ସଂସାରଚକ୍ରକ୍ରମଣୈରନେକୈଃ କ୍ଵଚିଦ୍ଭଵାନ୍ଦେଵଵରାଧିଦେଵଃ। ତତ୍ସର୍ଵଵିଜ୍ଞାନଵିଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵୈରୁପାସ୍ଯସେ କିଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵାମ୍
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ବହୁ ସଂସାର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୁଅ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି। ତେଣୁ, ମୁଁ କାହିଁକି ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବି ନାହିଁ?
ଏଵଂ ଭଵଂତଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଯୋ ଵେତ୍ତ୍ଯସୌ ସର୍ଵଵିଦାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ। ଗୁଣାନ୍ଵିତେଷୁ ପ୍ରସଭଂ ଵିଵେଦ୍ଯୋ ଵିଶାଲମୂର୍ତିସ୍ତ୍ଵିହ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଯିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରକୃତି ପୂର୍ବରୁ ଜାଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁମେ ଗୁଣମାନେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମର ବିଶାଳ ରୂପ ଏଠାରେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ।
ଵାକ୍ପାଣିପାଦୈର୍ଵିଗତେନ୍ଦ୍ରିଯୋପି କଥଂ ଭଵାନ୍ଵୈ ସୁଗତିସ୍ସୁକର୍ମା। ସଂସାରବଂଧେ ନିହିତେଂଦ୍ରିଯୋପି ପୁନଃ କଥଂ ଦେଵଵରୋସି ଵେଦ୍ଯଃ
ତୁମେ କଥା, ହାତ, ପାଦ ବିନା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କିପରି ଭଲ କାମ କରି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରୁଛ? ସଂସାର ବନ୍ଧନରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିପରି ତୁମକୁ ଜଣାଯିବ?
ମୂର୍ତ୍ତାଦମୂର୍ତ୍ତଂ ନ ତୁ ଲଭ୍ଯତେ ପରଂ ପରଂ ଵପୁର୍ଦେଵଵିଶୁଦ୍ଧଭାଵୈଃ। ସଂସାରଵିଚ୍ଛିତ୍ତିକରୈର୍ଯଜଦ୍ଭିରତୋଵସୀଯେତ ଚତୁର୍ମୁଖ ତ୍ଵମ୍
ଦେହୀ ଓ ଦେହଶୂନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ସେ ଚରମ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଓ ସଂସାର ବନ୍ଧନ କାଟିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ପରଂ ନ ଜାନଂତି ଯତୋ ଵପୁସ୍ତେ ଦେଵାଦଯୋପ୍ଯଦ୍ଭୁତରୂପଧାରିନ୍। ଵିଭୋଵତାରେଗ୍ରତରଂ ପୁରାଣମାରାଧଯେଦ୍ଯତ୍କମଲାସନସ୍ଥମ୍
ତୁମର ଚରମ ରୂପକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ପୁରାତନ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନ ତେ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସୃଜୋପି ଯୋନିମେକାଂତତୋ ଵେତ୍ତି ଵିଶୁଦ୍ଧଭାଵଃ। ପରଂ ତ୍ଵହଂ ଵେଦ୍ମି କଥଂ ପୁରାଣଂ ଭଵଂତମାଦ୍ଯଂ ତପସା ଵିଶୁଦ୍ଧମ୍
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ କିମ୍ବା ଏକମାତ୍ର ମୂଳକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପରମ, ପୁରାତନ ଓ ଆଦି ଭାବେ ଜାଣିଛି।
ପଦ୍ମାସନୋ ଵୈ ଜନକଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏଵଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧିର୍ହ୍ଯସକୃତ୍ପୁରାଣାତ୍। ସଂଚିଂତ୍ଯ ତେ ନାଥ ଵିଭୁଂ ଭଵଂତଂ ଜାନାତି ନୈଵଂ ତପସାଵିହୀନଃ
ପଦ୍ମାସନ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି କୀର୍ତ୍ତି ପୁରାଣରେ ବାରମ୍ବାର କହାଯାଇଛି। ହେ ନାଥ, ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତପସ୍ୟା ନଥିଲେ ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଅସ୍ମାଦୃଶୈଶ୍ଚ ପ୍ରଵରୈର୍ଵିବୋଧ୍ଯଂ ତ୍ଵାଂ ଦେଵମୂର୍ଖାଃ ସ୍ଵମତିଂ ଵିଭଜ୍ଯ। ପ୍ରବୋଦ୍ଧୁମିଚ୍ଛନ୍ତି ନ ତେଷୁ ବୁଦ୍ଧିରୁଦାରକୀର୍ତିଷ୍ଵପି ଵେଦହୀନାଃ
