ସଭେଯଂ ଦୈତ୍ଯସିଂହସ୍ଯ ନ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵିଶୃଂଖଲା। ଵଦଦ୍ଭିରିତି ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରେଷ୍ଯୈର୍ଵିହସିତା ବହୁ
ଏହା ଦେତ୍ୟସିଂହଙ୍କର ସଭା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ନୁହେଁ, ଏଠାରେ କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ। ଦେତ୍ୟଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ ଆମକୁ ପୁନିପୁନି ଉପହାସ କଲେ।
ୠତଵୋ ମୂର୍ତିମଂତଶ୍ଚାପ୍ଯହର୍ନିଶମୁପାସତେ। କୃତାପରାଧଂ ସତ୍ରାସଂ ନ ତ୍ଯଜଂତି କଥଂଚନ
ଋତୁମାନେ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଦିନରାତି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଅପରାଧୀ ଓ ଭୟଭିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ତଂତ୍ରୀଲଯନଯୋପେତଂ ସିଦ୍ଧଗଂଧର୍ଵକିନ୍ନରୈଃ। ସରାଗମୁପଧାଵିଷ୍ଟଂ ଗୀଯତେ ତସ୍ଯ ଵେଶ୍ମସୁ
ସଙ୍ଗୀତ ଓ ତାଳରେ ପାରଦର୍ଶୀ ଗାନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜମହଳରେ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଥାନ୍ତି।
କୃତାକୃତୋପକରଣୈର୍ମିତ୍ରାଦି ଗୁରୁଲାଘଵଃ। ଶରଣାଗତସଂତ୍ଯାଗୀ ତ୍ଯକ୍ତସତ୍ଯପ୍ରତିଶ୍ରଯଃ
ଠିକ୍ ଓ ଭୁଲ ଉପାୟରେ ସେ ମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ମାନ-ଅପମାନ କରେ। ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ।
ଇତି ନିଶ୍ଶେଷମଥଵା ନିଶ୍ଶେଷଂ କେନ ଶକ୍ଯତେ। ତସ୍ଯାଵିନଯମାଖ୍ଯାତୁଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ତତ୍ର ପରାଯଣମ୍
ଏପରି କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ଅନିୟମକୁ କିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ? ଏଠି କେବଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଶେଷ କଥା ଜଣା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵ୍ଯରମଦ୍ଵାଯୁଃ ଶନୈର୍ଦେଵଵିଚେଷ୍ଟିତଂ। ସୁରାନୁଵାଚ ଭଗଵାଂସ୍ତତଃ ସ୍ମିତମୁଖାଂବୁଜଃ
ଏପରି କହି ବାୟୁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଭାବେ କହିଲେ। ତାପରେ ଭଗବାନ୍ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ। ଅଵଧ୍ଯସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯଃ ସର୍ଵୈରପି ସୁରାସୁରୈଃ। ଯସ୍ଯ ଵଧ୍ଯସ୍ସ ନାଦ୍ଯାପି ଜାତସ୍ତ୍ରିଭୁଵନେ ପୁମାନ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତାରକ ଦେତ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା କିମ୍ବା ଦେତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯିବେ ନାହିଁ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବା ଏମିତି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ମଯା ସ ଵରଦାନେନ ଛଂଦଯିତ୍ଵା ନିଵାରିତଃ। ତପସଃ ସାଂପ୍ରତଂ ରାଜା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦହନାତ୍ମକଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଵର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲି। ଏବେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଦାହ କରୁଥିବା ରାଜା ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ ତୁ ଵଵ୍ରେ ଵଧଂ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଶିଶୁତଃ ସପ୍ତଵାସରାତ୍। ସ ତୁ ସପ୍ତଦିନୋ ବାଲଃ ଶଂକରାଦ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଦେତ୍ୟ ଚାହିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ବଧ ସପ୍ତ ଦିନ ପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶିଶୁ ଦ୍ୱାରା ହେଉ। ଏହିପରି, ସପ୍ତ ଦିନରେ ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ହେବେ।
ତାରକସ୍ଯ ନିହଂତା ସ ଭାସ୍କରାଭୋ ଭଵିଷ୍ଯତି। ସାଂପ୍ରତଂ ଚାପ୍ଯପତ୍ନୀକଃ ଶଂକରୋ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ତାରକଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଭଗବାନ୍ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ନାହାନ୍ତି।
ହିମାଚଲସ୍ଯ ଦୁହିତା ଯା ଚ ଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ଯତି। ତସ୍ଯାଃ ସକାଶାଦ୍ଯଃ ସୂନୁରରଣ୍ଯାଃ ପାଵକୋ ଯଥା
ହିମାଚଳଙ୍କର ଝିଅ ଯିଏ ଦେବୀ ହେବେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯେପରି ଅରଣ୍ୟରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଜନଯିଷ୍ଯତି ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତାରକୋ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି। ମଯାଽଭ୍ଯୁପାଯଃ କଥିତୋ ଯଥୈଷ ହି ଭଵିଷ୍ଯତି1.43.
ସେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଏବଂ ସେ ଆସିଲେ ତାରକ ରହିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ହେବା ପାଇଁ ମୁଁ ଉପାୟ କହିଦେଲି।
ଶେଷଂ ଚାପ୍ଯସ୍ଯ ଵିଭଵଂ ଵିଭଜଧ୍ଵମନଂତରଂ। ସ୍ତୋକକାଲଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷଧ୍ଵଂ ନିର୍ଵିଶଂକେନ ଚେତସା
ଏବେ ତାଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ତୁମେମାନେ ଆପସରେ ବଣ୍ଟିନିଅ। କିଛି ସମୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଅପେକ୍ଷା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତେନ ସାକ୍ଷାତ୍କମଲଯୋନିନା। ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ପ୍ରଣିପତ୍ଯେଶଂ ଯଥାଯୋଗଂ ଦିଵୌକସଃ
ଏପରି କମଳାସନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ଯାତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ। ନିଶାଂ ସସ୍ମାର ଭଗଵାଂସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ପୂର୍ଵସଂଭଵାଂ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦିକାଳରୁ ଅଛିଥିବା ସେ ରାତିଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ରାତ୍ରିରୁପତସ୍ଥେ ପିତାମହଂ। ତାଂ ଵିଵିକ୍ତେ ସମାଲୋକ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଵିଭାଵରୀମ୍
ତାପରେ ଭଗବତୀ ରାତି ନିଜେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ଏକା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ-। ଵିଭାଵରି ମହତ୍କାର୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ସମୁପସ୍ଥିତଂ। ତତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ଶୃଣୁ କାର୍ଯସ୍ଯ ନିଶ୍ଚଯଂ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାମ ଆସିଛି; ଏହି କାମ ତୁମେ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋ ନିଶ୍ଚୟ କଥା ଶୁଣ।
ତାରକୋନାମ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ସୁରଶତ୍ରୁରନିର୍ଜିତଃ। ତସ୍ଯା ଭଵାଯ ଭଗଵାନ୍ଜନଯିଷ୍ଯତି ଚେଶ୍ଵରଃ
ତାରକ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ଅଛି, ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ଅଜୟ। ତାଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଭଗବାନ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
ସୁତଂ ସ ଭଵିତା ତସ୍ଯ ତାରକସ୍ଯାଂତକଃ କିଲ। ଶଂକରସ୍ଯାଭଵତ୍ପତ୍ନୀ ସତୀ ଦକ୍ଷସୁତା ତୁ ଯା
ସେଇ ପୁଅ ତାରକଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ମାରିବେ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ଡକ୍ଷର କନ୍ୟା ସତୀ ଥିଲେ,
ସା ପିତୁଃ କୁପିତା ଦେଵୀ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍କାରଣାଂତରେ। ଭଵିତ୍ରୀ ହିମଶୈଲସ୍ଯ ଦୁହିତା ଲୋକଭାଵିନୀ
ସେ ଦେବୀ କିଛି ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଉପରେ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ପୁଣି ହିମାଳୟ ପର୍ବତର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ।
ଵିରହେଣ ହରସ୍ତସ୍ଯା ମତ୍ଵା ଶୂନ୍ଯଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯଂ। ସ ତସ୍ଯ ହିମଶୈଲସ୍ଯ କଂଦରେ ସିଦ୍ଧସେଵିତେ
ସେଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ହରା ତିନି ଲୋକକୁ ଶୂନ୍ୟ ବୋଲି ଭାବିବେ। ସେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଗୁହାରେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଅନେକଦିନ ରହିବେ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷମାଣସ୍ତଜ୍ଜନ୍ମ କିଂଚିତ୍କାଲଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି। ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋର୍ଭଵିତା ଯୋ ମହାନ୍ସୁତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅପେକ୍ଷା କରି, କିଛି ସମୟ ସେଠାରେ ରହିବେ। ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରୁ ଏକ ମହାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ତାରକସ୍ଯ ଵିନାଶକଃ। ଜାତମାତ୍ରା ଚ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଲ୍ପସଂଜ୍ଞେଵ ଭାମିନୀ
ସେଇ ପୁଅ ତାରକ ଦାନବଙ୍କୁ ନାଶ କରିବେ। ଏବଂ ସେ ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବହୁତ ଅଳ୍ପ ସଚେତନ ଦେଖାଯିବେ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।
ଵିରହୋତ୍କଂଠିତା ଗାଢଂ ହରସଂଗମଲାଲସା। ତଯୋଃ ସୁତପ୍ତତପସୋଃ ସଂଯୋଗଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛୁଭାଵହଃ
ବିଚ୍ଛେଦରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକୁଳ ହୋଇ, ହରାଙ୍କ ସଙ୍ଗ ପାଇଁ ଅତି ଆସା କରି, ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଏକତା ଶୁଭ ଫଳ ଦେବ।
ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ତୁ ଜନିତଃ ସ୍ଵଲ୍ପୋ ଵାକ୍କଲହୋ ଭଵେତ୍। ତତସ୍ତୁ ସଂଶଯୋ ଭୂଯସ୍ତାରକସ୍ଯ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ
ଯଦି ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକ ପିଲା ହେବ, ତେବେ ଅଳ୍ପ କଥାକାଟି ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଅଛି। ତାପରେ ତାରକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଧିକ ସନ୍ଦେହ ଦେଖାଯିବ।
ତଯୋଃ ସଂଯୁକ୍ତଯୋସ୍ତସ୍ମାତ୍ସୁରତାସକ୍ତିକାରଣେ। ଵିଘ୍ନଂ ତ୍ଵଯା ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ଯଥା ତାଭ୍ଯାଂ ତଥା ଶୃଣୁ
ସେଠାରୁ, ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ଏକତାରେ ଥିଲେ, ଏହି ସମ୍ପର୍କର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ପଡିବ। କିପରି କରିବା ଉଚିତ ତାହା ଶୁଣ।
ଗର୍ଭସ୍ଥମେଵତନ୍ମାତୁଃ ସ୍ଵେନ ରୂପେଣ ସଂଜ୍ଞଯା। ତତୋ ଵିହସ୍ଯ ଶର୍ଵସ୍ତାଂ ଵିଷଣ୍ଣୋ ନର୍ମପୂର୍ଵକଂ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଗର୍ଭବତୀ ହେବେ, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ରୂପରେ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଅଚେତନ ହେବେ। ତାପରେ ଶର୍ବ, ହସି ହସି, ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ହଳକା ମଜା କରି କହିବେ।
ଭର୍ତ୍ସଯିଷ୍ଯତି ତାଂ ଦେଵୀଂ ତତଃ ସା କୁପିତା ସତୀ। ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ତପଶ୍ଚର୍ତୁଂ ତତଃ ସା ତପସା ଯୁତା
ସେ ତାହାପରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଡାଟିବେ, ଏହିଠାରେ ସତୀ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଯିବେ। ଏଭଳି ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେବେ।
ଜନଯିଷ୍ଯତି ତଂ ଶର୍ଵାଦମିତଦ୍ଯୁତିମଂଡଲଂ। ସଂଭଵିଷ୍ଯତି ହଂତାସୌ ସୁରାରୀଣାମସଂଶଯମ୍
ସେ ଶର୍ବଙ୍କ ଏକ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ। ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବେ।
ତ୍ଵଯାପି ଦାନଵା ଦେଵି ହଂତଵ୍ଯା ଲୋକଦୁର୍ଜଯାଃ। ଯାଵତ୍ସୁରେଶ୍ଵରୀ ଦେହସଂକ୍ରାଂତଗୁଣସଂଚଯା
ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଲୋକରେ ଅଜୟ ଦାନବମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ପଡିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି।