ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ ସମୟରେ ଭଗବାନ ବିରିଞ୍ଚି ଏକ ମହାତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ—ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନର ନାଥ। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିଜେ ଅଲଗା କରି ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସ୍ୱାମୀ ଯାହା କହିବେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଅପମାନ ନକରି କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ। ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ଅପମାନ କରିବେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଏହିପରି ଅପମାନ କରିବେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହିବେ, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯିବେ। ଯଦି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀ ଜୀବନ୍ତ ଅଛନ୍ତିବା ସମୟରେ ଉପବାସ କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆୟୁ ହ୍ରାସ ହୁଏ; ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସ୍ତ୍ରୀ ନରକକୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କେବେ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କେବେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୁଁ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଛି; ତୁମେ, ଓ ସତ୍ତ୍ବଶୀଳା, ନାରଦ ଓ ପୁଷ୍କର ସହିତ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଯିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଆସନ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ସୃଷ୍ଟି ଚାଲିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ତୁମେ ରୂପର ଶୋଭା ପାଇବା। ତୁମେ ଓ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଷ୍କରରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିବା ଉଚିତ; ତୁମେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ରହ। ଗାୟତ୍ରୀ କହିଲେ: "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦିଆ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଏହିଭଳି କରିବି।" "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବି; ଆପଣ ମୋ ଜୀବନ ସମାନ ବନ୍ଧୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଚୋଟ, ଓ ଦେବୀ, ଆପଣ ସଦା ମୋର ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।" ତାପରେ ଦେବଦେବତା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ପୁଷ୍କରରେ ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ତିନି ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ଗ୍କର ନାଥ, ସୋମକୁ ତାରାମଣ୍ଡଳର ନାଥ, ଓ ଭରୁଣକୁ ଜଳର ନାଥ ନିଯୁକ୍ତ କରିଲେ। ଡକ୍ଷକୁ ପ୍ରଜାପତିମାନଙ୍କର ନାଥ, ସାଗରକୁ ନଦୀମାନଙ୍କର ନାଥ, କୁବେରକୁ ଧନର ନାଥ, ଓ ଚକ୍ରକୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଥ କରିଲେ। ପିନାକିନକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଗଣମାନଙ୍କର ନାଥ, ମନୁକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନାଥ, ଗରୁଡକୁ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ନାଥ କରିଲେ। ବସିଷ୍ଠକୁ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ କରି, ଏପରି ଦେବଦେବତା ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଚିତ୍ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। ଏଉଁ ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ କହିଲେ: "ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସବୁଠୁ ଉପାସ୍ୟ।" "ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ରତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର ହୁଏ।" "ସେଉଁଠି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରେ; ଯେଉଁ ଲୋକ ଉପଚାର କରି ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ପାଇବେ।" "ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଦର କରିଛି, ତେଣୁ ଏଉଁ ଲୋକମାନେ ରୋଗ କିମ୍ବା ଆପଦର ଭୟ କାହିଁକି କରିବେ? ଯେଉଁ ଦେଶରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଉତ୍ସବ ଓ ପୂଜା ହୁଏ," "ସମସ୍ତ ନିୟମ ଏଉଁଠି ସ୍ଥାପିତ ହେବ; ଏଉଁଠି ଫଳ ଶୁଣ: ଏଉଁଠି ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ରୋଗ ନାହିଁ, ଆପଦ ନାହିଁ, ଭୂଖର ଭୟ ନାହିଁ।" "ପ୍ରିୟ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛେଦ ନାହିଁ, ଅପ୍ରିୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତା ନାହିଁ; ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ, ମୁଣ୍ଡ ବିଥା, ପିତ୍ତ ବିଥା, ଗୁଦ ରୋଗ ନାହିଁ।" "ମନ୍ତ୍ର ଭୟ, ଅପସ୍ମାର, କଳାଜ୍ୱର ଭୟ ନାହିଁ; ଏଉଁଠି ଏଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରୀ ଆସିବ, ମନ ସ୍ଫୁଟ ହେବ।" "ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସନ୍ତାନ, ଧନ ରହିବ; ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ଗାଈ ଦୁଧ କମ ଦେବେ ନାହିଁ।" "ଋତୁ ବିପରୀତ ଫଳ ଗଛ ଦେବେ ନାହିଁ, ଅପଦର ଅତି ସାନା ବି ଭୟ ନାହିଁ।" ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: "ଅନନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ, ନିଜ ରୂପରେ ବସିଥିବା, ହଜାର ଭୁଜା ଧାରୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହଜାର କିରଣର ଉତ୍ସ, ବିଶାଳ ଦେହ, ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିୟାରେ ନମସ୍କାର।" "ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଦୁଃଖ ହରଣକାରୀ, ତାଙ୍କର ତେଜ ସମସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ଚକ୍ରଧାରୀ, ଜ୍ଞାନର ରୂପରେ ବିସ୍ତୃତ, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ଆଧାର, ସେହି ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର।" "ଆଦି ରହିତ, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଗତ, ମହାପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଜଗତର ନାଥ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାଥ—ମୁଁ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ନାରାୟଣ, ବିଜୟୀ, ଶଙ୍କର, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଓ ଶୂର ରୂପର ଉତ୍ସ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପରେ ଅବିନାଶୀ—ନମସ୍କାର।" "ନାରାୟଣ, ତୁମର ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆବୃତ କରିଛି, ତୁମର ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ତୁମେ ଅମର, ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ହରଣକାରୀ—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି, ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" "ଓ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ବହୁ ମୁଖ ଓ ପୁରାତନ ଯଜ୍ଞର ଅନୁସ୍ଥାନ ଦେଖୁଛି; ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ସ। ମହାପ୍ରପିତାମହ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ବହୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରି, ଆପଣ କେବେ କେବେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛନ୍ତି, ଦେବଦେବତା, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ମୁଁ କାହିଁକି ନମସ୍କାର କରିବି ନାହିଁ?" "ଏଉଁ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ, ପ୍ରକୃତି ଆଗରେ ଦେଖୁଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ; ଗୁଣଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଏଉଁଠି ଆପଣଙ୍କର ବିଶାଳ ରୂପ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ।