ପର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ, ଦାନବ ନାଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଏହିପରି ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା — “ଗୌରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବାକୁ ଦିଅ, ତୁମେ ପଛରେ ଯିବା। ଏବେ ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କର, ଶୀଘ୍ର ନେଇଯିବା ପ୍ରୟାସ କର, ଯେପରି ଆବଶ୍ୟକ ତାହା କର, ଯେପରି ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଆଣିପାରିବ। ଏହିପରି ନିର୍ଦେଶ ପାଇଁ ପର୍ବତୀ ଓ ଶ୍ରୀଶିବ ଏକଠି ଚାଲିଗଲେ। ଦିବ୍ୟ ଦମ୍ପତି, ଆଦେଶାନୁସାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ: “ଏକ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ଦରକାର, ହେ ଭକ୍ତ ନାରୀ।” ତାଙ୍କୁ କହାଗଲା — “ହେ ଉତ୍ତମ ମୁଖବଳା, ତୁମେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୌରୀ, ପର୍ବତର ଝିଅ, କିମ୍ବା ଏହି ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କର। ତୁମେ ଯାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କର, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମେ ପାଇଁ ନମନ କରୁଛି।” ସେଠାରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତା ଶିବଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଗଲା — “ଗୌରୀ ସଦା ତୁମର ଶରୀରର ଅର୍ଧ ଭାଗରେ ବସିବେ, ହେ ଶଙ୍କର। ତାଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଉଜ୍ୱଳ ହେବା। ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ନେଇଯାଇଲେ।” ଗୌରୀ ତାଙ୍କୁ ବାମ ହାତରେ ଧରିଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡାହା ହାତରେ। ସେଠାରେ ଶଙ୍କର ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ — “ଆସ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମର ପତି ଯେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ, ସେଠି ଯିବା। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ନାରୀ ପାଇଁ ପତି ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ଏହି ମହା ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସ୍ନେହରେ ଯିବା ଉଚିତ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପର୍ବତୀ ତୁମେ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ଦେବୀଙ୍କ ଓ ଆମ ଶବ୍ଦରେ, ହେ ମଙ୍ଗଳମୁଖୀ, ତୁମେ କୌଣସି ଅସମ୍ମାନ ଭାବିବା ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ଆମେ ଅନୁରୋଧ କରିଛୁ, ହେ ଦେବୀ, ଆନନ୍ଦରେ ଯିବା। ଗୌରୀ କହିଲେ: “ମୁଁ ସଦା ତୁମର ପ୍ରିୟ, ହେ ଦେବୀ, ଯେପରି ତୁମେ କହୁଛ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମର ହାତରେ ରଖାଯାଇଛି, ମୁଁ ତୁମର ଡାହା ହାତ ଧରିଛି। ଆସ, ହେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଏଠି ତୁମର ପତି ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।” ତାପରେ ଦୁଇ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ନେଇଯାଇଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ଜୀବ ଏଠାରେ ଆସିଲେ; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସବିତ୍ରୀ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ସବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯାହାର ମୁହଁ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ସମସ୍ତ ଲୋକର ପ୍ରପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଗାୟତ୍ରୀ ସହ ଏହିପରି କହିଲେ: “ଏହି ଦେବୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମା; ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ଅଧୀନ। ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଠି ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛ, କହ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମାଇ ଚୁପ ରହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ପାଦରେ ପଡ଼ି କହିଲେ: “ମୁଁ ତୁମେପାଇଁ ଅପରାଧ କରିଛି; ମୋତେ ଖମା କର, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମେପାଇଁ ନମନ କରୁଛି।