ପୂଜଯେତ୍ତତ୍ର ଦେଵେଶଂ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍ । କୌଶେଯପୀତଵସନଂ ଯୁକ୍ତଂ ଜଲଧିକନ୍ଯଯା
ସେଠାରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ, କୌଶେୟ ପୀତବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମୁଦ୍ରକନ୍ୟା ସହିତ ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଇଂଦ୍ରାଦିଲୋକପାଲାଂଶ୍ଚ ପୂଜଯେନ୍ମଂଡଲେ ଵ୍ରତୀ । ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧଃ ସ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଯତଃ ସୁରୈଃ
ବ୍ରତୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଲୋକପାଳମାନେକୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍; ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ, ସେଠି...
ଦୃଷ୍ଟୋଽର୍ଚିତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତସ୍ମାତ୍ପୂଜ୍ଯସ୍ତଥାଧିକମ୍ । ତସ୍ଯାମୁପଵସେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶାଂତଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ଦିନ ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଆଦର ଦେବା ଉଚିତ। ସେହି ଦିନ ଶାନ୍ତ ମନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ ସୌଵର୍ଣଂ ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞଯା । ଉପଚାରୈଃ ଷୋଡଶଭିର୍ନାନାଭକ୍ଷ୍ଯସମନ୍ଵିତୈଃ
ଗୁରୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ନେଇ, ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଥିବା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଷୋଳ ଧରଣର ଉପଚାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୀତଵାଦ୍ଯାଦି ମଂଗଲୈଃ । ଗୀତଂ କୁର୍ଵଂତି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜାଗରେ ଚକ୍ରପାଣିନଃ
ରାତିରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ସହିତ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେମାନେ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତିସହିତ ଏହି ଜାଗରଣରେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି—
ଜନ୍ମାଂତରଶତୋଦ୍ଭୂତୈସ୍ତେ ମୁକ୍ତାଃ ପାପସଂଚଯୈଃ । ଜାଗରେ ଵାସରେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଗୀତଂ ନୃତ୍ଯଂ ଚ କୁର୍ଵତାମ୍
ସେମାନେ ଶତଶତ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ଏହି ଜାଗରଣରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି—
ଗୋସହସ୍ରଂ ଚ ଦଦତାଂ ତତ୍ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ । ଗୀତନୃତ୍ଯାଦିକଂ କୁର୍ଵନ୍ଦର୍ଶଯେତ୍କୌତୁକାନି ଚ
ସେହି ଫଳ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବା ସମାନ। ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କୌତୁକ କରି, ଉତ୍ସବ ମନାଇବା ଉଚିତ।
ପୁରତୋ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଯୋ ହରିଜାଗରେ । ପଠନ୍ଵିଷ୍ଣୁଚରିତ୍ରାଣି ଯୋ ରଂଜଯତି ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍
ହରିଙ୍କ ଜାଗରଣରେ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଚରିତ୍ର ପଢ଼ି ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ—
ମୁଖେନ କୁରୁତେ ଵାଦ୍ଯଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାଲାପାଂଶ୍ଚ ଦର୍ଶଯନ୍ । ଭାଵୈରେତୈର୍ନରୋ ଯସ୍ତୁ କୁରୁତେ ହରିଜାଗରମ୍
ଯିଏ ମୁହଁରେ ବାଦ୍ୟ ଚଳାଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କଥା କହି, ଏହି ଭାବରେ ହରିଙ୍କ ଜାଗରଣ କରେ—
ଦିନେଦିନେ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ତୀର୍ଥକୋଟିସମଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ତତସ୍ତୁ ପୌର୍ଣିମାସ୍ଯାଂ ଵୈ ସପତ୍ନୀକାନ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଦିନର ପୁଣ୍ୟ ଦଶ କୋଟି ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ସମାନ ମନାଯାଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଂଶନ୍ମିତାନନେକାନ୍ଵା ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ଵା ନିମଂତ୍ରଯେତ୍ । ଵରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମତ୍ସ୍ଯରୂପୀ ଅଭୂତ୍ତଦା
ତିରିଶି ଜଣ କିମ୍ବା ଅଧିକ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଯେତେ ହେବେ, ସେମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଦତ୍ତଂ ହୁତଂ ଜପ୍ତଂ ତଦକ୍ଷଯଫଲଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ଅତସ୍ତାନ୍ଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ପାଯସାନ୍ନାଦିନା ଵ୍ରତୀ
ସେହି ଦିନ ଯେଉଁ ଦାନ, ହୋମ କିମ୍ବା ଜପ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ତେଣୁ, ବ୍ରତୀ ଦୁଧ-ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଅତୋ ଦେଵା ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତିଲପାଯସମ୍ । ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତାପରେ, ଦୁଇ ହାତେ ତିଳ ଦୁଧ-ଚାଉଳ ଦେଇ, ଦେବଦେବଙ୍କ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତି ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଣମେଚ୍ଚ ତାନ୍ । ପୁନର୍ଦେଵଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତୁଲସୀଂ ତଥା
ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ପୁନି, ଦେବତା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଓ ତୁଳସୀ ଗଛକୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଗାଂ କପିଲାଂ ତତ୍ର ପୂଜଯେଦ୍ଵିଧିଵଦ୍ଵ୍ରତୀ । ଗୁରୁଂ ଵ୍ରତୋପଦେଷ୍ଟାରଂ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକରଣାଦିଭିଃ
ତାପରେ, ବ୍ରତୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସେଠାରେ କପିଳା ଗାଈକୁ ଏବଂ ବ୍ରତ ଶିଖାଇଥିବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଳଙ୍କାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସପତ୍ନୀକଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗାଂ ଚ ତସ୍ମୈ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ । ଯୁଷ୍ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵେଶଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ମେ ଭଵେତ୍ତଦା
ଗୁରୁଙ୍କୁ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ପୂଜା କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଗାଈ ଦେଇବା ଉଚିତ। 'ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ଦେବଦେବ, ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତା ମୋପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।'
ଵ୍ରତାଦସ୍ମାଚ୍ଚ ଯତ୍ପାପଂ ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ମଯା । ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମାଯାତୁ ସ୍ଥିରା ମେ ଚାସ୍ତୁ ସଂତତିଃ
'ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଦ୍ୱାରା ସାତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ସେସବୁ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଏବଂ ମୋର ବଂଶ ଦୀର୍ଘ ହେଉ।'
ମନୋରଥାଶ୍ଚ ସଫଲାଃ ସଂତୁ ନିତ୍ଯଂ ମମାର୍ଚନାତ୍ । ଦେହାଂତେ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାମତିଦୁର୍ଲଭମ୍
'ମୋର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ ହେଉ। ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବୈଷ୍ଣବ ସ୍ଥାନ ପାଇଁ।'
ଇତି କ୍ଷମାପ୍ଯତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ । ତାମର୍ଚାଂ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରତ୍ନଯୁକ୍ତାଂ ତଦା ଵ୍ରତୀ
ଏଭଳି ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ବ୍ରତୀ ରତ୍ନ ଯୁକ୍ତ ଉପଚାରଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ତଦା ସୁହୃଦ୍ଗୁରୁଯୁତଃ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଂଜତି ଭକ୍ତିମାନ୍ । କାର୍ତ୍ତିକେ ଵାଥ ତପସି ଵିଧିରେଵଂଵିଧଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାପରେ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ସହିତ ଭକ୍ତିସହିତ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟାରେ ଏହିପରି ପ୍ରକ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ସମ୍ଯକ୍କାର୍ତିକସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ ନରଃ । ଵିପାପ୍ମା ସ ଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁସାନ୍ନିଧ୍ଯଗୋ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି, ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ବ୍ରତକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପାଳନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ସର୍ଵଵ୍ରତୈଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥୈଃସ ର୍ଵଦାନୈଶ୍ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍ । ତତ୍କୋଟିଗୁଣିତଂ ଜ୍ଞେଯଂ ସମ୍ଯଗସ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରତ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାନର ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି ବ୍ରତକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କଲେ ସେଠାରୁ କୋଟିଗୁଣ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ।
ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମହାପୁଣ୍ଯାସ୍ତେଷାଂ ସର୍ଵଫଲୋଦଯଃ । ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରତା ଯେ ସ୍ଯୁଃ କାର୍ତିକେ ଵ୍ରତକାରିଣଃ
ଯେମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରତ କରି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟବାନ୍; ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଦେହସ୍ଥିତାନି ପାପାନି ଵିତର୍କଂ ଯାଂତି ତଦ୍ଭଯାତ୍ । କ୍ଵ ଯାସ୍ଯାମୋ ଵଦଂତ୍ଯେଵଂ ଯଦ୍ଯଯଂ ଵ୍ରତକୃନ୍ନରଃ
ଏହି ବ୍ରତ ନେଲେ, ଶରୀରରେ ଥିବା ପାପମାନେ ଭୟରେ ଭାବିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି—'ଆମେ କେଉଁଠି ଯିବୁ?'