ମୋ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ମନକୁ ବିଭାଜନ କରି, ହେ ଦେବ, ତୁମକୁ ଜାଗୃତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କିଏ ଯେତେବେଳେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ହେଉନାହିଁ, ତଥାପି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ।
ଜନ୍ମାଂତରୈର୍ଵେଦ ଵିଵେକବୁଦ୍ଧିଭିର୍ଭଵେଦ୍ଯଥା ଵା ଯଦି ଵା ପ୍ରକାଶଃ। ତଲ୍ଲାଭଲୁବ୍ଧସ୍ଯ ନ ମାନୁଷତ୍ଵଂ ନ ଦେଵଗଂଧର୍ଵପତିଃ ଶିଵଃ ସ୍ଯାତ୍
ଅନେକ ଜନ୍ମର ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେକ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଲାଭ ପାଇବାକୁ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ମାନବ, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବପତି କିମ୍ବା ଶିବ ହେବେ ନାହିଁ।
ନ ଵିଷ୍ଣୁରୂପୋ ଭଗଵାନ୍ସୁସୂକ୍ଷ୍ମଃ ସ୍ଥୂଲୋସି ଦେଵଃ କୃତକୃତ୍ଯତାଯାଃ। ସ୍ଥୂଲୋପି ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ସୁଲଭୋସି ଦେଵ ତ୍ଵଦ୍ବାହ୍ଯକୃତ୍ଯା ନରକେପତଂତି
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ ମାତ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, ତୁମେ ମୋଟା ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଛ। ମୋଟା ରୂପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସହଜରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ହୁଅ। ଯେଉଁମାନେ ବାହ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ପଡନ୍ତି।
ଵିମୁଚ୍ଯତେ ଵା ଭଵତି ସ୍ଥିତେସ୍ମିନ୍ଦସ୍ରେନ୍ଦୁଵହ୍ନ୍ଯର୍କମରୁନ୍ମହୀଭିଃ। ତତ୍ଵୈଃ ସ୍ଵରୂପୈଃ ସମରୂପଧାରିଭିରାତ୍ମସ୍ଵରୂପେ ଵିତତ ସ୍ଵଭାଵଃ
ମୁକ୍ତ ହେଉ କି ଏଠି ରୁହ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ରୂପ ଧାରଣ କର, କିନ୍ତୁ ତୁମର ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ସବୁଠି ବ୍ୟାପି ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ।
ଇତି ସ୍ତୁତିଂ ମେ ଭଗଵନ୍ହ୍ଯନଂତ ଜୁଷସ୍ଵ ଭକ୍ତସ୍ଯ ଵିଶେଷତଶ୍ଚ। ସମାଧିଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଵିଶୁଦ୍ଧଚେତସସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭାଵଭାଵୈକମନୋନୁଗସ୍ଯ
ହେ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ବିଶେଷ କରି ତାହା ଭକ୍ତଙ୍କର, ଯେଉଁମାନେ ସମାଧିରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ରଖି, ତୁମ ଭାବରେ ମନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ସଦା ହୃଦିସ୍ଥୋ ଭଗଵନ୍ନମସ୍ତେ ନମାମି ନିତ୍ଯଂ ଭଗଵନ୍ପୁରାଣ। ଇତି ପ୍ରକାଶଂ ତଵ ମେ ତଦୀଶସ୍ତଵଂ ମଯା ସର୍ଵଗତିପ୍ରବୁଦ୍ଧ
ହେ ଭଗବାନ, ସଦା ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ, ପୁରାତନ ଭଗବାନକୁ, ନମସ୍କାର କରେ। ଏଭଳି ଭାବେ, ତୁମର ମହିମା ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ସମସ୍ତ ମାର୍ଗରେ ଜାଗୃତ କରିଛ।
ସଂସାରଚକ୍ରେ ଭ୍ରମଣାଦିଯୁକ୍ତା ଭୀତିଂ ପୁନର୍ନଃ ପ୍ରତିପାଲଯସ୍ଵ
