ଚମୂର୍ତ୍ତି ଜଗତ, ଗଛର ଗୁହାରେ ବସିଥିବା, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ।
ଭଵେଦ୍ଭଵାଙ୍ଘ୍ରିଚିଂତନାପ୍ତସର୍ଵକାମଈଶ୍ଵର ତ୍ଵଦୀଯ କିଂକରାନ୍ଵିତେ ପଦେ ପଦେ ସମାଗତଃ। ମୂଢୋହଂ ନାଭିଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋତୁଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ
ତୁମର ପଦ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ହେ ଈଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ତୁମର ଭକ୍ତ ଦାସମାନେ ସହ ରହନ୍ତି। ମୁଁ ମୂଢ଼, ତୁମକୁ କିପରି ସ୍ତୁତି କରିବି ଜାଣେନି, ହେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ।
ସଦୀଶ୍ଵରେଣ ମନସାପ୍ଯନୁକଂପ୍ଯୋ ରଣଂ ଗତଃ। ଇତି ସ୍ତୁତୋ ମହେଶସ୍ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୈତ୍ଯେନ ସାଦରଂ
ଯେଉଁଠାରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଠାକୁର ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ମନରେ ଦୟା ହେବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ, ମହେଶ୍ୱର ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଗଣେଶତାଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ନାମ ଭୃଂଗୀରିଟୀତି ଚ। ଏଷ ତେ ମହିମା ଭୂପ ହରସ୍ଯ ଭଵହାରିଣଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଗଣେଶ ପଦବୀ ଓ 'ଭୃଙ୍ଗିରିଟି' ନାମ ଦେଲେ। ହେ ରାଜା, ଏହି ହେଉଛି ଭବହାରି ହରଙ୍କର ମହିମା।
କଥିତୋ ଵିଘ୍ନଵିଘ୍ନାଖ୍ଯସ୍ତତ୍ପରାଣାଂ ସୁଖାଵହଃ। ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯାପି ଦେଵତ୍ଵଂ ସୁଖଂ ରାଜ୍ଯଂ ଧନଂ ଯଶଃ
ସେ ବିଘ୍ନ ଓ ବିଘ୍ନ ନାଶକ ଭାବରେ ଖ୍ୟାତ, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ଶୁଖ ପାଆନ୍ତି। ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ମଣିଷ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦେବତ୍ୱ, ଶୁଖ, ରାଜ୍ୟ, ଧନ ଓ ଯଶ—
ଜଯଂ ଭୋଗ୍ଯଂ ତଥାରୋଗ୍ଯମାଯୁର୍ଵିଦ୍ଯାଂ ଶ୍ରିଯଂ ସୁତଂ। ବଂଧୁଵର୍ଗ ଶିଵଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ମେ ଵିପ୍ରସତ୍ତମ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୋତେ ବିଜୟ, ଭୋଗ, ସୁସ୍ଥତା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି, ପୁଅ, ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ବଜନ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦିଅ ବୋଲି କୁହ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଏଭିର୍ଗୁଣୈର୍ଯୁତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସଦୈଵବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭୁଵି। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ତୁ ସଦା ମେଧ୍ଯୋ ଵିପ୍ରଦେଵୋ ଯୁଗେଯୁଗେ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏହି ଗୁଣଗୁଡିକ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ଭୂମିରେ ମହିମାମୟ ହୁଅନ୍ତି; ତିନି ଲୋକରେ ସେ ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଦେବତାସମାନ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟା ହୁଅନ୍ତି।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ଦେଵାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭୁଂଜଂତି ଚାକ୍ଷଯଂ। ଧରାମଵଂତି ରାଜାନୋ ଲୋକାଵିତ୍ତଂ ସୁଖଂ ଶିଵଂ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ରାଜାମାନେ ଏହି ଭୂମି, ଲୋକ, ଧନ, ସୁଖ ଓ ଶୁଭ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଲୋକେ ଵିପ୍ର ସମୋ ନାସ୍ତି ଦେଵାନାମପି ଦୈଵତଂ। ସ ଚ ଧର୍ମମଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭୁଵି ମୁକ୍ତିପ୍ରଦୋ ଭୃଶଂ
ଏହି ଲୋକରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେବତା ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ସେ ନିଜେ ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୂମିରେ ମୁକ୍ତି ଦେବାରେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଲୋକାନାଂ ସ ଗୁରୁଃ ପୂଜ୍ଯସ୍ତୀର୍ଥଭୂତୋଽନଘୋ ଜନଃ। ସର୍ଵଦେଵାଲଯଃ ସତ୍ଵୋ ନିର୍ମିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଗୁରୁ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ତୀର୍ଥସମ ପବିତ୍ର ଲୋକ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥାନ ଓ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଜୀବ।
ଇମମର୍ଥଂ ପୁରା ପୃଷ୍ଟୋ ନାରଦେନ ପିତାମହଃ। କସ୍ମିଂସ୍ତୁ ପୂଜିତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ପ୍ରସାଦୀ ମାଧଵୋ ଭଵେତ୍
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପିତାମହ କହିଥିଲେ: 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାହାକୁ ପୂଜିଲେ ମାଧବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି?'