ଇତ୍ଯୂର୍ଜଵ୍ରତନିଯମାନ୍ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତା ଯେ ଚୈତତ୍କଥଯଂତି ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ରେ । ତେ ସମ୍ଯଗ୍ଵ୍ରତକରଣାତ୍ଫଲଂ ଲଭେରନ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ କଲୁଷଵିନାଶନଂ ଲଭଂତେ
ଯେମାନେ ଉର୍ଜା ବ୍ରତର ନିୟମ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ରତ କରି ସମସ୍ତ ଫଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାର ନାଶ ପାଆନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ସହସ୍ରସଂହିତାଯାମୁତ୍ତରଖଂଡେ କାର୍ତିକମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସତ୍ଯଭାମାସଂଵାଦେ ଉଦ୍ଯାପନଵର୍ଣନୋନାମ ପଂଚନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କର ସଂବାଦରେ 'ଉଦ୍ୟାପନ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ପଚାନବେଁଥ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ପୃଥୁରୁଵାଚ- ଯତ୍ତ୍ଵଯା କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵ୍ରତମୂର୍ଜସ୍ଯ ଵିସ୍ତରାତ୍ । ତତ୍ର ଯା ତୁଲସୀମୂଲେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୂଜା ତ୍ଵଯୋଦିତା
ପୃଥୁ କହିଲେ—'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣ ଯେଉଁ ଉର୍ଜା ବ୍ରତର ବିସ୍ତୃତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ତାହାରେ ତୁଳସୀ ଗଛ ତଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଯେପରି ହେଉଛି, ସେଥିପାଇଁ—'
ତେନାହଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତୁଲସୀଭଵମ୍ । କଥଂ ସାତିପ୍ରିଯା ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ସେହିଠାରୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ—ତୁଳସୀର ମହିମା ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି କଣ? ସେ କିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ?
କଥମେଷା ସମୁତ୍ପନ୍ନା କସ୍ମିଂସ୍ଥାନେ ଚ ନାରଦ । ଏତଦ୍ବ୍ରୂହି ସମାସେନ ସର୍ଵଜ୍ଞୋଽସି ମତୋ ହି ମେ
ସେ ତୁଳସୀ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମିଲେ, ହେ ନାରଦ, ଏହି କଥାଟିଏ ସଂକ୍ଷେପରେ କହନ୍ତୁ; କାରଣ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ ବୋଲି ମନେ କରେ।
ନାରଦଉଵାଚ- ପୁରା ରୁଦ୍ରେଣ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରେ ସିଂଧୁସୂନୌ ନିପାତିତେ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ରୁଦ୍ରଂ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋଽବ୍ରୁଵନ୍ । ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତୁଲସୀଭଵମ୍
ନାରଦ କହିଲେ—'ପୂର୍ବେ ରୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦାନବନାୟକ, ସମୁଦ୍ରପୁତ୍ର ବଧ ହେଲାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ। ରାଜନ, ଏବେ ମୁଁ ତୁଳସୀ ଉତ୍ପତ୍ତିର ମହିମା କଥା କହିବି।'