ଆମେ ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଘୁରୁଛୁ, ଦୟାକରି ପୁନିଥରେ ଆମ ପାଖରେ ଭୟ ଆସିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ॥ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ନ ସଂଦେହୋ ପ୍ରଜ୍ଞାରାଶିଶ୍ଚ କେଶଵ। ଦେଵାନାଂ ପ୍ରଥମଃ ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵଦା ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ କେଶବ, ତୁମେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଛ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ପ୍ରଥମ ଓ ପୂଜ୍ୟ ହେବ।
ନାରାଯଣାଦନଂତରଂ ରୁଦ୍ରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିରିଂଚନମ୍। ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ନାରାୟଣଙ୍କ ପରେ, ରୁଦ୍ର ଭକ୍ତିରେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ନମସ୍କାର କରି, ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ନମଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷ ନମସ୍ତେ ପଦ୍ମଜନ୍ମନେ। ନମଃ ସୁରାସୁରଗୁରୋ କାରିଣେ ପରମାତ୍ମନେ
ହେ କମଳଦଳ ନୟନ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା। ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କର ଗୁରୁ, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଓ ପରମାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଦେଵେଶ ନମୋ ଵୈ ମୋହନାଶନ। ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାଭିସ୍ଥିତଵତେ କମଲାସନ ଜନ୍ମନେ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୋହ ନାଶ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭିରେ ବସିଥିବା, ପଦ୍ମାସନରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଵିଦ୍ରୁମରକ୍ତାଂଗ ପାଣିପଲ୍ଲଵଶୋଭିନେ। ଶରଣଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋସ୍ମି ତ୍ରାହି ମାଂ ଭଵସଂସୃତେଃ
ବିଦ୍ରୁମ ରଙ୍ଗର ଶରୀର ଓ କିଶୋର ହସ୍ତ ଯେଉଁଠାରେ ଚମକୁଛି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ପୂର୍ଵଂ ନୀଲାଂବୁଦାକାରଂ କୁଡ୍ମଲଂ ତେ ପିତାମହ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରକ୍ତମୁଖଂ ଭୂଯଃ ପତ୍ରକେସରସଂଯୁତମ୍
ହେ ପିତାମହ, ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନୀଳ ମେଘ ଭଳି ଅକାର ଓ କୁଡମଳ ଆକୃତିରେ ଦେଖିଥିଲି, ପୁନି ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ତ ମୁହଁ ଓ ପତ୍ର କେଶର ଶୋଭା ସହିତ ଦେଖିଥିଲି।
ପଦ୍ମଂ ଚାନେକପତ୍ରାନ୍ତମସଂଖ୍ଯାତଂ ନିରଂଜନମ୍। ତତ୍ର ସ୍ଥିତେନ ତ୍ଵଯୈଷା ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଵର୍ତିତା
ଅନେକ ପତ୍ର ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ପଦ୍ମ ଉପରେ ଆପଣ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଆପଣ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ନାନ୍ଯତସ୍ତ୍ରାଣଂ ଜଗଦ୍ଵଂଦ୍ଯ ନମୋସ୍ତୁ ତେ। ସାଵିତ୍ରୀଶାପଦଗ୍ଧୋହଂ ଲିଂଗଂ ମେ ପତିତଂ କ୍ଷିତୌ
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ, ଆପଣକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶରଣ ନାହିଁ; ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ପତିଙ୍କ ଶାପରେ ମୋର ଲିଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଛି।
ଇଦାନୀଂ କୁରୁ ମେ ଶାଂତିଂ ତ୍ରାହି ମାଂ ସହ ଭାର୍ଯଯା। ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ପାତୁ ମେ ପାଦୌ ଜଂଘେ ଵୈ କମଲାସନଃ