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ -। ଯସ୍ଯ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରସୀଦଂତି ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସୀଦତି। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଶ୍ରୂଷୁଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି1.46.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଲୋକ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଦେହେଷୁ ସଦା ଵସତି ନାନ୍ଯଥା। ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜାଯାଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୁଷ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ନୁହେଁ; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିପ୍ରାନ୍ଯଃ ପୂଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଦାନମାନାର୍ଚନାଦିଭିଃ। କୃତଂ କ୍ରତୁଶତଂ ତେନ ଵିଧ୍ଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରିଯଦକ୍ଷିଣମ୍
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରେ, ସେ ଶତ କୃତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ସମାନ ଫଳ ପାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ମୁଖଂ କ୍ଷେତ୍ରମନୂଷରମକଣ୍ଟକମ୍। ଵାପଯେତ୍ସର୍ଵବୀଜାନି ସା କୃଷିସ୍ସାର୍ଵକାଲିକୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖ ଏକ ଶୁଭ କ୍ଷେତ୍ର, ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଅପବିତ୍ରତା କିମ୍ବା କଣ୍ଟକ ନାହିଁ; ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବୀଜ ପକାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ସବୁବେଳେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଅଭିଗମ୍ଯ ତୁ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଯଚ୍ଚ ଦାନଂ ମନୋରମଂ। ଵିଦ୍ଯତେ ସାଗରସ୍ଯାଂତୋ ଦାନସ୍ଯାଂତୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଦାନ ନିଜେ ଯାଇ ଦିଆଯାଏ ଓ ମନକୁ ଭଲ ଲାଗେ, ସେ ଦାନର ଫଳର ଶେଷ ନାହିଁ; ସମୁଦ୍ରର ସୀମା ଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଦାନର ଫଳର ଶେଷ ନାହିଁ।
ମନସାପି ନ ହିଂସଂତି ଭୂଦେଵମାତତାଯିନଂ। ମନୋନୁକୂଲତାଂ ଯାଂତି ଦେଵୈରପି ଚ ଦୁର୍ଲଭାଂ
ସେମାନେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କେବେ ହାନି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେ ଅପରାଧ କରିଥାନ୍ତି; ଏହି ଭଳି ମନସ୍ଥିତି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଗୃହେ ଯସ୍ଯାଗତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ନୈରାଶ୍ଯଂ ନୋପଗଚ୍ଛତି। ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯ ଚାକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ
ଯାହାଙ୍କ ଘରକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସନ୍ତି, ସେଠାରେ କେବେ ନିରାଶା ଆସେନାହିଁ; ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଉପଭୋଗ ମିଳେ।
କାଲେ ଦେଶେ ଚ ପାତ୍ରେ ଚ ଵିପ୍ରେ ଯଚ୍ଚାର୍ପଯେଦ୍ଵସୁ। ତଦ୍ଧନଂ ଚାକ୍ଷଯଂ ଵିଦ୍ଧି ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ତିଷ୍ଠତି
ଯେଉଁ ସମୟ, ସ୍ଥାନ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଧନ ଦିଆଯାଏ, ସେଇ ଧନ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେ ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ।
ନ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯତାମେତି ନାତୁରୋ ନ ଚ କାତରଃ। ମନୋନୁକୂଲାଂ ପ୍ରମଦାମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ଲଭେତ୍
ସେ କେବେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଭୟଭୀତ ହୁଏନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ନିଜ ମନକୁ ଭଲ ଲାଗୁଥିବା ଜୀବନସଂଗିନୀ ମିଳେ।
କୃତ୍ଵା ସାହସକର୍ମାଣି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ପର୍ଵସୁ। ତଦ୍ଦାନଂ ସୁଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତମଭଯଂ ଲାଭ ଏଵ ଚ
ସାହସିକ କାମ କରି ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହି ଦାନ ବହୁତ ଉତ୍ତମ ଓ ଭୟମୁକ୍ତି ଓ ଲାଭ ଦେଇଥାଏ।
ଵିପ୍ରପାଦତଲୋଦ୍ଘୃଷ୍ଟି କ୍ଷତୀ ଭଵତି ଯଃ କରଃ। ସ କରଃ ଶ୍ରୀକରୋ ନାମ ଅନ୍ଯଃ କର୍ମକରଃ କରଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦରେ ଘସି ଯେହି ହାତ ଆଘାତ ପାଏ, ସେହି ହାତକୁ ଶ୍ରୀଦାୟକ ହାତ କୁହାଯାଏ; ଅନ୍ୟ ହାତ କେବଳ କାମ କରିବା ପାଇଁ।
ଵିପ୍ରପାଦରଜଃ ପୂତାଃ ପୂତାସ୍ତଜ୍ଜଲବିନ୍ଦୁଭିଃ। ଵିପଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସଦା ପାପୈର୍ମୁକ୍ତା ଯାଂତି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦର ଧୂଳି ଓ ସେଠାରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ପାଣିର ଫୋଟାରେ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିପ୍ରପାଦରଜଃ ପୂତାଃ ଶୁଚଯୋ ଗୃହ ଚତ୍ଵରାଃ। ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରସମାସ୍ତେ ସ୍ଯୁଃ ପ୍ରଶସ୍ତା ଯଜ୍ଞକର୍ମସୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦଧୂଳିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଘରର ଚତ୍ୱର ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେଗୁଡିକ ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ସମାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବହୁତ ଉପଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଆଦୌ ବ୍ରହ୍ମମୁଖାଦ୍ଵିପ୍ରଃ ସମୁଦ୍ଭୂତଃ ପୁରାନଘଃ। ଵେଦାସ୍ତତ୍ରୈଵ ସଂଜାତାଃ ସୃଷ୍ଟିସଂସ୍ଥିତି ହେତଵଃ
ହେ ପାପରହିତ, ଆଦିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେଠାରୁ ବେଦ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯେଉଁମାନେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନର କାରଣ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିପ୍ରମୁଖେ ଵେଦାଶ୍ଚାର୍ପିତାଃ ପୁରୁଷେଣ ହି। ପୂଜାର୍ଥଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ସର୍ଵଯଜ୍ଞାର୍ଥତୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବେଦ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପୂଜା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ।
ପିତୃଯଜ୍ଞେ ଵିଵାହେ ଚ ଵହ୍ନିକାର୍ଯେଷୁ ଶାଂତିଷୁ। ପ୍ରଶସ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନେଷୁ ଚ
ପିତୃଯଜ୍ଞ, ବିବାହ, ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୃହ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନିତ।
ଦେଵା ଭୁଂଜଂତି ହଵ୍ଯାନି ବଲିପ୍ରେତାଦଯୋଽସୁରାଃ। ପିତରଶ୍ଚୈଵ କଵ୍ଯାନି ଵିପ୍ରସ୍ଯୈଵ ମୁଖାଦ୍ର୍ଧୁଵମ୍
ଦେବତାମାନେ ହବିର୍ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ପିତୃ, ପ୍ରେତ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ବଳି ଓ କବ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି—ଏ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା।
ଦେଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଜ୍ଞକର୍ମସୁ। ଦାନଂ ହୋମଂ ବଲିଂ ଚୈଵ ଵିନା ଵିପ୍ରେଣ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଦେବତା କିମ୍ବା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦାନ, ହୋମ କିମ୍ବା ବଳି ଯଜ୍ଞରେ ଦିଆଯାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିନା ସେଗୁଡିକ ଫଳହୀନ।