ଏବେ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ମୋ ଓ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବ୍ରହ୍ମା ମୋର ପାଦକୁ, ପଦ୍ମାସନୀ ମୋର ଜଂଘାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଵିରିଂଚୋ ମେ କଟିଂ ପାତୁ ସୃଷ୍ଟିକୃଦ୍ଗୁହ୍ଯମେଵ ଚ। ନାଭିଂ ପଦ୍ମନିଭଃ ପାତୁ ଜଠରଂ ଚତୁରାନନଃ
ବିରିଞ୍ଚି ମୋର କଟିକୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମୋର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗକୁ, ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ମୋର ନାଭିକୁ ଏବଂ ଚତୁର୍ମୁଖ ମୋର ଜଠରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉରସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵସୃକ୍ପାତୁ ହୃଦଯଂ ପାତୁ ପଦ୍ମଜଃ। ସାଵିତ୍ରୀପତିର୍ମେ କଂଠଂ ହୃଷୀକେଶୋ ମୁଖଂ ମମ
ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମୋର ଉରକୁ, ପଦ୍ମଜ ମୋର ହୃଦୟକୁ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ପତି ମୋର କଣ୍ଠକୁ ଏବଂ ହୃଷୀକେଶ ମୋର ମୁହଁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପଦ୍ମଵର୍ଣଶ୍ଚ ନଯନେ ପରମାତ୍ମା ଶିରୋ ମମ। ଏଵଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଗୁରୋର୍ନାମ ଶଂକରୋ ନାମଶଂକରଃ
ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ ମୋର ନୟନକୁ ଏବଂ ପରମାତ୍ମା ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏଭଳି ଗୁରୁଙ୍କ ନାମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି, ଶଙ୍କର ଶୁଭ ଦାତା ହେଲେ।
ନମସ୍ତେ ଭଗଵନ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ନିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରରାମ ହ। ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ହରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ଏଭଳି 'ନମସ୍କାର ହେ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା' କହି ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
କଂ ତେ କାମଂ କରୋମ୍ଯଦ୍ଯ ପୃଚ୍ଛ ମାଂ ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛସି। ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ॥ ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ମେ ନାଥ ଵରଦୋ ଯଦି ଵା ମମ
ଆଜି ତୁମେ କଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ? ମୋତେ ପଚାର, ଯାହା ଚାହଁ ତାହା ମାଗ। ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ଯଦି ଆପଣ ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଦୟାଳୁ, ତେବେ—
ତଦେକଂ ମେ ଵଦ ଵିଭୋ ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ଭଵାନ୍ସ୍ଥିତଃ। କେଷୁକେଷୁ ଚ ସ୍ଥାନେଷୁ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି ସଦା ଦ୍ଵିଜାଃ
ତେବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କେଉଁଠି ବସିଥାନ୍ତି ଏବଂ କେଉଁଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଏହା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ନାମ୍ନା ଚ କେନ ତେ ସ୍ଥାନଂ ଶୋଭତେ ଧରଣୀତଲେ। ତନ୍ମେ ଵଦସ୍ଵ ସର୍ଵେଶ ତଵ ଭକ୍ତିରତସ୍ଯ ଚ
ଧରଣୀରେ ଆପଣଙ୍କର ନିବାସ କିଏଁ ନାମରେ ପରିଚିତ? ଏହି କଥା ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ କିପରି ଭକ୍ତି କରାଯାଏ ତାହା ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ।